Zabezpieczenie spadku po kupcu tureckim

Zygmunt, z Bożej łaski król Polski, najwyższy książę Litwy, Rusi, Prus, Mazowsza itd., pan i dziedzic. Sławetni, wierni i umiłowani! Rzeczy pozostawione u Was po śmierci pewnego kupca tureckiego, o których napisaliście, mają być tymczasem przez Was starannie przechowywane, aż oznajmimy Wam, co należy z nimi uczynić. Tak bowiem uzgodniliśmy z władcą Turków, że tego rodzaju rzeczy nie będą wydawane wcześniej, niż ci, którzy uważają, że im się należą, przedłożą nam w tej sprawie list od niego. Pod rygorem zachowania naszej łaski nie postępujcie inaczej. Dano w Krakowie, w niedzielę Judica, roku Pańskiego 1545, w trzydziestym dziewiątym roku naszego panowania. Z osobistego rozkazu Świętego Majestatu Królewskiego. Adres: Sławetnemu burmistrzowi wraz z radnymi naszego miasta Lwowa, naszym wiernym i umiłowanym.

Sigismundus dei gratia Rex Poloniae, supremus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Mazoviae etc. dominus et heres. Famati fideles dilecti, quas res relictas apud vos morte cuiusdam Turcae negotiatoris scripsistis, eas tantisper adservari a vobis diligenter volumus, donec quid illis faciendum sit vobis significaverimus; ita enim nobis cum Turcarum imperatore convenit, ut non prius res eiusmodi reddantur, quam qui eas ad se pertinere putent, litteras ad nos ab eo de ea re attulerint. Aliter pro gratia nostra non facturi. Datum Cracoviae Dominica Judica, Anno domini M D XLV, Regni nostri XXXIX. Ad mandatum Sacrae Maiestatis Regiae proprium. [Adres, s. 2] Famatis Proconsuli cum Consulibus Civitatis nostrae Leopoliensis, fidelibus nobis dilectis.