Potwierdzenie króla Zygmunta III nadania gruntu we Lwowie dla Zygmunta Poradowskiego

[W nagłówku majuskułą ozdobną:] ZYGMUNT TRZECI z Bożej łaski król Polski i wyznaczony [król] Szwecji, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki etc. Oznajmiamy niniejszym pismem naszym wszystkim i każdemu z osobna, których to dotyczy: przedłożone nam zostało niżej wpisane pismo papierowe, opatrzone tytułem i pieczęcią wielmożnego Mikołaja Herburta z Fulsztyna, kasztelana halickiego i starosty naszego lwowskiego, oraz podpisane jego własną ręką, całe, nienaruszone i nieskażone, niebudzące żadnego podejrzenia, w którym tenże starosta lwowski grunt bagnisty, opuszczony i nieuprawny, położony na Przedmieściu Lwowskim, podlegający jego jurysdykcji starościńskiej, nadał szlachetnemu Zygmuntowi Poradowskiemu do osuszenia pod wzniesienie budynków, z zachowaniem czynszu starościńskiego. I uproszono nas w imieniu tegoż Zygmunta Poradowskiego, abyśmy to pismo naszą powagą królewską raczyli zaaprobować i zatwierdzić. Którego to pisma osnowa słowo w słowo następuje taka: Mikołaj Herburt z Fulsztyna, kasztelan halicki i lwowski, ziem ruskich starosta generalny. Oznajmiamy brzmieniem niniejszego pisma, komu należy, wszystkim i każdemu z osobna, obecnym i przyszłym, którzy powezmą o tym wiadomość: iż my, pragnąc pomnożyć pożytki i dochody dóbr Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego i Rzeczypospolitej starostwa naszego lwowskiego, szlachetnemu Zygmuntowi Poradowskiemu i jego prawowitym sukcesorom grunt bagnisty i podmokły, leżący odłogiem bez żadnego pożytku i korzyści, usytuowany na Przedmieściu Lwowskim zwanym Krakowskie, podlegający naszej jurysdykcji starościńskiej – z jednej strony przy rzece Pełtwi, a z drugiej strony przy gruncie szpitala św. Stanisława, który to grunt zaczyna się od drogi bitej wiodącej ku Janowowi i ciągnie się aż do ogrodów i gruntów miejskich – na wszelką jego potrzebę i użytek, jego własnym kosztem z surowego korzenia do osuszenia i zagospodarowania oraz wzniesienia budynków, bądź obrócenia na jakiekolwiek pożytki i dochody, jakie on sam i jego sukcesorzy uznają za lepsze i dogodniejsze, daliśmy i dajemy na wieki. W ten jednak sposób, że on sam lub jego sukcesorzy po wieczne czasy, każdego roku na święto świętego Marcina tytułem czynszu trzydzieści groszy nam, a później starostom lwowskim na rzecz skarbu Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego płacić będzie obowiązany i pozostanie wraz ze swymi sukcesorami zobowiązany. Po uiszczeniu zaś rzeczonego czynszu tenże Zygmunt Poradowski i jego sukcesorzy od wszelkich posług, ciężarów i jakichkolwiek robocizn, a także opłat na zawsze będą wolni i zwolnieni. Tak zaiste, że po opłaceniu tego czynszu ani Najjaśniejszemu Majestatowi Królewskiemu, ani nam, ani też starostom później urzędującym, żadnego ciężaru ani opłaty nie będzie obowiązany ponosić wraz ze swymi sukcesorami. Postanawiając, że rzeczony Zygmunt Poradowski wraz ze swoim potomstwem ma dobra wspomniane trzymać i wieczyście użytkować oraz posiadać, oddawać, darowywać, sprzedawać i obracać na jakiekolwiek lepsze i użyteczniejsze swe pożytki po wieczne czasy. Mając zaś wzgląd na trudy i nakłady tegoż Zygmunta Poradowskiego, jak również na to, że wspomniany grunt niełatwo i w krótkim czasie zdoła być osuszony i ze znacznym kosztem doprowadzony do pożytku, tegoż Zygmunta Poradowskiego i jego sukcesorów od płacenia wspomnianego czynszu odtąd aż do upływu sześciu lat uwalniamy niniejszym. Po upływie zaś tego czasu, zgodnie z tym, co wyżej napisano, rzeczony czynsz do zamku lwowskiego w wysokości trzydziestu groszy wraz ze swymi sukcesorami płacić będzie i pozostanie obowiązany. Na czego świadectwo pieczęć nasza do niniejszego została przyciśnięta, a my własną ręką to podpisaliśmy. Dan we Lwowie, dnia szesnastego miesiąca lipca, roku Pańskiego tysiąc pięćset osiemdziesiątego szóstego. Tenże co wyżej podpisał własną ręką. My przeto, ZYGMUNT TRZECI KRÓL, uznaliśmy powyższe za godne zatwierdzenia i niniejszym je zatwierdzamy oraz chcemy, aby miało i zachowało moc i powagę należytej trwałości, o ile przysługuje z prawa. Na czego świadectwo niniejsze [pismo] podpisane naszą ręką nakazaliśmy opatrzyć pieczęcią Królestwa naszego. Dan w Krakowie na Zjeździe szczęśliwej Koronacji naszej, dnia trzydziestego miesiąca stycznia, roku Pańskiego tysiąc pięćset osiemdziesiątego ósmego, panowania naszego roku pierwszego. Zygmunt Król [Plica - podpis:] [Wojc.?] Poradowski [własną ręką?] [Plica - nota kancelaryjna u dołu z prawej:] Zatwierdzenie Zygmuntowi Poradowskiemu na grunt bagnisty na przedmieściu lwowskim przez starostę lwowskiego, z zastrzeżeniem czynszu, temuż nadany. [Verso:] [Z lewej u góry:] Przywilej t. II, s. 76, nr 16. 20 maja 1797, własną ręką 14203 [Okrągła pieczęć tuszowa:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [Z prawej:] Nr 2 Niniejszy przywilej za uprzednią zgodą we Lwowie w księgach miejskich w Księdze Przywilejów tom II, s. 76, nr 16 został oblatowany, a w Księdze Dziedzictw tom VI, s. 189 co do gruntów Jaśnie Wielmożnej Antoniny Czarneckiej, tudzież w Księdze Dziedzictw tom XXIX, s. 457 co do gruntów Jaśnie Wielmożnego Rzewuskiego, starosty drohobyckiego, jak również w Księdze Dziedzictw tom XXIX, s. 465 co do gruntów szpitala św. Łazarza został zaprenotowany we Lwowie dnia 8 marca 1791 roku. W miejsce rejestru Jan Kanty Stefankiewicz, własną ręką, ingrosista Ksiąg Miejskich Lwowskich [Poniżej:] Przedłożono 1. R. 45. Cui 13 kwietnia [1]798 Kryniewialicz[?] / własną ręką [U dołu po lewej:] Skonfrontowano i zweryfikowano [Pieczęć:] [Na sznurze jedwabnym zielono-żółto-niebieskim zawieszona woskowa pieczęć koronna Zygmunta III w drewnianej / woskowej misce ochronnej; na verso także papierowo-woskowa pieczęć opłatkowa z XVIII w.].

[W nagłówku majuskułą ozdobną:] S I G I S M V N D V S TERTIVS Dei gratia Rex Poloniae et designatus Sueciae Magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiae, Livoniaeq[ue] etc. Significamus praesentibus literis n[ost]ris quorum interest universis et singulis. Productas fuisse nobis l[itte]ras papyraceas infrascriptas, titulo et sigillo G[e]n[er]osi Nicolai Herborth a Fulstyn Castellani Halicien[sis] et Capit[a]nei n[ost]ri Leopolien[sis] munitas, et manu propria illius subscriptas, sanas, salvas et illesas, nulliq[ue] suspitioni obnoxias, quibus idem Capit[ane]us Leopolien[sis] fundu[m] paludinosum desertum et incultum in Suburbio Leopolien[si] situ[m], iurisd[icti]o[n]is suae Cap[itanei]lis Nobili Sigismundo Poradowsky pro aedificijs ponendis exsiccandum, salvo censu Cap[itane]ali dederat. Supplicatuq[ue] est nobis no[m]i[n]e eiusde[m] Sigismundi Poradowsky, ut eas ipsas l[itte]ras authoritate n[ost]ra Regia approbare et confirmare dignaremur. Quaru[m] quide[m] l[itte]rarum tenor de verbo ad verbum sequitur talis: Nicolaus Herborth a Fulstyn Castellu[s] Halicien[sis], Leopolien[sis]q[ue], terraru[m] Russiae Generalis Capit[ane]us. Significamus tenore pr[ae]sentium quibus expedit universis et singulis p[rae]sentibus et futuris haru[m] notitia[m] habituris. Quia nos cupien[tes] augere commoda et proventus bonor[um] Sac[rae] Reg[iae] M[ajes]tis et Reipub[licae] Capit[aneat]us n[ost]ri Leopolien[sis], Nobili Sigismundo Poradowsky eiusq[ue] le[giti]mis successoribus fundu[m] paludinosu[m] succuss[um]q[ue], sine quovis commodo et utilitate desertu[m] iacen[tem] in Suburbio Leopolien[si] nuncupato Krakowskie situ[m] iurisd[icti]o[n]is n[ost]rae Cap[itane]lis penes fluvium Pełtew parte ab una, et fundu[m] hospitalis S[an]c[t]i Stanislai parte ab altera, quod incipitur a via strata versus Janow tenden[tem] et protenditur ad hortos et fundos Civiles pro omni necessitate et utilitate ipsius, sumptibus eius de cruda radice exsiccandum, reparan[dum]q[ue], ac aedificia construenda, vel in quosvis utilitates et proventus quos ipse eiusq[ue] succesores meliores et commodiores videbunt converten[dum] dedimus ac damus p[er]petua[m]. Ita tamen quod ipse vel eius succesores temporibus perpetuis, Anno quolibet pro festo Sancti Martini r[ati]o[n]e census grossos triginta nobis, et postmodum Capt[an]eis Leopolien[sibus] pro fisco Sac[rae] Reg[iae] M[ajes]tis solvendis solvere teneb[itur], eritq[ue] cum suis successoribus astrictus. Persoluto au[tem] censu praefato, ipse idem Sigismundus Poradowsky et eius succesores ab omnibus servitijs, oneribus ac laboribus quibusvis, tumq[ue] et pensionibus perpetuè erit liber et immunis. Ita verè quod persoluto eodem censu tam Sac[rae] [Regiae] M[ajes]ti quam et nobis ac Capitaneis postmodum existen[tibus] nihil quicpiam oneris aut pensionis erit astrictus cum suis successoribus. Dec[er]nentes p[rae]fat[um] Sigismundum Poradowsky cum illius posteritate bona praedicta tenere et perpetuè utifrui, ac possider[e], dan[dum], donan[dum], venden[dum] in usus suos quosvis meliores et utiliores converten[dum] temporibus perpetuis. Haben[tes]q[ue] r[ati]o[n]em laborum et sumptuu[m] ipsius Sigismundi Poradowsky, tum quod fundus memoratus non facile in brevi t[em]p[o]re exsiccari et ad commodum sumptuose deduci poterit, eund[em] Sigismundum Poradowsky et succesores ipsius a censu praefato soluen[do] hinc ad decursum Sex annoru[m] absoluimus per p[rae]sentes. Clapso verò t[em]p[o]re eohe[re]nt[er] superscriptu[m] est Censu[m] p[rae]fat[um] ad Castrum Leopolien[se] per grossos triginta solvere cu[m] suis successoribus tenebi[tur] ac tenebitur. In cuius rei fid[em] sigillum n[ost]r[u]m p[rae]sentibus est subimpressum, ac manu n[ost]ra id ip[su]m subscripsimus. Datu[m] Leopoli die sedecima Mensis July Anno D[omi]ni Millesimo, Quingentesimo Octuagesimo Sexto. I[d]e[m] qui sup[ra] manu sua propria s[u]b[scri]ps[i]t. Nos itaq[ue] SIGISMVNDVS TERTIVS REX praevia duximus approbandasq[ue] et confirmamus p[rae]sentibus easq[ue] vim et robur debita firmitatis in quanto de iure est obtinere debere volumus. In cuius rei fide[m] p[rae]sen[tes] manu n[ost]ra subscrip[tas] sigillo Regni n[ost]ri consignari iussimus. Datum Cracoviae in Conventu felicis Coronationis n[ost]rae die trigesima Mensis Januarij Anno domini Millesimo Quingentesimo Octuagesimo Octavo, Regni n[ost]ri Primo. Sigismundus Rex [Plica - podpis:] [Wojc.?] Poradowski [manu propria?] [Plica - nota kancelaryjna u dołu z prawej:] Confirmatio Sigis[mun]di Poradowski sup[er] fundum paludinos[um] in suburbio Leopol[iensi] per Capitaneum Leopol[iensem], salvo censu, eis[dem] concessum. [Verso:] [Z lewej u góry:] Privileg. T. II. pag. 76. n. 16. 20. Maii 1797. m/p 14203 [Okrągła pieczęć tuszowa:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [Z prawej:] Nro 2do Praesens Privilegium praevio consensu apud Leopol[ienses] Tabulas Civicas Libro Privileg[iorum] Tom: II. pag. 76. n. 16. ingrossatum, et Libro Haeredit[atum] Tom. VI. pag. 189. super fundis Ill[ustrissi]mae Antoninae Czarnecka, tum Haeredit[atum] Tom. XXIX. pag. 457. super fundis Ill[ustrissi]mi Rzewuski Capitanei Drohobycensis, nec non Haeredit[atum] Tom. XXIX. pag. 465. super fundis Hospitalis S[anc]ti Lazari praenotatum est Leopoli die 8. Martij 1791. Loco Regestri Joann[es] Cant[ius] Stefankiewicz m[anu] p[ropr]ia Tab[ulae] Civ[icae] Leop[oliensis] Ingrossista [Poniżej:] Prod[uctum] 1. R. 45. Cui 13 Aprilis 798 Kryniewialicz[?] / m/p [U dołu po lewej:] Collata et verificata [Pieczęć:] [Na sznurze jedwabnym zielono-żółto-niebieskim zawieszona woskowa pieczęć koronna Zygmunta III w drewnianej / woskowej misce ochrannéj; na verso także papierowo-woskowa pieczęć opłatkowa z XVIII w.].