Potwierdzenie przez króla Zygmunta II Augusta wyroku starosty lwowskiego z 1396 roku

ZYGMUNT AUGUST z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki etc. pan i dziedzic. Oznajmiamy brzmieniem niniejszego pisma wszystkim i każdemu z osobna, których to dotyczy. Ponieważ zostały przedłożone przed nami, w imieniu Czcigodnej Kapituły Kościoła Metropolitalnego Lwowskiego, pergaminowe litery pod tytułem i pieczęcią Jana z Tarnowa, kasztelana i starosty lwowskiego, służące tejże Kapitule oraz dziekanom lwowskim ku przedłożeniu – jak nam zrelacjonowano. I przedłożono nam prośbę, abyśmy te same litery raczyli ponowić, a także je zaaprobować, potwierdzić i ratyfikować, których to liter brzmienie słowo w słowo następuje: JAN z Tarnowa, kasztelan i starosta lwowski, wszystkim i każdemu z osobna, którzy niniejsze pismo oglądać będą, brzmieniem niniejszego oznajmiamy: Iż gdy przed nami oraz naszymi asesorami sprawa i kwestia skargi pomiędzy sławnym Dymitrem zwanym Wieczerza z Leśniowic a zakonnym Janem, rektorem kościoła św. Jana na przedmieściu lwowskim, z drugiej strony, została wszczęta i podniesiona o pewne role, pola, zarośla, lasy, łąki i barcie (pospolicie „barczi”) w miejscu zwanym Jamne i wokół rzeki Godowicy, postępując w rzeczonej sprawie sądownie. Rzeczony Dymitr Wieczerza wystąpił przeciwko panu zakonnemu Janowi ze skargą, że tenże Dymitr posiadał drzewa bartne w zaroślach i lasach przy pomienionej rzece Godowicy, a zwłaszcza w Jamnem, gdzie pojedyncze, jak i wszelkie łąki, role i pola zdawały się prawnie należeć do niego i do jego wsi zwanej Leśniowice. Tak iż te wyżej opisane dobra rzeczony Jan zakonny posiadał bezprawnie i niesłusznie. Wreszcie częstokroć wspomniany Jan, rektor kościoła św. Jana, odpowiedział w te słowa: chociaż wyżej mianowany Dymitr zdawał się lub zdaje się mieć drzewa bartne w rzeczonych miejscach, niemniej jednak rzeczone łąki i barcie, zwłaszcza w Jamnem, mają należeć do niejakiego Wasyla leśnego, a inne łąki, pola, wszelkie role, zarośla tudzież lasy – począwszy od drogi, która biegnie ze Chmielowa ku Staniczanom, po obu stronach rzeczonej rzeki Godowicy aż do starego mostu, starą drogą, która ze Lwowa idzie ku Szczerzcowi – nigdy w całości do rzeczonego Dymitra nie należały. Lecz wedle prawa i od dawnych czasów ze wszech miar przynależą i odnoszą się do wsi Godowica. Niezależnie od tego rzeczony Jan zakonny swoje słowa i odpowiedzi, jak podano, dostatecznym świadectwem, obyczajem i w sposób rozumny wówczas udowodnił. My zaś wraz z naszymi zaufanymi asesorami, zapoznawszy się z pewnymi i racjonalnymi dowodami pana Jana zakonnego, rzeczone łąki i barcie pojedyncze, zwłaszcza w Jamnem rzeczonego Wasyla leśnego, a także inne łąki i zarośla, lasy, role, pola przyległe do rzeki Godowicy – tejże wsi Godowica oraz rzeczonemu panu Janowi, rektorowi kościoła św. Jana na rzeczonym przedmieściu lwowskim, oraz poszczególnym i ogólnie wszystkim jego prawowitym następcom zarządzającym kościołem św. Jana, po wieczne czasy i mocą królewską nadajemy i przysądzamy. Ponadto wyżej mianowanemu Dymitrowi zwanemu Wieczerza i jego prawowitym potomkom nakładamy wieczne milczenie w rzeczonych sprawach. Na czego świadectwo pieczęć nasza została do niniejszego przywieszona. Działo się i dano w wigilię Zwiastowania Błogosławionej i Chwalebnej Dziewicy Maryi, Roku Pańskiego tysiąc trzysta dziewięćdziesiątego szóstego. W obecności Benka, w Chrystusie ojca pana Jakuba, arcybiskupa halickiego, [...] pana Piotra Wyszka, starosty bełskiego, Mikołaja Mszczurowskiego, podwojewodziego lwowskiego, Kuli ze Szeszyc, Stańka z Podhorzec i wielu innych wiarogodnych. My przeto Zygmunt August, król wyżej wymieniony, przychylając się łaskawie do tej prośby, wyżej spisane litery ponowić [...] te oraz ich treść we wszystkich punktach, klauzulach i artykułach potwierdzamy, aprobujemy i ratyfikujemy, postanawiając, że one i wszelka ich – jak przedłożono – treść uzyskują moc należnej trwałości. Na świadectwo tego pisma, do którego przywieszono naszą pieczęć. Dan w Piotrkowie na sejmie walnym, dziewiętnastego dnia miesiąca czerwca, Roku Pańskiego tysiąc pięćset pięćdziesiątego piątego, a panowania naszego roku dwudziestego szóstego. [Po prawej stronie:] Na relację Wielmożnego Jana z Ocieszyyna, Kanclerza Królestwa Polskiego, Podkomorzego i Starosty Generalnego Krakowskiego, Sądeckiego i Olsztyńskiego Starosty. [Podpis po lewej stronie:] Jan Ocieski, podkanclerzy, przez kanclerza [parafa]. [Na lewym marginesie:] 1396. / 1555. [Grzbiet:] [Nota 1:] Potwierdzenie granic między Godowicą a kościołem św. Jana [...] wieś Małaz[...] [Nota 2:] Roku 1396 [Nota 3:] Potwierdzenie granic Godowica [...] 1396 przez Zygmunta [...] Roku Pańskiego 1555 [Nota 4:] Zjazd: 12. tom: 11 / Między panem Wieczerzą a Rektorem kościoła św. Jana [...] Godowica [...] Aprobata / 1555 Zygmunt, miesiąc czerwiec, Piotrków [Znak pisarski / próba pióra, pieczątka archiwalna:] L. IV / 7

SIGISMVNDVS AVGVSTVS Dei gratia Rex Poloniae, magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae etc. dominus et haeres. Significamus tenore praesentium quorum interest universis et singulis. Quia cum exhibitae essent coram nobis, nomine Venerabilis Capituli Ecclesiae Metropolitanae Leopoliensis, literae pergameneae sub titulo et sigillo Ioannis de Tarnow Castellani et Capitanei Lemburgensis, ipsi Capitulo ac decanis Leopoliensibus ad praesentandum est nobis relatum servientes. Supplicatumque est nobis ut eas ipsas literas innovare, illasque approbare, confirmare et ratificare dignaremur, quarum literarum tenor de verbo ad verbum sequitur: IOANNES de Tarnow castellanus et Capitaneus Lemburgensis, Universis et singulis praesens scriptum inspecturis tenore praesentium notificamus: Quod cum coram nobis pariterque assessoribus nostris causa et querimonialis materia, inter famosum Demetrium dictum Weczerza de Lesznowicze et Ioannem Religiosum Rectorem Sancti Ioannis Ecclesiae in suburbio Lamburgensi parte ex altera, fuisset mota et suscitata, pro quibusdam agris, campis, mericiis, silvis, pratis et mellificiis vulgariter barczi in loco nomine Iampne et circa fluvium hodowicze, in praefato facto iudicialiter procedentes. Praefatus Demetrius Weczerza contra dominum Ioannem Religiosum proposuit cum querela, quod ipse Demetrius haberet mellificias arbores in mericiis et sylvis iuxta praemissum fluvium hodowicze, et praesertim in Iampne, ubi singula etiam omnia prata, agri, campi ad ipsum et ad villam suam dictam Lesznowicze videbantur legitime pertinere. Sic quod illa praescripta praedictus Ioannes Religiosus illicite possideret et minus iuste. Tandem saepe fatus Ioannes Rector Ecclesiae Sancti Ioannis respondit in haec verba: Licet praenominatus Demetrius mellificias arbores in praefatis locis habere videbatur vel videtur, nihilominus praedicta prata et mellificia notanter in Iampne cuiusdam Wasilii silvestris forent, et alia prata, campi, agri omnes, merice nec non silvae a via incipiendo quae de Xmlow versus Staniczani transit, ex utraque parte dicti fluvii hodowicze usque ad antiquum pontem, antiqua strata quae de Lemberga versus Sczyrzecz vadit, quod nunquam praescripta omnia ad praefatum Demetrium pertinebant. Sed de iure et ab antiquis temporibus ad villam hodowicze pertinere et spectare undique dinoscuntur. Isto non obstante praedictus Ioannes Religiosus sua dicta et responsa ut refertur sufficienti testimonio ritu ac rationabiliter tunc approbavit. Nos vero cum nostris assessoribus confidentis certis et rationabilibus domini Ioannis Religiosi probationibus intellectis dicta prata et mellificia singula notanter in Iampne praedicti Basilii silvestris, nec non alii prati et merices, silvas, agros, campos fluvio hodowicze adiacentes eidem villae hodowicze et praefato domino Ioanni Ecclesiae Sancti Ioannis Rectori in praedicto suburbio Lembergens[i] et singulis ac generaliter omnibus suis legitimis successoribus Ecclesiae Sancti Ioannis praesidentibus perpetuis temporibus vigoreque regio mediante conferimus et adiudicamus. Insuper praenominato Demetrio dicto Weczerza suisque legitimis posteris perpetuum silentium imponimus causis in praefatis. In cuius rei testimonium sigillum nostrum est praesentibus subappensum. Act[um] et Dat[um] in Vigilia Annunciationis beatae et gloriosae Virginis Mariae Anno Domini Millesimo Trecentesimo Nonagesimo Sexto. Praesentibus Benkone, in Christo patre domine Iacobo Archiepiscopo Haliciens[i], [...] domino Petro W[ysz]ka Capitaneo Bulsensi, Nicolao Mszczurowski Starost[a] vice Voievoda Lembergen[si], Cula de Szeszchomicze, Stankone de Podworeze et aliis quampluribus fidedignis. Nos itaque Sigismundus Augustus Rex praenominatus, supplicationi ipsi benigne annuentes, literas praescriptas innovare [...] illasque et earum contenta in omnibus punctis, clausulis et articulis confirmamus, approbamus et ratificamus, robur debitae firmitatis illas earumque omnia ut praemissum est contenta obtinere decernentes. Harum quibus sigillum nostrum est subappensum testimonio literarum. Dat[um] Petrcoviae in Conventione generali decimanona mensis Iunii Anno Domini Millesimo Quingentesimo Quinquagesimo quinto, regni vero nostri Vigesimo Sexto. [Adnotacja kanclerska po prawej:] Ad relationem Magnifici Ioannis de Oczieszkino Regni Poloniae Cancellarii Succamerarii Capitaneiq[ue] G[ene]ralis Cracoviensis, Sandecensis, Olstinens[isque] Capitanei [Podpis po lewej:] Ioannes Ocieski s[ub]c[ancellarius] p[er] Can[cellarium] [parafa] [Na lewym marginesie:] 1396. / 1555. [Verso:] [Nota 1:] Confirmacio limitum inter Hodowica et Ecclesia Sancti Ioan[n]is [...] Villa Malaz[...] [Nota 2:] 1396to Anno [Nota 3:] Confirmaris limitum Hodowicza [...] 1396 per Sigismundum [...] Anno Domini 1555 [Nota 4:] Convent: 12. vol: 11 / Inter D. Wieczerza et Rectorem Ecclesiae S. Joannis [...] Hodowica [...] Approbatio / 1555 Sig. Menf. Jun. Petricovia [Znak pisarski / proba pióra, pieczątka archiwalna:] L. IV / 7