Zatwierdzenie przez arcybiskupa Jana Dymitra Solikowskiego darowizny Gabriela Rozena dla mansjonarzy katedry lwowskiej

W IMIĘ PAŃSKIE, AMEN. Na wieczną rzeczy pamiątkę. Godzi się, aby pobożne chęci wiernych, zwłaszcza zaś ozdobione szczodrobliwością i wspaniałomyślnym darem, pozostawały wieczne i nieprzemijające oraz były chronione przed wszelką krzywdą czasu, tak aby nieśmiertelnemu Bogu oddawana była wieczna cześć ze strony wiernych, a potomność, przepojona przykładami przodków, pobudzała się do wszelkiego obowiązku pobożności i dobroczynności. Dlatego my, JAN DYMITR SOLIKOWSKI z Sołku, z łaski Bożej i Stolicy Apostolskiej arcybiskup lwowski, mocą niniejszego pisma oznajmiamy wszystkim razem i każdemu z osobna, komu to należy wiedzieć: Iż stawiwszy się przed nami szlachetny pan Gabriel Rozen z Rożnowa, mąż znakomity i rycerski, odznaczający się szczególną pobożnością, a w mieście naszym Lwowie szczególnie zapalony gorliwością ku szerzeniu kultu najchwalebniejszej Bożej Rodzicielki Maryi, pomny losu i kondycji ludzkiej, a wzdychający do przyszłej, niebieskiej ojczyzny i pragnący zatroszczyć się o siebie i swoich zmarłych już przodków, część majątku nabytego własnym trudem i zapobiegliwością, mianowicie czterysta florenów monety i liczby polskiej w królestwie bieżącej, ofiarował, dał i darował czcigodnym prepozytowi i mansjonarzom, a zarazem kapłanom teraźniejszym i przyszłym oficjum Najświętszej Maryi Panny przy ołtarzu pod tymże wezwaniem, wzniesionym w chórze przy [...] wielkiego ołtarza naszego kościoła metropolitalnego lwowskiego, kanonicznie sprawującym służbę wedle dawnej fundacji. Uczynił to mianowicie pod tym prawem i warunkiem, aby wspomniane oficjum Najświętszej Maryi Panny było odprawiane z większą gorliwością i okazałością, oraz aby w każdym tygodniu, oprócz świąt, za żywota darczyńcy odprawiana była jedna msza o odpuszczenie grzechów, a po jego śmierci podobnie jedna za zmarłych przez poszczególnych mansjonarzy. Przewidująco jednakże dbając o ten swój dar i postanowiwszy, aby trwał on wiecznie i w żadnym czasie nie mógł ulec zatracie, za wspomnianą sumę czterystu florenów zakupił czynsz wieczysty, powszechnie zwany wykupnym, inaczej wyderkafem, wynoszący dwadzieścia cztery floreny, płatny wspomnianym czcigodnym prepozytowi i mansjonarzom corocznie po sześć florenów w czterech porach roku, na kamienicy sławetnego Hieronima Wedelskiego, mieszczanina i aptekarza lwowskiego. A zarządcy i prowizorzy tę wspomnianą sumę, jak postanowiono, przez przezornych i sławetnych panów rajców lwowskich, według tego, jak w pełni sprawę do akt radzieckich lwowskich pod pewnymi warunkami wnieść kazali, uporządkowali i ustanowili w brzmieniu słów następującym: „Rajcy Miasta Lwowa. Czynimy wiadomo mocą niniejszego pisma wszystkim razem i każdemu z osobna, którzy o tym wiedzę posiądą. Iż przed nami, w siedzibie radzieckiej, stawiwszy się osobiście sławetny Hieronim Wedelski, zwany Witembergier, aptekarz i mieszczanin lwowski, a także uczciwa Anna, jego prawowita małżonka, o której wianie na wszystkich swoich dobrach ruchomych i nieruchomych roztropnie i przezornie przez nas zabezpieczenie uczyniono, jak to i sam wspomniany jej mąż do obecnych przed nami dobrowolnie i chętnie wyznał i uznał, że rzeczywiście otrzymał, przeliczył, do rąk wziął i podjął od szlachetnego Gabriela Rozena czterysta florenów pieniędzy i liczby polskiej w królestwie bieżącej. Ze względu na którą to sumę w wyżej wspomniany sposób przyjętą, przeliczoną i pobraną, tenże wspomniany sławetny Hieronim uznał, że na i ze swej własnej kamienicy, niemałym jego nakładem od fundamentów wzniesionej, sprawiedliwym tytułem kupna nabytej, położonej w rynku tegoż miasta, na rogu idąc ku kościołowi Świętego Ciała Chrystusa, obok domu sukcesorów niegdyś przezornego pana Walentego Spilerka, rajcy lwowskiego, temuż wspomnianemu szlachetnemu Gabrielowi Rozenowi, wspomnianemu fundatorowi i darczyńcy, pełnym prawem i wolną władzą, pewnym i trwałym wieczystym tytułem sprzedaży sprzedał, jak i przez niniejsze sprzedaje i rezygnuje z prawem sprzedaży roczny czynsz dwudziestu czterech florenów pieniędzy i liczby polskiej w królestwie bieżącej, licząc każdy po trzydzieści groszy, z kamienicy wspomnianej na wieki, w całości, realnie i w skutku, corocznie dawany, płacony i uiszczany czcigodnym z łaskawości wielebnych prepozytowi i mansjonarzom kościoła metropolitalnego lwowskiego, którzy za grzechy i zbawienie duszy wspomnianego szlachetnego Gabriela Rozena msze święte codziennie wedle erekcji uczynionej lub mającej być uczynioną odprawialiby, Oficjum Najświętszej Maryi Panny śpiewem wypełniali i ofiarę chwały Bogu Wszechmogącemu na cześć Rodzicielki składali po wieczne czasy. Który to czynsz dwudziestu czterech florenów rzeczony Hieronim Wedelski za siebie, małżonkę i wszystkich poszczególnych sukcesorów zaręczając, na wspomnianej kamienicy solidarnie zapisał, zabezpieczył, ratyfikował i obciążył hipoteką, całą i nienaruszoną wspomnianą kamienicę na hipotekę i zastaw niewątpliwy przeznaczając, oraz zobowiązał siebie i swoich sukcesorów do płacenia wspomnianym mansjonarzom obecnie i na przyszłość po wieczne czasy corocznie i w każdym roku w czterech okresach, na każdy kwartał, czyli cztery prawem przepisane terminy każdego roku, mianowicie na Zesłanie Ducha Świętego, Podwyższenie Krzyża Świętego i świętej Łucji Dziewicy, w ratach po sześć florenów monety i liczby polskiej, bez jakiejkolwiek trudności, zwłoki i zatrzymania, bez uciekania się do środków prawnych, dobrodziejstw odroczeń i jakichkolwiek innych pomocy, którymi mógłby się ratować, zasłaniać i bronić. Z których to wszystkich ogólnie zrezygnował i niniejszym najuroczyściej rezygnuje, tak iż szczegół ogółowi, i na odwrót, nie uchybia. Po które to czynsze w każdym kwartale czcigodni mansjonarze lub którykolwiek z nich nie będą musieli do rzeczonej kamienicy dla jej upominania przychodzić, lecz z wolną swobodą odstąpienia na rzecz innego z mansjonarzy wedle ich uznania; rzeczony sławetny Hieronim, jak i sukcesorzy lub jacykolwiek posiadacze wspomnianej kamienicy, winni będą sami przynosić lub przez zdatnego sługę posyłać do kamienicy mansjonarskiej dziesięć marek [...] w każdym kwartale, poczynając od kwartału Podwyższenia Krzyża Świętego w roku najbliżej ubiegłym, i do rąk szkoły mansjonarzy oddawać. Z której to zapłaty i odebranych pieniędzy wspomniany prepozyt mansjonarzy winien pokwitowanie własną ręką spisane i swą pieczęcią opatrzone temuż sławetnemu Hieronimowi Wedelskiemu i jego sukcesorom dać i wręczyć. Którego to pokwitowania mansjonarzy moc odnośnie uiszczonych kwot aż do czasu wystawienia nowego kwitu trwać będzie; a sam czynsz na wyżej wspomnianej kosztownej kamienicy tak długo ciążyć będzie, jak długo ją posiadać będą, a mieszkańcy od płacenia rzeczonego czynszu całością sumy czterystu florenów przez rzeczonego darczyńcę lub jego sukcesorów oraz posiadaczy rzeczonej kamienicy od tego ciężaru i węzła oraz konieczności płacenia rocznego czynszu dwudziestu czterech florenów uwolnieni nie zostaną. Jak i sam sławetny Hieronim aptekarz w imieniu swoim i swej szlachetnej małżonki zastrzegł sobie i swoim sukcesorom oraz posiadaczom wspomnianej kamienicy wolną możność i władzę odkupienia czynszu, aby jeśli i kiedy zechcą, mogli to uczynić, wszakże za specjalną wiedzą wspomnianych mansjonarzy naonczas będących, jak i urzędu radzieckiego lwowskiego, w tej mierze pieczę mających itd. Któremu to Gabrielowi Rozenowi, pobierającemu, i na jego prośbę i polecenie temuż szlachetnemu naonczas poniżej spisani pobierający mogliby owe czterysta florenów odliczyć, dać i wręczyć jakiemuś mieszczaninowi lwowskiemu dobrze osiadłemu, posiadającemu wolne i czyste dobra, odpowiadające wspomnianej wartości, aby spokojnie i bezpiecznie posiadali, a na siebie i swoich sukcesorów wypłatę rzeczonego czynszu dwudziestu czterech florenów w ratach i terminach wyżej opisanych rzeczonym czcigodnym mansjonarzom uiszczali, dobrowolnie i chętnie przyjmując i uznając na swych dobrach nieruchomych, i same te dobra na tę zamianę i kwartalną opłatę zobowiązując i poddając, aby w ten sposób zawsze wspomnianym czcigodnym mansjonarzom i temuż urzędowi radzieckiemu kult Boży sprawowania Oficjum Najświętszej Maryi Panny i mszy na chwałę Majestatu Bożego i chwałę Jego Szlachetności nie był odebrany po wieczne czasy. A jeśli wspomniany sławetny Hieronim aptekarz lub jego sukcesorzy tego nie uczynią, zawsze wspomniana kamienica jego i ci, którzy ją zamieszkują jako posiadacze, płacić będą rzeczony czynsz dwudziestu czterech florenów w czterech ratach rocznych i pozostaną obowiązani, dopóki z tego pierwszego zobowiązania oni lub ich sukcesorzy się nie uwolnią. Co więcej, wszelkie szkody i wydatki oraz konieczne koszta, ilekroć w ratach i terminach wspomniany czynsz zaniedbają uiścić, tymże mansjonarzom zwrócą i naonczas będącym zapłacić winni będą, bez składania przysięgi i bez jakiegokolwiek dowodu ze świadków przez oszacowania sądowe lub wyrok mężów zaufania, lecz w tej mierze prostemu słowu i gołemu twierdzeniu rzeczonych mansjonarzy lub jednego z nich wierzyć i ufać bez sprzeciwu będą zmuszeni. Także wspomniany szlachetny Gabriel Rozen, rzeczonej sumy czterystu florenów na czynsz wieczysty szczodry dawca i kolator, jawnie, dobrowolnie i chętnie w obecności wspomnianego sławetnego Hieronima Wedelskiego aptekarza, za siebie i wszystkich swoich potomków i wspólnych sukcesorów, dla bardziej wiarogodnego wyznania prosił urząd radziecki, aby urząd prowizorów i egzekutorów z tytułu uiszczania tego rodzaju rocznego czynszu oraz z tytułu przeniesienia i transportacji tejże sumy pod tym samym warunkiem płacenia czynszu na posiadaczy innej kamienicy mieszczanina lwowskiego dobrze osiadłego, jeśliby tego zaszła potrzeba, jak wyżej szerzej wyrażono, na siebie z miłości ku chwale Bożej przyjęli i pilne staranie przyłożyli, aby Hieronim Wedelski i jego sukcesorzy, czy też posiadacze rzeczonej kamienicy czynsz płacili [...], abyśmy przyjęli z miłości ku Bożej chwale, i pilnie starali się, by nigdy żadnym działaniem nie zaniedbywano płacenia tego czynszu, ani wskutek zaniechania (od czego niech Bóg uchowa) opłaty ofiary chwały Bożej i śpiewy Oficjum Najświętszej Maryi Panny w tymże kościele metropolitalnym przez rzeczonych mansjonarzy nie ustały. Owszem, ponieważ rzeczona kamienica czynszowa podlega miejskiej jurysdykcji, ilekroć czcigodny senior mansjonarzy doniesie do urzędu o zaniedbanej lub odmówionej zapłacie rzeczonego czynszu i skargę złoży, tylekroć posiadacza rzeczonej kamienicy, kimkolwiek by był, do zapłacenia tegoż czynszu po prawnych pozwach pod karami prawem przewidzianymi przymusimy, a sukcesorzy nasi przymuszać będą i nie ustaną, lecz procedować każą, dopóki całego zatrzymanego czynszu w pełni nie zapłaci. Na co, z mocy wymierzania sprawiedliwości przez mój urząd z racji niezapłaconego czynszu, wspomniany sławetny Hieronim Wedelski aptekarz za siebie, małżonkę i wspólne dzieci jawnie i dobrowolnie zezwolił, siebie i swych sukcesorów poddając w najpełniejszej formie zobowiązania. Na czego wiarę przyciśnięto pieczęć miejską. Działo się we Lwowie w środę po uroczystości Trójcy Przenajświętszej, Roku Pańskiego tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego drugiego. Andrzej Mądrowic, pisarz miejski”. Brzmienie zaś zobowiązania uczciwej Anny, małżonki szlachetnego Hieronima Wedelskiego, aptekarza i mieszczanina lwowskiego, jest takie i następuje: „Rajcy Miasta Lwowa. Wszystkim razem i każdemu z osobna, których to dotyczy, przez niniejsze oznajmiamy. Iż przed naszą rezydencją radziecką stawiwszy się osobiście uczciwa Anna, prawowita małżonka niegdyś sławetnego Hieronima Wedelskiego zwanego Wytembergier, aptekarza i mieszczanina lwowskiego, w obecności tegoż swego męża, będąc zdrowa na umyśle i ciele, nieprzymuszona, niezniewolona ani żadnym błędem niezwiedziona, przez uczciwego Marcina Staniszowica, przezornego cytrzystę, opiekuna do tej czynności za zgodą męża przybranego, jawnie, publicznie i dobrowolnie zeznając, wyraziła zgodę na zapis przez wspomnianego męża swego przed tymże urzędem zdziałany w środę po święcie Bożego Ciała roku ubiegłego, odnośnie długu czterystu florenów od szlachetnego Gabriela Rozena przyjętych i pobranych, oraz sprzedaży rocznego czynszu dwudziestu czterech florenów monety i liczby polskiej, corocznie w pewnych ratach rzeczonym mansjonarzom kościoła metropolitalnego lwowskiego płatnego, zabezpieczonego na kamienicy tu we Lwowie obok [...] Wilkowej na rogu idąc do kościoła Bożego Ciała. Tak więc w części swego udziału małżeńskiego wspomniany zapis zatwierdza, jak gdyby sama była obecna, przyszłe zobowiązania męża uznając, ze wszystkimi punktami, klauzulami i warunkami w pełni i całkowicie aprobując i czyniąc prawomocnymi na zawsze, w najdoskonalszej formie zgody i aprobaty zapisu. Na czego wiarę pieczęć moja do niniejszego została przyciśnięta. Dan we Lwowie w czwartek po niedzieli Exaudi najbliższy, Roku Pańskiego tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego trzeciego. Andrzej Mądrowic, pisarz miejski”. Gdy dokument ten przed nami został przedłożony, odczytany i przyjęty, tenże wspomniany ofiarodawca z wielką naleganiem prosił, abyśmy raczyli rzeczoną darowiznę czterystu florenów wraz z dokumentem rzeczonego wieczystego czynszu wykupnego i wszystkimi jego klauzulami, punktami i szczegółami naszą władzą zwyczajną zaaprobować, zatwierdzić, ratyfikować oraz do wolności i immunitetu kościelnego przypisać i wcielić. My zaś, opierając się na prawie pospolitym i dawnym zwyczaju, [...] zapozwaliśmy wszystkich i poszczególnych, którzy sądzili, że mają jakikolwiek interes bezpośredni lub pośredni, wspólnie lub z osobna, w zwykłej formie pozwać i wyznaczyć stanowczy i ostateczny termin na widzenie i słyszenie wykonania powyższego, zatwierdzenia i utwierdzenia, o co proszono. W którym to terminie i dacie niniejszego, gdy wspomniany szlachetny Gabriel Rozen stanął przed nami [...] przewodniczącymi dla sądzenia spraw i wymierzania sprawiedliwości, po zarzuceniu niestawiennictwa owym rzekomym spadkobiercom lub dłużnikom po czterokrotnym i prawnym wezwaniu, rzeczony darczyńca usilnie błagał i domagał się, aby owa darowizna oraz dokument kupna czynszu wieczystego zostały przez nas przyjęte, wzmocnione, zatwierdzone i ogłoszone jako należące do immunitetu władzą zwyczajną [...]. My, Jan Dymitr Solikowski, arcybiskup, pomni owych wspaniałych, a przede wszystkim pobożnych i szczodrych darowizn, [...] i po odczekaniu ponad zwykłą godzinę niestawiających się i uznanych za opornych, pod ich nieobecność temuż panu Gabrielowi Rozenowi [...] wspomnianej sumy czterystu florenów wyżej wymienionej oraz cały dokument kupna, prawnie i roztropnie sporządzony, ze wszystkimi jego punktami, klauzulami i warunkami, naszą powagą [...] do wolności i immunitetu Kościoła niniejszym dekretem przypisujemy i wcielamy. Nakazując sługom ołtarza, jak i naonczas będącym wspomnianym czcigodnym mansjonarzom, aby to wszystko i poszczególne [...] pilnie i pobożnie wypełniali na czasy obecne, przyszłe i wieczne. Na czego wszystkiego wyżej opisanego wiarę i jawne świadectwo pieczęć nasza oraz wspomnianego pana Gabriela [...] z własnoręcznym podpisem do niniejszego została przywieszona. Działo się i dano we Lwowie, dnia dziesiątego miesiąca grudnia, Roku Pańskiego tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego trzeciego, w obecności czcigodnych Stanisława Ziernickiego dziekana, Wojciecha Czyrlickiego prepozyta, Bartłomieja Ryz[?]onowiusza kanoników lwowskich i świadków powyższego. I mnie, Bartłomieja Ryz[?]onowiusza, kanonika i notariusza publicznego lwowskiego. [Podpis:] Gabriel Rozen z Rożnowa własnoręcznie. [Podpis wystawcy:] My, Dymitr Solikowski, arcybiskup lwowski, własnoręcznie.

IN NOMINE DOMINI AMEN. Ad perpetuam rei memoriam. Decet pias fidelium voluntates, praesertim vero liberalitatis et munificentiae largitate decoratas, perpetuas immortalesque permanere, et ab omni temporum iniuria vindicare, ut quae fidelium et immortali Deo sempiternus honor exhibeatur, et posteritas maiorum exemplis imbuta, ad quemvis pietatis et beneficentiae officio excitetur. Proinde nos IOANNES DEMETRIVS SOLIKOWSKI a Solki, Dei et Apostolicae Sedis gratia Archiepiscopus Leopoliensis, tenore praesentium quibus expedit universis et singulis significamus. Quomodo constituens coram nobis Generosus dominus Gabriel Rozen a Roznow, vir egregius et militaris singularis pietate insignis, ac in civitate nostra Leopoliensi praecipue vero propagandi cultus gloriosissimae Genetricis Dei Mariae studio incensus, memor sortis ac conditionis humanae, ad futuram vero eamque coelestem patriam anhelans, et sua maiorumque suorum iam defultis consulere cupiens, ecclesiam, substantiam sibi ex proprio labore atque industria pro portionem, quadringentorum nimirum florenorum monetae et numeri polonicalis in regno currentis, Venerabilibus Praeposito et Mansionariis, iisdemque presbyteris modernis et futuris officii Beatissimae Mariae Virginis apud altare tituli eiusdem in choro ad [...] maioris altaris Ecclesiae nostrae Metropolitanae Leopoldiensis exstructum, iuxta veterem fundationem canonice voce persolventibus, obtulit, dedit et donavit, ea nimirum lege et conditione, ut dictum officium Beatissimae Mariae Virginis maiore cum alacritate et decore celebretur, et singulis hebdomadibus supra festa pro festo donatore, una missa pro peccatis, vita eius functo similiter una pro mortuis a singulis mansionariis diceretur. Provide nihilominus et hoc suo donato servans, ac perpetuo subsistere nec ullo unquam tempore dilabi posse decrevisset, pro summa praefata quadringentorum florenorum censum perpetuum vulgo redimibilem alias wyderkaff dicti resi viginti quatuor florenorum praefatis Venerabilibus Praeposito et mansionariis quotannis per sex florenos singulis quattuor temporibus persolvendorum super domo lapidea Famati Hieronymi Wedelski civis et aromatarii Leopoldiensis emit, tutoque et provisores eam praefata summa, quam ita constituti fuisset spectabiles et famati domini Consules Leopoldienses prout plene causam publico apud Acta Consularia Leopoldiensa certis conditionibus inseri fecerunt sub eo verborum qui sequitur tenore ordinaverit et constituerit. Consules Civitatis Leopoliensis. Notum facimus tenore praesentium universis et singulis harum notitiam habituris. Quomodo coram nobis Consulari residentia, comparens personaliter Famatus Hieronymus Wedelski dictus Witembergier Aromatarius civis Leopoldiensis, sed et honesta Anna coniunx sua legitima, de cuius viahabitatione in omnibus bonis suis mobilibus et immobilibus caute et provide per nos est praecautum, prout nos eundem praefatus maritus suus ad praesentes coram nobis sponte et benevole fassus et recognovit, se vere recepisse, innumerasse ad manus accepisse ac levasse a Generoso Gabriele Rozen florenos quadringentos pecuniae et numeri polonicalis in regno currentis. Respectu cuius summae praefato modo acceptae, numeratae ac levatae, idem praefatus Famatus Hieronymus recognovit se in et ex domo sua propria, sumptibus suis non exiguis a solo erecta, iusto titulo emptionis acquisita, in eiusdem civitatis circulo in acie eundo ad Ecclesiam Sacri Corporis Christi penes domum successorum spectabilis olim domini Valentini Spilerek consulis Leopoldiensis sita, eidem praefato Generoso Gabrieli Rozen, fuisse praefati collatori et datori, pleno iure ac libera potestate, cauto et firmo perpetuo venditionis titulo vendidisse, prout per praesentes vendit et resignat vigore vendere censum annuum florenorum viginti quattuor pecuniae et numeri polonicalis in regno currentis, quemlibet grossum triginta computando, ex domo praefata perpetuo insolidum reale et in effectu, quotannis dandum, solvendum et praestandum Venerabilibus Benevolentiae Reverendorum Praeposito et Mansionariis Ecclesiae Metropolitanae Leopoldiensis, qui pro peccatis et salute animae praefati Generosi Gabrielis Rozen missas sacras quotidie iuxta erectionem factam vel faciendam celebrarent, Officium Beatissimae Mariae Virginis cantare absolverent, sacrificiumque laudis Deo omnipotenti offerrent in bonorem Genetricis redderent temporibus perpetuis; quem censum florenorum viginti quatuor fatus Hieronymus Wedelski pro se coniuge, successoribusque omnibus et singulis spondendo in praefatam eadem domo insolidum reformavit, assecuravit, ratificavit et hypothecavit, totam et integram praefatam domum lapideam hypothecae, pignoris loco civiore non dubitato opponendo, atque soluturum se successoresque suos submisit praefatis Mansionariis ad praesens et in posterum pro tempore existentibus quotannis, et annis singulis in quatuor temporibus singulis quadrantibus vel quattuorlegitimis anni cuiuslibet quatuor, videlicet Pentecostes, Exaltationis Sanctae Crucis et Sanctae Luciae Virginis particulatim, et per partes florenorum sex pecuniae et numeri polonici absque ulla difficultate, molestia, et retentionis et facti remedii, beneficiis dilationibus, et aliis quibusvis auxiliis, quibus se iuvare, teci ac defendere valeret. Quibus quidem omnibus generali renunciavit, et praesenti fuanitissimoque remuntiat, ita ut specialitas generalitati, et contra non derogat. Pro quibus quidem censibus singulis quadrantibus in opus habebunt ipsi Venerabiles Mansionarii vel eorum aliquis in domum praefatam, causas eamdem emendandi venire, quimimo libera facultate a domo alteri ex mansionariis cedendi pro arbitrio ipsorum iure praefatus Famatus Hieronymus cumque etiam successores vel domus praefatae quicumque illi fuerint possessores, vectes ad domum lapideam Mansionariorum decem marcellarum benis civitatis sub quolibet quartuali in petendo a quartuali Exaltationis Sanctae Crucis in anno primi praeterituro referre vel per famulum idoneum mittere, atque ad manus scholae Mansionariorum reddere debebunt. De qua huiusmodi solutione, et recepta pecunia praefatus Praepositus Mansionariorum debet quietationem manu propria scriptam et sigillo suo consignatam eidem praefato Famato Hieronymo Wedelski et eius successoribus dare et tradere. Cuius quidem Mansionariorum quietationis pondus de solutis usque ad tempus effossa quietationis stans habitura stare debit iuxta et durabit, ipse census in supradicta domo lapidea sumptuosa tam diu quam diu eandem possederint et habitatores a solutione census praefati quantitate summae florenorum quadringentorum fatus donator vel eius successores domusque praefatae possessores ab eo onere et nexu, atque adeo necessitate solvendi annui census viginti quatuor florenorum liberam non fecerint, prout ipse Famatus Hieronymus aromatarius suo et nobilis uxoris suae nomine se emturum censibus sibi et suis successoribus domusque praefatae possessoribus liberam facultatem et potestatem reservaverit et reservat, ut si et quando illis placuerit, arrendare praestito tamen speciali scitu praedictorum mansionariorum pro tempore existentium, tum etiam officio mei Consularis Leopoldiensis vicem et munus hac in parte praeditis, etc. Cui vero Gabrieli Rozen percipienti et oblatis suis petitionem et mandatum eidem Generoso pro tunc infrascripta percipientes, possint ipsos florenorum quadringentos numerare dare et tradere, alicui Civi Leopoldiensi bene possessori nato, census profusa et libera bona et simiam praefata substantia et excellentia habere tenenti, ut pacifice et quietos possideant, ac in se et successores suos pensionem praefati census florenorum viginti quatuor portio ad ratas et tempora suprascripta memoratis Venerabilibus Mansionariis solvant sponte benevoleque recepientes et recognoscentes in bonisqua sua immobilia transferre et ipsa bona ad eundem mutuam mutatam et quaternariam particulatim pensionis obligandi et subiciendi, ut sic semper praefatis Venerabilibus Mansionariis et officio eidem Consulari vigi cultus divinus celebrandorum officium Beatissimae Mariae Virginis et Missarum ad laudem Dei Maiestatis et laudem Generositatis eius non auferret temporibus perpetuis. Et quoniam, post ipse praefatus Famatus Hieronymus Aromatarius non fecerit vel successores eius non fecerint, semper memorata domus lapidea eius in agra, et ii qui eam inhabitarent possessoressolvent dictum censum florenorum viginti quattuor in quatuor temporibus singulis annis praestanda obligati manebunt, quousque ab hac prima obligatione ipsi qui eorum successores se eliberaverint; quimimo omnia damna et expensas tantum et sumptus necessarios accepta, quantiscumque in ratas et terminos praestitum praefatum censum solvere neglexerint, ipsis mansionariis persolvent, et pro tempore existentibus solvere debebunt sine sacramento iniurandi et sine aliqua testium munditio et probatione per iudicias taxationes, vel arbitrio, seu etiam arbitramento boni viri, sed in hac parte simplici verbo et nuda assertione dictorum Mansionariorum vel unius ex eis credere et stare, sine ulla contradictione erunt astricti et replebuntur praefatus quoque Generosus Gabriel Rozen praedicte summae florenorum quadringentorum in censum perpetuum et aeternum, liberalis dator et collator, palam libere benevoleque in praesentia memorati Famati Hieronymi Wedelski aromatarii prose et omnibus suis et liberis successoribusque communibus ad autenticiorem confessionem perit ab officio hoc Consulari ut munus Provisorum et Executorum ratione et virtutis solutionis eiusmodi census annui, et ratione translationis ac transportationis eiusdem summae sub eadem census solvendi conditione in possessores alterius lapideae civis Leopoldiensis bene possessionati, si ita necessitas efflagitaverit, prout supra latius est expressum, in se pro amore laudis divinae reciperent, serio operam darent. Hieronymus Wedelski eiusque successores seu domus praefatae census solvens, non personae, sed in successores etc. recipiamus, et pro virtute laudis Dei omnipotentis et commotionem eius pro amore laudis divinae reciperemus, serio operam darent, nec unquam actione aliqua in solvendo eiusmodi censu commissarentur, neque ex antecedentem census neglecta, (quod absit) solutione, sacrificia laudis divinae et cantus officii Beatissimae Mariae Virginis in eadem Ecclesia Metropolitana per dictos Mansionarios absolvi demerentur; quimimo, quando quidem domus praefata lapidea censualis iurisdictioni more Civili subesset subiectuque, quotiescumque Venerabilis Senior Mansionarius ad officium meum census praefati neglectam post denegatam solutionem detulerit, et querela deposuerit, toties possessorem domus praefatae quicunque ille fuerit ad solutionem eiusmodi census praemissis de iure citationibus sub poenis legalibus adigemus, successoresque sui adigent nec cessabunt sed procedere facient, quousque censum totum retentum integre solverit. Super quem vigore administrandae per officium meum iustitiae ratione no soluti census praedicti facta coniecit praefatus Famatus Hieronymus Wedelski aromatarius pro se coniugeque sua liberisque communibus palam et libere consensit, seque et successores suos submisit in forma obligationis plenissima. In cuius rei fidem sigillum oppidum appositum. Actum Leopoli feria quarta post festum Sancti Trinitatis proxima, Anno domini Millesimo quingentesimo nonagesimo secundo. Andreas Madrowycz Notarius civitatis. Tenor vero obligati Honestae Annae Nobilis Hieronymi Wedelski Aromatarii civis Leopoldiensis uxoris talis est et sequitur: Consules Civitatis Leopoldiensis. Universis et singulis quorum interest per praesentes significamus. Quomodo coram mea consulari residentia comparens personaliter Honesta Anna Nobilis olim Famati Hieronymi Wedelski dicti Wytembergier Aromatarii civis Leopoldiensis Coniux legitima, in praesentia eiusdem mariti sui sana mente et corpore existens non compulsa, non coacta, neque aliquo devio errore seducta, per Honestum Martinum Staniszufovem providum citharistam tutorem sibi ad eum actum cum consensu mariti sui assumptum, palam, publice, benevoleque et recognoscens, consensit super inscriptione per praefatum maritum suum coram eodem officio de actu feria quarta post festum Sacri Corporis Christi proxima anni transacti currens recognita, partim debiti florenorum quadringentorum a Generoso Gabriele Rozen acceptorum, de levatorumque venditionis Census Annui florenorum viginti quattuor pecuniae et numeri polonici quotannis ad certas ratas dictis Mansionariis Ecclesiae Metropolitanae Leopoldiensis persolvendum, in et domo lapidea hic Leopoli penes [...] Wylkowa in acie eundo ad aedem Sacri Corporis Christi hypothecatorum. Itaque pro rata sua parte coniugali inscriptionem praefatam tangit, si ut ipsa praesens adesset, tuturam mariti sui recognosceret cum omnibus punctis, clausulis et conditionibus plene et integre approbans, et rata fecit perpetuum forma consensus et approbationis inscriptionis perfectissima. In cuius rei fidem sigillum meum praesentibus est appressum. Datum Leopoli feria quinta post Dominicam Exaudi proxima anno Domini Millesimo Quingentesimo nonagesimo tertio. Andreas Madrowicz Notarius civitatis. Quo quidem instrumento coram nobis ita exhibito, lecto et recepto, idem praefatus donator magna cum instantia petiit, quatenus praedictam quadringentorum florenorum donationem cum praefati census perpetui redimibilis instrumento eiusque omnibus clausulis, punctis et apicibus Auctoritate ordinaria nostra approbare, confirmare, ratificare, libertatique et immunitati Ecclesiasticae asscribere et incorporare, dignaremur. Nos vero communi iuri ac consuetudini retro obtentae innitentes, [...] ni omni cridatam et con omnes et singulos quoscunque, aut acrique actione directa vel indirecta, communiter vel divisim interesse aliquod habere putantes in forma solita duci decrevimus, et decrevimus, certumque et peremptorium terminum assignari. Ad videndum et audiendum praemissa fieri, confirmari et prout petitur perpetuari. In quo quidem termino et in data praesentium praefatis Generosus Gabriel Rozen coram nobis pro [...] ad causas audiendas et iura reddenda praesidentibus, huiusmodi quasi heredes, eorumque seu certa debere et legitimo per quatuor factis et reali repetitione omnium praefatorum contumacia accusata, praefata donationem ac emptionis census perpetui instrumento per nos admitti, roborari, confirmarique, et declarari immunitati authoritatis ordinariae [...] fatus instanter et supplicavit postulavitque. Nos Ioannes Demetrius Solikowski Archiepiscopus memoratas amplas et inprimis parentatas pias et liberales donationes, ea [...] [...] [...] [...] et ultra hora solita expectatis non comparentibus et contumacibus prouti erant praenominatis, in eorum contumacia eidem domino Gabrieli Rozen ulterior [...] [...] [...] [...] dictae summae quadringentorum florenorum praemissae ac toto emptionis instrumento legitime et caute conscripto cum omnibus suis punctis, clausulis, conditionibus auctoritate nostra [...] [...] [...] [...] et immunitati Ecclesiae praesenti decreto asscribimus et incorporamus. Mandantes ministris tam pro tempore praedictis Venerabilibus Mansionariis, ut ea omnia et singula [...] [...] [...] diligenter ac devote impleant praesentibus futuris ac perpetuis temporibus duraturo. In quorum omnium praemissorum fidem et evidentem testimonium sigillum nostrum et praefati domini Gabrielis [...] subscriptione propria his appensum. Actum et datum Leopoli die decima Mensis Decembris Anno Domini Millesimo quingentesimo nonagesimo tertio, praesentibus ibidem Venerabilibus Stanislao Zierniski Decano, Alberto Czirligly Praeposito, Bartholomaeo Ryz[?]onovio canonicis Leopoliensibus et testibus ad praemissa. Et me Bartholomaeo Ryz[?]onovio Canonico Notario Leopoliensi publico notario. [Subscriptio:] Gabriel Rozen de Roznow manu propria. [Subscriptio wystawcy:] Nos Demetrius Solikowski archiepiscopus Leopoliensis manu propria