131/1/409 · 131-1-409-001
Rozgraniczenie wsi Żydatycze, Dublany i Sroki dokonane przez podkomorzego lwowskiego Wojciecha Starzechowskiego
Podkomorzy lwowski Wojciech Starzechowski poświadcza usypanie kopców granicznych i prawne ustalenie granic między dobrami kapituły lwowskiej (Żydatycze), Michała Chomątowskiego (Dublany) oraz Zofii Hynkowej (Sroki). Za naruszenie nienaruszalności wytyczonych granic strony ustanowiły wadium w wysokości stu grzywien.
Opracowanie z pomocą AI. Odczyty należy sprawdzać z oryginałem.
Wojciech Starzechowski z Białoboków, podkomorzy ziemi lwowskiej. Oznajmiamy brzmieniem niniejszego [pisma] ogólnie wszystkim i każdemu z osobna, komu to przystoi, obecnym i przyszłym mającym posiąść o tym wiedzę, w jaki sposób dobra dziedziczne czcigodnych panów kanoników i całej kapituły [kościoła] metropolitalnego Najświętszej Marii Panny we Lwowie w odniesieniu do wsi Żydatycze z jednej, oraz szlachetnego Michała Chomątowskiego w odniesieniu do wsi Dublany, a także urodzonej Zofii, wdowy po niegdyś urodzonym Stanisławie Hynku, jej dóbr dziedzicznych, to jest wsi Sroki, z drugiej strony, na skutek przyjacielskiej zgody i ugody zawartej przez komornika naszego z urzędu naszego do spraw ziemskich delegowanego, urodzonego Piotra Cieślińskiego, rzeczone dobra graniczące i przylegające do siebie wzajemnie rozgraniczył, oznaczył i od siebie odróżnił, a pewnymi znakami granicznymi i kopcami je od siebie oddzielił i oznaczył. W ten sposób kolejno obszedł grunt i oznaczył granice na wieki, po uprzednim, dobitnym obwołaniu przez dzielnego Błażeja z Baszówki, woźnego ziemskiego, czy ktokolwiek ma coś przeciwko i czy same te granice ze wszelkiej zawartej zgody i ugody zamierza podważyć i zaskarżyć w stosownym czasie i porze – i nikt się nie sprzeciwił ani nie zaskarżył. Wreszcie urząd nasz rzeczonemu komornikowi naszemu nakazał granice uczynić, kopce usypać i oznaczyć, co też uczyniono, a po zakończeniu tych czynności:
Tamże pierwszy kopiec narożny (anath) w miejscu zwanym Jerzyszcze (Gyarzyszcze) z ziemi usypano, i jest to ostateczny kopiec w miejscu sporów między rzeczonymi dobrami panów kanoników i kapituły lwowskiej w odniesieniu do wsi Żydatycze a dobrami rzeczonego Michała Chomątowskiego w odniesieniu do wsi Dublany oraz dobrami rzeczonej szlachetnej Zofii Hynkowej w odniesieniu do wsi Sroki, gdzie dotąd inne podwójne kopce nie były usypane i wzniesione. Pomijając zaś, by z obu stron kopce narożne usypane uczyniły podział takiej to wsi Żydatycze z jednej, a rzeczonej wsi Dublany z drugiej strony, następnie idąc dalej wzdłuż drogi ku miejscu zwanemu Kosmata Łoza (Mosnata Loza), usypano i wzniesiono z ziemi trzeci kopiec; idąc dalej wzdłuż drogi ku rzeczonej Kosmatej Łozie usypano i wzniesiono z ziemi czwarty kopiec. Następnie idąc dalej wzdłuż rzeczonej drogi powyżej miejsca zwanego Kosmata Łoza usypano i wzniesiono z ziemi piąty kopiec; potem postępując przy drodze Kosmata Łoza usypano i wzniesiono z ziemi szósty kopiec. Następnie idąc dalej przy drzewie zwanym Hleem [...], na którym to drzewie nacięto znak graniczny z obu stron czernidłem (cerno), usypano i wzniesiono siódmy kopiec; i dalej prosto, idąc tą samą drogą [...], uczyniono i wycięto znak graniczny na jednym drzewie zwanym Flur z użyciem owego czernidła, i idąc dalej ku Dębowi Kiślikowemu (Kyszlykow damb), usypano i wzniesiono ósmy kopiec. Na owym dębie uczyniono i wycięto znak graniczny na sposób czernidła, a idąc dalej prosto ku Dębowi Kiślikowemu usypano i wzniesiono dziewiąty kopiec. Wreszcie idąc wciąż ku owemu Dębowi Kiślikowemu usypano i wzniesiono z ziemi dziesiąty kopiec. Następnie postępując dalej w miejscu, które zwie się Dąb Kiślików, usypano i z ziemi wzniesiono jedenasty kopiec. Na koniec, idąc ostatecznie, granice między rzeczonymi dobrami wyznacza się przy rzece zwanej Rzeszły Damblanskyze lub inaczej Lipki (Lypky), gdzie usypano i z ziemi wzniesiono dwunasty i ostatni narożny (anaths) kopiec.
Przy którym to sypaniu i wznoszeniu owego ostatniego i narożnego kopca woźny ziemski, przezorny Błażej z Baszówki, z nakazu naszego urzędu podkomorskiego, po raz pierwszy, drugi, trzeci i wreszcie z nadmiarem po raz czwarty zawołał publicznie i donośnym głosem, czy ktokolwiek miałby sprzeciwić się ustalonemu brzmieniu granic oraz kopców i znaków między rzeczonymi dobrami uczynionych, wzniesionych i oznaczonych, niech w porę wystąpi i zaprzeczy. Przeciwko którym to granicom przez nasz urząd podkomorski między rzeczonymi dziedzicznymi dobrami wyżej wymienionych stron uczynionym, kopcom wzniesionym oraz znakom granicznym wyznaczonym żaden z ludzi się nie sprzeciwił ani ich nie zaskarżył. I dlatego rzeczony urodzony Piotr Cieśliński, komornik urzędu naszego, rzeczone granice, kopce oraz znaki graniczne między rzeczonymi stronami ich dóbr uczynił i oznaczył, przy czym strony nasze nie oponowały ani nie odmawiały, lecz owszem wyraziły zgodę; postanowił, iż wieczysta ugoda ma mieć wieczystą moc i trwałość oraz być nienaruszalnie przez rzeczone strony i ich prawnych następców zachowywana i przestrzegana pod wadium stu grzywien pospolitej monety, któremu to wadium do zapłacenia i poniesienia rzeczone strony dobrowolnie się poddały. Granice zaś te między rzeczonymi dobrami, tak jak wyżej opisano uczynione, same strony powinny i są zobowiązane uznać w jednym terminie roczków ziemskich lwowskich lub grodzkich i do akt ziemskich lwowskich wprowadzić. Jeśli zaś którakolwiek ze stron naruszone granice, wzniesienie kopców i oznaczenie znaków granicznych w części lub w całości zechciałaby naruszyć i unieważnić, a przez to nie dbałaby o ich zachowanie, wówczas strona pokrzywdzona [...] stronę te granice trzymającą przed jakimkolwiek prawem, czy to ziemskim, czy grodzkim lwowskim, w pierwszym terminie jako zawitym ma postawić i odpowiadać, i za rzeczone wadium stu grzywien monety zadośćuczynić w tymże pierwszym terminie stronie te granice zachowującej, pod żadnym pozorem nie ubiegając się o zwłokę ani sądownie, ani pozasądownie się nie uchylając. Zrzekając się wzajemnie wszelkich środków prawnych i dobrodziejstw, a także żadnymi przedawnieniami, odroczeniami, sposobami i fortelami nie uchylając się od pierwszego terminu [...]. Do tego wszystkiego i z osobna rzeczone strony poddały się dobrowolnie i chętnie, by to same oraz ich następcy trzymali, wypełniali i nienaruszalnie przestrzegali pod rzeczonym wadium stu grzywien monety, które to [wadium] płacone ma być tylekroć, ilekroć potrzeba będzie którejkolwiek ze stron, aż po wieczne czasy rzeczone granice one i ich następcy trzymać powinni i będą zobowiązani.
Na czego jawną pamiątkę pieczęć nasza została do niniejszego przywieszona. Działo się i dano na miejscu polnym sporów czyli granic między rzeczonymi dobrami wsi, mianowicie Żydatycze, Dublany i Sroki, we wtorek przed świętem Świętych Apostołów Filipa i Jakuba najbliższy, Roku Pańskiego tysiąc pięćset trzydziestego dziewiątego. Obecni przy tym byli urodzeni i szlachetni: Adam Borecki, Stanisław Narzymowski, Mikołaj Andrzejowski zarządca urodzonej Zofii Hynkowej, Jan Kalinowski, Krzysztof Zamoyski, Marcin Baran Ładzyński wójt w Rusinie, Piotr Joszko[...] i Paweł Moszczyński oraz wielu innych przy powyższym wiarygodnych świadków.
[Nota w lewym dolnym rogu:]
W poniedziałek nazajutrz po święcie św. Łukasza Ewangelisty [i] wpisano [wiernie?] przed sądem ziemskim? lwowskim roku 1762 i temuż [...]
Niepokalanego Poczęcia NMP [...] 1761 [...]
podobnie niniejsze do akt przez Najprzewielebniejszą Kapitułę Lwowską [...] oblatowane i przyjęte,
dopuszczone i przedłożone zostały.
[Verso:]
[Nota 1:] 1539. We wtorek przed świętem świętych apostołów Filipa i Jakuba na miejscu polnym sporów wsi między dobrami kapituły z jednej, a wsią Dublany i wsią Sroki z drugiej strony, przez urząd podkomorski granica pewna zostaje położona oraz [...]
[Nota 2:] Teka F / Granice.
[Nota 3:] Listy graniczne między Żydatyczami a Dublanami i Srokami urzędu podkomorskiego 1539.
[Pieczęć:] [Fragmentarycznie zachowana pieczęć woskowa podkomorzego na sznurze jedwabnym/lnianym].
Albertus Starzechowsky de Byaloboky Succamerarius Terre Leopolien[sis] Significamus tenore presencium generaliter Vniversis et singulis quibus expedit presentibus et futuris horum noticiam habituris Quomodo Bona hereditaria Venerabilium dominorum Canonicorum tociusq[ue] Capituli Sancte Marie Metropolitane Leopolien[sis] erga villam Zydatycze ex vna et Nobilis Michaelis Chomathowsky erga villam Dublany ac Generose Sophie relicte olim Generosi Stanislai Hynek bonor[um] suor[um] hereditario[rum] videlicet villam Sroky partibus ex altera, ex amicabili concordia et composicione facta Camerario nostro ex officio nostro terrarum caussis deputato Generoso Petro Czyeslynsky bona prefata patientibus contigendo ab inuicem inter se adiacentibus dislimitauit diffiniauit et ab inuicem distinxit signisq[ue] granicialibus et scopulis certis illa ab inuicem disseueuit et consignauit Ita quod qui sequitur fundus fecit et terminauit granicies seu limites imperpetuum proclamacionem terra et ex superhabundanti facta per strenuum Blasium de Basszowka Aduocatum Terre[stre] fieri facta si quis habet contradicere et granicies seu limites ipsas ex omnibus concordia et composicione facta contratenere et impugnare in tempore et hora tempestatis contradixit et nullus contradixit neque impugnauit. Et tandem officium nostrum prefatus Camerarius noster granicies seu limites facere et scopulos erigere ac consignare mandauit et fecerunt ipsisq[ue] actibus moratis Ibidemq[ue] primus Anath scopulus in loco dicto Gyarzyscze de terra est erectus et est ultimus scopulus In loco differenciarum inter bona prefata dominorum Canonicorum et Capituli Leopolien[sis] erga villam Zydatycze et bona Michaelis Comatowsky prefati erga villam Dublany ac bona prefacte Nobilis Sophie Hynkowa erga villam Sroky vbi adhuc alteri duplici scopuli non sint scopati et errecti Omittendo vt vtriusq[ue] anathis scopulos ex erectus vter[que] fecerit talem ville Zydatycze ex vna et predicte ville Dublany ex altera parte Demde prosequendo eundo penes viam versus Mosnata Loza nuncupata scopatus et erectus est de terra tercius scopulus prosequendo penes viam versus prefata Mosnata Loza scopatus et erectus est de terra quartus scopulus. Demum prosequens eundo penes prefatam viam supra Mosnata Loza nuncupata scopatus et erectus est de terra quintus scopulus postea prosequens penes vicam Mosnata Loza scopatus et erectus est de terra sextus scopulus Demde procedendo vlterius penes arborem dictum Hleem aliij in qua arbore signum graniciale ab vtraq[ue] Cerno est conscisum scopatus et erectus est septimus scopulus et vlterius certe ambo ex via eadem mochiny daszmande factum et excisum est signum graniciale in vna arbore Flur dicta ad ipsos Cerno et progrediendo prosequens versus Kyszlykow damb scopatus et erectus est scopulus octauus. In quo querco factum et excissum est signum graniciale ad modum Cerny et vlterius recte procedendo versus Kyszlykow damb scopatus et erectus est nonus scopulus. Tandem prosequens eundo versus eundem Kyszlykow damb scopatus et erectus est de terra scopulus decimus Postea progrediendo prosequitur in loco vbi vocatus est Kyszlykow Damb scopatus et de terra erectus est scopulus undecimus Vltimo procedendo et finaliter granicies seu limites inter bona prefata determinantur in fine penes fluuium dictum Rzeszly Damblanskyze vel alijs Lypky scopatus et de terra erectus est duodecimus et vltimus Anaths scopulus. Circa quamquidem scopacionem et erectionem vltimi et anathis scopuli, Ministerialis Terrestris prouidus Blasius de Basszowka de mandato officij nri Succamerarialis perima secunda tertia et ex superabundanti quarta vicibus clamauit publice et sonorosa voce si quis haberet contradicere oracione statuta granitzmy et limitum scopulorumq[ue] ac signorum inter bona prefata factorum erectorum et consignatorum in tempore agat et contradicat Quibus limitibus et graniciebus per officium nostrum Succamerarialis inter bona pfata partium prenominatorum hereditario factis et scopulis erectis, ac signis metalibus consignatis, nullus hominum contradixit neq[ue] impugnauit. Et propterea prefatus Generosus Petrus Czyeslynsky Camerarius Officij nostri prefatas granicies et limites scopulosq[ue] ac signa granicialia inter partes prenominatas bonor[um] eorum prefata fecit et consignauit partions nostris non repugnantibus neq[ue] recusantibus sed imo consentientibus Decreuit perpetuo compositionis perpetuo robur et firmitudinem habitur[um] [et] inuiolabiliter per partes pfatas earu[m]q[ue] legitimos successores teneri et obseruari Sub vadio Centum Marcarum pecunie communis ad quod vadium ferendum et sustinendum partes prefate libere se submiserunt. Ipsasq[ue] granicies inter bona prefata seu vt premissum est factas partes ipse pro termino vno Terrestrium Leopolien[sium] celebrandorum aut Castrium postea recognoscere et ad acta terrestria Leopolien[sia] debent et tenentur inducere. Si vero aliqua partium corruptas granicies et limites scopulorumq[ue] erectionem et signorum metalium consignacionem in parte vel in toto infringere et annullare voluerit rac[i]o[ne] obseruare minime curauerit Extunc pars offensa non tenens per partem easdem granicies tenentem ad quodcumq[ue] Ius siue Terrestre siue Castren[se] Leopolien[se] in primo termino tamq[ue] in peremptorio stare et respondere et pro prefato vadio Centum marcarum pecunie satisfacere in eodem primo termino partem easdem granicies et limites tenentem nulla re exquisita non solare excurritato neq[ue] Iudicialiter neq[ue] extraiudicialiter evadere. Renunciantes se inuicem omnibus Iuris remedijs et beneficijs nullisq[ue] prescriptionibus dilacionibus modis et cautelis terminu[m] primum differen[tem] seu fortem tenen[tem] evadere, Que omnia et singula premissa partes prefate se et successores suos submiserunt libere et sponte[n]ee tenere complere et inuiolabiliter obseruare sub vadio prefato Centum marcarum pecunie quo soluto toriens quociens alium partium prefatarum opus fuerit vsq[ue] partes pfate granicies et limites tenere debet et tenebitur et eorum successores debebunt et tenebuntur. In cuius rei euidens testimonium Sigillum nostrum praesentibus est subappensum. Actum et datum in loco Campestre differenciarum seu limitum inter bona prefata villarum videlicet Zydatycze Dublany et Sroky feria tertia ante festum Sanctorum Philippi et Jacobi Apostolorum proxima Anno Domini Millesimo Quingentesimo Trigesimo nono. Presentibus ibidem Generosis et Nobilibus Adamo Borezky, Stanislao Narzymowsky, Nicolas Andrzeyowsky factore Generose Sophie Hynkowa, Joanne Kalynowsky, Cristophoro Samoysky, Martino Baran Ladzynsky advocato in Russy, Petro Joszko[...] et Paulo Mossczysky alijsque quampluribus ad premissa fidedignis testibus.
[Nota w lewym dolnym rogu:]
Feria 2-da in Crastino Festi s[ancti] Lucae E[vangelistae] [et] Inscript: [fideliter?] sub Iudic[io] T[errestri?] Leop[oliensi] Anno 1762 eidem[que?]
Immaculatae Conceptionis B. V. Mariae [...] 1761 [...]
similique praesens ad acta p[er] R[everendissim]um Capit[ulum] Leopol[iense] [...] oblata et acceptata
permissa, et p[ro] p[re]sentata sunt.
[Verso:]
[Nota 1:] 1539. 3 D. ante Festum SS. Philippi et Jacobi Apost[olorum] in loco Campestri differen[tiarum] Villarum inter bona Capituli ab una et Villam Dublany ac Villam Sroki partibus ab altera per Offitium Succam[erariatus] granitie certa reperitur posita ac magnale [....]
[Nota 2:] Theca F / Granicies.
[Nota 3:] Litterae granitiales inter Zydatycze et Dublany et Sroky Succamerariatus 1539.
[Pieczęć:] [Fragmentarycznie zachowana pieczęć woskowa podkomorzego na sznurze jedwabnym/lnianym].
Dokument pergaminowy w dobrym stanie zachowania. Zachowany sznur z dwoma spękanymi fragmentami woskowej pieczęci podwieszonej. Na dole dopisek z 1762 r. dotyczący oblaty do akt ziemskich lwowskich na wniosek kapituły lwowskiej. Na verso kilka not archiwalnych z XVI–XVIII w.
Zgłoś błąd transkrypcji
Podaj fragment i proponowaną poprawkę. Zgłoszenie dotyczy tego pisma.





