[Польською; переклад очікується] Aleksander Giedziński do arcybiskupa Mikołaja Krosnowskiego w sprawie uwięzionego złodzieja

[Польською; переклад очікується] [S. 2] Jasno Wielmożny a Mnie Wielce Miłościwy Księże Arcybiskupie a Mój Miłościwy Panie, Ja ledwiem milczeniem nie zbył listu Waszej Mości Mego Pana, patrząc na kilka niesmacznych zarzutów mnie, staremu i wiernemu słudze, w liście Waszej Mości Mego Pana uczynionych. Lecz jako człowiek niższego stanu Waszą Mość Mego Pana, zacnego senatora i [...] wedle doniesień rozumiem. Znać, że to uniesienie ze złego [...] Waszą Mość Mego Pana do takiego listu skłoniło. A żebym w złym mniemaniu u Waszej Mości Mego Pana nie pozostawał, taką Waszej Mości Memu Panu relację zdaję: ów zdrajca, mieszkaniec Babuszcza, Żydem, przez Marzenową, gospodynię dworu mego, a siostrę swoją, wkradł do syna mego Andrzeja [...] syna swego starszego. [...] oddał go do usług. Tamże jako „cnotliwy” ojciec dobrą naukę mu dał i tego, w czym sam wprawę miał, nauczył – nie inaczej było, o czym wie i Jego Mość Ksiądz Oficjał, brat mój – iż z drugim wyrostkiem moim Nahoruhiczem podzieliwszy sześćset złotych, ojcu je oddał, a sam z jego podszeptu w Lublinie z chorągwią ode mnie uciekł. Czynił to i przedtem nieraz jako domownik i powiernik; co było można uszczknąć, korzystał, bom mu ufał, a dopiero później sługa jego to wyjawił. Zasmakowało to „cnotliwemu” ojcu, skłonił więc i drugiego syna swego młodszego, którego powierzchowność zgoła co innego obiecywała, lecz ojcowskie wychowanie na manowce go sprowadziło – ten w krótkim czasie [...] i tą samą drogą za pierwszym poszedł. [S. 3] Gdybym to wszystko Waszej Mości Memu Panu wypisywał, długa musiałaby być opowieść, a ja Waszej Mości Mego Pana nudzić nie chcę. Co do miejsca, gdzie się teraz ukrywał, uciekając przede mną – nie wiedząc, w czyim zarządzie ono było – jako jawnego złodzieja, któremu i sam Kościół azylu dać nie może, pojmałem go. W więzieniu darmo nie siedzi, lecz pracuje [...] tak, jak zasłużył. Jeśli jednak synów stawi albo skradzione rzeczy zwróci, wstawiennictwo Waszej Mości Mego Pana, jako męża wielkiego i zacnego, będzie miało u mnie wagę. Którego w tym czasie jestem szczerze życzliwym przyjacielem i powolnym sługą, AlGiedzinski W Łuce, dnia 15 kwietnia 1647. [S. 4, adres:] Jasno Wielmożnemu a Mnie wielce Miłościwemu Panu, Jego Mości Księdzu [...] Arcybiskupowi Lwowskiemu, Opatowi [...], Miłościwemu Panu.

[S. 2] Jasnie Wielmozny a Mnie Wielce M[iłoś]ciwy Xiąze Arcibiskupie a Moj M[iłoś]ciwy Panie Ja ledwiem silentio nieodprawił listu W[aszej] M[ości] M[ego] Pana patrząc na kil- ka tyrow niesmacznych mnie staremu y dobremu Służebnikowi w liyscie W[aszej] M[ości] M[ego] Pana danych, ale iako minoris subsellii W[aszej] M[ości] M[emu] Panu zacnę- nemu Senatorowi y [...] iuxta letata wyrozumiewam. Znać ze ten fervor ze złego v[... z] W[aszej] M[ości] M[ego] Pana do takiego lysta commo- uit. A zebym w tej opiniey u W[aszej] M[ości] M[ego] Pana nie był, takiem W[aszej] M[ości] M[emu] Panu relatum daie. Ze ten zdrajca mieszkaniec Babuszicza Zydem, przes Marzenowę gospodinią dworu mego a siostrę swo- ię, włudził do syna mego Andrzeia zagon dworski syna swego starsze- go. Moji na się z okrętności y z chęci podobał, oddał nigo [?] do usług. Tamze iako cnotliwy ociec dobrą instructią mu dał y tego, czego sam zażywał, nauczył, ale nie o tym że M[o]sci Xiądz Oficiał Brat moj, ze nie naczej było, ze z drugiego wyrost- kiem moim Nahoruhicza sześcset się złotych podzieliwszy, ojcu oddał, sam na iego instructią w Lublinie z chorągiew od mnie zwinał. Czynił y przed tym nieraz iako confident y domowi, co było przedepnąć, zażyto bom confidował, potym sługa iego detexit. Zasmakowało to cnotliwemu ojcu, zali- [S. 3] ślił y drugiego syna swego młodszego, ktorego cera wszystko dobrze ukazowała, ale institutio paterna praevaricowała, tegoz się w krot- kim czasie po przystaniu oziębienia iął gyść, y tąsz drogą za pierw- szym poszedł. O czym by W[aszej] M[ości] M[emu] Panu wypisując, długa musiałaby być legenda, a ia W[aszej] M[ości] M[ego] Pana obmierzrzą niechcę. O tym miej- scu gdzie teraz letitował kryjąc się przedemną, niewiedząc w czyjejby dispositiej było, iako manifestum furem, ktoremu y Ko- scioł sam protectiej [nie może] dawać, wziąłem, w więzieniu za- dając niesiedzi, rob[i] [...] iako zasłuzył. Ale iezeliby synow stawi, albo terz abłata powraca, intercessio W[aszej] M[ości] M[ego] Pana iako Człeka wielkiego y zacnego będzie u mnie wazna. Ktorego na ten czas iestem Cale zyicliwym Przyjacielem y powolnym sługą AlGiedzinski [mpp] w Luce die 15 Aprilis 1647. [S. 4, adres:] Jasnie Wielmoznemu a Mnie wiel- ce M[iłoś]c[iwe]mu Panu J[ego] M[oś]ci Xiędzu [... Krosnowskiemu?] Arcibiskupowi Lwowskiemu Opat[o]- rowi [Czerwińskiemu?] M[iłoś]c[iwe]mu Panu