Zezwolenie króla Zygmunta I Starego dla Lwowa na wykupienie młyna Zimnowodzkiego

Zygmunt, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki etc. pan i dziedzic. Czynimy wiadomym mocą niniejszego [pisma] wszystkim razem i każdemu z osobna, których to dotyczy, obecnym i przyszłym, którzy powezmą o tym wiadomość: Że skoro częściowo wskutek wstawiennictwa niektórych senatorów i radców naszego Królestwa, częściowo zaś także ze względu na pewne przyczyny i racje poruszające nasz królewski umysł, dany został przez nas na wieki i nadany nasz młyn słodowy, czyli jego trzecia miara, zwany Zimnowodzki, położony za bramą naszego miasta Lwowa zwaną Krakowską, sławnym burmistrzowi, rajcom i mieszczanom naszym lwowskim, jak to szerzej wyjaśniają nasze listy w tej sprawie wydane. My, chcąc, aby ta nasza darowizna i nadanie osiągnęły już wreszcie swój należny skutek, uznaliśmy za stosowne zezwolić i wyrazić zgodę tymże burmistrzowi, rajcom i mieszczanom lwowskim, jako dziedzicom wspomnianego młyna, tak jak niniejszym naszym pismem zezwalamy i wyrażamy zgodę, aby mogli i mieli moc wspomniany młyn słodowy, czyli jego trzecią miarę, w sumie pieniężnej na tymże młynie sprawiedliwie i prawnie zapisanej, nie powiększając jej ani nie przekraczając, wykupić z rąk szlachetnych Zofii, pozostałej małżonki zmarłego wielmożnego Stanisława Hynka, podkomorzego lwowskiego, oraz Kazimierza i Stanisława, jej synów, tudzież jakichkolwiek innych współczesnych posiadaczy rzeczonego młyna – jeśli nie mają od nas danego im bądź jednemu z nich prawa dożywotniego trzymania rzeczonego młyna; jeśli zaś mają, bądź jedno z nich ma, wówczas po ich lub tegoż śmierci, niniejszym dajemy i czynimy tymże rajcom i mieszczanom lwowskim pełną i całkowitą władzę wykupienia [młyna] mimo to z rąk ich następców, w czym upływ czasu od daty niniejszego pisma w niczym nie stoi na przeszkodzie. Chcemy bowiem i niniejszym naszym pismem postanawiamy, aby to nasze nadanie i możność wykupu pozostały w każdym z obu przypadków bezpieczne i nienaruszone dla tychże rajców i mieszczan lwowskich. Jeśliby zaś komukolwiek z naszych ludzi na wykupienie tegoż młyna, przez podstępne zatajenie niniejszego pisma bądź na natarczywą czyjąś prośbę i naleganie, dany został konsens nasz lub naszych następców, albo też gdybyśmy my sami, nasi następcy i urzędnicy chcieli go wykupić na użytek, potrzebę i stół nasz królewski, bądź też gdyby obecni tenutariusze rzeczonego młyna lub jeden z nich zechcieli lub zechciał komukolwiek rzeczony młyn zapisać, zrezygnować zeń lub w jakikolwiek sposób na mocy umowy i ugody, nawet za dołączeniem do tego naszej zgody królewskiej, odstąpić – wówczas chcemy i oświadczamy, że to wszystko ma być nieważne i zgoła bezskuteczne wobec tego, co wcześniej zostało dane i przyznane, a niniejszym ciągiem pisma postanawiamy, że to [nadanie] powinno osiągnąć swój skutek. Rzeczony młyn, czyli jego trzecia miara, wraz z wszelkim prawem, panowaniem i własnością, ma być przez tychże obecnych i po wieczne czasy w przyszłości burmistrza, rajców i mieszczan lwowskich trzymany, posiadany, użytkowany oraz spokojnie i cicho wedle mocy i treści dokumentów oryginalnych i naszej darowizny posiadany, a dochody i pożytki rzeczonego młyna mają być obracane na wspólne miejskie pożytki i potrzeby, wedle tego, jak im wyda się lepiej i pożyteczniej. Na świadectwo tego pisma, do którego przywieszona została nasza pieczęć. Dano w Krakowie, na sejmie walnym, w najbliższy piątek przed Niedzielą Palmową, roku Pańskiego tysiąc pięćset czterdziestego trzeciego, panowania naszego roku trzydziestego siódmego. [Podpis z lewej:] Samuel, biskup płocki i podkanclerzy, podpisał [Nota kancelaryjna z prawej:] Relacja przewielebnego w Chrystusie ojca, pana Samuela Maciejowskiego, biskupa płockiego i podkanclerzego Królestwa Polskiego. [Pieczęć:] [Na pasku pergaminowym przewleczonym przez plikę zawieszona pieczęć koronna w czerwonym wosku w misce z naturalnego wosku, z herbami Królestwa Polskiego] [Verso:] [Nota archiwalna:] List zgody królewskiej na wykupienie młyna Zimnowodzkiego, dany miastu / 1543 [Sygnatury nowożytne:] N 44 / No 62 / Arca 15. / 10. [Okrągły stempel archiwalny]

Sigismundus dei gratia Rex Poloniae, magnus dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masouiae, etc. dominus et heres. Manifestum facimus tenore praesentium quorum interest vniuersis et singulis praesentibus et futuris harum noticiam habituris. Quod cum partim ad intercessionem quorundam Regni n[ost]ri Senatorum et Consiliariorum, partim etiam certas ob causas et rationes animum nostrum regium mouens, datum sit per nos in perpetuum et concessum Molendinum n[ost]r[u]m Brascatorium, seu eius tertia mensura, Zimnowodzki dictum extra portam ciuitatis n[ost]rae Leopolien[sis] Cracowsska dicta situm, famatis Proconsuli, Consulibus et ciuibus n[ost]ris Leopolien[sibus], prout id literae n[ost]rae ea in re emanatae fusius declarant. Nos volentes vt ea donatio n[ost]ra et concessio iam tandem suum debitum sortiatur effectum, eisdem Proconsuli, Consulibus et ciuibus Leopolien[sibus], vti praenominati Molendini heredibus, admittendum duximus et consentie[n]dum, ita prout praesentibus literis n[ost]ris admittimus et consentimus, quod possint et valeant praefatum Molendinum Brascatorium seu illius terciam mensuram, in summa pecuniaria in eodem Molendino iuste et legitime desuper inscripta, eandem non augen[do] neq[ue] exceden[do], de manibus Nobilium Zophiae relictae coniugis Generosi olim Stanislai Hinek succamerarii Leopolien[sis], ac Cazimiri et Stanislai filiorum eius, ac aliorum quorumcunq[ue] dicti Molendini modernorum possessorum redimere, si non habent ius ad vitam a nobis illis, aut eorum alteri, dictum Molendinum tenendi datum, si vero habent aut eorum alter habet, extunc illorum aut illius post mortem, eisdem Consulibus et Ciuibus Leopolien[sibus] de manibus successorum illorum nihilominus redimendi plenam et integram damus et facimus praesentibus potestatem, diuturnitate data praesentium minime obstante. Concessionem enim hanc n[ost]ram et redimendi facultatem in vtriusq[ue] euentum saluam et integram eisde[m] Consulibus et ciuibus Leopolien[sibus] esse volumus et decernimus hisce literis n[ost]ris. Quod si vero alicui ex hominibus n[ost]ris super hoc ipsum Molendinum redimend[um], per obreptionem praesentium vel ad importunam aliquorum peticionem et instanciam consensum nostrum dederimus aut successores n[ost]ri dederint, vel etiam nosipsi, successores et officiales n[ost]ri pro vsu, necessitate et mensa n[ost]ra regia redimere voluerimus vel voluerint, aut etiam dicti Molendini praesentes Tenutarii vel eorum alter alicui hominum praedictum Molendinum inscribere, resignare, aut quocunq[ue] modo contractu et concordia, accedente etiam ad id consensu n[ost]ro Regio, dimittere voluerint aut voluerit, extunc illa omnia nulla esse et prorsus invalida, prae hac prius data et concessa volumus et declaramus, ea vero suum effectum sortiri debere decernimus harum serie literarum. Per ipsos Proconsulem, Consules et ciues Leopolien[ses] presentes et post hac omni tempore futuros, dictum Molendinum seu eius terciam mensuram cum omni iure, dominio et proprietate, tenend[um], habend[um], vsifruend[um], pacificeq[ue] et quiete secundum vim et continenciam literarum originalium et donationis nostrae possidend[um], ac in vsus et necessitates communes ciuiles prouentus dicti Molendini et obventiones, prout ipsis melius videbitur et vtilius convertend[os]. Harum testimonio literarum quibus sigillum nostrum est appensum. Dat[um] Cracouiae in comitiis generalibus feria sexta proxima ante Dominicam Palmarum. Anno domini millesimo quingentesimo quadragesimo Tercio, Regni n[ost]ri anno Tricesimo Septimo. [Podpis z lewej:] Samuel Eps Plocen[sis] et Vicecancel[larius] s[u]b[scripsi]t [Nota kancelaryjna z prawej:] R[elati]o / Reuerendiss[i]mi in Chr[ist]o patris domini Samuelis Maczieiowsski Ep[iscop]i Plocen[sis] et R[egni] P[oloniae] Vicecancellarij. [Pieczęć:] [Na pasku pergaminowym przewleczonym przez plikę zawieszona pieczęć koronna w czerwonym wosku w misce z naturalnego wosku, z herbami Królestwa Polskiego] [Verso:] [Nota archiwalna:] L[itte]re consensus R[egii] sup[er] Molendinum Zimnowodzki redimend[um] Ciuit[ati] dat[e] / 1543 [Sygnatury nowożytne:] N 44 / No 62 / Arca 15. / 10. [Okrągły stempel archiwalny]