Invitation from Elżbieta Firlejowa to Jan Stanisław Jabłonowski for her husband's funeral

[P. 2] In Lublin, March 1, 1698 Most Illustrious and Gracious Lord Voivode of Ruthenia, Your Grace, My Gracious Lord and Brother! I do not doubt in the least that the severity of the inexorable judgments against me, heavier than which none can be contained in nature – that is, the taking from this world of my beloved husband and benefactor of blessed memory – has long since reached the mind and heart of Your Grace, My Gracious Lord. Yet, writing to Your Grace about it as if it were a present matter always commands me with sorrow. One might take shedding tears for consolation; for me, only remaining in grief is a comfort, and this death [is renewed now], as if the wound in my heart were ever to heal. [P. 3] Therefore, this irreparable loss of mine awakens compassion in the mind and heart of Your Grace. May Your Grace deign to recognize in this not only my own, but a universal loss, and admit that this death is worthy of the grief of a man whose life was a cause of sorrow to no one. So that Your Grace, my Benefactor, might deign to confirm this with action itself, by arriving for the act of the final service together with Her Grace the Voivodess, Your Grace's Lady, to Lublin [P. 4] on the twenty-first day of March at the church of the Dominican Fathers, the ancient foundation of this house, where the funeral is appointed – I beseech Your Grace, taking upon myself the obligation to serve Your Grace in return on all occasions. Wishing Your Grace that these occasions may always be favorable, I remain Your Grace's most gracious zealous and humble servant Elżbieta Firlejowa, née Radziwiłł [Marginal note:] To Her Grace the Voivodess, my gracious lady, I bow humbly and also renew my request. Firlejowa [P. 5] [Address:] To the Most Illustrious His Grace the Voivode of Ruthenia, My Most Gracious Lord and Brother [P. 6, mourning seal of black wax and a note in a later hand:] Firlejowa

[S. 2] W Lublinie d[nia] 1-ma Marty 1698 Iasnie Wielmożny Msci Panie Woiewoda Ruski W[asza] M[ość] M[o]sci Panie i Bracie Niewątpię bynaymniey że ta nad którą cięż- sza zmieścić się w naturze niemogę nieubłaganych wyroków przeciwko mnie surowość to iest zebranie z te- go świata Ś[więtej] P[amięci] kochanego Męża y Dobrodzieia mego doszła iuż dawno W[aszą] M[ość] M[o]sci P[ana] rozumem y serca. W[asze]m M[o]ść P[ana] pisać mi iednak o niey tak iako teraźnieyszey rzeczy zawsze iak w żalu każe. Mogłby kto tchnące łzy przyiąć za konsola- cyą, mnie samym tylko być żalu [S. 3] mi iest contentecyą y ta śmierć teraz bym miała ieżeli by się kiedy goić zdała w ser- cu rana. W tę budzi rozumem y w sercu W[asze]m M[o]ść P[anu] compassyą nieodpłacana ta stra- ta moia y nietylko wczym moię ale po- spolitą approbować szkodę przyznać W[asze]m M[o]ść P[an] śmierć tego godna żalu, które- go życie nikomu niebyło żałosne. Co samym skutkiem żebyś W[asze]m M[o]ść P[an] Dobrodz[iej] być raczył przybywszy na akt ostateczney usługi wespół z Jey Mscią Paną Woie- wodziną W[asze]m M[o]scią Pania do Lublina [S. 4] dnia dwudziestego pierwszego Marca w kościele Oycow Dominikanow dawney fundacyi Domu tego determinowany pogrzeb upraszam W[asze]m M[o]ść P[ana] biorąc na siebie obligacyą we wszelkich to W[asze]m M[o]ść P[anu] odsługiwać okazyach ktorych zawsze pocieszonych życząc W[asze]m M[o]ść P[anu] zostaię W[asze]m M[o]ści Pana wielce m[iło]ści[we]go gorliwą i uniżoną sługą Elżbieta z Radzi- wiłow Firleiowa [Dopisek na marginesie:] Jmsci Pani woiewodzinei m[iłości] s[wey?] uniże- nie kłaniam a też ponawiam prozbę moie. Firle[jowa] [S. 5, adres:] Jasnie Wielmożnemu J[e]g[o] Panu Woiewodzie Ru- skiemu M[oiem]u Wielce Msciem Panu i Bratu [S. 6, pieczęć żałobna z czarnego laku i dopisek późniejszą ręką:] Firlejowa