Przywilej arcybiskupa Jana Dymitra Solikowskiego na dożywocie wsi Siemikowce i dzierżawę Markowa dla brata Wojciecha

W IMIĘ PAŃSKIE, AMEN. MY, Jan Dymitr Solikowski z Sołku, z łaski Bożej i Stolicy Apostolskiej arcybiskup świętego Kościoła Metropolitalnego Lwowskiego, wraz ze wszystkimi braćmi naszymi, czcigodnymi i wielebnymi prałatami oraz kanonikami Kościoła Metropolitalnego Lwowskiego, mianowicie: Stanisławem Stryjeńskim dziekanem, Jakubem Wierzbieńskim prepozytem, Stanisławem Rypińskim, Piotrem Borszowskim Moszyczką podówczas prowizorem czcigodnej kapituły lwowskiej, Wojciechem Ferlickim oficjałem, Stanisławem Mieszkowskim, Janem Herbortem kaznodzieją, Tomaszem Domaniewskim, Walentym Twarogowskim i Kasprem Starczewskim, zgromadzonymi w łonie kapituły i reprezentującymi kapitułę generalną, oznajmiamy mocą niniejszego pisma wszystkim i każdemu z osobna, których to dotyczy lub którzy o tym powezmą wiadomość, iż my, wraz z czcigodną kapitułą Kościoła naszego lwowskiego, mając należycie na względzie szczerą życzliwość oraz sprawowanie naszych spraw i interesów przez szlachetnego pana Wojciecha Solikowskiego, brata naszego najmilszego, jakiej dał dowód zarówno w innych trudnych sprawach, jak i przede wszystkim w wiernym zarządzie gospodarczym, i jakiej nie przestaje dawać także obecnie, łożąc wielkie koszty oraz poświęcając nieustanną pracę i swą zapobiegliwość dla lepszej i korzystniejszej naprawy naszych dóbr, z taką wiernością, że dzięki tej swej trosce doprowadził do tego, iż dwa stawy słusznej wielkości ku pożytkowi naszego stołu arcybiskupiego — jeden na rzece Teniaczce [Tignicza] na gruntach dziedzicznych naszego miasteczka Kozłów, drugi zaś w dziedzictwie naszej wsi Marków na rzece zwanej Zgniła Lipa [Flotulilippa] — jego własnym sumptem i nakładem na nowo zostały wzniesione i zbudowane. A ponadto, który w tych czasach pełnych niebezpieczeństw i zamieszek okazuje ową pomoc przy naszych procesach i sprawach sądowych, jak również w należytej obronie naszych dóbr, dokłada wszelkich starań i usilności, aby dobra nasze były wolne od szkód i krzywd ze strony jakichkolwiek osób oraz aby zostały przywrócone do spokojnego posiadania. Który to w istocie, pośród innych swych zasług, wieś naszą Siemikowce, położoną w powiecie halickim — najpierw spustoszona wrogim najazdem przez Tatarów, a niemało zrujnowaną przez ciągłą obecność żołnierzy zaciężnych i wskutek tego niemal zupełnie opustoszałą — obecnie wreszcie dzięki swej pilności i zapobiegliwości zagospodarował [oraz przywrócił do] posiadania i osiedlenia poddanych. Przeto my, wraz z kapitułą naszego Kościoła, pragnąc owemu bratu naszemu za jego zasługi względem nas i Kościoła Metropolitalnego Lwowskiego okazać należną przychylność i życzliwość, wynagrodzić go i innych uczynić gorliwszymi w zasługiwaniu się Kościołowi i nam, wyżej wymienionemu szlachetnemu Wojciechowi Solikowskiemu użytkowanie dożywotnie wydzielonej i całej wsi wraz z jej dziedzictwem Siemikowce, położonej w powiecie halickim, należącej do naszego stołu arcybiskupiego, pod rocznym czynszem dziesięciu florenów w złocie węgierskich, płatnych na święto Narodzenia Pańskiego — poczynając ową płatność od najbliższego święta Narodzenia Pańskiego w roku następnym, a potem corocznie i nieprzerwanie, wyłącznie na czas trwania jego życia, nam i naszym następcom uiszczanym — z całym prawem, panowaniem i własnością, ze wszystkimi wspomnianej wsi przynależnościami, przyległościami, spójnościami, pożytkami, dochodami i korzyściami w ogólności, oraz wszelkimi i poszczególnymi pożytkami w jakikolwiek sposób z tychże dóbr pochodzącymi, bez żadnego wyłączenia na rzecz nas i naszych następców za trwania jego życia, z pełnym prawem, tak jak sami posiadaliśmy, jemu aż do kresu jego życia, z dokonanym przez nas zastrzeżeniem powrotu owego [...] dziedzictwa Siemikowce, daliśmy i nadaliśmy, jako i niniejszym naszym pismem już odtąd rzeczywiście dajemy i nadajemy, udzielając mu władzy objęcia dóbr wspomnianej wsi Siemikowce całkowitych i nienaruszonych, prawem i tytułem dożywocia w wyżej wymieniony sposób, wraz z ich [...] dziedzictwem, z pożytków według własnego upodobania [...] natomiast posiadania, jak jest w zwyczaju, przez woźnego ziemskiego i jakichkolwiek wybranych przez siebie szlachciców. W owym zaś spokojnym posiadaniu tejże wsi Siemikowce z jej dziedzictwem oraz w dożywotnim użytkowaniu tegoż szlachetnego Wojciecha Solikowskiego my wraz z naszą rzeczoną kapitułą zachowamy i następcy nasi zachowywać będą, dopóki żyć będzie. Z zachowaniem tych warunków, że w czasie takiego posiadania swoje sprawy sądowe z tytułu wspomnianych dóbr załatwiać i odprawiać będzie wprawdzie przy pomocy i staraniu naszym oraz czcigodnej kapituły lwowskiej, lecz własnym nakładem; będzie strzegł i bronił przed uciskiem ze strony sąsiadów, aby dobra i granice zachowane były nienaruszone, według dawnego posiadania. Ponadto w tymże dworze i folwarku wsi Siemikowce zobowiązany będzie zrujnowane budynki naprawić lub odnowić, cokolwiek zaś odnawiając dawne albo wznosząc od nowa wyłoży lub uczyni, po wygaśnięciu jego dożywocia wraz z dobrami nam, kapitule lwowskiej i naszym następcom bez żadnego zwrotu kosztów budynków ani jakiejkolwiek zapłaty będzie musiało przypaść. Podobnie wszelkie zasiewy ozime i jare na polach folwarcznych tejże wyżej wymienionej wsi przypadną po jego zgonie nam i naszym następcom, bez jakiegokolwiek sprzeciwu następców tegoż Wojciecha; z zastrzeżeniem dla jego spadkobierców jedynie prawa zatrzymania i zabrania własnych ruchomości w całości po upływie ośmiu tygodni od jego śmierci, ze spokojnym i wolnym użytkowaniem tych wszystkich dóbr oraz posłuszeństwem poddanych; nie będą także nakładać podwód wiejskich ani zmuszać do nich poddanych, chyba że tak, jak są zobowiązani według dawnego zwyczaju. Ponieważ zaś w dziedzictwie naszej wsi Marków staw na rzece zwanej Zgniła Lipa [Flotulilippa], wzniesiony na nowo w roku bezpośrednio minionym wielkim kosztem tegoż szlachetnego Wojciecha Solikowskiego, naszego brata, z powodu gwałtownego naporu wody został przerwany, a groble nowo usypane w znacznej mierze uległy zniszczeniu, uszkodzeniu i rozproszeniu, przeto aby wreszcie ów staw dla naszego pożytku został przezeń jak najszybciej odbudowany, przez wzniesienie nowej grobli i upustu naprawiony oraz doprowadzony do użyteczności, zezwoliliśmy mu wokół rzeczonego stawu w dziedzictwie wsi Marków wznieść groble i inne urządzenia odpływowe według wymogów i potrzeby tego miejsca, w którym staw został zbudowany, aby mógł znieść napór wód i nie ulegał uszkodzeniom pod wpływem żadnego żywiołu wody; a ponieważ nie dokona się to inaczej, jak tylko z największym trudem i wielkimi kosztami, przeto my, arcybiskup lwowski wraz z czcigodną kapitułą wspomnianego Kościoła lwowskiego, mając należny wzgląd zarówno na owe koszty, które teraz mają być poniesione przy naprawie opuszczonego stawu, jak i na te wyłożone wcześniej przy jego nowym wznoszeniu, daliśmy i zezwoliliśmy temuż szlachetnemu Wojciechowi Solikowskiemu, naszemu bratu, oraz jego spadkobiercom lub następcom, jako i niniejszym naszym pismem dajemy i zezwalamy, na dwanaście lat kolejno i bezpośrednio po sobie następujących, w użytkowanie tytułem i mianem arendy, wieś naszą Marków całkowitą i kompletną, z całym jej dziedzictwem oraz z wszelkim prawem, zwierzchnictwem i własnością do trzymania, posiadania, czerpania korzyści i władania, ze wszystkimi i poszczególnymi pożytkami i dochodami z niej płynącymi. Z tym wyjątkiem, że wszyscy mieszkańcy klucza kąkolnickiego zachowają wolny wyrąb drewna i dębiny na opał oraz budowę. Z zastrzeżeniem także wolnego wyboru wieprzów i świń, czyli pobierania opłat pieniężnych z tytułu rzeczonego wypasu i żołędziowania w wyżej wymienionych lasach i dąbrowach markowskich, wyłącznie przez mieszkańców klucza kąkolnickiego; ponadto sam wielebny arcybiskup obecny i na dany czas urzędujący będzie miał tamże wolny wypas w gajach i wspomnianych dąbrowach dla świń i wieprzów folwarcznych wyżej opisanych dóbr klucza kąkolnickiego. Lecz poza tym nic więcej z tychże dóbr dla siebie, swych następców i wspomnianej kapituły podczas trwania rzeczonej arendy nie wyłączając ani nie zastrzegając, [arendę tę] poczynając od najbliższego święta Narodzenia Pańskiego i kontynuując aż do zupełnego upływu dwunastu kolejno następujących po sobie lat. Z tym warunkiem dołączonym do tejże arendy wsi Marków i wyraźnie zastrzeżonym, iż sam szlachetny Wojciech Solikowski z tytułu tejże arendy powinien i będzie zobowiązany — do czego w istocie sam siebie i swych następców aż do upływu dwunastu bezpośrednio po sobie następujących lat dobrowolnie zobowiązał — tejże czcigodnej kapitule, prałatom i kanonikom lwowskim, zgromadzonym w domu swej rezydencji kapitulnej, na niedzielę wielkopostną Reminiscere każdego roku wypłacać sto florenów pieniędzy monety i liczby polskiej, jako prawdziwy i pewny dług, z dochodów wspomnianej wsi Marków, ponad koszty wyłożone na budowę rzeczonego stawu dobrowolnie przyznany, oraz bez jakiegokolwiek sprzeciwu odliczone i w kapitule rzeczywiście pozostawić; a to na wybranego kanonika lwowskiego, deputata do znakomitych sądów Trybunału Koronnego, wysyłanego do Lublina przez nas i czcigodną kapitułę Kościoła Metropolitalnego Lwowskiego; taką wypłatę poczynając najpierw na przypadającą w roku 1591 najbliższą niedzielę Reminiscere i w podobnej sumie aż do roku 1602, tak aby przez pełnych dwanaście lat pod rygorem utraty tejże arendy była kontynuowana i dopełniona. Do tego, co wyżej powiedziano, przydano i wyraźnie zastrzeżono, że rzeczony staw, znajdujący się na rzece Zgniła Lipa, którego odnowienia obecnie na nowo własnym kosztem się podejmuje, sam Wojciech ze swymi następcami będzie wolno i spokojnie posiadał przez pełny czas owych dwunastu lat, licząc od najbliższego święta Wielkanocy, do którego to czasu obowiązany jest usypać i naprawić groblę oraz wznieść inne upusty i zatrzymać wodę w tymże stawie; tak iż będzie mógł i będzie miał prawo wyżej opisany staw, położony w dziedzictwie wsi Marków, trzykrotnie spuścić i ryby wszelkiego rodzaju na swój pożytek odłowić, bez żadnej przeszkody ze strony naszej, czcigodnej kapituły i naszych następców; wszakże tak, aby po upływie wspomnianej arendy i po ostatnim jego spuszczeniu, ku pożytkowi naszemu i naszych następców, zwrócił go i przekazał w stanie należytej konstrukcji, zdolnej do właściwego zatrzymywania wody i zalewu, do czego niniejszym pismem się zobowiązał. Ponadto z dołączeniem tego warunku, jak sam szlachetny Wojciech Solikowski poddał się i zobowiązał wedle swych sił bronić Kościoła Metropolitalnego Lwowskiego oraz praw i dóbr tegoż Kościoła, a w razie doznania krzywd odpowiednio występować kosztem zarządców. Aby zaś wyżej wymienione dobra wsi w czasie posiadania jemu przyznanego nie doznały żadnego uszczerbku i szkody, zastrzegamy sobie i kapitule lwowskiej prawo wolnej lustracji wspomnianych dóbr wedle dawnego zwyczaju. Zaś po wygaśnięciu — jeśli idzie o wieś Marków — owej arendy, jak również w odniesieniu do wsi Siemikowce po zgonie tegoż szlachetnego Wojciecha Solikowskiego, te wszystkie dobra obu wsi (z wyjątkiem stawu, który, jak powiedziano, po trzecim spuszczeniu będzie spokojnie posiadał) przejdą i powrócą pełnym prawem w posiadanie nasze, naszych następców arcybiskupów oraz czcigodnej kapituły lwowskiej, bez żadnego sprzeciwu ze strony tegoż Wojciecha i jego następców. Nadto tenże szlachetny pan Wojciech Solikowski winien będzie i ma obowiązek niniejszy dokument dożywocia i arendy, z warunkami w nim opisanymi, do akt grodzkich lwowskich na pierwszych i drugich najbliższych roczkach osobiście zeznać, a dla dopełnienia i ustanowienia powyższego pod zakładem stu tysięcy florenów pieniędzy monety i liczby polskiej, pod rygorem stanowczej odpowiedzi w najmocniejszej formie przed sądem ziemskim i urzędem grodzkim lwowskim, zrzekając się wszelkich odroczeń, apelacji i ich dochodzenia, poddać się i do akt ziemskich wpisać. Na czego wszystkiego i poszczególnych postanowień wiarogodność pismo to podwieszeniem pieczęci naszej oraz wspomnianej czcigodnej kapituły umocniliśmy i własną ręką podpisaliśmy. Działo się i dano na kapitule generalnej lwowskiej, w poniedziałek po najbliższym święcie Trójcy Przenajświętszej, Roku Pańskiego 1590. W obecności szlachetnych panów: Józefa Proczeńskiego, Andrzeja Nagolskiego, Kaspra Gosławskiego, Jana Witowskiego, Rafała Rożniatowskiego oraz wielu innych, wielce czcigodnych dworzan obecnego dworu. [Nota kancelaryjna:] Ja, Bartłomiej Szymonowski, publiczny notariusz świętego konsystorza kapituły lwowskiej. [Podpisy:] Jan Dymitr Solikowski, arcybiskup lwowski, ręką własną Jakub Wierzbieński, prepozyt lwowski, ręką własną Piotr Borszowski Moszyczka, kanonik lwowski, prokurator kapituły Kasper Starczewski, kanonik lwowski, ręką własną Tomasz Domaniewski, kanonik lwowski [Pieczęcie:] [1. Pieczęć woskowa czerwona w metalowej puszce na zielonym sznurze: pieczęć większa arcybiskupa Jana Dymitra Solikowskiego z herbem Bończa pod infułą i pastorałem oraz postaciami świętych patronów, w otoku napis:] + JAN DYMITR SOLIKOWSKI Z ŁASKI BOŻEJ I STOLICY APOSTOLSKIEJ ARCYBISKUP LWOWSKI [...] [2. Pieczęć woskowa czerwona w misce woskowej na zielonym sznurze: pieczęć kapituły metropolitalnej lwowskiej przedstawiająca Najświętszą Maryję Pannę z Dzieciątkiem w promieniach, w otoku napis:] PIECZĘĆ KAPITUŁY METROPOLITALNEJ LWOWSKIEJ [Grzbiet:] [Nota 1:] Dnia 2 grudnia 1590, wobec obecnych wielebnych ojców kapituły lwowskiej [...] Przywilej na dożywocie wsi Siemikowce i [...] Janowi Solikowskiemu arcybiskupowi lwowskiemu, bratu Wojciechowi [...] [Nota 2:] Dożywocie wsi Siemikowce, nadanie arendy przez jaśnie wielmożnego Jana Solikowskiego arcybiskupa panu bratu Wojciechowi Solikowskiemu. [Pieczątka / naklejka archiwalna:] L. T. 8.

IN NOMINE DOMINI AMEN NOS Ioannes Demetrius Solikowski à Solki Dei et apostolicae sedis gratia sanctae Ecclesiae Metropolitanae Leopoliensis Archiepiscopus: vna cum omnibus fratribus nostris Reverendis ac Venerabilibus Praelatis et Canonicis Ecclesiae Metropolitanae Leopoliensis: videlicet Stanislao Striynski Decano, Iacobo Wiersbienski Praeposito, Stanislao Repinski, Petro Borsszowski Moszyczka pronunc Venerabilis Capituli Leopoliensis Provisore, Alberto Ferliczky Officiali, Stanislao Mieszkowski, Ioanne Herborto Concionatore, Thoma Domaniewsky, Valentino Twarogowski et Casparo Starczewski Capitulo in gremio Capituli congregatis et generale Capitulum repraesentari Significamus tenore praesentium quorum interest vniuersis et singulis horum notitiam habituris Quod nos vna cum Venerabili Capitulo Ecclesiae nostrae Leopoliensis, habentes satis perspectam synceram et beneuolentiam ac rebus negociisque nostris gerendis Generosi Domini Alberti Solikowski fratris nostri charissimi quam nobis cum in aliis arduis negotiis, tum potissimum in administratione oeconomiae fideli praestitit, ac etiam nunc praestare non desinit, magnos sumptus et continuam operam industriamque suam pro meliori ac vtiliori bonorum nostrorum reformatione impendens, ea fidelitate praestari, ita quod ea sollicitudine sua effecit ut duae piscinae iustae magnitudinis in vtilitae mensae nostrae Archiepiscopalis, vna in fluuio Tignicza in fundo hereditatis oppidi nostri Kozlow, altera vero in hereditate villae nostrae Markow in fluuio dicto Flotulilippa sumptibus et impensis ipsius propriis nouiter erectae ac aedificatae sint. Et praeterea qui hisce temporibus periculorum et tumultuum plenis eam assistentiam circa actiones vel causas nostras iudiciarias, quam etiam competenti bonorum nostrorum defensione, omnem dat et nauat operam, vt bona nostra ab omnium personarum damnis ac iniuriis vindicarentur, et pacifice possideri restituerentur. Qui quidem inter alia officia sua, villam nostram Siemikowcze in districtu Haliciensi consistentem, primum in cursione hostili per Tartaros vastatam nec multis militum mercenariorum continua ibidem illorum praesentia euersam et ex illa tam penitus desertam proximum, nunc tandem diligente et prouidentia suis possione et resident subditorum reformauit. Proinde nos cum Ecclesia nostra Capitulo, volentes eidem fratri nostro pro illius erga nos Metropolitanae Ecclesiae Leopoliensis benemeritis, debitum fauorem et beneuolentiam declarare, exauctorare et alios ad bene merendum Ecclesiae et nobis alacriores efficere supranominato Generoso Alberto Solikowski vsumfructum aduitalitatis exemptis et integrae villae cum sua haereditate Syemkowicze in Districtu Haliciensi sitae, ad mensam nostram Archiepiscopalem spectanti sub annua pensione decem florenorum aureorum vngaricalium pro festo Nativitatis Domini soluendorum eiusmodi solutionem a proximo Nativitatis Domini festo in anno insequenti incipiendo et deinceps continue singulis annis duntaxat vita durante sua, nobis et succesoribus nostris praestandi, cum omni iure, dominio et proprietate, omnibusque villae praefatae pertinen[tiis], attinentiis, cohaeren[tiis], fructibus, redditibus ac emolumentis generaliter vniuersis et singulis vtilitatibus quomodocunque ex eisdem bonis prouenientibus, nullis pro nobis successoribusque nostris ipsa vita durante exceptis cum plenis iure quemadmodum possedimus ipsi ad illius vitae extrema tempora eaque [...] haereditatis Syemkowicze per nos facta reuersione, dedimus ac contulimus, vti quidem praesentibus litteris nostris iam ex nunc realiter damus et conferimus dantes ei potestatem bona villae praefatae Siemkowicze totalia et integra iure et titulo aduitalitatis modo praemisso cum sua [...] haereditate prouenientium in suos vsus beneplacite [...] possessionem vero vt moris est per Ministerialem terrestrem et nobiles quoscunque sibi elegerit apprehendendi. In cuius quidem eorundem villae Siemkowicze cum sua haereditate pacifica possione et aduitalitatis vsufructu eundem Generosum Albertum Solikowski nos cum Capitulo nostro praefato conseruabimus et succesores nostri conseruabunt quoaduxerit ipse. His seruatis conditionibus quod tempore huiusmodi possessionis suas causas iudiciarias ratione praefatorum bonorum, opera quidem et cura nostra ac Venerabilis Capituli Leopoliensis impensis tamen suis absoluet et expediet, gravamen a vicinis custodiet et defendet, vt integre conseruentur bona et limites secundum antiquam possessionem. Praeterea ibidem in curia et praedio villae Siemikowicze aedificia ruinosa reparare vel reformare tenebitur, quicquid autem antiqua reformando, siue etiam denuo aedificari exposuerit vel fecerit, post ipsius aduitalitatis expirationem, vna cum bonis nobis Capituloque Leopoliensi et successoribus nostris citra aedificiorum recompensam, aut persolutionem aliquam cedere debebit. Similiter insemenaces omnes hiemales ac aestivales in agris praedialibus eiusdem villae supraplictae pro nobis et successoribus nostris post decessum ipsius deuoluentur suis quauis successorum ipsius Alberti contradictione successoribus eius duntaxat vurnationem retinendis propriarum euctionem ad integrum post mortem ipsius octo septimanarum decursum cum pacifico et libero eorundem bonorum omnium vsufructu et subditorum obedientia reservata, vecturas etiam rusticas non facient nec subditos cogent nisi prout iuxta antiquam tenentur consuetudinem. Quemadmodum vero in haereditate villae nostrae Markow piscina in fluuio dicto Flotulilippa magnis eiusdem Generosi Alberti Solikowski fratris nostri sumptibus superiore proxime praeterito anno nouiter constructa ob valida aqua mundum rupta est et aggeres nouiter erecti sunt magna ex parte destructi et viciati dissipatique, vt tandem dea piscina pro vtilitate nostra ab ipso quantocius erigeretur, noui aggeris et praecipitationis aedificatione reformetur ad vtilitemque deduceretur concessimus eidem circa praedictam piscinam in haereditate villae Markow aggeres erigere demessionumque alias vpras pro exigentia et necessitate huius loci, in quo piscina constructa est, vt possit munda fionem ferre nec aliquo aquarum impetu violari, quod quoniam non nisi maxima et labore sumptibusque magnis efficietur, Proinde nos Archiepiscopus Leopoliensis cum Venerabili Capitulo Ecclesiae praefatae Leopoliensis tam horum nunc in reformatione desertata piscina habendorum, quam etiam circa nouam ipsius erectionem praestitos sumptuum debitam rationem habentes, dedimus et concessimus ipsi Generoso Alberto Solikowski fratri nostro et successoribus eius vel suis praesentibus litteris nostris damus et concedimus, ad duodecim annos se se continue et immediate sequentes, in vsufructuariam modo et nomine arendae possionem, villam nostram Markow totalem et integram, cum ipsius totali haereditate atque cum omni iure domino et proprietate teneri, habendi, vendendi et possidendi cum omnibus et singulis vtilitatibus et prouentibus eymzarin. Excepto qua habebunt omnes incola clauis Kakelnicen[sis] liberam exstirpationem lignorum et roborum pro foco ac aedificatione. Cum etiam reservata liberam selectionem porcorum et suum siue reemptionem peccunys praefatas selectionis et pasturis glandinum in praedictis sylvis et mericiis Markowskie ab incolis tantum clauis Kakelnicen[sis] praeterea ipse R[evere]ndus Archiepiscopus modernus et pro tempore existens habebit inibidem libera pascua in Gays et mericiis praefatis pro porcis et suibus praedialibus bonorum suprascriptorum clauis Kakelnicen[sis]. Sed amplius nullis ex eisdem bonis pro se suisque successoribus et Capitulo praefato stante arenda praedicta exceptis neque reservatis, possint emori a Festo Nativitatis Domini proximo incipiendo et vsque ad expirationem integram duodecim annorum se continue sequen[tium] continuando. Ea conditione huic arendae villae Markow annexa, et speciali interposita, Quod ipse Generosus Albertus Solikowski respectu eiusdem arendae debet et tenebitur vtiquidem se suosque successores suos vsque ad expirationem duodecim annorum se continue sequentium vltro submisit Eidem Venerabili Capitulo Lodzi Tralatis et Canonicis Leopoliensis in domo residentia ipsorum Capituli congregatis pro Summea quadragesimali Reminiscere singulis annis Centum florenos peccuniae monetae et numeri polonici tanquam veri et certi debiti ex prouentibus villae praefatae Markow vltra sumptus in aedificationem piscinae praefatae expositos libere concessi persoluere ac sine quauis contradictione numeratos reali ac effectu in Capitulo relinquere, et hoc pro electo deputato can[oni]co Leopoliensi ad insignia tribunalis Regni iudicia per nos et Venerabile Capitulum Ecclesiae Metropolitanae Leopoliensis Lublinum mittendo, eiusmodi solutionem magis pro Dominica Reminiscere in Anno Millesimo Quingentesimo Nonagesimo primo proxime ventura et pro simili Summea in anno Millesimo Sexingentesimo secundo, vti per duodecim integros annos sub eiusdem arendae amissione continuari et fimendo. Quo praemissis adiecto et speciali expresso quia piscinam praedictam in fluuio Fłotulilipa consistentem, quam nunc denuo suis propriis sumptibus se reformatum suscipit, ipse Albertus cum suis successoribus libere et pacifice possidebit, per integram ipsorum duodecim annorum a proximo festo Paschae pro quo aggerem merere reformare demissorumque alias spuri exaedificare et aquam in eadem piscina retinere tenetur computandorum, ita ut possit et libere valeat suprascriptam piscinam in haereditate villae Markow sitam, tribus vicibus demittere et pisces diuersi generis omnes pro utilitate sua capere absque quouis nostro ac Venerabilis Capituli successorumque nostrorum impedimento, ita tamen vt expirationem autem arendae praefatae et vltima demissione eiusdem pro utilitate nostra et succorum nostrorum idonea constructuram et ad competentem aquae retentionem ac inundationem, validam restituat restitutionique ac tradere prout se praesentibus submisit tenebitur. Insuper his conditione hac interposita quemadmodum ipse Generosus Albertus Solikowski se submisit et obligavit pro posse suo, Ecclesiam Metropolitanam Leopoliensis, iuriumque et bona ipsius Ecclesiae defendere, ac pro iniuriis ipsarum competenter ipsorum sumptum administrantibus agere. De autem bona villarum suprapta tempore possionis illi concesse aliquod incomodi et damnum patiantur, reseruamus nobis et Capitulo Leopoliensi liberam praedictorum bonorum refusionem, iuxta consuetudinem antiqua, libere faciendi. Post expirationem vero quantum vero spectat ad villam Markow arendae eiusmodi, cum etiam quoad villam Siemikowcze pertinet post decessum ipsius Generosi Alberti Solikowski eadem omnia (excepta piscina quam ut praemissum est per tertiam demissionem pacifice possidebit) vtriusque villae bona ad nos successoresque nostros Archiepiscopos et Venerabile Capitulum Leopoliense pleno iure in possionem seruiam cedent et devoluentur, sine quauis ipsius Alberti et successorum illius contradictione, necnon has litteras Aduitalitatis et Arendae cum conditionibus ibidem descriptis ipse Generosus Dominus Albertus Solikowski ad acta Castria Leopoliensis pro primis et secundis Terribus Terminis, debebit et tenebitur personaliter resignescere, et ad ferendi ac constituendi anima praemissa sub vadio centum Millium florenorum pecuniae monetae et numeri polonici et sub peremptorio responsionis forma firmissima coram iudicio Terri et officii Castrensis Leopoliensis Renuntians omnibus dilationibus appellationibus, earundemque prosequutionibus se submittere et actis terrestribus inscribere. In quorum omnium et singulorum praemissorum fidem et praefati Venerabilis Capituli nostri sigillis subimpressione communiuimus, et manu nostra propria subscripsimus. Actum et Datum in Capitulo Generali Leopoliensi feria secunda post festum Sanctae Trinitatis proxima Anno Domini Millesimo Quingentesimo Nonagesimo Praesentibus Generosis et Nobilibus Dominis Iosepho Proczenski, Andrea Nagolski, Casparo Goslawski, Ioanne Witowsky, Raphaele Rozniatowski ac aliis quam plurimis plurime et Reverendissimis praesentis Curiae familiaribus. [Nota kancelaryjna:] Ego Bartholomaeus Szymonowsky publicus sacri consistorii Capituli Leopoliensis Notarius. [Podpisy:] Ioannes Demetrius Solikowski Archiepiscopus Leopolien[sis] manu propria Iacobus Wierzbienski Praepositus Leopolien[sis] manu sua Petrus Borsszowsky Moschyczk C[anonico] L[eopoliensi] procurator Capituli Caspar Starczewski Canonicus Leopolien[sis] manu propria Thomas Domaniewski Canonicus Leopolien[sis] [Pieczęcie:] [1. Pieczęć woskowa czerwona w metalowej puszce na zielonym sznurze: pieczęć większa arcybiskupa Jana Dymitra Solikowskiego z herbem Bończa pod infułą i pastorałem oraz postaciami świętych patronów, w otoku napis:] + IOANNES DEMETRIVS SOLIKOWSKI DEI ET AP[OSTOLICAE] SEDIS GR[ATI]A ARCHIEP[ISCOPVS] LEOPOLIEN[SIS] [...] [2. Pieczęć woskowa czerwona w misce woskowej na zielonym sznurze: pieczęć kapituły metropolitalnej lwowskiej przedstawiająca Najświętszą Maryję Pannę z Dzieciątkiem w promieniach, w otoku napis:] S[IGILLVM] CAPITVLI METROPOLITANI LEOPOLIENSIS [Verso:] [Nota 1:] 1590 d[ie] 2 d[ecem]br[is] coram praesenti R[everen]do Capitulo p[at]ribus Leopoliens[ibus] [...] Privilegium super Aduitalitatem villae Siemikowcze et [...] Joanni Solikowski Archiepiscopo Leopoliensi Alberto fratri [...] [Nota 2:] Advitalitas Villae Siemikowce Locatio Arendae ab Illustrissimo Joanne Solikowski Archiepiscopo D[omi]no fratri Alberto Solikowski. [Pieczątka / naklejka archiwalna:] L. T. 8.