Przekład / tekst współczesny
Wielce szlachetni i dostojni Panowie, wielce szanowni Panowie i Przyjaciele!
Spodziewając się po Waszej życzliwości, nasi Panowie, Bracia i Koledzy, że prośba nasza odniesie pomyślny skutek, zwracamy się do Was w następującej sprawie. Otrzymaliśmy wiadomości, które uważamy za pewne, o działającej z upoważnienia Jego Królewskiej Mości, naszego miłościwego pana, komisji w sprawie między Wami a Żydami handlującymi w mieście. To skłania nas do naśladowania Waszego — jak je określamy — chwalebnego dzieła.
Gratulując Wam tak szczęśliwego i pomyślnego sukcesu, mającego przynieść zaszczyt także w potomnych wiekach, uprzejmie prosimy Was, abyście ze swej łaskawości przesłali nam przyszłą pocztą uwierzytelniony odpis tego dekretu komisji Jego Królewskiej Mości, lecz tylko w punkcie dotyczącym usunięcia Żydów, by posłużył nam jako precedens. Chętnie zwrócimy należne za ten dekret opłaty kancelaryjne.
Za to zachowamy Was we wdzięcznej pamięci [kilka słów zatartych], zapewniając o gotowości odwzajemnienia się. Polecając się Waszej łaskawej pamięci, pozostajemy z przyjacielskim szacunkiem
Waszych szlachetnych i dostojnych Wielmożności pełnymi szacunku przyjaciółmi i gotowymi do usług,
burmistrz i rajcy miasta Jego Królewskiej Mości Lublina.
Dano w Lublinie 25 maja roku Pańskiego 1759.
[Adres:] Wielce szlachetnym i dostojnym panom burmistrzowi, rajcom i całemu magistratowi radzieckiemu miasta Jego Królewskiej Mości Lwowa, wielce szanownym Panom i Przyjaciołom. We Lwowie.
Oryginalne brzmienie — transkrypcja
Praenobiles ac Spectabiles Domini,
Domini Amici Honoratissimi.
Spodziewaiąc się po Łaskawym ku nam Sercu WMWMciow Panow Braci y Kollegow naszych, że skutek nieomylny za prozbę nasze[y?] pozyskamy, Przeto Poniewazesmy nieomylne [końcówka niepewna] tu odebrali Wiadomosci, o agituiącey się J. K. Mci Pana Naszego Miłosciwego ex Autoritate Samychze WMWMciow Panow y Braci z Zydami w Miescie handluiącemi Kommissyi, ex quo motivum mamy tak Chwalebnego Ich Dzieła nasladować. Więc tak szczęsliwego y pomyslnego, a u potomne wieki zaszczyconego powinszowawszy WMWMciom Panom y Braciom Sukcesu, benigniter upraszamy Praenobiles ac Spectabiles Dominationes Vestras, azebyscie chcieli z Łaskawosci swoiey, tenze Dekret S[acrae] R[egiae] M[aiesta]tis Commissionis, quo ad Punctum tylko Evacuationis Zydow, dla nas pro praejudicato Authentice, przyszłą Pocztą przysłać, za Ktory Dekret Jura Cancellariae nalezące libenter oddać zechcemy. Za co pamiętną wszędy naszę WMMciow Panow y Braci zabieramy [kilka słów zatartych] wszędy bydź gotowemi do odsłuzenia zapewnaią[c?], a przytym Łaskawey nas WMMci Panow y Braci poleciwszy pamięci, zostaiemy Amicabili Veneratione.
Praenobilium ac Spectabilium Dominationum Vestrarum Amici observandissimi et ad obsequia parati.
Praeconsul et Consules Civitatis S[acrae] R[egiae] M[aiestatis] Lublinensis.
Datt. Lublini d. 25 Mai Anno Dni 1759.
[Adres:] Praenobilibus a[c Specta]bilibus Dominis Praeconsuli Consulibus totiq[ue] Magistratui Consulari Civitatis S[acrae] R[egiae] M[aiestatis] Leopoliensis Dominis ac Amicis Honoratissimis. Leopoli.
Uwagi do odczytu
Obejrzano wszystkie cztery strony. „Evacuatio” odnosi się tu do usunięcia Żydów; nie tłumaczono tego współczesnym technicznym słowem „ewakuacja”. Pochwały działań i sukcesu pochodzą od autorów listu. List nie zawiera samego dekretu, więc nie ustala dokładnego zakresu terytorialnego, wyjątków, praw handlowych ani tego, czy nakaz wykonano. Prośba „pro praejudicato” dotyczy wykorzystania rozstrzygnięcia jako precedensu. Okładka opisuje ogólnie prawa i obowiązki Żydów we Lwowie; tekst listu jest bardziej konkretny i mówi o punkcie usunięcia. Zatarcie w końcowej formule wdzięczności oznaczono, bez rekonstruowania brakujących słów. Adres i data zachowane.
Lokalizacja w skanie: 132/1/185, PDF s. 2–3: list; s. 4: adres; s. 1: okładka.
Lokalizacja w skanie: 132/1/185, PDF s. 2–3: list; s. 4: adres; s. 1: okładka.
