Kraków interweniuje u władz Lwowa w sprawie donatywy i opieczętowanych towarów kupca Ciamera

Szlachetni i sławetni Panowie, nasi wielce poważani Przyjaciele! Nasz obowiązek oraz prośba pana Ciamera, naszego współobywatela, który skarży się, że został przez Was obciążony, wymagają, abyśmy wstawili się za nim u Was. Prosimy, by dzięki naszej interwencji został uwolniony od płacenia donatywy, z powodu której opieczętowano jego towary we Lwowie podczas obecnego jarmarku, oraz aby towary te zostały odpieczętowane. Nie tylko prawa przysługujące mieszczanom krakowskim, które pozwalają im handlować wszędzie w Koronie, lecz także same uniwersały wydane w sprawie donatywy wyraźnie stanowią, że kupcy, zapłaciwszy ją raz w jednym mieście — jak pan Ciamer zapłacił w Krakowie — nie powinni być przymuszani do ponownej zapłaty w innym mieście. My także nie przymuszamy do zapłacenia donatywy żadnego z mieszczan lwowskich ani mieszkańców innych miast, którzy już ją raz uiścili, tym bardziej zaś nie obciążamy ich pieczętowaniem towarów [łącznik tego ostatniego zdania odczytany niepewnie]. Godne uwagi jest również to, że pan Ciamer, od trzydziestu lat miewając towary we Lwowie, nigdy — jak nam sam relacjonuje — nie płacił donatywy. Nie płacą jej także inni mieszczanie i kupcy prowadzący swój handel we Lwowie [krótkie określenie ich przynależności w oryginale niepewne]. Pan Ciamer poniósł znaczne straty w handlu i zasługuje [? — odczyt łacińskiego czasownika niepewny] na pewne względy z Waszej strony, zwłaszcza że wspiera i utrzymuje także ubogich ludzi we Lwowie, udzielając im kredytu na swoje towary, jak również nam relacjonuje. Ponawiamy zatem naszą prośbę, aby został zachowany przy swoim prawie, dawnym zwyczaju i samej słuszności oraz uwolniony od płacenia donatywy. Gotowi odwzajemniać Wam to przy nadarzających się sposobnościach, pozostajemy, usilnie polecając się Waszej łasce i przyjaźni. W Krakowie, dnia 14 marca 1665 roku. Najżyczliwsi przyjaciele Was, szlachetnych i sławetnych Panów: burmistrz i rajcy miasta Krakowa. [Adres:] Szlachetnym i sławetnym panom burmistrzowi i rajcom miasta Lwowa, naszym wielce poważanym przyjaciołom.

Nobiles ac Spectabiles Domini, Amici observand[issi]mi. Powinność Nasza y affectacia Pana Ciamera, concivis N[ost]ri, ktory się bydź gravatum od WMM Panstwa conqueritur, exigit po nas, abyśmy za nim Naszę do WMM P[anów] wnieśli interpositią, za ktorą by od Donatiwy płacenia, dla ktorey mu Towary iego we Lwowie podczas teraznieyszego Jarmarku są popieczętowane, immunis zostawał y Towary iego resigillowane były. Nie tylko albowiem Prawa Mieszczanom Krakowskim służące y Ius mercandi onym wszędzie w Koronie pozwalaiące, ale y Same Vniversały na Donatywę wydane wyraźnie to maią w sobie, aby kupcy zapłaciwszy raz w iednym Mieście Donativę, iakową y P. Ciamer w Krakowie zapłacił, w drugim mieście do płacenia iey nie byli pociągnieni; ani my też żadnego z PP. Mieszczan Lwowskich y Miast inszych, ktorzy raz Donatywę zapłacili, do Donatiwy nie necessituiemy, nie [?] żebyśmy ich Pieczętowaniem aggravare mieli. Wszak y to iest dignum consideratione, że Pan Ciamer od lat Trzydziestu miewaiąc Towary we Lwowie nigdy (iako mamy od niego relatią) Donatywy nie płacił, ani iey też insi tegoż [skrót niepewny] mieszczanie y Kupcy we Lwowie Handle swe odprawiaiący nie płacą. Więc tenże Pan Ciamer maiąc wielkie w Handlu swoim szkody meret [?] iaki kolwiek mieć od WMM PP. respekt, zwłaszcza że też y ludzi Vbogich we Lwowie Kredytowaniem Towarow swoich zasila y żywi, iako mamy też od niego relatią. Zaczym y powtorne Naszę do WMM PP. wnosziemy Instantią, aby przy Prawie swoim, zwyczaiu dawnym y samey słuszności zachowany, y od Płacenia Donatywy Vwolniony został. Co my też w podanych okaziach świadcząc wzaiemnie WMM PP., oraz zostaiemy przy Łasce y przyiaźni pilnie zalecaiąc [domyślne: siebie]. W Krakowie d. 14 Martij Anno 1665. Nobilium ac Spectabilium D[omi]nationum Vestrarum Amici addictissimi, Proconsul et Consules Civitatis Cracoviae. [Adres:] Nobilibus ac Spectabilibus Dominis Proconsuli et Consulibus Civitatis Leopoliensis, Amicis Nostris observand[issi]mis.