Armand wyjaśnia doręczenie listów i zapowiada wyjazd po Wielkanocy

Wasza Dostojność! Miałem zaszczyt przekazać królowej poprzednią pocztą list, który przesłałeś mi dla niej. Choć piszesz, że nie chcesz już, abym mówił jej o sprawie, o której kilkakrotnie zechciała do mnie pisać, chciałem jednak zapytać, czy nie odpowie na Twój list. W związku z tym, co miałem jej przedstawić, kazałem umieścić jej przybory do pisania w karecie, aby napisała u karmelitanek, gdzie jedzie na nocleg. Żaden mężczyzna nie wszedł jednak z Jej Królewską Mością do karmelitanek, a w tych dniach drzwi były dla nich całkowicie zamknięte. Choć nie mogę [niejasna składnia] odpowiedzieć tą pocztą na Twoje dwa ostatnie listy, z których wczorajszy jest z 27 ubiegłego miesiąca, nie zaniedbam ponownego poruszenia sprawy przed królową. Jeżeli wysłałeś i zaadresowałeś do mnie tylko jeden list dla królowej, przekazałem go jej w zeszłym tygodniu. Jeżeli jednak wysłałeś dwa, nie wiem, co stało się z pierwszym. Starannie zachowałem list i kopertę tego, w którym po raz pierwszy piszesz mi, że pisałeś do królowej, aby Ci je odesłać, jeśli zechcesz otrzymać dokładniejsze wyjaśnienie. Królowa ma wyjechać dzień po świętach wielkanocnych do „Russie” [Rusi/Rosji] i bardzo pilnie przygotowuje w tym celu swoje łodzie. Dlatego nie spodziewam się już zaszczytu pisania do Ciebie stąd. Gdziekolwiek jednak będę, nikt nie może pozostawać z większą gorliwością i głębszym szacunkiem niż ja, Waszej Dostojności bardzo pokorny i bardzo posłuszny sługa, Armand. Warszawa, 4 kwietnia 1697 roku. [Adres:] Jego Ekscelencji, panu wojewodzie wołyńskiemu, we Lwowie. [Odwrocie koperty i pieczęć.]

Monseigneur, J'eus l'honneur de rendre à la Reyne l'ordinaire dernier la lettre que Vostre Excellence m'addressa pour Sa Majesté; et quoy que vous me marquez, Monseigneur, que vous ne voulez plus que je luy parle au sujet de l'affaire dont Elle m'a bien voulu écrire plusieurs fois, je voulois cependant luy demander si Elle ne feroit point reponse à vostre lettre. Et ce que j'avois à luy repondre, j'avois fait mettre expres son écritoire dans sa caleche pour qu'Elle écrivit aux Carmelittes où Elle va coucher; mais aucun homme n'est entré avec Sa Majesté aux Carmelittes, et les portes leurs ont esté absolument condamnées ces jours. Et quoy que je ne puisse pour par cette poste [syntaxe incertaine], Monseigneur, repondre à vos deux dernieres, dont celle d'hier est du 27 du mois passé, cependant je ne laisseray pas d'en reparler à Sa Majesté. Si Vostre Excellence ne m'a envoyé et addressé qu'une lettre pour la Reyne, je luy ay rendu la semaine passée; mais si Elle m'en a addressé deux, je ne sçay ce que la premiere peut estre devenue. Et j'ay soigneusement gardé la lettre et l'enveloppe de celle où Vostre Excellence me parle la premiere fois qu'Elle écrivoit à la Reyne, afin de vous la renvoyer, Monseigneur, en cas que vous eussiez souhaité là dessus un plus ample éclaircissement. La Reyne doit partir le lendemain des festes de Pasques pour aller en Russie, et Sa Majesté fait preparer fort diligemment ses batteaux pour cela; tellement que je n'espere plus, Monseigneur, avoir l'honneur de vous écrire d'icy. Mais en quel endroit que je sois on ne peut estre avec plus de zelle et de profond respect que je suis, Monseigneur, de Vostre Excellence le tres humble et tres obeissant serviteur, Armand. à Varsovie ce 4 Avril 1697. [Adresse, PDF s. 81:] A Son Excellence, Monseigneur le Palatin de Volhinie, à Leopol. [PDF s. 82: revers et cachet.]