Rekomendacja Marcina Raniszewskiego na pisarstwo

Jan Kazimierz, z Bożej łaski król Polski, wielki książę Litwy, Rusi, Prus, Mazowsza, Żmudzi, Inflant, Smoleńska i Czernihowa, a także dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Czcigodni i sławetni, wierni nam i mili! Dotarła do nas usilna prośba sławetnego Marcina Raniszewskiego. Mieszka on w mieście pod władzą Waszego urzędu i, choć niewinny, doznał krzywdy za sprawą wielebnego księdza Kowalskiego [krótka klauzula dotycząca honoru kapłańskiego jest niejasna]. Wzięliśmy go pod naszą królewską ochronę. Żądamy, abyście polecili wydać mu zgodę na podstawie uchwały rady [słowa określające sposób i przedmiot zgody niepewne], a za Waszym staraniem uzyskali ją i oczekiwali naszej dalszej decyzji [składnia tego polecenia częściowo niejasna]. Polecamy go Wam zarazem na pisarstwo i do ławy. Nie wątpimy, że przychylając się do naszej woli w sprawie jego bezpieczeństwa oraz do naszego wstawiennictwa za nim, dotyczącego miejscowego „pisarstwa stołowego”, okażecie mu przychylność [krótka klauzula niepewna], którą i teraz… [Tekst urywa się w tym miejscu. Na dostępnych skanach brak zakończenia, datownika i podpisu. Późniejsza nota na odwrocie podaje: Jan Kazimierz; Częstochowa, 20 czerwca 1657.] Adres na odwrocie: Czcigodnym i sławetnym burmistrzowi, rajcom, wójtowi, ławnikom i całemu magistratowi naszego miasta Lwowa, wiernym nam i miłym. Zachowana pieczęć. Późniejsza okładka: list Jana Kazimierza z Częstochowy do magistratu Lwowa, rekomendujący mieszczanina Raniszewskiego Marcina na stanowisko miejskiego pisarza; oryginał; 20 czerwca 1657. [Zakres rekomendacji w tekście obejmuje pisarstwo i ławę; zakończenia brak.]

Joannes Casimirus Dei gratia Rex Poloniae, Magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiae, Livoniae, Smolensciae, Czerniechoviaeque, nec non Suecorum, Gothorum, Vandalorumque haereditarius Rex. Spectabiles et famati fideliter nobis dilecti! Doszła Nas usilna supplica od Sławetnego Marcina Raniszewskiego, który przy niewinności swojej za powodem Wielebnego Księdza Kowalskiego, o tej wielce więcej na honor kapłański pomniącego, w mieście pod władzę urzędu Wierności Waszych mieszkający nie lic [odczyt końca wyrazu niepewny] odniósł praeiudicium. A żeśmy go ad protectię Pana Pańską wzięli, chcemy tego po Wiernościach Waszych, aby za zbliżeniem Naszym [wyraz niepewny] konsens mu ex senatus consulto wydać rozkazali, a za staraniem Wierności Waszych wyprosili, i czekali do dalszej Naszej dostawać decyzjej, którego oraz i na pisarstwo na ławę Wiernościom Waszym zalecamy. Nic nie wątpiąc, że Wierności Wasze do woli Naszej quo ad securitatem jego i do instantiej Naszej quo ad commendationem na tameczne pisarstwo stołowe zechcecie na niego takież łaskawe baczyć łaskie [odczyt składni i ostatnich słów niepewny], którą i teraz [tu zachowany tekst się urywa; brak widocznego zakończenia, datownika i podpisu]. [Adres na odwrocie:] Spectabilibus et famatis Proconsuli, Consulibus, Advocato, Scabinis totique Magistratui Civitatis nostrae Leopoliensis, fideliter nobis dilectis. [Późniejsze noty:] Epistola; Jan Kazimierz. Częstochowa 20/6 1657.