Katalog źródeł

Antoni Podhajecki relacjonuje przebieg obrad przed Komisją Skarbową w Warszawie w sprawach lwowskich myt oraz skargi na kupców zagranicznych popieranych przez urzędników skarbowych. Informuje o przedłożeniu przywilejów, rozmowach ugodowych z panem Skirmuntem i zamiarze rychłego opuszczenia stolicy.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o przedłożeniu królowi memoriału i zyskaniu monarszej protekcji dla miasta, dziękując jednocześnie za przysłane do Warszawy pieniądze. Wyraża także nadzieję na szybkie rozpatrzenie miejskich spraw przed Komisją Wojskową.

Syndyk lwowski Antoni Podhajecki przedstawia władzom Lwowa szczegółowe rozliczenie wydatków poniesionych podczas podróży urzędowej do Warszawy, obejmujących koszty kancelaryjne, opłaty sądowe, transport oraz diety. Zestawia pobrane fundusze miejskie z poczynionymi nakładami, wykazując niewielką pozostałą kwotę.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza prawa, przywileje i ordynacje cechu piekarzy miasta Lwowa na prośbę starszych cechowych. Dokument transumuje wcześniejszy przywilej konfirmacyjny Jana III Sobieskiego z 1690 roku wraz z zawartymi w nim aktami dawniejszych królów i dekretami miejskimi.

Rektor kolonii akademickiej we Lwowie dziękuje władzom miejskim za dotychczasową opiekę nad szkołą i prosi o sfinansowanie remontu izby na pierwszym piętrze. Wskazuje, że z powodu ciasnoty brakuje miejsca do nauki, a nowa sala pozwoli na właściwe kształcenie synów lwowskich mieszczan.

Papież Klemens XIV udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego w święta Poczęcia i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz odpustów cząstkowych w inne święta maryjne wiernym nawiedzającym kościół parafialny św. Mikołaja w Łopatynie. Dokument zastrzega nieważność łaski w przypadku pobrania jakichkolwiek opłat za jej wydanie lub ogłoszenie.

Oficjał generalny lwowski Kryspin Cieszkowski zatwierdza list apostolski nadający odpusty kościołowi parafialnemu w Łopatynie w święta maryjne i zezwala na jego publiczne ogłoszenie.

Prymas Gabriel Podoski dziękuje prezydentowi i magistratowi Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności oraz deklaruje życzliwość i gotowość do wspierania dobra publicznego oraz pomyślności miasta.

Prymas Gabriel Jan Podoski dziękuje burmistrzowi i rajcom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności dla władz oraz mieszkańców miasta i deklaruje gotowość do wspierania ich spraw.

Papież Pius VI udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół parafialny pw. Świętej Trójcy w Podhajcach w święto patronalne oraz w niedziele pod zwykłymi warunkami. Zastrzega przy tym bezpłatność wydania brewe pod rygorem utraty jego mocy prawnej.

Mikołaj Podoski wyraża zadowolenie ze sprawnego zarządzania majątkiem, polecając pożyczenie nadwyżek zboża uboższym chłopom oraz chronienie ich przed krzywdami. Przypomina także o konieczności pilnego i starannego przygotowania wozów, wołów oraz prowiantu na potrzeby obozu wojskowego.

Dokument stanowi wypis z Metryki Stanów Królestw Galicji i Lodomerii potwierdzający legitymację szlachecką braci Szymona, Teodora, Romana i Grzegorza Tuczapskich. Zaświadczenie zostało sporządzone i poświadczone we Lwowie w 1784 roku.

Stanisław Podczaski donosi Janowi Jabłonowskiemu o nocnym napadzie żołnierzy wołoskich na zamek w Ostrogu i ciężkim zranieniu pana Szmoniewskiego. Zdaje również sprawę z bieżącego zarządu majątkiem, wyznaczenia racji żywnościowych i żołdu oraz szkód wyrządzonych przez ludzi starosty sądeckiego.

Stanisław Podczaski donosi wojewodzie Janowi Jabłonowskiemu o uśmierzeniu nadużyć żołnierskich, zawarciu korzystnej umowy arendarskiej oraz potrzebie zmiany zarządcy dóbr białocerkiewskich. Informuje również o rozlokowaniu dragonii, przesyłce futer, pożarze wsi i kwestii transportu zakupionego żyta.

Cesarz rzymski Józef II podnosi dotychczasowe lwowskie zakłady naukowe do rangi pełnego uniwersytetu z czterema wydziałami oraz gimnazjum, zrównując go w prawach z pozostałymi wszechnicami monarchii. Dokument precyzuje również podległość uczelni władzom krajowym oraz zatwierdza urzędowe herby i pieczęcie uniwersytetu i poszczególnych fakultetów.

Cesarz Franciszek I przekształca lwowskie liceum w pełnoprawny uniwersytet pod nazwą Universitas Francisca, regulując ustrój uczelni, skład senatu akademickiego oraz uprawnienia wydziałów do nadawania doktoratów. Dokument zawiera również drobiazgowy opis heraldyczny i ikonograficzny nowo ustanowionych pieczęci uniwersytetu oraz poszczególnych wydziałów.

G. Połetyłowa wstawia się u prezydenta Lwowa za swoim lokajem Bazylim, prosząc o nakazanie tutejszemu piekarzowi niezwłocznej spłaty zaległej należności.

Cesarz rzymski Józef II zezwala miastu Lwowowi na organizowanie corocznego czterotygodniowego jarmarku rozpoczynającego się w pierwszy poniedziałek po Trzech Królach. Równocześnie nakazuje władzom chronić ten przywilej i surowo zabrania miastu pobierania jakichkolwiek opłat od uczestników jarmarku.

Opat de Polignac tłumaczy wojewodzie wołyńskiemu rzadszy kontakt swoją chorobą po śmierci króla Jana III Sobieskiego, deklaruje wolę szybkiego powrotu do obowiązków oraz przesyła uszanowanie wojewodzinie.

Opat de Polignac donosi wojewodzie wołyńskiemu o nadejściu istotnych wiadomości dotyczących wydarzeń w Żółkwi oraz o pomyślnych, choć dyskretnych wieściach z Francji. Zapowiada przekazanie dalszych szczegółów przy kolejnej okazji i przesyła pozdrowienia dla rodziny adresata.

Opat de Polignac donosi wojewodzie wołyńskiemu o poprawie swojego zdrowia oraz o pomyślnym dla niego przebiegu sejmików, które nie zmusiły go do wyjazdu z Warszawy. Informuje również o zawarciu pokoju w Sabaudii, pozbawiającego państwa koalicji możliwości dywersji.

Opat de Polignac odsyła wojewodę wołyńskiego do równoległego listu skierowanego do hetmana wielkiego koronnego i apeluje o współdziałanie przy elekcji nowego monarchy. Deklaruje przy tym głębokie przywiązanie do Rzeczypospolitej oraz troskę o jej wewnętrzny spokój i międzynarodowe znaczenie.

Opat de Polignac komentuje w liście sprawę konfederacji wojskowej oraz zabiegi elektora Bawarii o koronę polską, przestrzegając przed wrogimi intrygami. Zapewnia adresata o swojej lojalności, dementuje pogłoski o potajemnych kontaktach z buntownikami i apeluje o wzajemne zaufanie.

Rektor i władze Uniwersytetu Lwowskiego zaświadczają, że Florian Minasiewicz, katecheta szkół klasztoru ormiańskiego i cenzor ksiąg, spełnił wszelkie wymagania akademickie i obronił tezy teologiczne, nadając mu tytuł doktora teologii wraz ze związanymi z nim przywilejami.

Maria Ponińska prosi prezydenta Lwowa Józefa Venino o przedstawienie magistratowi sprawy udostępnienia woskobojni na czas zbliżających się kontraktów. Zapewnia przy tym, że natychmiast wyprowadzi stamtąd konie i pozostawi porządek, gdy tylko miasto przystąpi do rozbiórki obiektu.

Cesarz Franciszek II zezwala na organizowanie dwóch dorocznych jarmarków we wsi Malechów, stanowiącej własność lwowskiego Szpitala Świętego Ducha. Dochody z opłat targowych i placowych zostają przeznaczone na wsparcie tego szpitala oraz opiekę nad ubogimi i chorymi.

Władysław Poniński, podkoniuszy koronny, wzywa władze Lwowa do uregulowania zaległych należności zaciągniętych w czasie obecności wojsk szwedzkich pod miastem. Zwraca uwagę, że ciężar spłaty miejskiego długu nie może spoczywać wyłącznie na sędzim ormiańskim Juśku Bajkadowiczu, który wystawił osobiste poręczenie.

Władysław Poniński informuje władze Lwowa o wyjednaniu u króla szwedzkiego zwolnienia miasta z nałożonych kontrybucji i zapowiada przybycie królewskiego dworzanina. Zachęca magistrat do wdzięczności i przychylnego potraktowania przedstawionych postulatów.

Papież Pius VI udziela odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół metropolitalny we Lwowie w ósmą niedzielę po Bożym Ciele oraz w dniu wskazanym przez ordynariusza. Arcybiskup Kajetan Kicki promulgował dokument papieski, wyznaczając ów dodatkowy termin odpustu na uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła.

Książę Józef Poniatowski prosi hrabiego de Brigido o wydanie paszportu oraz dyspozycji dla galicyjskich komór celnych na przewóz piętnastu zakupionych w Galicji koni do Warszawy w celu ujeżdżenia, a następnie do armii cesarskiej.

Kupiec Carl Lorenz Wewer z Baborowa zaświadcza, że Johann Nikolaus Bosewitz ukończył u niego pięcioletnią naukę w handlu towarami korzennymi, i uwalnia go z lat nauki. Wystawca poświadcza pilność, wierność oraz dyskrecję wyuczonego czeladnika.

Książę Józef Poniatowski informuje poborcę o nakazie odnalezienia i zwrócenia Żydowi Schaulowi Hechtowi bezprawnie zabranych koni oraz o ukaraniu sprawców. Zapewnia również o chęci odebrania mienia pozostawionego przez dezerterów i dbałości o utrzymanie dobrosąsiedzkiej zgody na granicy.

Podpułkownik B. Kamieniecki, z rozkazu księcia Józefa Poniatowskiego, żąda od cesarsko-królewskiej komory celnej w Matczu wydania konia po dezerterze oraz wypłaca odszkodowanie Żydowi z Hrubieszowa za utracone konie. Wnosi również, aby w podobnych przypadkach poszkodowani okazywali urzędowe zaświadczenia o stratach.

E. Willyamoz z żalem odrzuca zaproszenie księcia Józefa Poniatowskiego i hrabiego Zabiełły na wieczorne spotkanie w towarzystwie dam Czartoryskiej i Potockiej z powodu przeziębienia i kaszlu. Dziękuje za pamięć i prosi o wzniesienie w jego imieniu toastu za zdrowie obecnych dam.

Kapituła archikatedralna lwowska nadaje małżonkom Janowi i Mariannie Godowskim prawem emfiteutycznym na 40 lat trzy opuszczone po pożarze parcele na jurysdykcji Świętojańszczyzna na Przedmieściu Żółkiewskim we Lwowie z pozwoleniem na budowę kamienicy. Dokument określa wysokość opłaty wstępnej, rocznego czynszu oraz warunki zbycia i obciążeń publicznych, a w 1805 roku został wpisany do lwowskich ksiąg miejskich.

Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom Lwowa za odstąpienie placu przy jego pałacu oraz deklaruje zbadanie i zaspokojenie miejskich pretensji finansowych w kwocie dwóch tysięcy złotych.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia wyrazy życzliwości, zapewniając o swojej gotowości do przysług i życząc adresatom pomyślności.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności dla całego magistratu i wszystkich mieszkańców miasta, deklarując swą życzliwość.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi składa im oraz wszystkim mieszkańcom serdeczne życzenia wszelkiej pomyślności.

Kazimierz Poniatowski interweniuje u władz Lwowa w sprawie przewlekłego procesu dotyczącego miedzi skonfiskowanej Żydom ze Stryja. Apeluje o odrzucenie prawniczych forteli i szybkie wydanie sprawiedliwego wyroku, wskazując na straty ponoszone przez jego poddanych i własne dochody.

Marszałek szlachty i deputaci powiatowi guberni wołyńskiej potwierdzają szlachectwo Józefa, Bartłomieja i Michała Zbrożków oraz synów Józefa herbu Rola. Dokument poświadcza wpisanie rodziny do szóstej części księgi genealogicznej szlachty wołyńskiej na mocy przywileju cesarzowej Katarzyny II z 1785 roku.

Maciej Poniatowski donosi rajcom lwowskim, że król nadał już wieś Zniesienie panu Łąckiemu, wobec czego nie można całkowicie cofnąć tej decyzji. Zaleca jednak miastu szybkie nadesłanie specyfikacji spornej góry, aby wyłączyć ją z nadania i uzyskać do niej prawa w porozumieniu z nowym posiadaczem.

Ksiądz Maciej Poniatowski zapewnia władze Lwowa o swojej stałej życzliwości oraz gotowości do obrony praw i wspierania spraw miasta przed królem. Deklaruje opiekę w uznaniu niezłomnej wierności i zasług mieszczan lwowskich dla monarchy.

Kapituła metropolitalna lwowska nadaje małżonkom Ignacemu i Katarzynie Gawlikowskim w trzydziestoletnią emfiteuzę działkę na jurydyce świętojańskiej na Przedmieściu Żółkiewskim we Lwowie. Dokument precyzuje warunki dzierżawy, w tym uiszczanie rocznego czynszu, opłacanie podatków publicznych oraz zastrzeżenie prawa pierwokupu zabudowań dla kapituły.

Stanisław Poniatowski apeluje do magistratu lwowskiego o ułatwienie żołnierzom miejscowego garnizonu wymiany czerwonych złotych, podkreślając korzyści płynące z ich stacjonowania dla bezpieczeństwa i handlu w mieście. Ostrzega jednocześnie, że brak życzliwości ze strony władz miejskich zmusi go do przeniesienia wojska na inne leża.

Stanisław Poniatowski ponawia prośbę do władz Lwowa o bezproblemowe wymienianie czerwonych złotych żołnierzom stacjonującego w mieście garnizonu. Zwraca uwagę, że mimo wcześniejszych deklaracji magistratu wojskowi wciąż napotykają trudności przy transakcjach.

Stanisław Poniatowski domaga się od władz Lwowa ostatecznej decyzji w kwestii wymiany czerwonych złotych dla żołnierzy po należytym kursie. Ostrzega, że w wypadku odmowy podejmie decyzję o wycofaniu garnizonu z miasta.

Stanisław Poniatowski nakazuje komendantowi garnizonu interwencję u rektora jezuitów i magistratu w związku z napaściami studentów na lwowskich Żydów. Poleca postawić cechy w stan gotowości i w razie eskalacji zamieszek strzelać ostrą amunicją.

Dokument stanowi urzędowy wypis z Metryki Stanów Galicji i Lodomerii, poświadczający dekret Sądu Szlacheckiego we Lwowie o udowodnionym i niewątpliwym szlachectwie Hrehora, Piotra, Bazylego i Jana Strutyńskich Kowalewiczów. Potwierdza ich prawa szlacheckie oraz dziedziczne osiadanie w cyrkule stanisławowskim.

Wojciech Portens ponagla pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego w sprawie uregulowania należności za pięć beczek wina wysłanych przed rokiem. Przypomina, że ryzyko transportu spoczywało na odbiorcy, deklarując jednocześnie gotowość do partycypowania w kosztach dochodzenia odszkodowania za powstałą szkodę.