Katalog źródeł

Autor przesyła adresatowi bezpośrednie ukłony i deklaracje gotowości do posług, ubolewając nad brakiem wcześniejszego kontaktu. Składa mu także z całego serca życzenia pomyślności i poleca się jego łasce.

Aleksander Jan Jabłonowski przesyła bratu pozdrowienia z Buska, zapowiadając rychły osobisty przyjazd, który opóźnia się z powodu fatalnego stanu dróg i złej pogody. W dopiskach przekazuje ukłony rodzinne oraz prosi o przysłanie najświeższych wiadomości, zwłaszcza z poczty francuskiej.

Aleksander Jan Jabłonowski dziękuje bratu za przekazane wieści i odnosi się do niepewnych doniesień o jego rychłym przybyciu do Lwowa. Z niecierpliwością wyczekuje osobistego spotkania oraz przesyła pozdrowienia od siebie i żony.

Autor informuje o odebraniu i przekazaniu broni oraz oczekiwaniu na głownię ze Lwowa i spłatę długu, a także zapowiada poszukiwanie książek. Składa również serdeczne podziękowania za okazane łaski, wygody oraz pożyczkę.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o braku wieści o wyjeździe ojca z Warszawy oraz przekazuje relację z obozu dotyczącą przejmowania Kamieńca Podolskiego i wycofywania tureckich armat. Prosi również adresata o szybką odpowiedź i zapowiedź jego przybycia do Lwowa.

Aleksander Jan Jabłonowski usprawiedliwia brak wcześniejszej odpowiedzi brata jego wyjazdem do Podkamienia i prosi o przesłanie poufnych nowin. Skarży się również na uciążliwość i znużenie przewodniczeniem zjazdom sądowym w Busku.

Aleksander Jan Jabłonowski pisze ze Lwowa do swego brata Jana, wojewody ruskiego, poruszając kwestię ekspedycji korsuńskiej oraz planowanego spotkania w okresie Śródpościa. Informuje o oczekiwaniu na pana Zamoyskiego w celu przedłożenia memoriału i przesyła serdeczne pozdrowienia od siebie i żony.

Aleksander Jan Jabłonowski opisuje niesłuszne aresztowanie swojej czeladzi w związku ze śmiertelnym postrzeleniem pana Wotałowskiego. Relacjonuje również wieści o grabieżach wojsk saskich na Litwie, nałożonych kontrybucjach oraz nastrojach tamtejszej szlachty.

Aleksander Jan Jabłonowski odradza pożyczanie koni od sędziny, sugerując zwrócenie się do Czackiego, a zarazem deklaruje gotowość spełnienia woli adresata. Przypomina także o pilnym załatwieniu swojej sprawy urzędowej przed nadchodzącymi wyprawami wojskowymi.

Aleksander Jan Jabłonowski przesyła adresatowi wierszowaną odpowiedź pewnego mężczyzny na podarowaną mu bransoletę, prosząc o dyskrecję i spalenie utworu. Pyta również o wieści z Warszawy oraz o spodziewany przyjazd pary królewskiej.

Aleksander Jan Jabłonowski prosi burmistrza oraz władze Lwowa o przygotowanie kwaterunku i wyżywienia dla posła hetmana zaporoskiego, wiozącego pismo od cara moskiewskiego. Zapewnia, że pobyt poselstwa potrwa krótko, a pomoc magistratu spotka się z wdzięcznością i należytą rekompensatą.

Aleksander Jan Jabłonowski sprzeciwia się pociąganiu znajdującej się w jego posiadaniu jurysdykcji ostrogrowskiej do kontrybucji na wojsko zaporoskie cara. Informuje rajców Lwowa, że posiada na te dobra oficjalne zwolnienie i ochronę od hetmana Iwana Mazepy.

Aleksander Jan Jabłonowski zarzuca władzom Lwowa naruszanie jego jurysdykcji pomimo wcześniejszego osobistego wstawiennictwa za miejskimi posłami u hetmana Iwana Mazepy. Przypomina o dawnym przymierzu oraz życzliwości swego domu dla miasta, domagając się poszanowania szlacheckiej wolności.

Aleksander Jan Jabłonowski wstawia się u wójta i prezydenta Lwowa za Tyszowskim, synem swoich kuśnierzy, prosząc o zmniejszenie nałożonego na niego podatku. Argumentuje, że poddany prowadzi jedynie mały kramik, i obiecuje wdzięczność za okazanie mu przychylności.

Marszałek Trybunału Koronnego Roch Michał Jabłonowski dziękuje władzom Lwowa za życzenia noworoczne i dzieli się refleksjami na temat pomyślności miast pod nowym panowaniem. W związku ze zbliżającą się lwowską kadencją Trybunału apeluje do rajców o pilną naprawę dróg dojazdowych oraz zadbanie o porządek i czystość w mieście.

Stanisław Jan Jabłonowski zwraca się do rajców magistratu lwowskiego z prośbą o życzliwe potraktowanie spraw swojego przyjaciela, obywatela błońskiego pana Widaxa. Deklaruje przy tym wdzięczność i poleca się przyjaźni adresatów.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski apeluje do rajców lwowskich o zaprzestanie nakładania nadmiernych kontrybucji i kar na cechy miejskie. Zapowiada ostateczne rozstrzygnięcie sporów podczas nadchodzącej komisji hybernowej we Lwowie.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski upomina rajców lwowskich w kwestii wstrzymania prac fortyfikacyjnych i braku zaopatrzenia dla cugów wodnych. Rozstrzyga, że mimo posiadanych przywilejów cechy powinny proporcjonalnie dołożyć się do tych wydatków, a ostateczne załatwienie sporów zapowiada na czas komisji hibernowej.

Stanisław Jan Jabłonowski interweniuje u rady miasta Lwowa w sprawie pana Morawskiego, który poniósł znaczne straty majątkowe z winy swoich dozorców. Hetman prosi o wnikliwe zbadanie przesłanych materiałów ze śledztwa i rychłe wymierzenie sprawiedliwości.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed ukrywającymi się w mieście ludźmi swawolnymi, którzy planują wywołać zamieszki. Nakazuje nakłonienie mieszczan do czujności, kontrolowanie przybyszów pod groźbą kary śmierci dla gospodarzy oraz ogłoszenie załączonego uniwersału.

Hetman wielki koronny Stanisław Jan Jabłonowski informuje władze i społeczność Lwowa o przedłużeniu kontraktu na podatek szelężny z dotychczasowymi kontrahentami. Prosi o wsparcie w egzekwowaniu umowy oraz o czuwanie nad jej przestrzeganiem zgodnie z królewskimi uniwersałami i instrukcją.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski upomina władze Lwowa za bezprawne szykanowanie i wymierzanie samowolnej sprawiedliwości żołnierzom fundacji zborowskiej podlegającym jego jurysdykcji. Domaga się zaniechania tych działań i łagodniejszego traktowania fundacji niepodlegającej prawu miejskiemu.

Stanisław Jan Jabłonowski ostrzega magistrat lwowski przed lekceważeniem woli królewskiej i królewskich przywilejów w związku ze skargą pana Skotki. Hetman radzi władzom miasta podporządkowanie się nakazom monarchy, by uniknąć surowych kar.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski wzywa pozwanego przed sąd wojskowy w Warszawie z powództwa mieszczan lwowskich. Zarzuca mu złamanie hetmańskiego uniwersału ochronnego oraz wyrządzenie licznych krzywd i szkód mieszkańcom.

Hetman wielki koronny Stanisław Jan Jabłonowski ponawia prośbę do władz Lwowa o zezwolenie ojcom dominikanom na poprowadzenie kanału przy murze miejskim. Podkreśla pilną potrzebę klasztoru i wyraża nadzieję na pozytywne rozpatrzenie sprawy.

Stanisław Jan Jabłonowski interweniuje u władz Lwowa w sprawie ciężaru finansowego po zmarłym podsędku Goleckim, którym obciążany jest pan Obrocki. Hetman prosi o zawieszenie rozstrzygania tej sprawy do czasu jego powrotu z kampanii wojennej.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski zachęca władze Lwowa do pomyślnego zawarcia ugody ze zborem lwowskim i zakończenia kosztownych sporów sądowych. Podkreśla korzyści płynące ze zgody i gotowość drugiej strony do porozumienia.

Wojewoda ruski Stanisław Jabłonowski zwraca się do rajców lwowskich z prośbą o przychylność w sprawach gdańskiego mieszczanina Pan Widera. Zapewnia przy tym adresatów o swojej wdzięczności i gotowości do odwzajemnienia życzliwości.

Hetman Stanisław Jabłonowski wstawia się u rajców lwowskich za mieszczanami z cechów, wzywając magistrat do zaprzestania uciążliwego ściągania kontrybucji i stosowania przymusu. Zapowiada ostateczne rozstrzygnięcie zatargów podczas najbliższej komisji hybernowej we Lwowie.

Hetman Stanisław Jabłonowski nakazuje radzie lwowskiej i cechom wspólne sfinansowanie zaopatrzenia cugów wodnych pracujących przy miejskich fortyfikacjach, mimo królewskich immunitetów rzemieślników. Zapowiada ostateczne rozstrzygnięcie sporów majątkowych między miastem a cechami podczas zbliżającej się komisji hibernowej oraz wizyty króla.

Hetman Stanisław Jabłonowski interweniuje u władz Lwowa w imieniu pana Mazarakiego, który doznał znacznych strat majątkowych z winy swoich dozorców. Autor listu prosi rajców o rzetelne zbadanie sprawy w oparciu o śledztwo i niezwłoczne naprawienie wyrządzonej szkody.

Hetman Stanisław Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed swawolnymi ludźmi planującymi napaść na miasto i nakazuje postawienie mieszczan w stan gotowości z bronią w ręku. Poleca inwigilację ludzi luźnych, współpracę z wojskiem oraz ogłoszenie i opublikowanie załączonego uniwersału.

Hetman Stanisław Jabłonowski informuje władze Lwowa o przedłużeniu kontraktu na pobór podatku szelężnego z dotychczasowymi kontrahentami. Prosi magistrat o dopilnowanie wykonania umowy oraz czuwanie nad jej przestrzeganiem.

Hetman wielki koronny Stanisław Jabłonowski upomina władze Lwowa za bezprawne szykanowanie żołnierzy fundacji zborowskiej podlegających jego jurysdykcji. Nakazuje zaprzestanie samowolnego wymierzania sprawiedliwości i łagodniejsze traktowanie fundacji, przypominając, że nie podlega ona miejskiemu prawu.

Hetman Stanisław Jabłonowski informuje władze Lwowa o gniewie króla spowodowanym lekceważeniem monarszych reskryptów w sprawie krzywd pana Skalskiego. Ostrzega rajców i wójta, by podporządkowali się woli monarchy i uniknęli kary.

Hetman Stanisław Jabłonowski interweniuje u władz Lwowa w sprawie roszczeń ciążących po zmarłym podsędku Goteckim na mieszczaninie Obrockim. Prosi o zawieszenie rozstrzygania tego sporu do czasu swojego powrotu z kampanii wojennej.

Hetman wielki koronny Stanisław Jabłonowski ponawia prośbę do władz Lwowa o zezwolenie ojcom dominikanom na poprowadzenie kanału przy murze miejskim. Zapewnia magistrat o swojej wdzięczności i liczy na pomyślne załatwienie tej pilnej dla klasztoru sprawy.

Hetman Stanisław Jabłonowski wyraża zadowolenie z planowanego zawarcia ugody między władzami Lwowa a miejscowym zborem. Zachęca magistrat do polubownego zakończenia sporu, wskazując na bezcelowość kosztownych procesów sądowych.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski informuje Franciszka Zamoyskiego o rozpaczy żony po śmierci Halrusi i planowanym przyjeździe do Lwowa. Prosi o przygotowanie dla niej kwatery z kominem w mieście, sugerując izbę stołową u pani Rubertowej.

Prezydent Sambora Jan Jaworski zwraca się do magistratu lwowskiego z prośbą o wypożyczenie kata w celu przeprowadzenia egzekucji skazańców podług prawa saskiego. Zapewnia przy tym o przysłaniu podwody wraz z eskortą, uiszczeniu zwyczajowej opłaty za miecz oraz gotowości do wzajemnych przysług.

Hetman Jerzy Jazłowiecki wzywa burmistrza i rajców lwowskich do bezzwłocznego wydania armat panu Rożnowi. Przekazanie uzbrojenia wynika z woli królewskiej nakazującej przetransportowanie dział ze Lwowa do Trembowli.

Czując zbliżającą się śmierć, gwardian gródecki ks. Bonawentura Jaktorowski zrzeka się praw do domku na wale Bramy Krakowskiej, przekazując resztę okresu miejskiego przywileju swojemu zakonowi. Zapewnia władze Lwowa o modlitewnej wdzięczności i prosi o przychylność wobec zakonu oraz obecnego arendarza posesji.

Ks. Chryzostom Janiecki przesyła Wojciechowi Zimnickiemu spóźnione życzenia noworoczne wraz z podarkiem piwa. Prosi go o pośrednictwo w przekazaniu listu i beczek piwa arcybiskupowi, oficjałowi oraz ks. Barankowskiemu, a także zapowiada swą rychłą wizytę we Lwowie.

Andrzej Janocki zapewnia władze Lwowa o swojej wierności i informuje, że odrzucił korzyści materialne oraz odmówił reprezentowania spraw miejskich Rusinów. Podkreśla nienaruszalność praw Lwowa i deklaruje dalszą gotowość do wiernej służby miastu z dworu królewskiego.

Andrzej Janocki relacjonuje burmistrzowi i rajcom Lwowa przebieg starań na dworze i w kancelarii podkanclerzego o sporządzenie oraz wydanie przywileju miejskiego. Informuje również o poniesionych wydatkach, wręczonym podarunku oraz odroczeniu sprawy sądowej miasta do 24 lutego.

Andrzej Janocki donosi władzom Lwowa o pomyślnym przekazaniu darów królowi, królowej oraz dygnitarzom dworskim, opisując życzliwą reakcję monarchy i jego podziękowania. Przekazuje również wieści o nieobecności niektórych urzędników oraz o przewidywanym przesunięciu terminów Sądów Zadusznych.

Jansini informuje lwowskiego rajcę Matiasa Heydera o wypłaceniu panu Czarnoluskiemu 170 florenów na miejskie potrzeby i przesyła pobrany rewers. Zapewnia również o wpisaniu tej kwoty na poczet przyszłego rozliczenia oraz o swojej gotowości do dalszych usług.

Aleksander Januszewicz donosi o zwycięskim starciu z Kozakami pod Konstantynowem oraz o gotowości do dalszej obrony województwa wołyńskiego. Zgłasza również trudności z wyegzekwowaniem hiberny od zastawników dóbr Jabłonowskiego i prosi o instrukcje oraz wypłatę zaległych należności dla żołnierzy.

Ksiądz Jerzy Januszowicz informuje władze Lwowa o przychylności podkanclerzego i zadośćuczynieniu prośbom magistratu. Sam również deklaruje gotowość do dalszych posług na rzecz miasta.

Ksiądz Jerzy Januszowicz informuje władze Lwowa o swoich zabiegach u podkanclerzego i urzędników skarbowych na rzecz pomyślnego załatwienia spraw miasta u króla. Wyraża przekonanie, że zasługi Lwowa spotkają się z życzliwym przyjęciem i zadowalającą rezolucją monarchy.