Katalog źródeł

Wojewoda ruski August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość z okazji minionych świąt. Składa miastu oraz jego mieszkańcom życzenia niegasnącej sławy, pomyślności i wielu lat dostatku, deklarując swą stałą przychylność.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz mieszkańcom życzenia pomyślności w Nowym Roku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za okazywaną mu stale życzliwość. Przesyła jednocześnie życzenia pomyślności dla rajców oraz pomyślnego rozwoju i trwałego rozkwitu miasta.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość okazaną z okazji świąt. Składa magistratowi oraz wszystkim mieszkańcom miasta powinszowania pomyślności i pomyślnego Nowego Roku, deklarując swą stałą gotowość do pomocy.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi składa życzenia pomyślności i długich lat życia dla całego miasta oraz jego mieszkańców.

August Aleksander Czartoryski odpowiada władzom Lwowa na skargi dotyczące podwojewodziego Skrzetuskiego, odrzucając zarzuty o bezprawne działania i stając w obronie jego honoru oraz przysługującej mu pensji. Informuje również, że podwojewodzi jest gotów dochodzić sprawiedliwości i satysfakcji na drodze prawnej za wniesiony przeciw niemu manifest.

August Aleksander Czartoryski rekomenduje władzom Lwowa cudzoziemca Karola Hampla, prosząc o przyjęcie go do prawa miejskiego. Apeluje również o przyznanie mu pierwszeństwa w uzyskaniu zgody na prowadzenie handlu i organizowanie redut.

August Aleksander Czartoryski informuje magistrat lwowski o niemożności przybycia podwojewodziego Skrzetuskiego w pierwotnym terminie z powodu ważnych okoliczności. Wyznacza nowy termin ustalenia taks na 24 października i prosi władze miejskie o dostosowanie się do tej zmiany.

August Aleksander Czartoryski nakazuje władzom Lwowa rozlokowanie garnizonu w obrębie miasta w domach chrześcijańskich i żydowskich. Jednocześnie zwalnia mieszczan z opłat na rzecz kapitana Kudelskiego, odmawiając jednak zwrotu spornej bramki zajętej przez artylerię.

August Aleksander Czartoryski dziękuje magistratowi Lwowa za nadesłane powinszowania na nadchodzący rok. W odpowiedzi składa władzom i wszystkim mieszkańcom miasta życzenia pomyślności oraz nieustannego rozwoju.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Bożego Narodzenia. Odwzajemnia życzenia pomyślności w nowym roku dla całego miasta i jego mieszkańców oraz deklaruje swą nieustanną gotowość do pomocy.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski przesyła władzom i mieszkańcom Lwowa podziękowania za pamięć oraz noworoczne życzenia pomyślności i dostatku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz wszystkim mieszkańcom miasta pomyślne życzenia na rozpoczęty nowy rok. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej i niezmiennej przychylności.

Adam Kazimierz Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane wyrazy przychylności i życzliwe oświadczenia. Zapewnia jednocześnie o swojej stałej gotowości do sprzyjania miastu i jego magistratowi.

Adam Czartoryski dziękuje prezydentowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi składa rajcom wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności w Nowym Roku.

Józef Czartoryski zwraca się do lwowskiego sędziego podwojewodzińskiego Kurenłowicza z prośbą o pomoc w wyegzekwowaniu długu za miody wzięte na kredyt przez matkę pani Kozłowskiej. W tej sprawie wysyła do Lwowa swojego arendarza wraz ze sługą.

Kanclerz wielki litewski Michał Fryderyk Czartoryski informuje magistrat Lwowa o podjętej interwencji u kanclerza wielkiego koronnego. Zapewnia władze miejskie o obietnicy czuwania nad nienaruszalnością ich praw i przywilejów.

Katarzyna Czacka wyraża radość ze szczęśliwego powrotu wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i dziękuje za wyjednanie u króla listu przypowiedniego na szwadron dla jej syna. Tłumaczy, że stan zdrowia i obowiązki uniemożliwiły jej osobiste podziękowanie w Warszawie, po czym poleca siebie i dzieci dalszej opiece adresata.

Katarzyna Czacka tłumaczy niemożność przybycia do Lwowa sprawą trybunalską w Lublinie i prosi wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o interwencję w sprawie niewypłaconych przez Czygowskiego należności zmarłego męża. Dopytuje również o treść korespondencji od Baranowskiego oraz przesyła pozdrowienia od siebie i dzieci.

Katarzyna Czacka tłumaczy wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powody opuszczenia Torczyna, w którym oczekiwała na adresata. Wyjaśnia, że pilny termin ugody majątkowej z biskupem chełmskim zmusza ją do wyjazdu na Polesie, gdzie prosi o kierowanie dalszej korespondencji.

Szczęsny Czacki informuje magistrat lwowski o udzieleniu pożyczki rajcy Stanisławowi Nuszczyńskiemu w zamian za cesję należnych mu od miasta sum przysądzonych dekretami. Zwraca się o wyznaczenie rychłego terminu zapłaty, zastrzegając, że w razie braku zaspokojenia roszczeń będzie dochodził należności wraz z odsetkami na drodze sądowej.

Szczęsny Czacki ponagla burmistrza i radnych Lwowa o zaspokojenie nabytego przezeń długu pana Nuszczyńskiego, powołując się na prawomocny wyrok egzekucyjny ciążący na magistracie. Autor zarzuca władzom miejskim bezpodstawne odwlekanie sprawy i grozi krokami sądowymi w razie dalszego braku spłaty.

Szczęsny Czacki powołuje się na opinię kanclerza wielkiego koronnego i konstytucję z 1550 roku, oddalając obiekcje władz Lwowa wobec nabycia przezeń gruntu szpitalnego na prawie czynszowym. Prosi magistrat o niezwłoczne nakazanie prowizorom szpitala sfinalizowania i podpisania kontraktu z jego plenipotentem.

Szczęsny Czacki ponawia prośbę do burmistrza i rajców o sfinalizowanie transakcji wieczystego ustąpienia mu placu. Informuje o upoważnieniu gubernatora kulikowskiego Dniestrzańskiego do zawarcia stosownego kontraktu.

Szczęsny Czacki interweniuje u adresata w sprawie utrudnień i krzywdzących warunków przy zakupie parceli we Lwowie, powołując się na prawo z 1550 roku oraz poparcie kanclerza koronnego. Prosi o przyjacielską pomoc w doprowadzeniu transakcji do skutku i zapowiada przybycie swojego pełnomocnika, pana Dniestrzańskiego.

Szczęsny Czacki zapewnia adresatów o gotowości do pomocy i informuje, że zamiast pisać list, uda się osobiście do Końskich, by u kanclerza koronnego pomyślnie załatwić ich prośby.

Szczęsny Czacki informuje o przesłaniu przez swojego gubernatora kulikowskiego powtórnego reskryptu królewskiego na komisję wraz z pismami obwieszczającymi. Zapowiada również swój przyjazd do Lwowa nazajutrz po święcie Trzech Króli.

Szczęsny Czacki wstawia się za panem Jaśkiewiczem, postulując pozostawienie go przy posiadaniu spornej posesji we Lwowie z racji posiadanych dokumentów i uregulowania należności. Prosi adresata o pomoc w wydaniu Jaśkiewiczowi kontraktu i zakończeniu sporów.

Szczęsny Czacki przesyła adresatom listy polecające do arcybiskupa i kapituły z prośbą o znaczną ulgę w spłacie wyderkafów. Informuje również, że o podobną interwencję zwrócił się do swojego ojca, kanclerza.

Szczęsny Czacki instruuje adresatów w kwestii wykonania dekretu przeciwko panu Jaszewiczowi i innym oponentom, nakazując postępowanie zgodne ze stopniami prawa i zlekceważenie sprzeciwów. Zaleca również przesłanie mandatu z inhibicją oraz dokumentów do asesorskiego patrona w celu uzyskania kasacji.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o sporządzenie poprawnego i kompletnego rejestru miejskich jurysdykcji dla kanclerza koronnego. Jednocześnie napomina adresatów, wyrażając zmartwienie z powodu nieustannych kłótni w mieście, grożących zniweczeniem jego dotychczasowych starań.

Szczęsny Czacki radzi władzom Lwowa podjęcie starań u kanclerza w sprawie Haszewicza oraz zobowiązuje je do uporządkowania archiwum i jurysdykcji miejskiej. Wzywa także rajców do wypełniania dekretów, zażegnania wewnętrznych sporów i dbałości o dobro publiczne miasta.

Szczęsny Czacki zwraca się do magistratu lwowskiego z prośbą o sprawiedliwe rozsądzenie sprawy i nakazanie zadośćuczynienia na rzecz osieroconych sukcesorów Wołkowiczowskich. Przypomina przy tym rajcom o ich obowiązku obrony sierot i stania na straży sprawiedliwości.

Szczęsny Czacki interweniuje u władz Lwowa w obronie szlachcica pana Pyszki. Prosi o okazanie mu należytego szacunku i wynagrodzenie doznanych dotąd krzywd.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, wstawia się u władz Lwowa za Murońskim, Wyszniowskim i Szniołkową, prosząc o odroczenie egzekucji dekretu asesorskiego na cztery tygodnie. Czas ten ma pozwolić stronom na zawarcie ugody lub znalezienie sposobu na zadośćuczynienie.

Pismo zawiera formułę adresową skierowaną do władz miejskich Lwowa. Brak zachowanej treści samego listu.

Szczęsny Czacki ponagla magistrat lwowski w kwestii przysłania delegatów do Warszawy przed swoim wyjazdem oraz odnosi się do próśb pana Murońskiego o odroczenie terminu i pani Piramowiczowej w sprawie weryfikacji zaległości podatkowych.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa uniwersały do publikacji oraz listy do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego z prośbą o pomoc wojskową dla komisji. Poleca wyprawić korespondencję wraz z dekretem do Warszawy przez pana Czeczewicza.

Szczęsny Czacki nakłania magistrat lwowski do usilnego powitania arcybiskupa lwowskiego i zjednania sobie jego przychylności w miejskich sprawach. Prosi również o nadesłanie kopii lub ekstraktu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich i Żydów oraz o postaranie się o mandaty.

Szczęsny Czacki prosi prezydenta Lwowa o przyjęcie częściowej opłaty od warszawskiego kupca Głodela i zezwolenie mu na wyjazd, zapewniając o uregulowaniu reszty należności po powrocie. W dopisku zaleca ugodowe załatwienie sprawy, by nie zrażać kupca planującego osiedlić się w mieście.

Szczęsny Czacki nakazuje magistratowi lwowskiemu wstrzymanie egzekucji nowych podatków z klasztoru dominikanów do czasu swojego przyjazdu. Przekazuje również wolę kanclerza koronnego w sprawie zwolnienia z ratuszowego aresztu pana Cudzyńskiego pod przysięgą i ustanowienia kurateli nad jego majątkiem.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki informuje prezydenta Lwowa Wenina o odesłaniu sprawy Łudzyńskiego z Bendorfami na termin komisji. Wzywa władze miejskie do wydania dokumentów zgodnie z dekretem królewskim i niezwłocznego zakończenia postępowania.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa memoriał do papieża oraz list do arcybiskupa lwowskiego, zalecając konsultację prawną i osobistą wizytę u hierarchy w Obroszynie w celu podziękowania i prośby o dalszą protekcję. Przypomina także o zachowaniu gotowości na komisję.

Szczęsny Czacki informuje władze Lwowa o zamiarze przesłania prolongaty oraz zapowiada wydanie decyzji w sprawie rewizji dworków i gruntów szlacheckich. Odpowiedzi na pozostałe kwestie z instrukcji ma przekazać ustnie lwowski syndyk.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu podpisane in blanco formularze dotyczące odroczenia obrad komisji lwowskiej z instrukcją ich wypełnienia, nakazując jednocześnie unikanie zatargów z Żydami i szlachtą. Na odwrocie dołączono kopię pokornej odpowiedzi magistratu z 13 sierpnia 1759 roku, potwierdzającej odbiór pism.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji imienin. Odwzajemnia życzenia wszelkiej pomyślności i zapewnia o swojej życzliwości.

Szczęsny Czacki wstawia się u władz Lwowa za ojcami jezuitami, którzy pragną zakupić miejskie ruiny ze starej kamienicy. Sugeruje sprzedaż nieruchomości, z której zysk zasili spłatę długów miejskich, oraz apeluje o niewygórowaną cenę.

Szczęsny Czacki wstawia się u władz Lwowa za Żydem Lewkiem Zyszkielowiczem, który po zakazie mieszkania na gruncie miejskim nie może znaleźć kupca na kamienicę Kasztelowską. Podczaszy koronny apeluje o pomoc w jej sprzedaży lub sprawiedliwy wykup nieruchomości.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, zwraca się do prezydenta Lwowa Wiśniowskiego z poleceniem zwołania sesji i rozpatrzenia supliki pani Laskowskiej dotyczącej wynagrodzenia za zasługi jej męża. Prosi o załatwienie tej sprawy jeszcze podczas swojego pobytu we Lwowie w celu wydania stosownych dyspozycji.

Szczęsny Czacki wzywa prezydenta Lwowa Wiśniowskiego do wymierzenia sprawiedliwości i sfinalizowania dawno rozpoczętych spraw sądowych. Wymienia z nazwy kilka toczących się sporów, prosząc o ich oddzielne rozpatrzenie.