Stanisław Usman do burmistrza Lwowa w sprawie sreber kościoła żółkiewskiego

[S. 2] Wielce Mości Panie Burmistrzu Lwowski, Mój Wielce Mości Panie! Będąc w zeszłym tygodniu w Żółkwi, aby odwiedzić Jego Mość Księdza Archidiakona, mego miłościwego pana, [dowiedziałem się], jak wielka jest strata sreber tego kościoła. W co, proszę, Jego Królewska Mość, nasz miłościwy pan, wtrącił jako patron swój autorytet i pragnie mieć informację, jakie konkretnie srebro zostało pozostawione w czasie oblężenia tureckiego, zabrane z archiwum kościoła metropolitalnego lwowskiego, ponieważ istnieje adnotacja w kwicie wydanym przez całą gminę magistratu, że na wykup sreber kościoła żółkiewskiego. A zatem, abym udzielił o tym informacji [S. 3] Jego Mości Księdzu Archidiakonowi, memu miłościwemu panu, a czyniąc zadość Jego Mości Księdzu Archidiakonowi, proszę, aby Wasza Mość, mój pan, raczył wypytać Ichmościów Panów Rajców, moich miłościwych panów, a mianowicie Jego Mość Pana Ropińskiego, mego miłościwego pana, gdyż Jego Mość musi o tym wiedzieć, i aby to mogło nastąpić dyskretnie albo jawnie, bo skoro tylko poznam dokumenty, odpiszę do Żółkwi, gdyż to poważne śledztwo. Bo i król, Jego Mość, nasz miłościwy pan nalega, aby zwrócono to, co niesprawiedliwie przez oszustwo zostało zabrane, zaniósłszy skargę do króla, Jego Mości, naszego miłościwego pana w tej mierze. Chciano pisać do Waszmościów, moich miłościwych panów, lecz Jego Mość Ksiądz Archidiakon, mój miłościwy pan, zaręczył swym słowem, że Ichmoście, moi miłościwi panowie, są w tej sprawie sprawiedliwi i [będą] sprawiedliwymi sędziami [...]. W czym wzywając Waszmościów, moich panów, także w imieniu Najjaśniejszego i Najprzewielebniejszego Pana Sufragana [...] wsparcie [...] Lwów, 2 grudnia 1687 r. Waszej Mości, mego miłościwego pana i od dawna patrona, najniższy w usługach Stanisław Usman

[S. 2] + Mnie Wiele M[ości] Panie Burmistrzu Lwowski Moj Wiele M[ości] Panie Będąc przeszłego Tygodnia w Żołkwi Nawidzić J[eg]o M[ość] X[iędza] Archidiakona M[ego] M[iłościwego] Pana, ze facies et Mons est jactura Srebra Kościoła tego; w czym q[uae]so J[ego] K[rólewska] M[ość] Pan Nasz Miłościwy interposuit suam iako Patron authoritatem i chce mieć informacią, iakie Srebro in specie było zostawione sub tem- pore obsidionis Turcicę ex Archivio Eccle- siae Metropolitane Leopoliens[is] wziętego, ponieważ iest nota, w kwicie danym a tota Communitate Magistratu, że na wy- kupno Srebra Kościoła Żołkiewskiego. A tak, żebym dał o tym informacią [S. 3] + J[eg]o M[oś]ć X[iędzu] Archidiakonowi Memu M[iłościwemu] P[anu], a k woli coi J[ego] M[oś]ć J[eg]o M[oś]ć X[iądz] Archidiakon, proszę abyś W[asza] M[ość] M[ój] Pan raczył inquirere Ich M[ośció]w P[anó]w Radziec Moich M[ościwych] Panow, mianowicie J[eg]o M[ość] P[ana] Ropińskiego M[iłościwego] P[ana], bo J[eg]o M[ość] ma wiedzieć a gdyby mogło być discre[te] albo inhospite, bo uznałysz documenta wypy- tam do Żołkwi gdyż seria inquiricia; bo y Krol J[ego] M[ość] Pan Nasz Miłościwy instat, aby co iniuste per deceptem illius powzięte było restituent; żem querelam Krolowi J[ego] M[ości] Panu Naszemu M[iłościwe]mu w tey mierze; chciano pisać do W[aszych] M[ośció]w Moich M[iłościwych] P[anó]w, ale J[eg]o M[ość] X[iądz] Archidi- ako[n] M[ój] M[iłościwy] Pan interposuit fidem suam że Ich M[ość] M[ościwi] P[anowie] in hac causa justo et justi Ju- dices, expresse versice. W czym W[asze] M[ości] M[oi] Panow requiruiąc imieniem także et Nomine Ill[ustrissi]mi et R[everen]d[issi]mi D[omi]ni Suffragani Pri- wsparcie [...] Leopoli 2da Xbris 1687. W[asze] M[ości] Mego M[iłościwego] Pana y zdawna Patronu Nay- niższym do Usług St. Usman