Przekład / tekst współczesny
Najjaśniejszy i Wielmożny Panie Kemény,
Panie i wielce szanowny Przyjacielu!
List Waszej Dostojności sprawił mi niezwykłą radość. To, że ani wielmożny pan hetman Wojska Zaporoskiego, ani ja od tak długiego czasu nie odwiedziliśmy najjaśniejszego księcia Siedmiogrodu ani Waszej Dostojności, spowodowały powstałe u nas trudności, których jeszcze nie udało nam się zakończyć. Jednak po szczęśliwym zakończeniu odbywających się tu, w Mołdawii, uroczystości weselnych syna hetmana wielmożny pan hetman wkrótce wyprawi swoich posłów również do najjaśniejszego księcia. Proszę wierzyć, że dawne więzy życzliwości nie zostały porzucone ani odrzucone, choć przez pewien czas pozostawały niepielęgnowane wskutek naszego milczenia, a nie z winy Waszej wzajemności [sens tego przeciwstawienia niepewny]. Więcej dowie się Wasza Dostojność od obecnego posłańca. Usilnie proszę, aby dał Pan wiarę jego słowom oraz uznawał mnie i traktował jako człowieka wiernego raz powziętej przyjaźni.
Dano w Jassach w Mołdawii, 6 września 1652 roku.
Najżyczliwszy i najgorliwszy sługa Waszej Dostojności,
Jan Wyhowski.
Adres: Najjaśniejszemu i wielmożnemu panu Janowi Keményemu, naczelnemu wodzowi wojska najjaśniejszego księcia Siedmiogrodu, najwyższemu kapitanowi Fogaraszu, komesowi komitatu Alba, memu wielce szanownemu panu i przyjacielowi.
Późniejsze adnotacje: „Na zewnątrz” (adres) i „Wewnątrz” (treść). Na ostatniej stronie: „Oryginał + kopia. Jassy, 6 IX 1652. Wyhowski do Jana Keményego”.
Oryginalne brzmienie — transkrypcja
[S.2, list; skróty tytulatury rozwinięto, pisownię i interpunkcję częściowo ujednolicono.]
Illustrissime ac Magnifice Domine Kaminiane,
Domine ac amice observandissime.
Mirum in modum delectaverunt me literae Illustrissimae Dominationis Vestrae, quia vero nec Magnificus Dominus Campiductor Exercitus Zaporoviensis neque ego invisimus Serenissimum Principem Transilvaniae tanto tempore ac Illustrissimam Dominationem Vestram, id apud nos difficultates obortae, quarum nondum finem assecuti sumus, effecere. Verum tamen nuptiis hisce in Moldavia filii Campiductoris feliciter absolutis suos legatos etiam ad Serenissimum Principem Magnificus Campiductor expediet brevi; priscum benevolentiae foedus nec depositum nec abjuratum esse credatur, quamvis aliquandiu silentio nostro non vicissitudine Vestra [odczyt składni niepewny] sit incultum; plura de tabellione praesenti Illustrissima Dominatio Vestra intelliget, cuius verbis ut fidem habeat et me affectionis semel conceptae tenacem cognoscat et observet studiosissime rogo.
Datum Jassiae in Moldavia 6 Septembris 1652.
Illustrissimae Dominationis Vestrae amicissimus ac studiosissimus servus
Jan Wyhowski [podpis wyblakły].
[S.3, adres:]
Illustrissimo ac Magnifico Domino Camini Joanni, Generali Campiduci Exercitus Serenissimi Principis Transilvaniae, Supremo Capitaneo Fogorasensi, Comiti Comitatus Albensis; Domino Domino ac Amico mihi plurimum observandissimo.
[S.4: późniejszy odpis powtarza adres i treść tego samego listu, poprzedzone węgierskimi nagłówkami „Kivül” i „Belöl”. Na końcu odpisu wpisano „Jan Wisztowski m.p.”; nad nazwiskiem jest późniejsza korekta ołówkiem, nieodczytana w całości. Nie traktuje się tej błędnej lekcji podpisu jako drugiego autora.]
[S.5, późniejsza adnotacja:]
Eredeti + másolat
Jassy 1652. IX. 6.
Vihovski Kemény Jánosnak.
Uwagi do odczytu
Obejrzano wszystkie 5 stron. Oryginał z adresem oraz późniejszy łaciński odpis są jednym listem, nie odrębnymi pismami. Odpis na s.4 pomaga odczytać wyblakłe i przycięte przy prawym brzegu fragmenty oryginału, lecz zawiera błędną lekcję nazwiska podpisującego; zachowano ją wyłącznie w opisie odpisu. Autor identyfikowany jako Jan/Iwan Wyhowski na podstawie podpisu, okładki i późniejszej noty. List mówi o synu hetmana bez imienia; okładka identyfikuje go jako Tymosza Chmielnickiego. Nie wprowadzono tego imienia do tekstu listu. Brak imienia panny młodej oraz konkretnej daty wesela. Data 6 IX 1652 zachowana bez przeliczania stylu kalendarzowego. Zapowiedź poselstwa nie dowodzi jego późniejszego wysłania. Foedus benevolentiae przełożono jako więzy życzliwości, nie formalny traktat wojskowy. Niejasna fraza non vicissitudine Vestra ma oznaczoną niepewność, choć odpis również ją tak podaje.
Lokalizacja w skanie: 132/1/366, PDF s.2 oryginał, s.3 adres i pieczęć; s.4 późniejszy odpis, s.5 adnotacja; s.1 okładka.
Lokalizacja w skanie: 132/1/366, PDF s.2 oryginał, s.3 adres i pieczęć; s.4 późniejszy odpis, s.5 adnotacja; s.1 okładka.
