Katalog źródeł

Biskup krakowski Marcin Szyszkowski wyraża ubolewanie, że wynegocjowana przez niego ugoda ze strony pana Felsztyńskiego i podczaszego nie doszła do skutku. Prosi rajców lwowskich o powstrzymanie się od kroków prawnych do czasu zbliżającego się sejmu, na którym osobiście zamierza nakłonić podczaszego do polubownego zakończenia sprawy.

Pułkownik Szyszkow odpowiada na prośbę prezydenta oraz władz Lwowa o zwolnienie miasta z dostaw prowiantu. Wyjaśnia, że decyzja nie zależy od niego, lecz od majora i oberprowiantmejstra Niekludowa stacjonującego w Stanisławowie, do którego radzi się zwrócić.

Szymon Szymonowic podtrzymuje darowiznę placu na rzecz lwowskiego szpitala św. Stanisława, postulując odzyskanie bezprawnie zajętych zabudowań oraz ufundowanie cotygodniowej mszy dla ubogich. Chwali także władze miejskie za zaangażowanie profesora Akademii Zamojskiej do służby miejskiej.

Andrzej Szymonowicz dziękuje krakowskiemu kupcowi Arthurowi Forbesowi za pamięć, troskę o zdrowie oraz przysłane nasiona i karczochy. Deklaruje zwrot poniesionych kosztów, odwzajemnienie przysługi i przesyła pozdrowienia od siebie oraz małżonki.

Andrzej Szymonowicz dziękuje Arthurowi Forbesowi za nadesłane karczochy, dając wyraz wdzięczności i przyjaźni. Informuje również o kirach bielskich, które w Jarosławiu ma odebrać i opłacić wracający z Gdańska czeladnik.

Melchior Scheffler w imieniu pana von Dorna odpowiada wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, potwierdzając wyprawienie holenderskich towarów z Gdańska do Warszawy. Zgodnie z wcześniejszą prośbą adresata przesyła także najświeższe wiadomości z Francji.

Melchior Scheffler przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu wiadomości francuskie nadesłane pocztą holenderską. Zapewnia przy tym adresata o swojej gotowości do dalszych usług i poleca się jego łasce.

Biskup Lew Szeptycki interweniuje u burmistrza Lwowa Dominika Venino w sprawie zakazu wybierania gliny na potrzeby budowlane. Zapewnia przy tym o dotrzymaniu przyrzeczenia zasypania powstałych wykopów po uporządkowaniu terenu wokół murów.

Biskup lwowski Atanazy Szeptycki wzywa lwowski sąd radziecki do szybkiego i surowego osądzenia procesu o bluźnierstwo. Podkreśla wagę przestępstwa przeciw wierze i przestrzega rajców przed przewlekaniem sprawy oraz pobłażliwością wobec winnych.

Teofil Szemberg ponawia prośbę królewską do władz Lwowa o pokrycie kosztów wyżywienia i wyposażenia piechoty do czasu jej wymarszu pod wodzą kanclerza. Zapewnia rajców, że ich ofiarność na rzecz Ojczyzny zyska uznanie i wdzięczność monarchy.

Kanclerz wielki koronny Jan Szembek rekomenduje władzom Lwowa kandydaturę mieszczanina Laskowskiego na wakujący urząd ławnika. Zauważa, że powierzenie mu tego stanowiska może przyczynić się do zakończenia wieloletniego procesu toczącego się przed sądami królewskimi.

Kanclerz koronny Jan Szembek popiera starania ks. Jełowickiego, nominata na sufragana lwowskiego, o objęcie wakującego probostwa katedralnego we Lwowie. Zwraca się z prośbą do władz miejskich, do których należy prawo patronatu i kolacji tego beneficjum, o pomyślne rozpatrzenie tej kandydatury.

Kanclerz koronny Jan Szembek, po interwencji nuncjusza apostolskiego, nakazuje władzom Lwowa złożenie zadośćuczynienia za bezprawne uwięzienie przez burmistrza Smelinga ludzi podległych jurysdykcji Kolegiów Apostolskich. Wzywa rajców do poszanowania immunitetów kościelnych i królewskich przywilejów, aby sprawa nie musiała trafiać przed sąd monarszy.

Kanclerz koronny Jan Szembek powiadamia władze Lwowa, że król nie nadał jeszcze nikomu starostwa lwowskiego po zmarłym kasztelanie krakowskim. Zapewnia przy tym o swojej życzliwości i obiecuje przypomnieć przyszłemu staroście o poszanowaniu miejskich praw i przywilejów.

Franciszek Szeligowski informuje burmistrza Lwowa o wizytacji przedmiejskiego szpitala fundacji Pieniążka i apeluje o zaniechanie prób odebrania należącego do placówki browaru. Ostrzega przy tym, że naruszenie praw fundacji może wywołać stanowczą interwencję hetmana oraz wojska.

Krzysztof Schedel ponawia zapytanie w sprawie sprzedaży kos poza jarmarkami we Lwowie, polecając opiece adresata wysłanego w tej materii sługę Longbarda. Dodatkowo porusza kwestię pozwania pani Maleszkowiczowej przed sąd wójtowski, deklarując pokrycie kosztów i dosłanie pełnomocnictwa w razie potrzeby.

Iwan Szarko skarży się dziedzicowi na arendarza magerowskiego Abrama, który bez wiedzy dworu niesłusznie oskarżył o kradzież, zrabował i zakuł w kajdany jego syna młynarza przed samymi świętami. Poddany prosi pana o wstawiennictwo, ukrócenie samowoli arendarza i wymierzenie sprawiedliwości.

Biskup chełmski Feliks Jan Szaniawski popiera kandydaturę swojego krewnego, kanonika Tarkowskiego, ubiegającego się o wakującą kanonię we Lwowie. Deklaruje przy tym własną wdzięczność wobec władz miasta za przychylne rozpatrzenie tej prośby.

Bogdan Daniełowicz prosi Forbesa o dostarczenie na kredyt towaru jemu i bratu do ustalonego terminu. Przedstawiciel Manuk ma zawrzeć kontrakt. Zamówienie obejmuje karasy [odczyt nazwy niepewny], osiem par aksamitnych pasamanów, po połowie zielonych i czarnych, z oznaczeniem numerum 70, oraz pół sztuki dobrego francuskiego sukna zielonego.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Kazimierz Czeczewicz zaprasza rajców miasta Lwowa na popołudniowe spotkanie celem ostatecznego omówienia kwestii warzenia piwa. Na piśmie umieszczono również adnotację o konieczności stawienia się przed sądem wójtowskim.

Kazimierz Czeczewicz zdaje relację rajcom lwowskim ze swoich zabiegów u kanclerza koronnego i innych dostojników w sprawach miejskich oraz w sporze z panem Chmieleckim. Informuje o konieczności pozostawienia syndyka w Warszawie i ponosi pilną prośbę o nadesłanie dodatkowych pieniędzy oraz dokumentów procesowych.

Wiceburmistrz Lwowa Kazimierz Czeczewicz prosi wyznaczonych rajców o zastąpienie go w pracach komisji browarowej na polecenie starosty. Swoją nieobecność tłumaczy nagłymi obowiązkami urzędowymi, z powodu których uzyskał zwolnienie od starosty.

Kazimierz Czeczewicz zwraca się do burmistrza Lwowa Wojciecha Bema z prośbą o odroczenie sprawy dotyczącej wykonania testamentu śp. Zabłockiego. Wyjaśnia, że z ramienia magistratu musi pilnie udać się do Zubrzy na powitanie ordynariusza miejsca, a zaraz po powrocie stawi się osobiście.

Magistrat Lwowa odpowiada na pismo podkanclerzego koronnego dotyczące sporu z podwojewodzim lwowskim o bezprawnie pobierane opłaty. Władze miejskie proszą o odroczenie rozstrzygnięcia w sądach ze względu na konieczność odnalezienia kluczowych dokumentów procesowych pozostawionych u zmarłego plenipotenta.

James Chambers opisuje Arturowi Forbesowi swoją dramatyczną sytuację materialną, zły stan zdrowia oraz straty gospodarcze. Skarży się również na kosztowny proces sądowy i ciężary związane z utrzymaniem rodziny, prosząc przyjaciela o wyrozumiałość i wsparcie.

William Chambers życzy Arturowi Forbesowi udanej podróży do Jarosławia oraz prosi go o zakupienie tam pary soboli i odesłanie ich do Roberta Forbesa w Krakowie, gdzie nastąpi zapłata. Dołącza również pozdrowienia od swojej rodziny dla krewnych i przyjaciół w Krakowie oraz prosi o doręczenie załączonych listów.

Jan Czwierdowicz deklaruje władzom Lwowa gotowość do podjęcia natychmiastowych działań na rzecz pomyślności miasta we współpracy z panem Nagrodzkim. Zapewnia przy tym rajców o swoim najwyższym szacunku i oddaniu.

Jan Czwierdowicz potwierdza odebranie przysłanego z Lwowa prowiantu postnego. Dziękuje władzom miasta za okazaną życzliwość oraz pamięć, deklarując chęć odwzajemnienia tej przysługi.

Szczęsny Czacki informuje magistrat lwowski o udzieleniu pożyczki rajcy Stanisławowi Nuszczyńskiemu w zamian za cesję należnych mu od miasta sum przysądzonych dekretami. Zwraca się o wyznaczenie rychłego terminu zapłaty, zastrzegając, że w razie braku zaspokojenia roszczeń będzie dochodził należności wraz z odsetkami na drodze sądowej.

Szczęsny Czacki ponagla burmistrza i radnych Lwowa o zaspokojenie nabytego przezeń długu pana Nuszczyńskiego, powołując się na prawomocny wyrok egzekucyjny ciążący na magistracie. Autor zarzuca władzom miejskim bezpodstawne odwlekanie sprawy i grozi krokami sądowymi w razie dalszego braku spłaty.

Szczęsny Czacki powołuje się na opinię kanclerza wielkiego koronnego i konstytucję z 1550 roku, oddalając obiekcje władz Lwowa wobec nabycia przezeń gruntu szpitalnego na prawie czynszowym. Prosi magistrat o niezwłoczne nakazanie prowizorom szpitala sfinalizowania i podpisania kontraktu z jego plenipotentem.

Szczęsny Czacki ponawia prośbę do burmistrza i rajców o sfinalizowanie transakcji wieczystego ustąpienia mu placu. Informuje o upoważnieniu gubernatora kulikowskiego Dniestrzańskiego do zawarcia stosownego kontraktu.

Szczęsny Czacki interweniuje u adresata w sprawie utrudnień i krzywdzących warunków przy zakupie parceli we Lwowie, powołując się na prawo z 1550 roku oraz poparcie kanclerza koronnego. Prosi o przyjacielską pomoc w doprowadzeniu transakcji do skutku i zapowiada przybycie swojego pełnomocnika, pana Dniestrzańskiego.

Szczęsny Czacki zapewnia adresatów o gotowości do pomocy i informuje, że zamiast pisać list, uda się osobiście do Końskich, by u kanclerza koronnego pomyślnie załatwić ich prośby.

Szczęsny Czacki informuje o przesłaniu przez swojego gubernatora kulikowskiego powtórnego reskryptu królewskiego na komisję wraz z pismami obwieszczającymi. Zapowiada również swój przyjazd do Lwowa nazajutrz po święcie Trzech Króli.

Szczęsny Czacki wstawia się za panem Jaśkiewiczem, postulując pozostawienie go przy posiadaniu spornej posesji we Lwowie z racji posiadanych dokumentów i uregulowania należności. Prosi adresata o pomoc w wydaniu Jaśkiewiczowi kontraktu i zakończeniu sporów.

Szczęsny Czacki przesyła adresatom listy polecające do arcybiskupa i kapituły z prośbą o znaczną ulgę w spłacie wyderkafów. Informuje również, że o podobną interwencję zwrócił się do swojego ojca, kanclerza.

Szczęsny Czacki instruuje adresatów w kwestii wykonania dekretu przeciwko panu Jaszewiczowi i innym oponentom, nakazując postępowanie zgodne ze stopniami prawa i zlekceważenie sprzeciwów. Zaleca również przesłanie mandatu z inhibicją oraz dokumentów do asesorskiego patrona w celu uzyskania kasacji.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o sporządzenie poprawnego i kompletnego rejestru miejskich jurysdykcji dla kanclerza koronnego. Jednocześnie napomina adresatów, wyrażając zmartwienie z powodu nieustannych kłótni w mieście, grożących zniweczeniem jego dotychczasowych starań.

Szczęsny Czacki radzi władzom Lwowa podjęcie starań u kanclerza w sprawie Haszewicza oraz zobowiązuje je do uporządkowania archiwum i jurysdykcji miejskiej. Wzywa także rajców do wypełniania dekretów, zażegnania wewnętrznych sporów i dbałości o dobro publiczne miasta.

Szczęsny Czacki zwraca się do magistratu lwowskiego z prośbą o sprawiedliwe rozsądzenie sprawy i nakazanie zadośćuczynienia na rzecz osieroconych sukcesorów Wołkowiczowskich. Przypomina przy tym rajcom o ich obowiązku obrony sierot i stania na straży sprawiedliwości.

Szczęsny Czacki interweniuje u władz Lwowa w obronie szlachcica pana Pyszki. Prosi o okazanie mu należytego szacunku i wynagrodzenie doznanych dotąd krzywd.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, wstawia się u władz Lwowa za Murońskim, Wyszniowskim i Szniołkową, prosząc o odroczenie egzekucji dekretu asesorskiego na cztery tygodnie. Czas ten ma pozwolić stronom na zawarcie ugody lub znalezienie sposobu na zadośćuczynienie.

Pismo zawiera formułę adresową skierowaną do władz miejskich Lwowa. Brak zachowanej treści samego listu.

Szczęsny Czacki ponagla magistrat lwowski w kwestii przysłania delegatów do Warszawy przed swoim wyjazdem oraz odnosi się do próśb pana Murońskiego o odroczenie terminu i pani Piramowiczowej w sprawie weryfikacji zaległości podatkowych.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa uniwersały do publikacji oraz listy do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego z prośbą o pomoc wojskową dla komisji. Poleca wyprawić korespondencję wraz z dekretem do Warszawy przez pana Czeczewicza.

Szczęsny Czacki nakłania magistrat lwowski do usilnego powitania arcybiskupa lwowskiego i zjednania sobie jego przychylności w miejskich sprawach. Prosi również o nadesłanie kopii lub ekstraktu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich i Żydów oraz o postaranie się o mandaty.

Szczęsny Czacki prosi prezydenta Lwowa o przyjęcie częściowej opłaty od warszawskiego kupca Głodela i zezwolenie mu na wyjazd, zapewniając o uregulowaniu reszty należności po powrocie. W dopisku zaleca ugodowe załatwienie sprawy, by nie zrażać kupca planującego osiedlić się w mieście.

Szczęsny Czacki nakazuje magistratowi lwowskiemu wstrzymanie egzekucji nowych podatków z klasztoru dominikanów do czasu swojego przyjazdu. Przekazuje również wolę kanclerza koronnego w sprawie zwolnienia z ratuszowego aresztu pana Cudzyńskiego pod przysięgą i ustanowienia kurateli nad jego majątkiem.