Invitation of Jan Stanisław Jabłonowski by Zahorowska to her husband's funeral in Lutsk

[P. 2] Most Illustrious and Gracious Lord Voivode of Volhynia, My Greatly Gracious Lord, Brother, and Benefactor! The inevitable Divine judgment has struck my house, causing my husband of blessed memory, my benefactor, to depart from this temporal life and pay the debt of mortality. Through this rigor of inexorable severity, the only comfort has been taken from my heart, the greatest ornament from the entire house, and the special hope for all prosperity and joy from the orphaned offspring. One should moan and drown in tears after such a loss, yet under the command of the work of such an omnipotent hand, faith itself bids one to bear this inconsolable grief as patiently as possible. Cherished memory and duties will live in my heart and be renewed with daily tears as long as my life lasts. And since, as the first proof of preserved affection, I must satisfy the will of the deceased and commit the body to the earth with the proper rite, complying with it – as the place has been designated at the Dominican friars in Lutsk – I have set this ceremony for the 21st of March. I greatly beseech Your Grace, my Lord and Benefactor, that you would deign to grace this act with your presence out of your usual lordly grace and kindness. The reward from heaven is certain, but I, along with the remaining children, will also be in lifelong debt of gratitude, just as I am now Your Grace's, My Gracious Lord and Benefactor's humble servant Zahorowska From Radomyśl, the 24th of February, 1697. [P. 3, address:] To the Most Illustrious, My Greatly Gracious Lord, Brother, and Benefactor, His Grace the Lord Voivode of Volhynia, Starosta of Świecie, Bila Tserkva, Mościska [etc.], Colonel of the Troops of the Republic, Most Gracious Lord.

[S. 2] Jasnie Wielmozny M[iłościwy] Panie Wojewodo Wołyński Mnie Wielce M[iłościw]y Panie Bracie y Dobrodzieiu Wyroków Boskich nieuchronna przyszła w dom moy exekucya, aby dług smiertelnosci s[więtej] p[amięci] Małżonek Dobrodzi[ej] moy ustąpiwszy z życia docze- snego wypłacił. Tym nieubłaganej surowości rigorem zabrana oraz sercu memu pierwsza consolatia, domowi całemu naywiększa o- zdoba, potomstwu pozostałemu wszelkich fortun y pociech osobliwa nadzieia. Ięczećby y we łzach opływac z straty takowey nalezało, ale pod tak wsziechmocney ręki dzieła roskazem znosic ten tylko zal nieutulony iak naycierpliwiej y wiara sama każe. Przeiętą pa- mięć y obowiazki żyć będą w sercu moim y codziennymi odnawiać się łzami poty y mego życia stanie. Zaś ze pierwszy dowod dotrzyma- nego affektu będę powinien uczynic dosyć nieboszczykowskiey intencyi, ciało ziemi oddać obrządkiem należytym, stosuiąc się do niey że mieysce u Oycow Dominikanow Łuckich wyra- żone, na dzień 21 Marca tę ceremonij naznaczyłam. W[aszą] M[ość] M[ego] Pana y Dobrodzieia wielce proszę abyś z zwykłey swey Pańskiey łaski y inklinacyi, akt ten prezencyą swoią przy ozdobie natenczas raczył. Z nieba nadgroda pewna, ale y ia z drobiazkiem pozostałym w obligacyi dożywotniey będę iako y teraz iestem W[aszej] M[ości] M[ojego] M[iłościwego] Pana y Dobrodzieia uniżona sługa Zahorowska z Radomysla d[nia] 24 Februarij 1697mo [S. 3, adres:] Jasnie Wielmoznemu Mnie Wielce M[iłościwemu] Panu Bratu y Dobrodzie- iowi Im[ci] Panu Wojewodzie Wo- łyńskiemu, Świeckiemu, Biało- cerkiewskiemu, Moscickiemu [etc.] Staroscie, Pułkownikowi Woysk Rz[ecz]p[ospo]ltoy J[aśnie] M[iłościwemu] Panu