Źródła CyfroweProjekt digitalizacji archiwów przy pomocy sztucznej inteligencji

131/1/473 · 131-1-473-001

Przywilej króla Zygmunta II Augusta dla Lwowa potwierdzający opłaty na rzecz wrotnych

Zygmunt II August (Sigismundus Augustus Dei gratia Rex Poloniae, magnus Dux Lithuaniae nec non terrarum Cracoviae, Sandomiriae, Siradiae, Lanciciae, Cuiaviae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Culmensis, Elbingensis, Pomeraniaeque etc. Dominus et heres) Burmistrz i radcy miasta Lwowa (Proconsul et Consules Civitatis nostrae Leopoliensis, suo et totius Communitatis Civitatis illius nomine)
Datum Piotrkoviae, feria quarta post Dominicam Judica proxima, Anno Domini Millesimo, Quingentesimo, Quinquagesimo Secundo, Regni nostri vigesimo tertio · Piotrków [Trybunalski]

Król Zygmunt II August potwierdza dawny zwyczaj pobierania przez wrotnych miejskich we Lwowie opłaty w postaci jednego polana drewna oraz wiązki siana lub słomy od każdego wozu i sań wjeżdżających do miasta. W zamian strażnicy bram zobowiązani są do utrzymywania czystości przejazdów i zapewniania dogodnego wjazdu do Lwowa.

Opracowanie z pomocą AI. Odczyty należy sprawdzać z oryginałem.

Przekład / tekst współczesny

W IMIĘ PAŃSKIE, AMEN. Na wieczną rzeczy pamiątkę. ZYGMUNT AUGUST, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, a także ziem krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, kujawskiej, ruskiej, pruskiej, mazowieckiej, chełmińskiej, elbląskiej, pomorskiej etc. pan i dziedzic. Oznajmiamy brzmieniem niniejszego [pisma] wszystkim i poszczególnym, którym to należy, obecnym i przyszłym, którzy powezmą o tym wiadomość. Że gdy sławetni burmistrz i radcy miasta naszego lwowskiego, w imieniu swoim oraz całego pospólstwa tegoż miasta, przez swoich posłów przedłożyli Nam, iż posiadają prawa i przywileje, im oraz samemu miastu lwowskiemu przez świętych i wsławionych szczęśliwej pamięci przodków naszych, niegdyś królów Polski, w szczególności zaś przez świętej pamięci Rodzica naszego łaskawie dane i nadane, a przez nas aprobowane i potwierdzone, którymi to [dokumentami] wszelkie wolności, prerogatywy, immunitety oraz zwyczaje w tymże mieście od dawna trzymane i przestrzegane na wieczne czasy potwierdziliśmy i zatwierdziliśmy, obiecując słowem naszym królewskim ich w owych prawach, przywilejach i dawnych zwyczajach na wieki w całości i nienaruszalnie przestrzegać i zachowywać, a im zadośćuczynić w skutkach. Ponieważ zaś to miasto nasze lwowskie od pierwszego swego założenia i jak sięga ludzka pamięć z dawna (co także w innych miastach i miasteczkach Królestwa naszego jest przestrzegane) cieszyło się tą prerogatywą, że ludzie, którzy przez bramy miejskie do tego miasta z drewem, sianem i słomą wozami i saniami wjeżdżają i przybywają, zwykli z każdego wozu dla ogrzania i pokrzepienia wrotnych po jednym drewienku składać i oddawać, a jeśli to wiązka siana i słomy lub cokolwiek przypada, wedle zwyczaju uiszczać, z racji czego ci wrotni obowiązani są bramy miejskie w czystości od gnoju i błota utrzymywać, a ludziom, zarówno naszym, jak i innych, obojga stanów poddanym naszym [...] swobodniejszy wjazd do miasta przysposabiać. Lecz ponieważ niektórzy poddani, tak nasi, jak i innych naszych poddanych, wykraczając przeciwko temu zwyczajowi, od owego składania drew, dawania siana i słomy wedle dawnej obserwancji i zwyczaju starają się wyłamywać, stając wbrew dawnym prawom i przywilejom, a z tym i zwyczajowi. Przeto My, którzy zwykliśmy każdego z naszych poddanych w prawach i zwyczajach od dawna zachowywanych, na wzór naszych poprzedników utrzymywać, taki zwyczaj w tym mieście lwowskim w bramach tegoż od dawna trzymany i zachowywany za prawomocny i miły uznając, aprobując i potwierdzając, na wieczne czasy postanawiamy, że jak dotąd zawsze, tak i obecnie, i po wieczne czasy, wszyscy ludzie, tak nasi, jak i szlachty oraz jakichkolwiek innych naszych poddanych stanu duchownego i świeckiego, z drewem, sianem i słomą do miasta lwowskiego wjeżdżający, od każdego wozu i sań po jednym drewienku oraz wiązce siana i słomy, tak jak z dawna bywało w zwyczaju, owym wrotnym, czyli strażnikom bram tegoż [miasta], przy wjeździe przez obie bramy miasta, uiszczali i oddawali po wieczne czasy. Na świadectwo czego do niniejszego listu pieczęć nasza została przywieszona. Dan w Piotrkowie, w najbliższą środę po niedzieli Judica, Roku Pańskiego tysiąc pięćset pięćdziesiątego drugiego, panowania naszego dwudziestego trzeciego. W obecności najprzewielebniejszych w Chrystusie ojców, panów: Mikołaja Dzierzgowskiego arcybiskupa gnieźnieńskiego, legata urodzonego i prymasa, Andrzeja Zebrzydowskiego krakowskiego, Jana Drohojowskiego włocławskiego, Andrzeja Noskowskiego płockiego, Jana Dziaduskiego przemyskiego, Jakuba Uchańskiego chełmskiego – biskupów; tudzież wspaniałych, urodzonych i czcigodnych: Jana z Tarnowa, kasztelana krakowskiego, [hetmana] polnego wojsk Królestwa naszego, a sandomierskiego, stryjskiego i lubaczowskiego, Piotra Kmity z Wiśnicza, hrabiów, krzemienieckiego, marszałka Królestwa naszego, a krakowskiego, spiskiego, przemyskiego i kolskiego, Janusza Latalskiego poznańskiego, a inowrocławskiego i człuchowskiego, Marcina Zborowskiego kaliskiego, a odolanowskiego i szydłowskiego, Jana Spytka z Tarnowa sieradzkiego, a brzeźnickiego, krzepickiego, krzeszowskiego i ostrzeszowskiego, Janusza z Kościelca brzeskiego, a bydgoskiego i nakielskiego, Jana Dziurgowskiego mazowieckiego a namiestnika [wojewodów], a warszawskiego, nurskiego, Erazma z Kretkowa gnieźnieńskiego i pyzdrskiego, Piotra Czarnkowskiego kaliskiego, Andrzeja Czotowskiego inowrocławskiego, Spytka Jordana z Zakliczyna sądeckiego i podskarbiego Królestwa naszego, Sebastiana Mieleckiego wiślickiego i chmielnickiego, Walentego Dembieńskiego bieckiego i burgrabiego krakowskiego, Jana Lutomirskiego brzeźnickiego, podskarbiego nadwornego naszego, burgrabiego krakowskiego i łęczyckiego, Stanisława z Tarnowa zawichojskiego i sieradzkiego, Wacława Zaremby nakielskiego – kasztelanów; Jana Ocieskiego, kanclerza Królestwa naszego, podkomorzego i burgrabiego krakowskiego, sądeckiego oraz olsztyńskiego – starostów; Jana Przerembskiego krakowskiego, podkanclerzego Królestwa naszego, Jerzego Podlodowskiego sandomierskiego – prepozytów; Filipa Padniewskiego kantora, Marcina Kromera kanonika – krakowskich, sekretarzy naszych. Oraz wielu innych dostojników, urzędników i dworzan naszych, świadków wiarygodnych. Dan przez ręce rzeczonego wspaniałego Jana Ocieskiego, kanclerza Królestwa naszego, podkomorzego i burgrabiego krakowskiego, sądeckiego oraz olsztyńskiego starosty, szczerze nam miłego. [Podpisy kancelaryjne:] [Po lewej:] Jan Ocieski, kanclerz Królestwa Polskiego [podpisał] [Po prawej:] Relacja wielmożnego Jana Ocieskiego, kanclerza Królestwa Polskiego, podkomorzego i burgrabiego krakowskiego, sądeckiego oraz olsztyńskiego starosty. [Verso:] [Okrągła pieczęć tuszowa:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [Zapiski archiwalne:] Skrzynia 9 [skreślone: 24] Nr 3 Do punktu 6 78 2/10 do wiązki 148 Bramne Przywilej Zygmunta Augusta o pobieraniu drewna w bramach miasta, roku 1552, który służy samym wrotnym miejskim [Dłuższa notatka w języku polskim na marginesie:] W najbliższą środę po niedzieli Judica / Roku Pańskiego tysiąc pięćset pięćdziesiątego drugiego, panowania zaś naszego dwudziestego trzeciego / Przywilej na jedno drewienko do wozu / albo sani [...] mających / dla portarzów lwowskich [...] / [...] wpisano do akt grodzkich lwowskich [...].

Oryginalne brzmienie — transkrypcja

IN NOMINE DOMINI AMEN. Ad perpetuam rei memoriam. SIGISMVNDVS AVGVSTVS Dei gratia REX Poloniae, magnus Dux Lithuaniae necno[n] terraru[m] Cracouie, Sandomirie, Siradie, Lancicie, Cuiauie, Russie, Prussie, Masouie, Culmen[sis], Elbingen[sis], Pomeranieq[ue] etc D[omi]n[u]s et heres, Significamus tenore p[rese]ntiu[m] quibus expedit vniuersis et singulis, p[rese]ntibus, et futuris, haru[m] noticiam habituris. Q[uo]d cu[m] detulisset ad Nos Famati Pro- consul et Co[n]sules Ciuitatis n[ost]re Leopolien[sis], suo et totius Co[m]munitatis Ciuitatis illius no[min]e, per Nu[n]ctios suos, se habere Jura et Priuilegia, eis ac Ciuitati ipsi Leopolien[si] per diuos ac Inclytos foelicis me[m]orie Antecessores n[ost]ros olim Polonie Reges, Signanter vero per diuu[m] Genitorem n[ost]r[u]m graciose data et co[n]cessa, per nosq[ue] approbata et co[n]firmata, q[ui]bus eis, omnes libertates, p[re]rogatiuas, im- munitates, ac consuetudines in illa Ciuitate ex antiquo tentas et obseruatas, perpetuo co[n]firmauimus, et approbauimus, P[ro]mittentes verbo n[ost]ro Regio eos in ipsis Juribus, Priuilegijs et consuetudini- bus antiquis in euum integre ac inuiolabiliter obseruare et manutenere, ac eis satisfacere in effectu. Cum au[n]t [autem] illa ciuitas n[ost]ra Leopolien[sis] a p[ri]ma sui fundac[i]o[n]e, et vt humana fert me[m]oria ex antiquo (id quod etia[m] in alijs Ciuitatibus et Oppidis Regni n[ost]ri seruatur) ea p[re]rogatiua potita est: q[uod] ho[m]i[n]es qui per portas Ciuitatis, illas Ciuitates cu[m] lignis, feno, et straminibus, curribus et vegis ingrediuntur, et adueniunt, solet de singulis curribus pro calefactione et consolac[i]o[n]e portulanor[um], per lignum vnu[m] deponere ac tribuere, et si sit ligaculum feni et straminum, vel si quid accidit, de consuetudine pendere, Ratione cuius ipsi portulani obligantur portas Ciuitatis a ceno et luto purgatas seruare, ho[m]ibusq[ue] tam n[ost]ris q[uam] aliorum status vtriusq[ue], subditoru[m] n[ost]roru[m] vroruq[ue] [virorumque] ho[m]ib[us] accessuz liberiores ingressus in Ciuitatem parare, Verum quia nonnulli tam n[ost]ri, q[uam] aliorum subditorum n[ost]roru[m] subditi, h[uius]m[od]i consuetudini contrauenien[do], ab h[ui]us[mod]i lig[no]rum deposic[i]o[n]e, feni et stra- minu[m] datione, iuxta antiquam obseruantia[m] et co[n]suetudine[m] se eximere nituntur, Juribus et Priuilegijs antiquis cum hoc consuetudini co[n]trauenien[do]. Ideo nos qui co[n]sueuimus vnumque[m]q[ue] subditoru[m] nroruz, in Juribus et consuetudinibus ab antiquo tentis, ad instar Predecessorum nroruz conseruare; talem consuetudinem in illa ciuitate Leopolien[si] in portis eiusdem ab antiquo tentaz et seruata[m], ratas et grata[m] haben[tes], approbans et co[n]firmans: in perpetuu[m] decernen[do] q[uod] queadmodum antea semper, ita et ad praesens, et perpetuis temporibus, omnes tam n[ost]ri, q[uam] nobilium, et alioru[m] quoruncunq[ue] status sp[irit]ualis et secularis subditoru[m] nroruz homines, cum lignis, et feno, straminibusq[ue] ciuitatem Leopolien[sem] ingredien[tes], a singulis curribus et vegis, per vnum lignum et ligaculum feni et straminis, prout ab antiquo fieri consuetum erat, ipsis portulanis, seu portaru[m] eiusdem custodibus, ad vtramq[ue] portam ciuitatis ingredien[tes], pendant et tribuant, tempora in perpetua. Harum quibus sigillum n[ost]ru[m] est subappensum testimonio l[itte]rarum. Datum Piotrkouie, feria quarta post Dominicam Judica pro- xima, Anno Domini Millesimo, Quingentesimo, Quinquagesimo Secundo, Regni nostri vigesimo tertio. Presentibus R[eueren]d[issi]mis in Ch[rist]ro patribus d[omi]nis Nicolao Dzyerzgowsski Ar- chiep[iscop]o Gnesnen[si], Legato nato et Primate, Andrea Zebrzidowski Cracouien[si], Joanne Droiowski, Wladislauien[si], Andrea Noskowski Plocen[si], Joanne Dziaduski Premislien[si], Ja- cobo Vchanski Chelmen[si], Episcopis; necnon Mag[nifi]cis, Generosis, et ven[erabi]libus, Joanne in Tharnow, Castellano Crac[ouiensi], Exercituum Regni n[ost]ri campestri, ac Sandomirien[si], Stryen[si], Lu- baczouienq[ue], Petro Kmitha in Vissnicze, Comitibus, C[r]zimonien[si], Regni n[ost]ri Marschalco, ac Crac[ouiensi], Scepusiens[i], Premislien[si], Colenq[ue], Jannussio Lathalski Posnanien[si], ac Junivladis- lauien[si], Schluchouienq[ue], Martino Zborowski, Calissien[si], ac Odolanouien[si], Schidlouienq[ue], Joanne Spithek de Tharnow Siradien[si], ac Brzeznicen[si], Krzepiczen[si], Krzesseho- vien[si], Ostrzeszcheuienq[ue], Jannussio de Kosczielez Brzesten[si], ac Bidgostien[si], Naklenq[ue], Joanne Dzyurgowski Masouie, ac Vicegerente, Palatinis, ac Varscheuien[si], Nurens[i], Eras- mo de Krethkow Gneznen[si], Pisdrenq[ue], Petro Czarnkowski Calissien[si], Andrea Czothowski, Junivladislauien[si], Spithek Jordan de Zakliczin Sandecen[si], Regniq[ue] nri Thesauurario, Sebastiano Mieleczki Vislicen[si], Chmielnicenq[ue], Valentino Dembienski Bieccen[si], Burgvabioq[ue] Crac[ouiensi], Joanne Luthomierski, Brzeznicen[si], Curiae nre Thesaurario Burgabio Cracouien[si], Lancicienq[ue], Stanislao a Tharnow Zawichosten[si], Siradienq[ue], Wenceslao Zaremba, Naklen[si], Castellanis, Joanne Oczieski, Regni nri Cancellario, Succamerario, et Burgrabio Cracouien[si], Sandecenq[ue], ac Olschtinen[si], Capitaneis, Joanne Przerembski Cracouien[si], Regniq[ue] nri Vicecancellario, Georgio Podlodowski Sandomirien[si], Prepositis, Philippo Padniewski Cantore, Martino Cromero, Can[oni]co, Crac[ouien]s[ibus], Secretarijs n[ost]ris. Et alijs q[uam] plurimis Dignitarys, Officialibus, et Aulicis nris, testibus fide dignis, Da- tum per manus praefati Mag[nifi]ci Joannis Oczieski, Regni nri Cancellarij, Succamerarij et Burgravij Cracouien[sis], Sandecenq[ue] ac Olschtinen[sis] Capitanei, sincere nob[is] dilecti. [Podpisy kancelaryjne:] [Po lewej:] Joannes Oczieski / R[egni] P[oloniae] Can[cellarius] [subscripsit] [Po prawej:] Relatio Mag[nifi]ci Joannis Oczieski, Regni Poloniae Cancellarii, / Succamerarij et Burg[ravii] Crac[oviensis], Sandecen[sis] ac Olschtinen[sis] Capitanei. [Verso:] [Okrągła pieczęć tuszowa:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [Zapiski archiwalne:] Arca 9 [skreślone: 24] № 3 Ad .6. Punctum 78 2/10 ad Fas 148 Toralia Sigismundi Augusti / Privilegium De recepcione ligno[rum] / in portis Civitatis / Ao 1552 qua solis Portulanis / Civitibus servit [Dłuższa notatka w języku polskim na marginesie:] Feria Quarta post Dominicam Judica Proxima / Anno D[omi]ni Mill[esi]mo Quinquagesimo Quin- / quagesimo Secundo Regni vero Nostri Vigesimo Tertio / Przywiley na iedno drewienko do wozu / albo sani [...] maiacych / dla Portarzow Lwowskich [...] / [...] Regestrat[ur] ad Acta Castr[ensia] L[eopolien]sia [...].

Uwagi do odczytu

Dokument pergaminowy w bardzo dobrym stanie zachowania. Zachowana pieczęć koronna Zygmunta Augusta z czerwonego wosku w misce z naturalnego wosku, pęknięta na trzy części (widoczny orzeł jagielloński i fragmenty otoku), zawieszona na grubszym, jedwabnym plecionym sznurze. U dołu plika z nacięciami na sznur pieczętny.

Zakres opracowania: Odczyt automatyczny (15.10.2026), niesprawdzony z oryginałem przez człowieka; nieczytelne fragmenty oznaczono [...].

ekstrakcja: 15.10.2026 14:36 · model: gemini-3.8-flash

Zgłoś błąd transkrypcji

Podaj fragment i proponowaną poprawkę. Zgłoszenie dotyczy tego pisma.

Skan oryginału

131/1/473 · 5 · zdjęcia: recto, verso, pieczęcie