Nakaz powstrzymania zbrojnej grupy — pierwszy egzemplarz

Zygmunt III, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki i inflancki, dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Urodzony, wierny nam i miły! Sądzimy, że wiadomo Panu o samowoli pewnych ludzi, którzy przywłaszczyli sobie status żołnierzy. Działają zbrojnie pod chorągwiami, napadają na dobra zarówno szlacheckie, jak i nasze, dopuszczając się przemocy i wyrządzając ludziom krzywdy. Upominaliśmy ich przez naszego posłańca i nakłanialiśmy, aby sami naprawili wyrządzone krzywdy, zadośćuczynili poszkodowanym i rozwiązali swoje zgromadzenie. Ponieważ jednak do innych występków dołączyli również nieposłuszeństwo, musimy wezwać Pana do działania. Proszę porozumieć się i połączyć siły z wielmożnym wojewodą sandomierskim, naszym starostą lwowskim. Dla powstrzymania tych ludzi należy zastosować środki przewidziane przez prawo powszechne i odpowiednie do rozmiarów ich samowoli. Postąpi Pan w ten sposób zgodnie z obowiązkami swojego urzędu i zrobi rzecz bardzo potrzebną dla przywrócenia spokoju w ojczyźnie. Życzymy Panu przy tym dobrego zdrowia od Boga. Dano w Krakowie 21 lipca 1605 roku, w osiemnastym roku naszego panowania w Polsce i dwunastym w Szwecji. Zygmunt, król. Na odwrocie pieczęć i późniejsze opisy dokumentu; brak pewnego imiennego adresu.

Zygmunt III z Bożej łaski król Polski, wielkie książę litewskie, ruskie, pruskie, mazowieckie, żmudzkie, inflanckie i szwedzki, gotski, wandalski dziedziczny król. Urodzony, wiernie nam miły. Jakie swowoleństwo się dzieje od ludzi pewnych, którzy żołnierski tytuł sobie przywłaszczywszy pod chorągwiami zbrojno majętności tak szlacheckie jako i nasze najeżdżając, gwałty i krzywdy ludziom czynią, rozumiemy, że Wierności Twej nie jest tajno. Upominaliśmy ich przez posłańca naszego i do tego wiedli, aby sami z siebie sprawiedliwość uczyniwszy i ukrzywdzonym ludziom uiściwszy się, z tej kupy się rozjachali; lecz do inszych swowoleństw że i to też nieposłuszeństwo przydali, przychodzi nam Wierność Twą upomnieć, abyś porozumiawszy i zjąwszy się z Wielmożnym Wojewodą Sędomirskim, starostą naszym lwowskim, do pohamowania tych ludzi takich sposobów zażył, jakich i prawo pospolite uczy i tak znaczne ich swowoleństwo zasłużyło. W czym uczynisz Wierność Twa rzecz urzędowi swemu przystojną i do uspokojenia ojczyzny barzo potrzebną. Życzymy przy tym Wierności Twej dobrego zdrowia od Pana Boga. Dan w Krakowie dnia XXI miesiąca lipca Roku Pańskiego MDCV, panowania królestw naszych polskiego XVIII, szwedzkiego roku XII. Sigismundus Rex. [Odwrocie: pieczęć i późniejsze opisy; Kraków 21/7 1605. Adnotacja na osłonie pieczęci nieodczytana w pełni.]