Korespondencja z markizą de Béthune, lustra i rokowania ze Szwecją

Wielmożny Panie! [Dopisek daty: 14 lutego 1701 roku.] Otrzymałem list, którym Wasza Ekscelencja zaszczycił mnie szóstego [?] dnia tego miesiąca, wraz z listem do pani markizy de Béthune, który zostanie wysłany jutro. Słusznie uważa ona, że nie zaniedbałbym zaszczytu napisania do niej, gdybym wiedział o jej szczęśliwym powrocie. Sądzę, że naprawiłem to osiem dni temu. Wyjaśnienie, którego Wasza Ekscelencja raczy udzielić w sprawie tego, co pozwoliłem sobie napisać pani wojewodzinie, sprawia mi prawdziwą przyjemność. Uwalnia mnie od przykrości wywołanej opowieściami sprzecznymi z moimi życzeniami. Postaram się je sprostować na tyle, na ile będzie to możliwe. Powiadomię pana Charpentiera o zamiarze Waszej Ekscelencji dotyczącym luster, które chciałby Pan [nieczytelny wyraz] podobnych do tej, którą pani markiza otrzymała od Pana w Paryżu. Dzięki temu będzie Pan mógł podjąć odpowiednie kroki przed otwarciem żeglugi. Zapewnię także, że pani wojewodzina pisała do niej kilka razy ze swojego ustronia. Listy musiały zaginąć, skoro otrzymała tylko jeden za pośrednictwem pana Weissa, spotkanego w Châlons. Poseł francuski wyjechał stąd dokładnie osiem dni temu, aby podążyć za królem do Birż. Rozpuszcza się tutaj pogłoskę, że Jego Królewska Mość powróci za kilka dni do Warszawy. Krąży także inna: że zawarto pokój ze Szwecją. Ta ostatnia jest jednak tylko dalszym ciągiem pogłoski, która krążyła tutaj jeszcze przed wyjazdem króla. Być może opiera się na dobrym zamiarze Jego Królewskiej Mości zawarcia pokoju. Jestem przekonany, że nie zabraknie starań i pracy pana markiza de Héron oraz pana hrabiego de Guiscard, ambasadora króla Szwecji, aby pokój doszedł do skutku. Nie otrzymałem tą pocztą żadnych wiadomości zagranicznych, lecz wiadomości z tego królestwa każą obawiać się wewnętrznych zaburzeń. Oby Bóg dał nam całkowity spokój. Gdyby jednak przypadkiem coś się wydarzyło, polecam się opiece Waszej Ekscelencji, pozostając najpokorniejszym i najposłuszniejszym sługą, J. G. de Baluze. [Margines: wyblakły dopisek w znacznej części nieczytelny; dotyczy czyjejś korespondencji i powrotu.]

Monseigneur, [Dopisek: 14/2 1701.] J'ay receu la lettre dont vostre Excellence m'a honnoré le 6 [?] de ce mois avec une pour Made la marquise de Bethune qui partira demain. Elle me rend justice en croyant que je n'aurois pas manqué de me donner l'honneur de luy escrire si j'avois sceu son heureux retour. Je crois avoir reparé cela il y a huit jours. L'esclaircissement que V.E. a la bonté de me donner sur ce que j'avois pris la liberté de mander à Made la Palatine me fait un veritable plaisir, me tirant de la peine que me faisoient des discours contraires à mes souhaits. Je prendray soin de les rectifier autant qu'il me sera possible. Je feray sçavoir à Mr Charpentier l'intention de V.E. au sujet des glaces qu'elle desireroit de voir [mot peu lisible] pareille à celle que Made la marquise a eu d'elle à Paris, afin que V.E. puisse prendre là-dessus ses mesures avant l'ouverture de la mer. J'assureray aussy que Made la Palatine luy a escrit plusieurs fois de sa retraitte; il faut que ses lettres ayent esté perdues puisqu'elle n'en a receu qu'une par Mr Weiss rencontré à Châlons. Mr l'envoyé de France partit d'icy il y a aujourd'huy huit jours pour suivre le Roy à Bierz. On fait courir le bruit icy que S.M. reviendra dans peu de jours à Varsovie. Il en court encore un autre qui est que la paix est faite avec la Suede; ce dernier n'est pourtant qu'une continuation de celuy qui couroit icy sur le même sujet avant le depart du Roy. Il est peut estre fondé sur la bonne intention de Sa M.té de la faire; je suis persuadé qu'il ne tiendra pas aux soins et à l'application de Mr le Marquis de Heron et de Mr le Comte de Guiscard, ambassadeur du Roy de Suede, que cette paix ne se fasse. Je n'ay eu aucune nouvelle estrangere par cet ordinaire, mais celles de ce Royaume font apprehender quelques mouvements du dedans. Dieu veuille nous donner un parfait[e] tranquilité, mais si par hazard il arrivoit quelque chose, je me recommande à la protection de vostre Excellence, à laquelle je suis, Monseigneur, tres humble et tres obeissant serviteur, J. G. de Baluze. [Margine peu lisible:] Mr [illisible] a escrit [...] de son [illisible] [...] revenu il luy a fait [...] Made [...] [...].