Potwierdzenie przez króla Zygmunta III rozgraniczenia wsi Sokolniki i dóbr Kulparków

[f. 1r] Zygmunt Trzeci, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki oraz dziedziczny król Królestwa Szwecji. Oznajmiamy niniejszym listem naszym wszystkim i każdemu z osobna, kogo to dotyczy, że przedłożone nam zostały przez mieszczan naszych lwowskich listy całe, nienaruszone i w żadnej części niepodejrzane, dotyczące granic między dobrami ich miasta Lwowa a wsią naszą Sokolniki, należącą do starostwa lwowskiego, i zwrócono się do nas z pokorną prośbą, abyśmy raczyli je powagą naszą królewską zaaprobować, potwierdzić i ratyfikować; których to listów brzmienie jest następujące: Jan Dymitr Solikowski, z Bożej łaski arcybiskup lwowski, Wacław Kowalski, podsędek lwowski, Paweł Skotnicki, chorąży halicki, oraz Jan Japolski, komornik graniczny ziemi lwowskiej, rewizorzy przez Najjaśniejszy Majestat Królewski do niżej opisanego dzieła wyznaczeni i delegowani. Oznajmiamy wszystkim, kogo to dotyczy, [...] że [okazano] nam [listy] Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego z tytułem i pieczęcią mniejszą [kancelarii] [...] opatrzone i zapieczętowane, tej treści: Zygmunt Trzeci, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki oraz dziedziczny król Królestwa Szwecji. Najwierniejszemu i Wielmożnemu oraz Urodzonym Janowi Dymitrowi Solikowskiemu, arcybiskupowi lwowskiemu, oraz Urodzonemu Stanisławowi Herburtowi z Fulsztyna, [wojewodzie] ziemi ruskiej, Stanisławowi [Włodkowi], bełskiemu, kołomyjskiemu, halickiemu i przemyskiemu staroście, Mikołajowi Folkierskiemu, podkomorzemu malborskiemu a staroście lwowskiemu, Janowi Drojowskiemu, sędziemu, Stanisławowi Podoleckiemu, cześnikowi, Wacławowi Kowalskiemu, podsędkowi, Janowi Proszowskiemu, pisarzowi – ziemskim lwowskim, Pawłowi Skotnickiemu, chorążemu halickiemu, i Janowi Śmierckiemu, stolnikowi trembowelskiemu, wszystkim wiernym nam miłym, łaskę naszą królewską. Najwierniejszy i Wielmożny oraz Urodzeni, szczerze nam wierni i mili! Dowiedzieliśmy się, że powstały spory między dobrami z obu stron naszymi królewskimi – wsią Sokolniki, należącą do starostwa naszego, w tenucie Urodzonego Mikołaja Herburta z Fulsztyna, kasztelana przemyskiego, z jednej, a dobrami również naszymi miasta Lwowa, zwanymi Kulparków [Koldperkow], z drugiej strony, z powodu posiadania, użytkowania i odgraniczenia tychże dóbr naszych. Pragnąc, aby spory te zostały we właściwy sposób rozstrzygnięte i załagodzone, uznaliśmy za stosowne powierzyć i zlecić tę sprawę Waszym Wiernościom, których wierność i zręczność w prowadzeniu spraw są nam znane, jako i niniejszym listem naszym powierzamy i zlecamy, nakazując im, aby po ustaleniu pewnego terminu i wzajemnym porozumieniu zjechali do dóbr i spornych miejsc, wezwawszy przed swe oblicze strony zainteresowane, a po wysłuchaniu sporów tychże stron, [f. 1v] propozycji, dowodów i racji, przyjąwszy wiarygodne świadectwa od wiarogodnych [świadków], z zastosowaniem, jeśli będzie potrzeba, przysięgi cielesnej, po naocznym zbadaniu sprawy i należytym osądzeniu zarzutów oraz po jasnym poznaniu prawdy, dobra [...] na ile słusznie i pewnie powinny się od siebie rozciągać, znakami [znacznymi], jednakże nie [...] granicznymi [metalibus], rozróżnili i oznaczyli, a wszystko inne, co uznają za konieczne w tych sprawach, pilnie uczynili i wykonali, żadnej ze stron nie sprzyjając, a mając na względzie jedynie Boga i świętą sprawiedliwość, w czym sumienia Waszego Majestatu i Waszych Wierności obciążamy. Cokolwiek zaś w powyższych sprawach uczynicie i postanowicie, chcemy, aby przez strony było zachowane i przestrzegane, przy czym nieobecność jednego lub dwóch spośród Waszych Wierności nie ma stać na przeszkodzie, pod łaską naszą i z obowiązku swego urzędu. Dan w Warszawie, dnia 11 miesiąca marca, Roku Pańskiego 1592, panowania naszego roku czwartego. Z komisyjnego polecenia Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego własnego, Paweł Kostrzeski. Listy te z należnym szacunkiem przyjąwszy, pragnąc na żądanie sławetnych rajców miasta Lwowa doprowadzić wspomnianą rewizję do skutku, listem obwieszczenia naszego Urodzonego Mikołaja Herburta z Fulsztyna, kasztelana przemyskiego i starostę lwowskiego, tenutariusza wsi Sokolniki należącej do starostwa lwowskiego, powiadomiliśmy i nakazem Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego na miejsce sporów w celu ich załagodzenia wezwać poleciliśmy; którego to obwieszczenia, jak i nakazu Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego, treść jest następująca: Jan Dymitr Solikowski, z Bożej łaski arcybiskup lwowski, Stanisław Herburt z Fulsztyna, [wojewoda] ziem ruskich, Stanisław Włodek, bełski [wojewoda], starosta halicki i kołomyjski, Mikołaj Folkierski, podkomorzy lwowski, Jan Drojowski, sędzia, Stanisław Podolecki, cześnik, Wacław Kowalski, podsędek, Jan Proszowski, pisarz – ziemscy lwowscy, Paweł Skotnicki, chorąży halicki, komisarze czyli rewizorzy od Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego do wykonania niżej opisanego dzieła dani i delegowani, powagą królewską i naszą, którą w tej mierze sprawujemy, Tobie, Wielmożnemu Mikołajowi Herburtowi z Fulsztyna, kasztelanowi przemyskiemu i staroście lwowskiemu. Czynimy wiadomym, że przedłożono nam listy komisji czyli rewizji Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego, w których Najjaśniejszy Majestat Królewski raczył nam nakazać, abyśmy po wyznaczeniu pewnego czasu i wzajemnym porozumieniu znieśli różnice między dobrami z obu stron królewskimi: zwanymi wsią Sokolniki, należącą do starostwa lwowskiego w Twojej tenucie, z jednej, a dobrami również naszymi miasta naszego Lwowa Kulparków [Goltperkow] i innymi łanami, a także miasta Lwowa jakimkolwiek imieniem nazwanymi, będącymi w posiadaniu sławetnych burmistrza, rajców i całego pospólstwa miasta Lwowa, z drugiej strony, z powodu posiadania, użytkowania i odgraniczenia tychże dóbr królewskich; [f. 2r] wezwawszy przed swe oblicze strony, których [to dotyczy], do dóbr i spornych miejsc zjechali, a po wysłuchaniu ich propozycji, [zarzutów] i racji, po odebraniu dostatecznego świadectwa od wiarygodnych świadków oraz, jeśli będzie potrzeba, zaprzysiężeniu ich przysięgą cielesną, po naocznym zbadaniu i rozważeniu sprawy, twierdzenia i prawdę [...] jasno [...] załagodzili i rozstrzygnęli, oraz dobra rzeczone, o ile słusznie i niewątpliwie powinny się od siebie rozciągać, znakami znacznymi, lecz nie usypiskami granicznymi, odróżnili i oznaczyli. Przeto tobie na mocy królewskiej i naszej komisyjnej czyli rewizorskiej powagi nakazujemy, abyś w miejscach i na polach dóbr spornych, lub tam, gdzie wspomniani rewizorzy wyznaczą, w czwartek po najbliższym uroczystym święcie Wielkanocy, na żądanie wspomnianych sławetnych burmistrza, rajców i całego pospólstwa miasta Lwowa, osobiście i zawitym terminem się stawił i wspomnianego odgraniczenia dóbr Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego dopilnował, pod rygorem, że w razie twojego niestawiennictwa, pomimo twojej nieobecności, dzieło powierzone nam przez Najjaśniejszy Majestat Królewski wykonamy i rozstrzygniemy. Dan we Lwowie, w czwartek przed najbliższą Niedzielą Palmową, Roku Pańskiego 1592. Zygmunt Trzeci, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki oraz Królestwa Szwecji dziedzic i przyszły król. Urodzonemu Mikołajowi Herburtowi z Fulsztyna, kasztelanowi przemyskiemu, staroście naszemu lwowskiemu, wiernemu nam miłemu, łaskę królewską. Wezwani przez burmistrza i rajców naszego [miasta] Lwowa, wiernych nam miłych, [...] nakazujemy Waszej Wierności, aby gdy Wasza Wierność listem obwieszczenia zostanie wezwana, stawiła się przed nimi celem rozgraniczenia tychże dóbr królewskich, wsi Sokolniki starostwa lwowskiego w Twojej tenucie, od dóbr również naszych królewskich, wsi Kulparków będącej w posiadaniu [miasta], i do tego rozgraniczenia przystąpiła, a cokolwiek w powyższych sprawach postanowią i ustanowią, nienaruszalnie trzymała i przestrzegała pod łaską naszą i z obowiązku swego urzędu. Dan w Warszawie, dnia 11 miesiąca marca, Roku Pańskiego 1592, panowania naszego roku czwartego. Z rozkazu Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego własnego, Paweł Kostrzeski. Zjechawszy przeto na miejsce sporów, w pobliże narożnych kopców granicznych wsi Zubrza i Skniłów, dziedzicznych rajców, z dobrami Sokolniki starostwa lwowskiego Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego, przedtem przez Panów Komisarzy wyznaczonych, usypanych i wzniesionych, stawiwszy się na żądanie rajców i mieszczan lwowskich, trzymając się wyżej wspomnianego listu rewizji nam zleconego i pragnąc doprowadzić go do skutku, przede wszystkim jurysdykcję naszą założyliśmy i takową woźnemu ziemskiemu generalnemu Królestwa, szlachetnemu Janowi Strzałkowskiemu, według formy prawa obwieścić i ogłosić poleciliśmy; jakoż tenże woźny zeznał, że założenie jurysdykcji [f. 2v] czterema głosami obwieścił i ogłosił, aby strony zainteresowane w niniejszej czynności prawnie postępowały [...] oraz osobiście się stawiły i w obecnej sprawie z obu stron [...] przed rewizorami, uciąwszy zbyteczne spory [...], miejsca nie mające, skoro spór powstał między dobrami z obu stron należącymi do Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego, którego załagodzenie przez Najjaśniejszy Majestat Królewski zostało nam zlecone, pragnąc to zlecenie rewizji doprowadzić do należytego skutku. [...] Urodzony Mikołaj Herburt z Fulsztyna, starosta lwowski, wraz z wójtem dziedzicznym, szlachetnym Zygmuntem [Poradowskim], i mieszkańcami wsi Sokolniki, poddanymi Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego, jak też i z mieszczanami stawił się, a aby czynność tejże rewizji doprowadzić do skutku, przede wszystkim starców, tak ze wsi Sokolniki, jak i z miasta Lwowa, powołać poleciliśmy, którzy by dawne używanie i posiadanie spornych gruntów nam wskazali, z których to wskazań, po naocznym zbadaniu sprawy, rozgraniczenie i oznaczenie między tymi posiadłościami jasno by się okazało. Starcy przeto z obu stron delegowani, wraz z dwoma wykonawcami przysięgą zobowiązanymi i woźnymi, od wspomnianych dwóch kopców narożnych, przy których stanęliśmy, wyznaczyli i wskazali nam dawne miedze, a my, po naocznym zbadaniu, opierając się na dawnym używaniu i posiadaniu nam wskazanym [...] spornych dóbr [...], żadnej ze stron nie sprzyjając, lecz mając Boga i sprawiedliwość przed oczyma, zawarliśmy ugodę i dobra wsi Sokolniki, należące do starostwa lwowskiego, od dóbr miasta Lwowa zwanych Kulparków [Goltperkowo] w sposób niżej opisany oznaczyliśmy i znakami znacznymi na kształt kopców wzniesionymi rozgraniczyliśmy, na które to oznaczenie ostatecznie nastąpiła zgoda obu stron. Przede wszystkim przeto, wezwawszy imienia Chrystusa, doprowadzając rewizję Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego do należytego skutku, obok dwóch kopców narożnych przedtem przez komisarzy Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego usypanych i wzniesionych, z których jeden przypisano wielkim [granicom] wsi Zubrza, a drugi dobrom miasta Lwowa, trzeci kopiec poleciliśmy wznieść i przyłączyć do wsi Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego Sokolniki, jemu go przypisując, który to kopiec ma na zawsze narożnie oznaczać dobra Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego, wieś Sokolniki, od dóbr miasta Lwowa Kulparków, między którymi spór wyniknął; a to w pobliżu stawu, z którego wypływa rzeczka w stronę Osmolida od pól wsi Zubrza i Sokolniki. Od którego miejsca postępując [f. 3r] między wspomnianymi wsiami Sokolniki a Kulparków [Goltperkow], czyniąc znaki na kształt kopców, w granicach jak dobra te przez posiadanie [...] powinny się z obu stron rozciągać, oznaczyliśmy [...]. W tym oznaczeniu pierwszy znak na kształt kopca z ziemi [...] usypaliśmy w pobliżu rzeczonego stawu, kierując się ku zachodowi, naprzeciw [gruntu] sławetnego Andrzeja Patora, rajcy lwowskiego; drugi również w pobliżu tegoż stawu; trzeci na małym wzgórzu, które leży w pobliżu stawu [...] ku lasowi wsi Kulparków; czwarty przy drodze publicznej prowadzącej ze Lwowa ku Sołonce; przechodząc następnie drogę publiczną ku Skniłowowi, piąty znak na kształt kopca usypaliśmy; szósty w głębokiej dolinie [na dolinie], naprzeciw ogrodzenia kulparkowskiego [indaginis Goltperkouski]; siódmy przy małym stawie, naprzeciw tegoż ogrodzenia, po prawej ręce tegoż ciągu będącym; ósmy również przy stawie powyżej tegoż ogrodzenia. Od którego to znaku, w stronę drogi publicznej biegnącej ze Lwowa przez drogę kulparkowską ku Sokolnikom, dziewięć znaków na kształt kopców usypanych z ziemi wzdłuż rzeczonego ogrodzenia usypać kazaliśmy. Przechodząc zaś tę samą drogę publiczną ku Skniłowowi, [...] tylko znaków uczyniono; dziewiętnasty przy drodze poprzecznej biegnącej od wspomnianej drogi publicznej sokolnickiej ku Skniłowowi; a idąc dalej wzdłuż tejże drogi przez pole, pozostawiając rzeczoną drogę po prawej stronie, wspomnianych znaków rozgraniczenia sześć w liczbie usypaliśmy. A gdy doszliśmy do małej doliny naprzeciw rzeczki, która poniżej tejże doliny spływa po lewej stronie, tamże Urodzony Marcin Brzydowski, dzierżący wieś Skniłów zwaną Rzędzowo Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego, stawiwszy się z poddanymi z tejże wsi Rzędzowo swej tenuty, powołując się na listy nakazu Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego i naszego obwieszczenia, oświadczył, że w tym miejscu kończy się posiadanie dóbr wsi Sokolniki, a od tego miejsca dalej wieś Kulparków graniczy z dobrami jego tenuty, wsią Skniłów zwaną Rzędzowo; i prosił nas, abyśmy po ukończeniu na teraz rzeczonego oznaczenia granic między dobrami Sokolniki a dobrami miasta Lwowa Kulparków, celem załagodzenia sporów między dobrami jego tenuty a miasta Lwowa, dalej od tego miejsca postąpili. My przeto, rewizorzy, zważywszy na zgodne rozpoznanie na tym miejscu rozgraniczenia rewizji [...] oznaczenia wieczystego użytkowania i posiadania rzeczonych dóbr [...], abyśmy nie przekroczyli wyznaczonych przez Najjaśniejszy Majestat Królewski granic rewizji, oraz ze względu na sprawę załagodzenia [...] między dobrami Skniłów zwanym Rzędzowo a miastem Lwowem, uzyskaną od Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego, zjechaliśmy na to miejsce. I w tym miejscu, ukończywszy wspomniane oznaczenie, [trzy] kopce czyli znaki kopców usypanych z ziemi usypać kazaliśmy, jeden wsi Sokolniki, drugi miastu Lwowu i wsi Kulparków, a trzeci wsi Skniłów zwanej [Rzędzowo] przypisując. [f. 3v] A na tym miejscu, po obwołaniu wspomnianych stron przez woźnego generalnego, wspomnianego Jana Strzałkowskiego, rzeczona ugoda graniczna zawarta między wsią Sokolniki z jednej, a dobrami miasta Lwowa wsią Kulparków z drugiej strony, począwszy od kopców narożnych przez komisarzy od wsi Zubrza usypanych i wzniesionych, aż do tego miejsca, wzdłuż znaków usypanych z ziemi, w obecności tak Pana Starosty lwowskiego, jak i wójta dziedzicznego z poddanymi Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego ze wsi Sokolniki, tudzież mieszczan lwowskich, opierając się na listach Najjaśniejszego Majestatu Królewskiego i z powagi nadanej nam przez Najjaśniejszy Majestat Królewski, postanowiliśmy i postanawiamy, że ma być po wieczne czasy przez obie strony mocno trzymana i zachowywana na wieczne czasy. Tak iż cokolwiek leży [...] idąc od kopców narożnych wsi Zubrza do miejsca obecnego po lewej stronie usypanych znaków, to do wsi Sokolniki, co zaś po prawej, to do miasta Lwowa i wsi Kulparków należeć ma i przypadać na wieki. Co też wspomnianemu woźnemu według formy prawa obwołać i ogłosić kazaliśmy czterema głosami, czy byłby ktoś, kto temu oznaczeniu chciałby się sprzeciwić; któremu nikt się nie sprzeciwił, lecz owszem wszystkie strony przyjęły to za stałe i obowiązujące. Działo się i dano przy wspomnianych kopcach narożnych od wsi Zubrza przez Panów Komisarzy usypanych i wzniesionych, w czwartek po najbliższym uroczystym święcie Wielkanocy, Roku Pańskiego 1592. Obecnymi wtedy byli: Wielmożny Mikołaj Herburt, kasztelan przemyski i starosta lwowski, oraz Urodzeni i Szlachetni Stanisław Pstrągowski, podstarości lwowski, Jakub Korziczeński, Zygmunt Poradowski, Marcin Brzydowski, Sebastian Wzieliakowski i wielu innych wiarogodnych przy powyższym obecnych. Na czego wszystkiego wiarę pieczęcie nasze do niniejszego zostały przyciśnięte. [f. 4r] Jan Dymitr Solikowski, arcybiskup lwowski, ręką własną; Wacław Kowalski, podsędek ziemi lwowskiej [...]; [Paweł Skotnicki], chorąży halicki specjalny; Jan Japolski, komornik [ziemi lwowskiej], pisarz. My, Zygmunt Król, przychylając się łaskawie do prośby [mieszczan], wyżej wpisane [akty] za stałe i przyjemne mając, te same powagą naszą królewską we wszystkich i poszczególnych artykułach i warunkach oraz w całej ich mocy aprobujemy, ratyfikujemy i potwierdziliśmy, jako i niniejszym aprobujemy, ratyfikujemy i potwierdzamy, na ile nakazuje prawo stanowiąc, że one same oraz wszystko i poszczególne w nich zawarte i opisane moc i powagę należytej i wieczystej trwałości uzyskać mają. Na czego wiarę niniejsze pismo ręką naszą podpisaliśmy i pieczęcią Królestwa naszego umocnić nakazaliśmy. Dan w Warszawie, na Walnym Zgromadzeniu Królestwa [Sejmie], dnia 10 miesiąca czerwca, Roku Pańskiego 1593, panowania naszego roku szóstego. Zygmunt Król, [własnoręcznie] Paweł Szczucki, [własnoręcznie] [Dopisek na dole karty:] Potwierdzenie komisji między dobrami z obu stron królewskimi: wsią Sokolniki należącą do starostwa lwowskiego a Kulparkowem. [f. 4v – Verso:] [Nota archiwalna:] Wiązka 184 / Roku Pańskiego 15[...] R [Pieczęć tuszowa:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [Nota:] Sokolniki N° 510 [Pieczęć:] [Na fioletowo-żółtym jedwabnym sznurze fragment pieczęci mniejszej koronnej Zygmunta III w czerwonym wosku w misce woskowej]

[f. 1r] [Sigismundus] Tertius Dei gratia Rex Poloniae, magnus [Dux Lithuaniae], Russiae, P[russiae], Masoviae, Samogitiae, Li/uoniaeq[ue] necnon Regni Sueciae haereditarius Rex. Significamus praesentibus literis nostris, quorum inte/rest universis et singulis. Exhibitas esse nobis per Cives n[ost]ros Leopolien[ses] l[itte]ras salvas, / sanas, neq[ue] in aliqua parte suspectas, limitum inter bona eorum Civitatis Leopolien[sis] et villa[m] / n[ost]ram Sokolniki, ad Capitaneatum Leopolien[sem] pertinentem, supplicatumq[ue] nobis est, ut easdem / autoritate n[ost]ra Regia approbare, confirmare et ratificare dignaremur, quarum quidem / l[itte]rarum tenor sequitur talis: Joannes Demetrius Solikowski Dei gratia Archiep[iscop]us Leo/polien[sis], Venceslaus Kormalski Subiudex Leopolien[sis], Paulus Skotniczky Vexillifer Halicien[sis] et Jo/annes Japolski Camerarius granicialis terrae Leopolien[sis], Revisores per Sac[ram] R[egiam] M[ajes]t[a]tem ad / negotium infrascriptum dati et deputati. Significamus universis quibus interest, minimeq[ue] / in partium exister[e] [...] [...] esse nobis Sac[rae] Reg[iae] M[ajes]t[a]tis titulo et sigillo minoribus / [cancellariae?] [...] [...] munitet obsignatas tenore eiusmodi: Sigismundus tertius Dei gratia / Rex Poloniae, magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiae, Livoniaeq[ue] nec non / Regni Sueciae haereditarius Rex. Fidelissimo Mag[nifi]co et G[e]n[er]osis Joanni Demetrio / Solikowsky Archiep[iscop]o Leopolien[si] et G[e]n[er]oso Stanislao Herborth de Fulsztin terrae Russiae, Stanislaw / Belzeñ[si], Colen[si] et Halicien[si] et Premislien[si] Capitaneo, Nicolao Folkiewski Succamerario / Malbrocensi ac Capitaneo Leopolien[si], Joanni Droiowski Judici, Stanislao Podoliezski Da/pifero, Venceslao Kowalski Subiudici, Joanni Proszowski Notario terrestribus Leopolien[sibus], Pau/lo Skotniczki Vexillifero Halicien[si] et Joanni Smierczki Tribuno Tremboulien[si], om[n]i[bus] Fid[elibus] / nobis dilectis Gratiam n[ost]ram Regiam. Fidelissime Mag[nifi]ce G[e]n[er]osi sinc[ere] Fid[eles] nobis dilecti. In/telleximus exortas esse differentias inter bona utrinq[ue] n[ost]ra Regia, villam Sokolnikij ad / Capitaneatum n[ost]r[u]m pertinen[tem] tenutae G[e]n[er]osi Nicolai Herborth a Fulsztin Castellani Prae/mislien[sis] ex una, et bona itidem n[ost]ra Civitatis Leopolien[sis] dicta Koldperkow ex altera / partium occ[asi]o[n]e poss[essi]o[ni]s et usufructus dismembrationisq[ue] bonor[um] eorundem n[ost]rorum, quas quo/modo debito determinari et complanari volen[tes] id negotij ad Fid[elitates] V[estras], quarum nobis est / perspecta fides et reru[m] agendarum dexteritas deferendum committendumq[ue] duximus, uti / sane hisce l[itte]ris n[ost]ris deferimus et committimus mandantes eisdem, ut captato certo / tempore comtelligentiap[ra]habita ad bona locaq[ue] controversa vocatis ad sui p[rae]sentiam / partibus quarum intererit descendat et auditis earundem partium controversiis [f. 1v] propositionibus allegationibus et rationibus recep[tis testibus?] semibus fidedignis sufficienti testimonio mediis cor/porali si opus fuerit sacramento an[...] subiecta et debite iudicata positisneq[ue] et veri/tate illius plane cognita bona [...] temus recte et minus certe ab alterutris se extende/re debeat signis [...] alibus non [...] metalibus distinguant et consignent ceterasq[ue] / quae in praemissis necessaria fore existimaverint sedulo faciant et exequantur, neutri / partium favenses, Dei et sanctae iustitiae solum modo ration[em] haben[tes], in quo conscientias / S[uae] M[ajes]t[at]is et Fid[elitatis] vestrae oneramus. Quicquid vero in praemissis fecerint et constituerint, / id a partibus teneri et observari volumus, v[est]r[a]m usque duorum vel plurium absentia S[uae] M[ajes]t[at]i / et Fid[elitati] v[est]r[a]e non obstan[te] pro gratia n[ost]ra et sui off[ici]i debito. Datum Varsaviae die / xj mensis Martij Anno D[omi]ni M D XC ij, Regni n[ost]ri quarto. Ex Commissione Sac[rae] Re/giae M[ajes]t[a]tis propria, Paulus Kostrzeski. Quibus l[itte]ris n[ost]ris ea qua debet reverentia susce/ptis, ad requisition[em] Famator[um] Consulum Civit[at]is Leopolien[sis] dictam revisionem ad effectum / deducere cupien[tes] l[itte]ris innotescen[tiae] n[ost]rae G[e]n[er]osum Nicolaum Herbouth a Fulstyn Ca/stellan[um] Premistien[sem] et Capitaneum Leopolien[sem] villae Skolniki ad Capit[aneat]um Leopolien[sem] / pertinen[tem] tenutarium, p[rae]sente die hesterna scirem et l[itte]ris mandati Sac[rae] R[egiae] M[ajes]tis vocare / in locum differentiarum complanandaru[m] curavimus, cuius innotescentiae tum et / mandati Sac[rae] R[egiae] M[ajes]tis tenor est talis: Joannes Demetrius Solikowski Dei / gratia Archiep[iscop]us Leopolien[sis], Stanislaus Herbouth de Fulstyn terraru[m] Russiae, Stanisla/us Volodek Belzen[sis] Capitaneusq[ue] Halicien[sis] et Kolomien[sis] Palatini, Nicolaus Folkie/roski Succamerarius Leopolien[sis], Joannes Droiowski Judex, Stanislaus Podoliezski / Dapifer, Witozimus Kowalski Subiudex, Joannes Proszoweski Notarius terrest[res] Le/opolien[ses], Paulus Skotniczki Vexillifer Halicien[sis], Commissarij seu revisores a Sac[ra] R[egia] M[ajes]t[a]te / ad infrascriptum negotium peragendum dati et deputati, autoritate Regia et n[ost]ra qua / in hac parte fungimur, Tibi Mag[nifi]co Nicolao Herbouth a Fulstyn Castellano Prae/mislien[si] Leopolien[si]q[ue] Capitaneo. Innotescimus oblatas esse nobis l[itte]ras Commissionis / seu revisionis Sac[rae] R[egiae] M[ajes]tis, quibus Sac[ra] Regia M[ajes]tas nobis mandare dignata est, ut ca/ptato certo tempore comtelligentiap[ra]mutua habita differentias inter bona utriq[ue] / Regalia, vocat[a] villa Sokolniki ad Capit[aneat]um Leopolien[sem] pertinen[tia] tenutae tuae ex una, et bona / itidem n[ost]rorum Civitatis n[ost]rae Leopolien[sis] Goltperkow, alio[rum]q[ue] lanos, / tum Civitatis Leopolien[sis] quocunq[ue] no[min]e nuncupatorum dictorum poss[essi]o[n]is fama, / torum Proconsulis, Consulum totiusq[ue] communitatis Civitatis Leopolien[sis] ab alia / partium occ[asi]o[n]e poss[essi]onis et usufructus dismembrationisq[ue] bonorum eorundem Regalium [f. 2r] vocatis ad sui praesentiam partibus quarum [...] ad bona locaq[ue] controversa descenda/mus auditisq[ue] earum propositionibus a[...] et rationibus recepto a testibus fidedignis / sufficienti testimonio mediisq[ue] si opus [fuerit corpo]rali iuramento ac re oculis subie/cta et considerata positionesq[ue] et veritate [...] plane [...]mplanemus et deter/minemus bonaq[ue] praedicta quatenus recte et minus certe ab alterutris se extendere de/beat signis notabilibus non tamen metalibus distinguamus et consignemus. / Propter quod tibi vigore Regio et n[ost]ra Commissoriali seu revisoriali autoritate ma/damus, ut in locis et campis bonorum controversorum seu ubi revisores praefati acto/res locabunt, feria quinta post festum Solemnis Pascha proxima, ad instam praefato/rum Famatorum Proconsulis, Consulum totiusq[ue] communitatis Civitatis Leopolien[sis] per/sonaliter et peremptorie compareas, praefatamq[ue] bonorum Sac[rae] Reg[iae] M[ajes]tis dismembration[em] at/tentes, alioquin nos tua contumacia non obstan[te], per S[acram] R[egiam] M[ajes]t[a]tem negotium nobis commis/sum exequuturos et determinaturos efferimus. Dat[um] Leopoli feria quinta Ante Do/minicam Ramis Palmaru[m] proxima Anno D[omi]ni mill[es]imo quing[ent]e[si]mo Nonag[esi]mo Secundo. / Sigismundus tertius Dei gratia Rex Poloniae, magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prus/siae, Masoviae, Samogitiae, Livoniaeq[ue] nec non Regni Sueciae prox[imus] haeres et futurus Rex. / G[e]n[er]oso Nicolao Herborth de Fulstin Castellano Praemislien[si] Cap[itan]eo n[ost]ro Leopolien[si] Fid[eli] / nobis dilecto, Gratiam Regiam. Requisiti a Proconsule et Consulibus n[ost]rae Leopolien[sis] / fidelibus dilectis [...] [...] quatenus vos et Capitaneus vester capitaneus G[e]n[er]oso [...] nobis di/lecto ad disiunctionem bonorum ipsorum Regalium villa Sokolniki Capit[aneat]us Leopolien[sis] / tenutae tuae ad memoriam S[uae] R[egiae] M[ajes]t[at]is a bonis itidem n[ost]ris Regalibus villa Goltperkow / poss[essi]onis mandatag[ue] Fid[elitas] tua ut cu[m] Fid[elitate] tua l[itte]ris innotescentiae eorum vocata fue/rit coram eis compareat eiusmodiq[ue] disiunctionem attentet et quicquid in praemis/sis decreverint et constituerint firmiter teneat et observet pro gratia n[ost]ra off[ici]iq[ue] sui / debito. Dat[um] Varsaviae die xj mensis Martij Anno D[omi]ni M D XC ij, Regni n[ost]ri quarto. / Ad mandatum Sac[rae] R[egiae] M[ajes]tis proprium Paulus Kostrzeski. Descenden[tes] itaq[ue] in locum / differentiarum circa scopulos acriales granities villaru[m] Zubrza et Sknilow / Consulum haereditariarum cum bonis Sokolniki Capit[aneat]us Leop[oliensis] S[uae] R[egiae] M[ajes]ti determinari antea / per D[ominos] Commissarios offose factos et erectos e[x]istentes locati ad requisitionem Consulum et / Civium Leopolien[sium] inhaeren[tes] literis suprascriptis revisionis nobis inuncte atq[ue] eandem / ad effectum deducere cupien[tes] iurisdictionem n[ost]ram ante omnia fundavimus atq[ue] ea/dem M[i]n[istr]i terrae Regni G[e]n[er]ali Nobili Joanni Strzalkowski de forma iuris publi/care et proclamare mandavimus, prout ipse M[i]n[is]t[e]r se fundationem iurisdictio[n]is [f. 2v] vocibus quatuor publicasse et pro[...] se detulit ut partes quibus intererit in / in actu praesenti iuridice procedant [...] atq[ue] personaliter compareant et super negotio / praesenti ab utrinq[ue] [...] [...] tos revisores amputatis supervacaneis / controversiis [...] [...] locum non habentibus cum differentia inter / bona ab utrinq[ue] [...] S[acrae] R[egiae] M[ajes]t[at]i intercessit quarum complanatio per S[acram] R[egiam] M[ajes]t[a]tem nobis est / iniuncta volentes eiusmodi commissionem revisionis ad effectum debitu[m] / deducere. [...] G[e]n[er]os[us] Nicolaus Herborth a Fulstin Capitaneus Leopolien[sis] cum Ad/vocato h[ae]r[e]de Nobili Sigismundo [...]adonski et incolis villae Skolniki sub/ditis S[acrae] R[egiae] M[ajes]ti quam etiam Civibus comparent et actum earundem revisionis at/tentari an omnia homines senes tam ex villa Sokolniki qua[m] et[iam] ex Civita/te Leopolien[si] dare nisivimus qui usum et poss[essi]onem antiquam fundorum contro/versorum nobis demonstrarent ex quorum demonstratione re oculis sub/iecta disiunctio et consignatio inter easdem haereditates fae[c]tivis appare/ret. Senes itaq[ue] ab utrinq[ue] deputati cum duobus et exequutores suas etiam / iuramento obligati min[is]tr[i] a scopulis praefatis acrialibus duobus circa quos / locati sumus diversos fecerunt et nobis comonstrarunt veteres dirubus eor[um] / diversos complanare ex re oculis subiecta ipsomet coli exequutiones facien[tes] / ex usu et poss[essi]one antiqua n[ost]ris c[omm]onstrata [...] [...] / rum bonorum controversorum [...] [...] partium dictis eo/rum nemini favendo sed Deum et iustitiam prae oculis haben[tes] concordavi/mus atq[ue] bona villae Sokolnikij ad Capit[aneat]um Leopolien[sem] pertinen[tia] a bonis Civitatis / Leopolien[sis] Goltperkowo nuncupata modo infrascripto consignavimus et si/gnis notabilibus ad instar scopulorum erectorum disiunximus ad eam con/signationem tandem rationes consensu et u[tri]usq[ue] partium accedente. Impri/mis itaq[ue] Christi nomine invocato Revisioni Sac[rae] R[egiae] M[ajes]t[at]i ad debitum effectum / deducto, circa scopulos acriales duos per Commissarios S. R. M. antea offose / factos et erectos a magnis villa Zubrza alterum vero bonis Civitatis Leop[oliensis] / attributos tertium scopulum ad[i]ungi facere iniunximus villae S[acrae] R[egiae] M[ajes]tis So/kolnikij ipsum attribuendo qui acrialiter bona Sac[rae] R[egiae] M[ajes]t[at]is villam Sokolniki cum / bonis Civitatis Leopolien[sis] Goltparkow inter quae differentia exorta erat per/petuo consignare debet et hoc iuxta stagnum ex quo rivulus defluit ver/sus Osmolida a campis villarum Zubrza et Sokolniki A quo loco procede[ [f. 3r] [procede]ndo inter villas praefatas Sokolniki [et Goltper]kow signa ad instar scopulorum fa/cien[do] quatenus ipsa bona pers[...] et possessione [...] se ab utrinq[ue] extende/re debeant consignavimus [...] consignationis pri/mum signum ad instar scopuli de ter[ra...] [iu]xta stagnum prae/fatum versus occidentem dirigentem praec[...] [fa]mati Andreae Pa/tor Consulis Leopolien[sis] fecimus, secundum quoq[ue...] [...]ta hoc idem sta/gnum, tertium in colle parvo qui situs est iuxta st[agnum] [...]m versus sil/vam villae Goltparkow, quartum penes viam publicam de Leopoli versus So/lonki tenden[tem], transcundo tandem viam publicam versus Sknilow quin/tum signum ad instar scopuli fecimus, sextum in valle alta na dolinie / e regione indaginis Goltperkouski, septimum iuxta parvum stagnum ex / opposito eiusdem indaginis in dextra manu eiusdem tractus existen[te], / octavum itidem iuxta stagno super eandem indaginem, A quo signo / ad viam publicam tenden[tem] de Leopoli per viam Goltperkowo ad Sokolniki / novem signa ad instar scopulorum de terra erectorum iuxta praefata[m] / indaginem facere iussimus, transeundo vero eandem viam publicam ver/sus Sknilow d[...] tantum signi factum decimum nonum penes / viam transversalem praefata via publica Sokolnicen[si] versus Sknilow / tenden[te] atq[ue] penes eandem via progressu ineundi per campum viam in / dextra parte praefata relinquendo signa distinctionis praefata sex in / numeris fecimus, Atq[ue] cum in vallem parva pervenimus ex opposito ri/vuli qui inferius eiusdem vallis in levia parte defluit, ibidem G[e]n[er]osus / Martinus Brzidowski villae Sknilow dict[ae] Rzedzowo S. R. M. tenens cum sub/ditis de eadem villa Rzedzedowo tenuta sua comparens l[itte]ris mandati / Sac[rae] R[egiae] M[ajes]tis et innotescen[tiae] n[ost]rae adscriptis allegavit in eo loco eundem pos/sessio bonorum villae Sokolniki terminari ab eoq[ue] loco vlteriorum eund[em] / villam Goltperkow habere cum bonis tenutae suae villae Sknilow dict[ae] Rz[edzow] / exordere petijtq[ue] nos ut ad p[rae]se[n]s determinata consignatione praefata nobiscum / nuncia & bonis Sokolnikicos bonis Civitatis Leopolien[sis] Goltperkowo ad compla/nand[um] differentias inter bona tenuta sua et Civitatis Leop[oliensis] vlterius ab eo lo/co procedevemus. Nos itaq[ue] revisores attenta concordi cognitione in eolo [f. 3v] co determinationis revisioni[...] ignationis usus et possessionis perpetua / bonorum praefatorum pro prae[...] ne metas offenso iniuncti a S. R. M. ex/cederemus r[ati]o[...] omnibus revisionisq[ue] alterius negotio com/planationis a[...] bona Sknilow dicti Rzedzowo et Civitatem Leopoliensem / a S. R. M. obt[ent...] venimus in eodem vero loco determinata praefa/ta consig[...] ses scopulos seu signa scopulorum de terra erectorum / facere n[...] alterum villae Sokolniki alterum Civitati Leopolien[si] villae / Goltperkow, tertium villae Sknilow dictae Goltperkowo attribuendo atq[ue] / in eodem loco acclamatis per Ministrum g[e]n[er]alem praefatum Joannem Strzal/kowski partibus praefatis dicta consignationis p[ro]missa facta inter villas / Sokolniki ex una et bona Civitatis Leopolien[sis] villam Goltperkow ex alta[era] / partibus incipien[do] a scopulis acrialibus per Commissarios a villa Zubrza factis / et erectis usq[ue] ad locum praesentem iuxta signa de terra erecta in p[raese]ntia ta[m] / Domini Capti[tanei] Leopolien[sis] qua[m] et advocati haereditarij cum subditis S. R. M. de / villa Sokolniki tum et Civiu[m] Leopolien[sium] inhaeren[do] l[itte]ris S. R. M. et autorita/te nobis per S. R. M. attributa decrevimus et decernimus perpetuis temporibus per par/tes utrasq[ue] firmiter tenenda et mandata [...] temporibus perpetuis. / Ita quod quicquid est pend[ens] [...] ex scopulis acrialibus villa Zubrza / ad locum praesentem proceden[do] in sinistra parte agnorum erectorum id ad / villam Sokolniki in dextra vero ad Civitatem Leop[oliensem] et villam Goltper/kow spectare et pertinere in perpetuum debet, quod et M[i]n[ist]r[o] praefato iuxta / iuris formam proclamare et publicare iussimus vocibus quatuor si quis sit / qui huic consignationi contradicere vellet, cui nemo contradixit quimimo / partes omnes eandem pro rato et grata susceperunt. Actum et Datum circa / scopulos praefatos acriales a villa Zubrza per D[omi]nos Commissarios factos et erectos feria / quinta post festa Solemna Pascha proxima Anno D[omi]ni Mill[es]imo Quing[ent]e[si]mo Nonag[esi]mo / Secundo. Praesentibus postunc Mag[nifi]co Nicolao Herbouth Castellano Praemisli[ensi] / et Cap[itan]eo Leopolien[si] ac G[e]n[er]osis et Nobilibus Stanislao Pstroskonski vicecapita/neo Leopolien[si], Jacobo Korziczeñski, Sigismundo Poradowski, Martino Brzidowski, / Sebastiano Wzieliakonwsky et alijs quam plurimis fidedignis circa praemissa / existen[tibus]. In quorum omnium fidem sigilla n[ost]ra p[rae]sentibus sunt subimpressa. [f. 4r] Joannes Demetrius Solikowski A[rchiepiscopus Leo]polien[sis] manu sua, Venceslaus Kowal/sky Subiudex terrae Leopolien[sis] [...] [Skotni]cznik Choraży Ha/liciensis sp[ecial]is, Joannes Japolski Camer[arius ...] [terrae] Leopolien[sis] Notarius / Sigismundus Rex cuisvis petitioni benigne [...] s praesertas ratas / et gratas habens easdem autoritate nostra Regia [...] omnibus et sin/gulis articulis et conditionibus totoq[ue] earum effectu app[robamus] [et] ratificamus / et confirmavimus approbamusq[ue] ratificamus et confi[rma]mus praesentibus / quantum de iure est decernen[tes] easdem ac omnia et singula in eis contenta et / descripta vim et robur obtinere debere debita perpetuaeq[ue] firmitatis. In cu/ius rei fidem praesentes manu nostra subscripsimus et sigillo Regni nostri communiri / mandavimus. Datum Varsaviae in Conventu Regni Generali die x Mensis / Junii Anno Domini M D XC Tertio, Regni vero nostri anno Sexto. Sigismundus Rex [m.p.] [Nota sygnatariusza w prawym dolnym rogu:] Paulus Sczuczki [m.p.] [Dopisek na dole f. 4r:] Commissio Confir[mati]o[n]is inter bona utrinq[ue] regalia villa Sokolniki ad Cap[itaneat]um Leopolien[sem] pertinen[tem] et Goldperko[w] [f. 4v – Verso:] [Nota archiwalna górna:] Fasc: 184 / Anno Domini MD[...] [Środek:] R [Okrągła pieczątka tuszowa:] ARCHIWUM AKT DAWNYCH MIASTA LWOWA [Nota po prawej:] Sokolniki [Nota po lewej:] N° 510 [Pieczęć:] [Na fioletowo-żółtym jedwabnym sznurze fragment pieczęci mniejszej koronnej Zygmunta III w czerwonym wosku w misce woskowej]