Wojciech Perlicki to Mikołaj Kiślicki regarding the foundation of a hospital in Szkło

[P. 2] + Most Reverend Sir, Dearest and Most Respected Friend! Having commended my dutiful services to Your Grace's favor. Your Grace's letter was delivered to me in the village, through which indeed so [...] I shall not depart, and especially not having these urgently needed ones at hand; then [...] what Her Ladyship the Hetmaness [...], having gathered everything together, departed for the army. Two years have already passed since Her Ladyship Lady Podczaszyna was in Szkło, she wrote [...] for me to visit her, which I gladly did. There [...] she opened her pious intentions to Miss Poznańska, namely seeing so many poor people, wanderers, that they are in great misery, where they have nothing to put in their mouths, and did not remember about eternal salvation, about any confession. There and then she conceived the hospital fund from her intention and our advice, which for memory contains the following: First, that Her Ladyship founded a hospital right by the water, on church land, in which hospital there are two large chambers with a small room and a hallway. In these chambers [...] 12, more or less, to which water is piped, [and] three large troughs, in which [...] water, there the poor bathe. Yet there were about 20 of them this summer [...], whom Her Ladyship sent off in Szkło; these poor are given food and drink only for a few weeks, and when they are cleaned up, Her Ladyship used to send cloth and shirts [...], and so they departed. Now they are leasing the hospital [...], and this is to be turned toward the improvement of the house and other needs. She also built a second house [...] taxes from the water on the hill, in which there are two tidy rooms and a small room within them, but this house is still unfinished. This year, being there [...] with Mr. Dezanowski, to whom it was leased for a year for 40 zlotys, from which money he was supposed to repair this manor, but I see that he will accomplish nothing with this. Her Ladyship was also supposed to send money, but in this, God ordained otherwise – [...] about the building. For the sustenance of these poor, Her Ladyship gave one thousand Polish zlotys, and for the servant of the poor one hundred zlotys [...]. For this money, a perpetual rent was to be bought on some [P. 3] tenement house [...] in Lviv, for each year 66 zlotys: 60 for the poor, and for the one who is to perform the service, [...] 20 zlotys. Which I have not done yet, because such was the will, that without touching this money [...] she was to try. I would gladly be able to obtain [...] also very adjacent to Szkło, she was to turn this money to that reeveship or try, seeing Her Ladyship, that the controversies of His Lordship the Hetman about the tavern in Szkło and about the hide of land for the sustenance of the poor. And now before her death, Her Ladyship asked me if His Lordship the Bishop of Przemyśl had received it, she ordered Her Ladyship to negotiate. However, I already gave this money two years ago to the town hall in Lviv for safekeeping, for which money I have the security of the councilors with me; they, using it and paying, give 60 zlotys for the poor, and one hundred zlotys is with me. As for this hospital: Her Ladyship designated this sum to the Archbishop and the Lviv lord, merciful by His grace. According to my opinion, the Zamość College [...], whoever would be the bishop or dean of Zamość. Her Ladyship left the curators to the Lviv Chapter and the Lviv councilors, so that they [...] would provide and strive for one thing: who would look after the feeding of these poor and take care of the building of the hospital and other needs. This is the foundation itself, for which there is no legal document yet for higher reasons, only a copy or [...]. However, [the document] remains with me, signed and with her own writing [...], so that I might edit it into the form of a public document and certify it. Which I have not done until now, and I was to write to His Lordship the Hetman about all this and [...] do further with this. We promise to serve Her Ladyship with a full heart in this hospital, although I myself am old and am ready, if such were the will of His Lordship the Hetman. And this money [...] I was already to place for a perpetual rent, to record on [...] a tenement house in Lviv, but with all this, I will wait for His Lordship's will. Would that God had granted that [...] Her Ladyship herself, according to her pious intentions, would have grounded this hospital, as she always writing to me, fervently promised it, for I cannot manage much by myself. First, that there is no release from His Majesty the King for this land on which the hospital and the small manor stand [...]. Second: the building is unfinished, from which there could be benefit if it were completed. [P. 4] Currently, the obstacle is the Jaworów lessees, who [...] to the building, to whom more people flock; now they do somehow, but later, if there were no freedom from His Majesty the King, this hospital would have to collapse and probably not think about this reeveship anymore. Yet if the tavern and two hides of land adjacent to the parish were there, it could stand on its own. Third: there would always be a need for a manager who would live by this building so that it would not go to ruin, hire servants, and perform service for the poor, who could be content with this hide of land before, and [...] add zlotys to the sum. Such is the content, as much as I can gather from memory. However, I am sending a servant to Lviv so that he may send [the documents] of the foundation to Your Grace's hands, because I myself, due to lack of health, cannot drag myself to Lviv [...]. I also ask Your Grace [...] to apply priestly prayers [...] and how to found this hospital, and with me, this holy undertaking and the pious intentions of Her Ladyship, your sister, to deign to execute. She surrendered herself to God when she departed from this world in such a way. [...] they give honor and Christian glory to God in this regard. As for the rest [...] in Sokolniki, the 19th of October 1654. To Your Most Reverend Grace most devoted Wojciech Perlicki, canon of Lviv, with my own hand Her Ladyship the Archbishop's wife should expect that she has good intentions [...]. [P. 5, address:] To the Most Reverend Sir, Mr. Mikołaj Kiślicki, dean of Zamość, lord and dearest and most respected friend.

[S. 2] + Adm[odum] R[evere]nde D[omi]ne, amice char[issi]me et obs[ervan]dissime Zaleciwszy powinne słuzby moie do łaski W[aszej] M[iłoś]ci. Pisanie W[aszej] M[iłoś]ci oddano mi we wsi, na ktorem iści tak i zabił iako by z potrzaesa nie odiadę, a zwłaszcza nie maiąc tych pilno potrzebnieysz[ych] ad manum, potym begedli[?] co Jey Mść Pan Hetman (szonny moi Mściwy pan we potrzebował, wszytko w kupie zebranszy odeszło do woyska. Juz to minęły dwa roki, kiedy Jey Mść Pani Podczasyna była we szkle, pisała postui abym do niey nawiedził, com chetnie uczynił, tamze pismie trzinastim[?] z ktorym tedy do Jey Mść pannie Poznańskiey swoie pobozne zamysły otworzyła, a mianowicie widząc tak wiele ludzi ubogich włocznych ze w wielgim nędzy kędy ząb ogrysc nieyada, o iz ratunku wiecznego, o spowiedzi zadney niepamientała, tamze zaraz szpitalisny fundusz miała ze[?] swoiey intencyey i zdania naszego, ktorzy dla pamieci to ma w sobie. Naprzod ze Jey Mść fundowała szpital nad samym wodem, na gruncie cerkiewnym, we ktorym szpitalu sąm dwie wielgie kownacie z izdebka i sionka, w tych kownatach kamien stemienia[?] 12, plus minus, do ktorych rurami woda pusczaica 3 korytka wielgie, w ktorey godzinie woda, tamze sią ubodzy kąpieią, przedsię wstan było ich koło 20 tego lata, iaze[?] kom im zegasto Jey Mść we szkle odsyłał, tym ubogim daią ieść i pić, na skoły niedziele, tylko, ktorzy gdy się ochędzą zwykła była Jey Mść posyłać sukna i koszul, zeście tak wysypali, i tak odchodzili. Jusz teraż szpital arenduią sią[?] komor sie kolwiek trapi, i to sie ma obracać na poprawę domu i insze potrzeby. Zbudowała tez i drugi dom ze my [na marginesie:] wzytkowy / powag ma bycz / pol prugków / podatki od wody na gorze, w ktorym sąm dwie izby ochędne i w tych izdebka, ale dotąd niedokonczony ten dom, ia tego roku będać tam, potłukstwem[?] z p. Dezanowskim, ktoremuto tez arendowanem do roku za 40 złotych, z ktorych pieniędzy miał ten dwoń naprawować, ale ia widzę ze tym nicz nie sprawi, i Jey Mść miała była posłać pieniędzy, a w tym p. Bog inaczey uczynił – Loy o budowaniu. Na wyzywienie tym ubogim oddała Jey Mść tysiąc złotych polskich, a na kogo słuzące na ubogich sto złotych. Wszytkich iednakze sit złotych. Za te pieniądze miałby być kupić czynsz wieczny na ktorey [S. 3] kamienicy wazowni we Lwowie, na kazdy rok 66 złotych, na ubogie 60, a na te czo wysługu czynic ma owszych[?] 20 złotych. Coma sem nie dotych uczynił ze Mość ta była wola, zeby było tych pieniędzy nie ruszając ktora o to sie starać miała, ia radby była mogła dostać wazowna w jezowie[?] tez nad szkłem bardzo przyległa, te pieniądze na to woytostwo miała obrocić, albo sie miała sie starać, widząc Jey M[iłoś]ć, ze contrawersyey Jey Mść Pana Hetmana o karczmę we szkle i o łan roli na wyzywaniu ubogich. I teraz przed smiercią pytała Jey Mść ode mnie, ze iesli to był odebrał Jey Mść X. Biskup Przemyski, kazała Jey Mść iednać, Jednak ia te pieniądze dałem iuz to dwa roki na Ratusz do Lwowa na schowania, ktorych [na marginesie:] pieniędzy / ten asekuracią Landsz Radziec ktora iest przy mnie, oni uzywaiąc i płaczy na ubogie daią po 60 złotych, a sto złotych tak prezy mnie iest. Coz tego szpitala: te sumę naznaczyła Jey Mść X. Arcybiskupowi y Xp[an]u Lwowskiemu, miłostywa z łaski Jego. Ze mego zdania Zamoyskie Collegium ex n. fratrum, ktory by kolwiek był biskup cz arcy decan zamoyrskie. Curatory Jey Mść puscie[?] zostawiła Jey Mść Capitule Lwowskiey i Radziecow lwowskie, aby ony gustancy[?] csmurzym[?] obmyslewali, i iedno starali, ktory by dogladał wyzywania tych ubogich, i staranie miał o budowaniu szpitala i o innych potrzebach. To iest sama fundacia, ktorey iescze dla wyzszych przyczyn nie masz authorati[?] instrumentu, tylko copia, albo applica[?]. Zostawa jednak ze Jey Mść przy mnie, albo podpisowwana i z włam własnym rozpisany, m[i]asto omne tenuta, kied masz Comissory, abym to in forma publica instrumentu redigował, i addicował, Czego com do tey czasu nie wszył się, i miałem był do Jeg Mść Pana Hetmana o tym wszytkym pisać i oze[?] z tym dley czynić. Obiecuiemy za to Jey Mść połnim sym słuzcy w tym szpitalu, aczom i sam szary, i gotow iestem będzili ta wola Jeg Mść Pana Hetmana. I te pieniądze za przysiegam niedawnym Jey Mść, miałom iuz in Cassa perpetuam comparari, od swiętego naiaka kamienice we Lwowie wnieść, ale z tym wszytkim woki[?] Jego Mść czekać będę. Dałby to był Pan Bog stey[?] oyca[?] Jey Mść sama według poboznych zamysłow swoich, ten szpital ugruntowała, iakoż zawsze to do mnie pisząc, gorąco obiecowała, bo siła sam iestym nie dostani. Naprzod ze libertati od krola Jego M[oś]ci na ten grunt na ktorym szpital i dworka siewna nie masz. 2do Budowanie nie dokonczone, z czego mogłby bywać pozytek, kiedyby dobudowano. [S. 4] Actu impediment iest od Arendarzow Jaworowskich, ktorzy mołcski[?] fecit do budowania, do ktorych sie wiecey ludzi garnie, teraz iak tak czyniom, ale po tym iesliby od krola Jego M[oś]ci libertacii nie było, ten szpital runieść by musiał, y iuszy po subno i nie myslic o tym woitostwie, wszaksz gdyby karczma i 2 łanow roley przyległona parafiowi była, mogłby osiebie stać. 3 Potrzebaby zawsze gospodarza ktory by przy tym budowaniu mieszkał: aby nie pustoszało, i małe czatu naimiwał, i ubogim wysługę czynił, ktore mogłby tym łanem kontentować sie przedtym, a w [...] złotych do sumy przyłozyć. Toć iest summa wtkirey[?] mysły iuż pamientac moge. Jednak posyłam sługę do Lwowa aby fundacii do rąk W. M. posłał, bo sam dla niedostatku zdrowia nie moge sie wlec do Lwowa, a kursor sie w tey trząsł[?]. Prosze tez raz w M[iłość] Jey M[o]ść moie rawięte modlitwy kapłanskie religie i w wszytko przyłozyć, i iaknie ten szpital fundować, aze[?] ze Mną 2 pobozneyszy swoie to swięte przedsięwzięcie wznawiać i zamysły; Jej Mść paniej siostry swoiey wykonać raczył. Panu Bogu szę podał ze tak z tego swiata zszedł. Bez dna skupsz[?] ia nidtar[?] tak nidgys daią Bogu cześć i chwałę chrześcijanskie w tey częsci samey. De reliquo Jubileum oze i censurę latige dołonę, w mie Day nifą[?] w Sokolnikach die 19 8bris 1654 Adm[odum] R[everendae] D[ominationis] V[estrae] addictissimus Albert Perlicki can[onicus] leop[oliensis] m[anu] p[ro]p[ri]a Jey Mść Xiężna arcybiskupowa powinna się spodziewać na dobre iest zamysły dla wyięcia z krowa. [?] Jerzowie drogim. [S. 5, adres:] Adm[odum] R[everen]do D[omi]no D. Nicolao Kislicki Decano Zamoscen[si] D[omi]no et amico charissimo et observandissimo