Antici potwierdza odbiór dokumentów i pomniejszonej sumy oraz kieruje magistrat do Stefanoniego

Prześwietni i Najdostojniejsi Panowie, moi wielce czcigodni Patronowie! Otrzymałem oba Wasze listy, a wraz z nimi wszystkie wymienione w nich załączone dokumenty oraz przekaz z Warszawy. Nie opiewał on jednak na trzydzieści [?] dukatów węgierskich, jak zapowiadano w pierwszym liście, lecz tylko na 54 dukaty, które odpowiadają 27 dukatom węgierskim. Powiadamiam Was o tym pomniejszeniu nie po to, abyście czuli się zobowiązani do jego wyrównania, lecz jedynie po to, aby znany był rzeczywisty stan sprawy. Tymczasem najserdeczniej dziękuję za ten dar. [Nie w pełni pewna konstrukcja zdania o niewystarczalności własnych zasług i zwiększeniu starań:] pragnę pomnażać wysiłek, pilność i staranność we wszystkich sprawach dotyczących pożytku i chwały Waszego znakomitego miasta. Wszystkie dokumenty przekażę Panu Stefanoniemu razem z listem skierowanym do niego. Wspólnie rozważymy, co należy uczynić dla ochrony praw Waszego miasta. [Niepewny początek zdania:] mam również świeżą korespondencję w tej sprawie do czcigodnej kapituły lwowskiej, której sprawy zostały mi już dawno powierzone przez jej pełnomocnika. Ponieważ jednak pod wpływem arcybiskupa może dojść do tego, że kapituła połączy z nim swoje starania i poleci mi nie występować przeciw niemu w tej sprawie, możecie odtąd kierować wszystkie Wasze listy, instrukcje i dokumenty do wspomnianego Pana Stefanoniego. Możecie też w pełni ufać jego wskazówkom dotyczącym tej sprawy. Bądźcie przy tym przekonani, że znam go bardzo dobrze i nie zabraknie mu gorliwości, skuteczności, pilności i staranności, aby Wasze prawa, zgodnie ze słusznością, pozostały całe i nienaruszone. Sam będę o to jak najpilniej dbał, na ile pozwoli mi uczciwość. Tymczasem do Świętej Kongregacji Soboru wpłynęło obszerne, wielostronicowe pismo informacyjne w formie odpowiedzi arcybiskupa. [Końcowa klauzula nie w pełni pewna:] będzie się zabiegać, aby przesłany zakaz Kongregacji nie został cofnięty; niejasne jest dalsze sformułowanie dotyczące ewentualnego cofnięcia w przyszłości. Wiedzcie, że w każdym czasie będę — jak oświadczam, iż jestem — Waszym najpokorniejszym i najwierniejszym sługą, Thomas Antici. Rzym, 7 kwietnia 1761 [?] roku.

Ill[ustrissi]mi et ex[cellentissi]mi D[omi]ni, D[omi]ni Patroni Col[endissi]mi. Geminas recepi Litteras Ill[ustrissi]marum D[ominationum] v[estrarum], atque una cum Litteris recepi etiam adnexa omnia in iisdem individuata Documenta, nec non et cambium e Varsavia non quidem triginta [?] Ducatorum Hungaricalium, uti in prima epistola enunciabatur, sed ducatorum tantum 54; quae respondent Ducatis Hungaricalibus 27. Cujus quidem diminutionis participes facio D[ominationes] vestras Ill[ustrissi]mas atque ex[cellentissi]mas non eo animo, ut in hanc diminutionem censeamini obligatae, sed tantum ut ipsius rei veritas innotescat. Interim vero gratias quam maximas pro munere refero, me parum existimans praestitisse ad meum studium, diligentiam, industriamque meam augendam in iis rebus omnibus, quae spectatissimae Urbis civitatis vestrae commodum atque decorem respiciunt. Documenta omnia tradam in manus eximii d[omi]ni Stefanoni una cum epistola eidem directa; invicem deliberabimus quid facto opus erit ad jura civitatis vestrae provehenda. Habebis [?] ipse adhuc Litteras super hoc negotio recens ad Reverend[um] Capitulum Leopoliense, cujus rei mihi ab suo Plenipotentiario jamdiu sunt commissae. Sed quoniam auctoritate Ill[ustrissi]mi archiepiscopi fortasse fieri poterit ut capitulum sua studia cum ipso conjungat, mihique mandet ne hac in re contra ipsum procedam; idcirco poterunt in posterum Ill[ustrissi]mae D[ominationes] vestrae suas omnes litteras ad praefatum dominum Stefanoni dirigere una cum instructionibus ac documentis, ipsique omnem adhibere fidem in iis omnibus, quae hoc super negotio ab ipso praescribentur. Sibi tamen persuadeant Ill[ustrissi]mae D[ominationes] vestrae, eundem mihi optime cognitum esse, ac nihil studio, efficacia ac diligentia et industria defuturum, quo minus jura vestra, prout ratio postulat, sarta tecta atque illaesa permaneant. Quod ut fiat, ipse curabo diligentissime, quantum honestas patietur. Interim vero ad Sacram Congregationem Concilii perlata est prolixa ac voluminos[a] epistola informativa pro modo responsionis Ill[ustrissi]mi ac Rev[erendissi]mi archiepiscopi; nihilominus Sacrae Congregationis inhibitionem transmissam non revocari, sive in posterum revocetur, curabitur [? — składnia niepewna]. Scias vero D[ominationes] vestras Ill[ustrissi]mas ac Rev[erendas?], me omni tempore futurum fore, prout esse profiteor, Ill[ustrissi]marum atque ex[cellentissi]marum D[ominationum] vestrarum Humillimus, addictissimus Famulus, Thomas Antici. Romae 7 apr. 1761 [?].