Przekład / tekst współczesny
ZYGMUNT AUGUST, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki etc. pan i dziedzic. Oznajmiamy niniejszym listem naszym wszystkim, których to dotyczy, iż przedłożono przed nami w imieniu Czcigodnej Kapituły kościoła metropolitalnego lwowskiego list pergaminowy o unii dekanatu tegoż kościoła, [wydany przez] niegdyś Najjaśniejszego naszego rodzica, zdrowy, cały i wszelkich zgoła podejrzeń wolny. I uproszono nas, abyśmy – chociaż na obecnym sejmie walnym naszego Królestwa, na prośbę Najprzewielebniejszego w Chrystusie ojca, pana Piotra Starzechowskiego, arcybiskupa lwowskiego, oraz tejże czcigodnej kapituły i całego kleru wspomnianego kościoła lwowskiego, wszystkie prawa, przywileje, swobody i immunitety ich publiczne oraz prywatne jednym łącznie naszym listem potwierdziliśmy – raczyli je jednak specjalnym naszym listem odnowić, ratyfikować i potwierdzić. Którego to [listu] brzmienie, słowo w słowo, następuje i jest takie:
ZYGMUNT, z Bożej łaski król Polski, najwyższy książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki etc., pan i dziedzic. Oznajmiamy niniejszym listem naszym wszystkim, których to dotyczy: Ponieważ dowiedzieliśmy się, że Czcigodna Kapituła kościoła metropolitalnego lwowskiego za przykładem apostołów żyje we wspólnocie, dziekan zaś, który po arcybiskupie pierwsze miejsce w tym kościele zajmuje, nic wspólnego z nią nie ma, uznając za niegodne, aby ten, który jest zwierzchnikiem kapituły, był od kapituły odłączony, zasięgnąwszy rady naszych senatorów, którzy są przy nas obecni, i za ich zdaniem, postanowiliśmy powyższy dekanat do wspólnego stołu czcigodnej kapituły lwowskiej przyłączyć i wcielić, i niniejszym naszym listem przyłączamy go i wcielamy po wieczne czasy. Tak mianowicie, że po śmierci czcigodnego Jana Krupskiego, posiadacza tegoż dekanatu, nikogo innego, jak tylko [kogoś] z kolegium kanoników lwowskich nie będziemy powinni prezentować, ani też Najjaśniejszy syn i następcy nasi nie będą powinni; który wśród tychże kanoników nie tylko w chórze i procesjach, lecz także w kapitule, i przy wydawaniu głosu, oraz wszędzie pierwsze miejsce zajmować będzie. Dochody zaś dekanatu przejdą wspólnie na tę czcigodną kapitułę lwowską i przez jej rządców będą zarządzane. Z nich dziekanowi, ponad dział, który na równi z innymi z dochodów kapituły będzie pobierał, dziesięć grzywien liczonych każdego roku należeć się będzie. Ciężary zaś i powinności, które dziekan z racji erekcji zobowiązany jest ponosić i wypełniać, kapituła będzie obowiązana przyjąć, do której pożytek z tego wcielenia przypadnie. Na czego wiarę i świadectwo pieczęć nasza do niniejszego [listu] została przywieszona. Dan w Piotrkowie w najbliższą sobotę po święcie świętego Mateusza Apostoła i Ewangelisty, roku Pańskiego tysiąc pięćset czterdziestego siódmego, panowania naszego roku czterdziestego pierwszego. Relacja Wielebnego w Chrystusie ojca, pana Samuela Maciejowskiego, biskupa krakowskiego i kanclerza Królestwa Polskiego.
MY zatem, ZYGMUNT AUGUST, król wyżej wymieniony, przychylając się łaskawie do takiej prośby, postanowiliśmy włączony powyżej list z naszej władzy królewskiej odnowić oraz we wszystkich i poszczególnych jego punktach, klauzulach, artykułach i warunkach zatwierdzić, ratyfikować [i potwierdzić], jako też niniejszym odnawiamy, aprobujemy, ratyfikujemy i potwierdzamy, postanawiając, że zachowa on moc wieczystej trwałości. Na świadectwo czego niniejszemu listowi przywieszono naszą pieczęć. Dan w Piotrkowie, na sejmie walnym Królestwa, w czwartek w święto świętej Łucji, roku Pańskiego tysiąc pięćset czterdziestego ósmego, panowania zaś naszego roku osiemnastego.
Mikołaj Grabia, podkanclerzy Królestwa, podpisał własnoręcznie
[Po prawej nota kancelaryjna:]
Relacja pana Mikołaja Grabi, kasztelana czechowskiego, podkanclerzego Królestwa Polskiego, starosty lubomelskiego
[Verso:]
[Noty archiwalne nowożytne:] D Miejsce 12. tom 14
Zygmunt August król Polski 1548 [...]
Dekanat lwowski
[Inne dawne zapiski regestowe, częściowo zatarte]
Oryginalne brzmienie — transkrypcja
SIGISMVNDVS AVGVSTVS,
Dei gratia, Rex Poloniæ, Magnus dux Lithuaniæ, Russiæ, Prussiæ, Masoviæ &c. dominus et hæres. Significamus præsentibus literis n[ost]ris, quorum interest, vniuersis, quia exhibitæ sunt coram nobis, nomine Ven[erabi]lis Capituli, Eccl[esi]æ metropolitanæ Leopoliensis, literæ pergameneæ, super vnione Decanatus eiusdem Eccl[esi]æ, Ser[enissi]mi olim parentis n[ost]ri, sanæ saluæ, & omni prorsus suspicionis nota caren[tes]. Supplicatumq[ue] est nobis, vt tametsi in præsenti Regni n[ost]ri generali Conventione, ad supplicationem R[everendissi]mi in Christo p[at]ris, domini Petri Starzechowski, Archiepi[scopi] Leopolien[sis], eiusq[ue] & ven[erabi]lis Capituli, & Vniuersi cleri, dictæ Eccl[esi]æ Leopolien[sis], omnia iura, priuilegia, libertates, et immunitates eorum publicas, ac priuatas, vnis in solidum l[ite]ris n[ost]ris confirmauerimus, Eas tamen specialibus l[ite]ris n[ost]ris renouare ratificare & confirmare dignaremur. Quarum tenor, de verbo ad verbum sequitur, et est talis: SIGISMVNDVS Dei gr[ati]a Rex Poloniæ, Supremus Dux Lithuaniæ, Russiæ, Prussiæ, Masoviæ &c., dominus et hæres. Significamus præsentibus l[ite]ris n[ost]ris, quorum interest Vniuersis: Cum comperissemus Ven[erabi]le Capitulum Eccl[esi]æ Metropolitanæ Leopolien[sis], exemplo apostolorum in commune viuere, Decanum vero, qui secundum Archiepiscopum, primum locum in illa Ecclesia obtinet, nihil commune cum illo habere, indignum existimantes, vt qui Capituli princeps est, a capitulo separari debeat, communicato consilio, cum senatoribus n[ost]ris, qui nobis adsunt, & eorum sententia, Decanatum prædictum, mensæ communi ven[erabi]lis Capituli Leopolien[sis] adiungendum & incorporandum duximus, adiungimusq[ue] & incorporamus præsentibus l[ite]ris n[ost]ris, temporibus perpetuis. Ita sc[ilicet] quod mortuo ven[erabi]li Ioanne Krupski, ipsius Decanatus possessore, alium neminem, quam Collegio canonicorum Leopolien[sium] præsentare debebimus, neq[ue] Ser[enissi]mus filius & successores n[ost]ri debebunt, Qui inter canonicos ipsos, non in choro tantum, et processionibus, sed et in capitulo, & sententia dicenda, ac vbiq[ue], locum primum obtinebit. Redditus vero Decanatus, in commune ipsi Ven[erabi]li Capitulo Leopolien[si] cedent, ac per Procuratores ipsius aadministrabuntur. Ex quibus Decano, vltra sortem, quam ex æquo cum aliis, ex redditibus Capituli percipiet, decem marcæ numerat[æ] singulis annis debebunt. Onera vero & munera, quæ Decanus ferre et obire, ex erectione tenetur, Capitulum subire tenebitur, ad quod comodum, ex ea incorporatione perueniet. In cuius rei fidem & testimonium sigillum nostrum præsentibus est appensum. Datum Piotrconiæ sabbato post festum sancti Matthei Apostoli & Euangelistæ proximo. Anno domini Millesimo, quingentesimo, quadragesimo septimo, Regni n[ost]ri quadragesimo primo. Relatio Reueren[di] in Chr[ist]o patris domini Samuelis Maczieiowski, Episcopi Cracouien[sis], & Regni Poloniæ Cancellarii. NOS itaq[ue] SIGISMVNDVS AVGVSTVS Rex præfatus, supplicationi eiusmodi, benigne annuen[tes], l[ite]ras præinsertas auctoritate n[ost]ra Regia renouandas, in omnibusq[ue] & singulis earu[m] punctis, clausulis, et articulis, ac condicionibus, approbandas ratificandas [ac confirman]das duximus, renouamusq[ue], approbamus ratificamus & confirmamus, per præsen[tes], decernen[tes] eas robur perpetuæ firmitatis habituras. Harum quibus sigillum nostrum appensu[m est] testimonio l[ite]rarum. Datum Piotrconiæ, in conuentu Regni generali, feria quinta in festo sanctæ Luciæ. Anno domini Millesimo quingentesimo quadragesimo octauo. Regni vero n[ost]ri, decimo octauo.
Nico[laus] Grabia Regni Vicecancellari[us] ss[ubscripsit]
[Po prawej nota kancelaryjna:]
Relatio Mag[ist]ri Nicolai Grabia, Castellani Czecnen[sis], Regni Polo[niae] Vicecan[cellarii] Lubomlens[is] Capitanei
[Verso:]
[Noty archiwalne nowożytne:] D Loc. 12. vol. 14
Sigismund[us] August[us] Rex polon[iae] 1548 [...]
Decanatus Leopol[iensis]
[Inne dawne zapiski regestowe, częściowo zatarte]
Uwagi do odczytu
Dokument pergaminowy w języku łacińskim. Zawiera transumpt przywileju króla Zygmunta I Starego wystawionego w Piotrkowie 24 września 1547 r. (sabbato post festum sancti Matthei Apostoli et Evangelistae proximo 1547 r.). W dolnej części widoczne nacięcie w plice na przewleczenie sznura pieczętnego; pieczęć nie zachowała się.




