Przekład / tekst współczesny
W imię Pańskie, amen. Na wieczną rzeczy pamiątkę. Ponieważ czyny ludzkie, jakkolwiek godne pamięci, łatwo ulegają zapomnieniu, jeśli nie zostaną powierzone pamięci za pośrednictwem pisma. Przeto my, Zygmunt, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, a także ziem krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, kujawskiej, ruskiej, pruskiej, mazowieckiej oraz chełmińskiej i elbląskiej, a także pomorskiej pan i dziedzic. Oznajmiamy brzmieniem niniejszego pisma wszystkim i każdemu z osobna, obecnym i przyszłym, którym należy to wiedzieć, a którzy wiadomość o tym posiądą. Iż zwrócili się do nas przez niektórych spośród swego grona sławetni burmistrz i rajcy lwowscy, [przedkładając] pismo przywileju na wójtostwo, nadane miastu przez Władysława, księcia opolskiego, wieluńskiego i Rusi, całe, nienaruszone i wolne od wszelkiego podejrzenia, z zawieszoną pieczęcią tegoż księcia, które słowo w słowo tak oto brzmi:
W imię Pańskie, amen, na wieczną rzeczy pamiątkę. My, Władysław, z Bożej łaski książę opolski, wieluński i Rusi. Czynimy wiadomym brzmieniem niniejszego pisma wszystkim, którym to wiedzieć wypada, że ze zwykłej mej łaskawości i pobożności, mając wzgląd na zasługi wierności i prawości naszych wiernych mieszczan lwowskich, i aby do naszych posług mogli stawać się tym powolniejsi, za radą także naszych wiernych i baronów, toż wójtostwo większe prawa niemieckiego we Lwowie oraz kary sądowe zeń pochodzące dajemy, przekazujemy i darujemy, darowizną wieczystą i nieodwołalną w posiadanie oddając i na pożytki wspomnianego naszego miasta Lwowa obracając. Z tym jednak wyjątkiem, że ilekroć człowiek z wielkich przyczyn zostanie ich prawem osądzony i skazany, tak iż dóbr i życia powinien zostać pozbawiony, lub ilekroć dopuści się jakiegoś zabójstwa, wówczas cokolwiek od nich mogłoby przypaść, jedną część im przyznajemy, pozostałe zaś dwie części zachowujemy dla siebie. Chcemy także, aby gdy rzeczeni mieszczanie wybiorą swoich rajców za naszą wszelako wiedzą, i przez nas rzeczeni rajcy zostaną zatwierdzeni, wówczas ci sami wybrani rajcy winni wybrać wójta spośród siebie, kogo zechcą, kiedy i ilekroć ich woli się spodoba. Na świadectwo czego niniejsze pismo naszą pieczęcią zostało opatrzone. Działo się i dano we Lwowie, w niedzielę w oktawie Wszystkich Świętych, pod rokiem Pańskim tysiąc trzysta siedemdziesiątym ósmym, w obecności tych oto panów i wiernych naszych: Waśka Złodzieja w Czchowie, Mikołaja z Bogurzy w Zawichoście – kasztelanów, Czerwosza z Dalowic – starosty Rusi, Jana Degoffa – marszałka, Piotra Armineoze – celnika lwowskiego oraz pana Mikołaja, kanclerza naszego, który niniejsze miał sobie zlecone.
Prosząc w obecności bardzo wielu wiarogodnych mężów, pokornie błagali o potwierdzenie przez nas tego pisma, a my, przychylając się do ich sprawiedliwych próśb, uznaliśmy je za godne zatwierdzenia, pochwalenia i ratyfikowania, tak iż niniejszym zatwierdzamy, pochwalamy i ratyfikujemy we wszystkich jego punktach, klauzulach, warunkach i artykułach, chcąc, aby było uznane za ważne i niewzruszone oraz ściśle przestrzegane po wieczne czasy. Postanawiając, iż ma ono mieć moc wieczystej trwałości. Na czego świadectwo pieczęć nasza do niniejszego została przywieszona. Dano w Wilnie, w sobotę, w samo święto Nawiedzenia Najchwalebniejszej Maryi Panny, Roku Pańskiego tysiąc pięćset czterdziestego pierwszego, a panowania naszego roku trzydziestego piątego. W obecności wielebnego w Chrystusie ojca, pana Samuela Maciejowskiego, biskupa chełmskiego, nominata płockiego i podkanclerzego Królestwa naszego, a także wspaniałego, czcigodnych i urodzonych: Mikołaja z Woli, kasztelana sandomierskiego, Berenssona Koniuskiego, ochmistrza dworu mego, sanockiego, lanckorońskiego, łomżyńskiego i wizneńskiego starosty, Jakuba Uchańskiego, kanonika krakowskiego, referendarza dworu naszego, Andrzeja Czarnkowskiego, scholastyka krakowskiego i włocławskiego, Andrzeja Zebrzydowskiego, dziekana łęczyckiego, kanonika krakowskiego i płockiego, Jana Tylickiego, kanonika płockiego i warszawskiego – sekretarzy naszych, Marcina z Woli, ochmistrza komorników naszych, skarbnika dworu naszego, zakroczymskiego i błońskiego starosty, Augustyna Kościeckiego, chorążego dworu naszego i koniuszego, Hieronima Staszkowskiego, kuchmistrza naszego, oraz bardzo wielu innych dygnitarzy, urzędników i dworzan naszych, wiernych umiłowanych. Dano przez ręce rzeczonego wielebnego w Chrystusie ojca, pana Samuela, biskupa chełmskiego, nominata płockiego, podkanclerzego Królestwa naszego, powiernika nam umiłowanego.
Samuel, biskup chełmski, nominat płocki i podkanclerzy, podpisał własnoręcznie.
Relacja wielebnego w Chrystusie ojca, pana Samuela Maciejowskiego, biskupa chełmskiego, nominata płockiego i podkanclerzego Królestwa Polskiego.
Oryginalne brzmienie — transkrypcja
[Inwokacja i motywacja z inicjałem dekoracyjnym:]
In nomine domini amen. Ad perpetuam rei memoriam. Quoniam facta humana quantumvis memorabilia facile intercidunt, nisi literarum officio fuerint me/morie comendata. Proinde Nos Sigismundus dei gratia Rex Polonie, Magnus Dux Lithuanie, necnon terrarum Cracovie, Sandomirie, Siradie, Lancicie, Cuiavie, Russie, Prussie, Masovie ac Culmen[sis] et Elbingen[sis], Pomeranieq[ue]
ac dominus et heres. Significamus tenore presentium quibus expedit universis et singulis presentibus et futuris harum noticiam habituris. Quia institerunt ad nos per quosdam e suo medio Famati Proconsul et Consules Leopoldien[ses]
[liter]as privilegii Advocatie, a Ladislao Duce Opolien[si], Wielunen[si], Russieq[ue] Civitati datas, integras, incorruptas, et omni suspitionis nota carentes, cum sigillo eius Ducis appenso, que ad verbum ita se habent: In no/mine domini amen, ad perpetuam rei memoriam. Nos Ladislaus dei gratia Dux Opolien[sis], Wielunen[sis] et Russie. Notum facimus tenore præsentium universis quibus nosse fuerit opportunum. Quod de consueta me pietatis gratia me/ritis fidelitatis et probitatis fidelium nostrorum Civium Lembergen[sium] respicientes, et ut ad nostra servitia eo valeant reddere promptiores, de consilio etiam nostrorum fidelium et Baronum, ipsam Advoca/
ciam maiori Theutonicorum in Lemberga, et penas de eadem provenien[tes] damus, conferrimus, et donamus, donacione perpetua et irrevocabili tenore haben[dam], et in usus predicte Civitatis nostræ Lembergen[sis] converten[dam]. Hoc
tamen excepto, quod quociens hominum pro causis magnis ipsorum Jure sentenciatus, et condenatus fuerit, ita quod bonis et vita privari deberetur, vel quotiens homicidium aliquod perpetraverit, ex tunc quidquid ab eisdem
provenire poterit, unam partem ipsis conferimus, reliquas vero duas partes pro nobis reservamus. Volumus etiam, quod cum supradicti Cives, Consulibus eorum de deitu tamen nostro eligerent, et per nos supradicti Consu/
les confirmati fuerint, Extunc idem Consules electi, Advocatum de medio ipsorum quem voluerint, debent eligere, quando et quociens ipsorum placuerit voluntati. Harum quibus Sigillum nostrum appensum est testimonio li/
terarum. Act[um] et dat[um] Lemberge Die Dominico infra octavas festum Sanctorum, Sub Anno Domini Millesimo tricentesimo septuagesimo octavo, Presentibus his dominis et fidelibus nostris: Vascone Zlodzey in Czchow,
Nicolao de Wogurza Zawichost[ensi] Castellanis, Czerwasio de Dalomicz Capitaneo Russie, Joanne Degoff Marschalco, Petro Armineoze Theloniatore Lembergen[si] et domino Nicolao
Cancellario nostro qui presentes habuit in commissis. / Petentes qumplurimis viris fide dignis, has l[ite]ras a nobis confirmari supplicarunt, quorum nos iustis peticion[ibus] annuentes, eas confirmandas, approbandas, ratificandas duximus
ita ut presentibus confirmamus, approbamus, ratifficamus, in omnibus earum punctis, clausulis, conditionibus, et articulis, cass[is] ratis haberi et firmiter observari perpetuis temporibus volumus. Decernentes eas robur
perpetue firmitatis habere. In cuius rei testimonium sigillum nostrum presentibus est appensum. Dat[um] Vilne sabbato ipso die festo Visitationis gloriosissime Virginis Marie Anno Domini Millesimo Quinpen/
tesimo quadragesimo primo, Regni vero nostri anno tricesimo quinto. Presentibus Reverendo in Christo patre domino Samuele Maczyeiowsski Episcopo Chelmen[si], Nominato Plocen[si] et Regni nostri Vicecancellario, Necno[n]
Magnifico, Venerabilibus et Generosis: Nicolao de Wolia Castellano Sandomirien[si], Berenssone Coniuszki mee Curie Magistro, Sanocen[si], Lanczkorunen[si], Lomzen[si] et Visnen[si] Capitaneo, Jacobo Vchanski Canonico Cra/
covien[si], Curie nostre Referendario, Andrea Czarnkowski Cracovien[si] et Vladislavien[si], Scholastico, Andrea Zebrzydowski Decano Lancicien[si], Cracovien[si] et Plocen[si] Canonico, Joanne Tiliczy Plocen[si] et Warschevi[en]
si Canonico, Secretariis nostris, Martino de Wolia Cubiculari nostris prefecto, Curie nostre Thesaurario Zocrocimien[si] et Blonen[si] Capitaneo, Augustino Koisszski Vexillifero Curie nostre et stabuli prefecto, Hieronimo Staskowski
Magistro Coquine nostre, et alijs quam plurimis Dignitarijs, Officialibus, et Aulicis nostris fidelibus dilectis. Dat[um] per manus prefati Reverendi in Christo patris domini Samuelis Episcopi Chelmen[sis] nominati Plocen[sis] Regni nostri Vicecacellarij[!] secreti nobis dilecti.
[Podpis z lewej:]
Samuel Ep[iscop]us Chelmen[sis] Nomi/
natus Plo[censis] et Vicecanc[ellarius] ss[subscripsit]
[Formuła relacji z prawej:]
Rel[ati]o Veneran[di] in Christo patris domini Samuelis Maczyeiewski Episcopi Chel/
mensis Nominati Plocensis et Regni Polonie Vicecancellarij
[Pieczęć:]
[Na sznurze jedwabnym plecionym zielono-żółto-czerwonym zawieszona woskowa pieczęć koronna Zygmunta I w misie z naturalnego wosku]
[Verso:]
[XVIII-wieczna nota archiwalna:] Confirmatio Advocaciæ Leopolien[sis] Sigismundi Regis Vilnæ sabbato die Visitationis Mariæ Anno 1541.
[Sygnatury:] Arca Prima No 12; Fasc. 105; 79.D=
[Znak kancelaryjny / parafa:] P. ta.
