Dekret króla Zygmunta I odraczający spór Krakowa ze Lwowem o prawo składu

ZYGMUNT z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki etc. pan i dziedzic. Oznajmiamy brzmieniem niniejszego [pisma] wszystkim, którym to wiedzieć należy: Iż skoro pomiędzy burmistrzami, rajcami i pospólstwem miast naszych krakowskiego z jednej a lwowskiego z drugiej strony, po tylu odroczeniach przez nas uczynionych, znowu przed nami toczyła się sprawa i spór o skład [towarów], do którego mocy oba miasta roszczą sobie pretensje, a my, przeszkodzeni naglącymi troskami, nie mogliśmy poświęcić jej zbadaniu takiej pilności, jakiej wymagała waga sprawy – jako że chodziło o przywileje naszych przodków nadane obydwu miastom, o których nie należało nic decydować bez uprzedniej dojrzałej rozwagi, a ponadto przedmiotem sporu stało się to, które miasto rzeczywiście wykonywało swoje przywileje, czego nie można było zbadać bez przyjęcia wiarygodnych świadectw, tak iż rozpoznanie tej sprawy zdawało się wymagać dłuższego czasu – nie chcąc tymczasem przynieść uszczerbku żadnej ze stron, gdybyśmy bez dokładnego rozważenia i zbadania wszystkich okoliczności, czego z powodu obecnych naszych zajęć uczynić nie mogliśmy, wydali nasz wyrok ostateczny, uznaliśmy, że sprawę tę i spór należy odroczyć; jakoż niniejszym odraczamy na dziesięć lat w ten sam sposób i formę oraz na tych samych warunkach, punktach i artykułach, jak już została przez nas odroczona [była?] roku Pańskiego tysiąc pięćset trzydziestego trzeciego, a następnie roku trzydziestego siódmego, jak to w listach wówczas przez nas wydanych szerzej zostało spisane, a z których wszystko, cokolwiek zapisano, chcemy mieć za włączone do niniejszego [pisma]; aby na tychże wszystkich warunkach, jakie zostały w tamtych listach naszych wyrażone, każda ze stron zachowała swoje prawo i używała go oraz korzystała zeń przez te dziesięć kolejnych lat. Na świadectwo tego listu, do którego przywieszona została nasza pieczęć. Dan w Krakowie na sejmie walnym, w czwartek, nazajutrz po święcie świętej Agnieszki, roku Pańskiego tysiąc pięćset czterdziestego piątego, panowania naszego roku trzydziestego dziewiątego. [Po lewej:] Samuel, biskup płocki i podkanclerzy, podpisał własnoręcznie. [Po prawej:] Relacja najprzewielebniejszego w Chrystusie ojca, pana Samuela Maciejowskiego, biskupa płockiego i podkanclerzego Królestwa naszego. [Verso:] [XVIII w.:] Zawieszenie sprawy o skład między krakowianami a lwowianami na dziesięć lat. 1545. [XIX w.:] D. / Nr 25 i wiązka 293 / Skrzynia nr [..] [Poniżej nacięcia paska pergaminowego:] D. 4a [Okrągła pieczęć archiwalna TsDIAL].

SIGISMVNDVS Dei gratia Rex Polonie, magnus dux Lithwanie, Russie, Prussie, Masouie etc. dominus et heres. Significamus tenore presentium quibus expedit vniuersis. Quia cum inter Proconsules, Consules et communitatem ciuitatum nostrarum Cracouien[sis] ab vna et Leopoliensis ab altera partibus post tot prorogationes a nobis factas, iterum causa et controuersia coram nobis esset agitata de emporio, cuius uis utraq[ue] ciuitas se habere pretendet, quoniam pramotibus curis impediti ei cognoscende quam cause magnitudo postulabat diligentiam impendere non potuimus, cum de maiorum nostrorum priuilegiis vtriq[ue] ciuitati concessis ageretur, de quibus non nisi matura deliberatione premissa decerni aliquid oporteret, Cum preterea illud in disceptationem ueniret, vtra ciuitas in usu suorum priuilegiorum fuisset, quod nisi fidedignorum testimoniis acceptis cognosci non potuit, ita ut longioris temporis moram cause huius cognitio requirere uideretur, neutri nequidquam interim parti preiudicij detulisse uolumus, si minus exacte perpensis et consideratis rebus omnibus, quod per presentes occupationes nostras facere nobis non licebat, sentenciam nostram diffinitiuam tulerimus, istam causam vna et controuersiam prorogandam duximus, ita ut prorogamus presentibus in decennium eodem modo et forma, ac ijsdem conditionibus, punctis et articulis, quemadmodum iam a nobis prorogata [fuit?] anno Domini Millesimo quingentesimo trigesimo tercio, deinde anno quarto post trigesimum septimo, sicut in literis tum per nos datis fusius perscriptum est, in quibus que scripta sunt omnia pro insertis hic haberi uolumus, ut ijsdem conditionibus omnibus, ius utraq[ue] pars suam retineat, et eo utatur atq[ue] fruatur per hos decem annos continuos, que sunt in illis literis nostris expresse. Harum testimonio literarum quibus sigillum nostrum est appensum. Dat[um] Cracouie in conuentione generali feria quinta in crastino festi sancte Agnetis Anno Domini Millesimo quingentesimo quadragesimo quinto, Regni nostri Anno XXX[IX]º. [Po lewej:] Samuel Ep[iscopu]s Plocen[sis] et Vicecancell[arius] ss[ripsit] [Po prawej:] R[elatio] Reuerendissimi in Chri[st]o patris domini Samuelis Macieiowski episcopi Plocen[sis] et Reg[ni] n[ost]ri vicecancellarii [Verso:] [XVIII w.:] Suspensio negotij pro deposito inter Cracouien[ses] et Leopolien[ses] ad Decenniu[m]. 1545. [XIX w.:] D. / No 25. ac Fasc. 293. / Arca No [..] [Poniżej nacięcia paska pergaminowego:] D. 4a [Okrągła pieczęć archiwalna ЦДІАЛ].