Źródła CyfroweProjekt digitalizacji archiwów przy pomocy sztucznej inteligencji

131/1/463 · 131-1-463-001

Potwierdzenie króla Zygmunta II Augusta dotyczące wcielenia dekanatu do kapituły lwowskiej

Zygmunt II August, król Polski Kapituła katedry metropolitalnej we Lwowie (Capitulum Ecclesiae Metropolitanae Leopoliensis)
feria quinta in festo sanctae Luciae. Anno domini Millesimo quingentesimo quadragesimo octavo · Piotrków (Piotrconiae, in conventu Regni generali)

Król Zygmunt II August potwierdza przywilej swojego ojca Zygmunta I Starego z 1547 roku, wcielający dekanat katedralny do wspólnego stołu kapituły metropolitalnej we Lwowie. Dokument reguluje zasady obsady urzędu dziekana po śmierci Jana Krupskiego oraz kwestie podziału dochodów i wypełniania powinności.

Opracowanie z pomocą AI. Odczyty należy sprawdzać z oryginałem.

Przekład / tekst współczesny

ZYGMUNT AUGUST, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki etc. pan i dziedzic. Oznajmiamy niniejszym listem naszym wszystkim, których to dotyczy, iż przedłożono przed nami w imieniu Czcigodnej Kapituły kościoła metropolitalnego lwowskiego list pergaminowy o unii dekanatu tegoż kościoła, [wydany przez] niegdyś Najjaśniejszego naszego rodzica, zdrowy, cały i wszelkich zgoła podejrzeń wolny. I uproszono nas, abyśmy – chociaż na obecnym sejmie walnym naszego Królestwa, na prośbę Najprzewielebniejszego w Chrystusie ojca, pana Piotra Starzechowskiego, arcybiskupa lwowskiego, oraz tejże czcigodnej kapituły i całego kleru wspomnianego kościoła lwowskiego, wszystkie prawa, przywileje, swobody i immunitety ich publiczne oraz prywatne jednym łącznie naszym listem potwierdziliśmy – raczyli je jednak specjalnym naszym listem odnowić, ratyfikować i potwierdzić. Którego to [listu] brzmienie, słowo w słowo, następuje i jest takie: ZYGMUNT, z Bożej łaski król Polski, najwyższy książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki etc., pan i dziedzic. Oznajmiamy niniejszym listem naszym wszystkim, których to dotyczy: Ponieważ dowiedzieliśmy się, że Czcigodna Kapituła kościoła metropolitalnego lwowskiego za przykładem apostołów żyje we wspólnocie, dziekan zaś, który po arcybiskupie pierwsze miejsce w tym kościele zajmuje, nic wspólnego z nią nie ma, uznając za niegodne, aby ten, który jest zwierzchnikiem kapituły, był od kapituły odłączony, zasięgnąwszy rady naszych senatorów, którzy są przy nas obecni, i za ich zdaniem, postanowiliśmy powyższy dekanat do wspólnego stołu czcigodnej kapituły lwowskiej przyłączyć i wcielić, i niniejszym naszym listem przyłączamy go i wcielamy po wieczne czasy. Tak mianowicie, że po śmierci czcigodnego Jana Krupskiego, posiadacza tegoż dekanatu, nikogo innego, jak tylko [kogoś] z kolegium kanoników lwowskich nie będziemy powinni prezentować, ani też Najjaśniejszy syn i następcy nasi nie będą powinni; który wśród tychże kanoników nie tylko w chórze i procesjach, lecz także w kapitule, i przy wydawaniu głosu, oraz wszędzie pierwsze miejsce zajmować będzie. Dochody zaś dekanatu przejdą wspólnie na tę czcigodną kapitułę lwowską i przez jej rządców będą zarządzane. Z nich dziekanowi, ponad dział, który na równi z innymi z dochodów kapituły będzie pobierał, dziesięć grzywien liczonych każdego roku należeć się będzie. Ciężary zaś i powinności, które dziekan z racji erekcji zobowiązany jest ponosić i wypełniać, kapituła będzie obowiązana przyjąć, do której pożytek z tego wcielenia przypadnie. Na czego wiarę i świadectwo pieczęć nasza do niniejszego [listu] została przywieszona. Dan w Piotrkowie w najbliższą sobotę po święcie świętego Mateusza Apostoła i Ewangelisty, roku Pańskiego tysiąc pięćset czterdziestego siódmego, panowania naszego roku czterdziestego pierwszego. Relacja Wielebnego w Chrystusie ojca, pana Samuela Maciejowskiego, biskupa krakowskiego i kanclerza Królestwa Polskiego. MY zatem, ZYGMUNT AUGUST, król wyżej wymieniony, przychylając się łaskawie do takiej prośby, postanowiliśmy włączony powyżej list z naszej władzy królewskiej odnowić oraz we wszystkich i poszczególnych jego punktach, klauzulach, artykułach i warunkach zatwierdzić, ratyfikować [i potwierdzić], jako też niniejszym odnawiamy, aprobujemy, ratyfikujemy i potwierdzamy, postanawiając, że zachowa on moc wieczystej trwałości. Na świadectwo czego niniejszemu listowi przywieszono naszą pieczęć. Dan w Piotrkowie, na sejmie walnym Królestwa, w czwartek w święto świętej Łucji, roku Pańskiego tysiąc pięćset czterdziestego ósmego, panowania zaś naszego roku osiemnastego. Mikołaj Grabia, podkanclerzy Królestwa, podpisał własnoręcznie [Po prawej nota kancelaryjna:] Relacja pana Mikołaja Grabi, kasztelana czechowskiego, podkanclerzego Królestwa Polskiego, starosty lubomelskiego [Verso:] [Noty archiwalne nowożytne:] D Miejsce 12. tom 14 Zygmunt August król Polski 1548 [...] Dekanat lwowski [Inne dawne zapiski regestowe, częściowo zatarte]

Oryginalne brzmienie — transkrypcja

SIGISMVNDVS AVGVSTVS, Dei gratia, Rex Poloniæ, Magnus dux Lithuaniæ, Russiæ, Prussiæ, Masoviæ &c. dominus et hæres. Significamus præsentibus literis n[ost]ris, quorum interest, vniuersis, quia exhibitæ sunt coram nobis, nomine Ven[erabi]lis Capituli, Eccl[esi]æ metropolitanæ Leopoliensis, literæ pergameneæ, super vnione Decanatus eiusdem Eccl[esi]æ, Ser[enissi]mi olim parentis n[ost]ri, sanæ saluæ, & omni prorsus suspicionis nota caren[tes]. Supplicatumq[ue] est nobis, vt tametsi in præsenti Regni n[ost]ri generali Conventione, ad supplicationem R[everendissi]mi in Christo p[at]ris, domini Petri Starzechowski, Archiepi[scopi] Leopolien[sis], eiusq[ue] & ven[erabi]lis Capituli, & Vniuersi cleri, dictæ Eccl[esi]æ Leopolien[sis], omnia iura, priuilegia, libertates, et immunitates eorum publicas, ac priuatas, vnis in solidum l[ite]ris n[ost]ris confirmauerimus, Eas tamen specialibus l[ite]ris n[ost]ris renouare ratificare & confirmare dignaremur. Quarum tenor, de verbo ad verbum sequitur, et est talis: SIGISMVNDVS Dei gr[ati]a Rex Poloniæ, Supremus Dux Lithuaniæ, Russiæ, Prussiæ, Masoviæ &c., dominus et hæres. Significamus præsentibus l[ite]ris n[ost]ris, quorum interest Vniuersis: Cum comperissemus Ven[erabi]le Capitulum Eccl[esi]æ Metropolitanæ Leopolien[sis], exemplo apostolorum in commune viuere, Decanum vero, qui secundum Archiepiscopum, primum locum in illa Ecclesia obtinet, nihil commune cum illo habere, indignum existimantes, vt qui Capituli princeps est, a capitulo separari debeat, communicato consilio, cum senatoribus n[ost]ris, qui nobis adsunt, & eorum sententia, Decanatum prædictum, mensæ communi ven[erabi]lis Capituli Leopolien[sis] adiungendum & incorporandum duximus, adiungimusq[ue] & incorporamus præsentibus l[ite]ris n[ost]ris, temporibus perpetuis. Ita sc[ilicet] quod mortuo ven[erabi]li Ioanne Krupski, ipsius Decanatus possessore, alium neminem, quam Collegio canonicorum Leopolien[sium] præsentare debebimus, neq[ue] Ser[enissi]mus filius & successores n[ost]ri debebunt, Qui inter canonicos ipsos, non in choro tantum, et processionibus, sed et in capitulo, & sententia dicenda, ac vbiq[ue], locum primum obtinebit. Redditus vero Decanatus, in commune ipsi Ven[erabi]li Capitulo Leopolien[si] cedent, ac per Procuratores ipsius aadministrabuntur. Ex quibus Decano, vltra sortem, quam ex æquo cum aliis, ex redditibus Capituli percipiet, decem marcæ numerat[æ] singulis annis debebunt. Onera vero & munera, quæ Decanus ferre et obire, ex erectione tenetur, Capitulum subire tenebitur, ad quod comodum, ex ea incorporatione perueniet. In cuius rei fidem & testimonium sigillum nostrum præsentibus est appensum. Datum Piotrconiæ sabbato post festum sancti Matthei Apostoli & Euangelistæ proximo. Anno domini Millesimo, quingentesimo, quadragesimo septimo, Regni n[ost]ri quadragesimo primo. Relatio Reueren[di] in Chr[ist]o patris domini Samuelis Maczieiowski, Episcopi Cracouien[sis], & Regni Poloniæ Cancellarii. NOS itaq[ue] SIGISMVNDVS AVGVSTVS Rex præfatus, supplicationi eiusmodi, benigne annuen[tes], l[ite]ras præinsertas auctoritate n[ost]ra Regia renouandas, in omnibusq[ue] & singulis earu[m] punctis, clausulis, et articulis, ac condicionibus, approbandas ratificandas [ac confirman]das duximus, renouamusq[ue], approbamus ratificamus & confirmamus, per præsen[tes], decernen[tes] eas robur perpetuæ firmitatis habituras. Harum quibus sigillum nostrum appensu[m est] testimonio l[ite]rarum. Datum Piotrconiæ, in conuentu Regni generali, feria quinta in festo sanctæ Luciæ. Anno domini Millesimo quingentesimo quadragesimo octauo. Regni vero n[ost]ri, decimo octauo. Nico[laus] Grabia Regni Vicecancellari[us] ss[ubscripsit] [Po prawej nota kancelaryjna:] Relatio Mag[ist]ri Nicolai Grabia, Castellani Czecnen[sis], Regni Polo[niae] Vicecan[cellarii] Lubomlens[is] Capitanei [Verso:] [Noty archiwalne nowożytne:] D Loc. 12. vol. 14 Sigismund[us] August[us] Rex polon[iae] 1548 [...] Decanatus Leopol[iensis] [Inne dawne zapiski regestowe, częściowo zatarte]

Uwagi do odczytu

Dokument pergaminowy w języku łacińskim. Zawiera transumpt przywileju króla Zygmunta I Starego wystawionego w Piotrkowie 24 września 1547 r. (sabbato post festum sancti Matthei Apostoli et Evangelistae proximo 1547 r.). W dolnej części widoczne nacięcie w plice na przewleczenie sznura pieczętnego; pieczęć nie zachowała się.

Zakres opracowania: Odczyt automatyczny (15.10.2026), niesprawdzony z oryginałem przez człowieka; nieczytelne fragmenty oznaczono [...].

ekstrakcja: 15.10.2026 14:36 · model: gemini-3.8-flash

Zgłoś błąd transkrypcji

Podaj fragment i proponowaną poprawkę. Zgłoszenie dotyczy tego pisma.

Skan oryginału

131/1/463 · 4 · zdjęcia: recto, verso, pieczęcie