List ks. Chryzostoma Janieckiego do Wojciecha Zimnickiego w sprawie podarków piwa

[S. 2] Najsławniejszy i Najroztropniejszy Panie, Panie i Przyjacielu. Późne powinszowanie nie zwykło być ganione, gdy nie w złym zamiarze bywa odwleczone. Osobliwym to jest w mojej intencji, by przy dobrym zdrowiu szczęśliwego powodzenia Waszmości życzyć i o to Boga prosić, czego obojga i w obecnej chwili Waszmości pilnie życzę, abyś mnie raczył zachować w dawnej swej łasce. Jako kolędę winszuję w Rohatynie [...] Waszmości? Owego półbeczkę posyłam dla Waszmości. Jeśli wola księdza arcybiskupa (do którego i list przesyłam), trzy półbeczki posyłam. Proszę wielce Waszmości Mego Pana, nie żałuj trudu i sam albo w moim imieniu oddaj, przy którym to oddaniu, abyś Waszmość ze względu na przyjaźń i swą zręczność wstawiennictwo uczynił, wielokrotnie proszę. Zaofiarowałem ci już posługi moje jeszcze przy arcybiskupim ingresie, lecz z powodu wielkiego tłumu do poznania nie doszło. Teraz, gdy będę we Lwowie, znowu ich ponowić nie omieszkam. Dwie półbeczki piwa zostają, z tych jedną księdzu oficjałowi, a drugą księdzu Barankowskiemu rozkaż Waszmość oddać. A proszę, abyś mnie w łasce swej zachował, i o przysługi proszę. Z Rohatyna, 26 stycznia [1640?] Waszmości Mego Pana życzliwy sługa, ks. Chryzostom Janiecki, protopop rohatyński [S. 3, adres:] Jegomości Panu i Przyjacielowi, Jego Mości Panu Wojciechowi Zimnickiemu, pisarzowi radzieckiemu lwowskiemu

[S. 2] Clarissime et Consultissime D[omi]ne: D[omi]ne et amice. Sera gratulatio reprehendi non solet, gdy nie animo maligno odwleczona bywa. Singulare to iest in mea intentione przy zdrowiu dobrym szczęśliwego powodzenia V[a]m[ci] życzyć, y oto k Bogu prosić, czego oboyga y teraźnieyszym praesentiar[um] mieyscu V[a]m[ci] pilnie życzę, abyś mnie w starych kątach łasce swey chować raczył. Za kolendę win- szę w Rohatynie bantem V[a]m[ci]? Owego pół- beczki posyłam na stronę V[a]m[ci]. Ieśli X[iędzu] Arcybiskupom wola (do którego y list posyłam) trzy półbeczki posyłam. Proszę wielce V[a]m[ci] M[iłości] M[ego] P[ana], nie żałui pracy, a sam vel nomine meo oddać przy ktorym oddaniu abyś V[a]m[ć] pro amicitia et dexteritate sua bona verba dał, etiam atq[ue] etiam oro. Oddałem ci iuż posługi moie, ie[szcze] przy arcyb[iskupim] ingressie, ale dla wielki[ey] freqwentiey do znaiomości nie przyszło. Teraz gdy będę we Lwowie znowu ich ponowię nie omieszkam. Dwa półbeczki piwa zostaie, z tych ieden X[iędzu] Officialowi a drugi X[iędzu] Barankowskiemu rozkaż V[a]m[ć] oddać. A żebyś mnie w łasce swey chować, y posługi proszę. Z Rohatyna 26 Ian[uarii] [1640?] V[a]m[ci] M[iłości] M[ego] P[ana] życzliwy sługa X. Chryzostom Janiecki Protop[op] Rohaty[nski] [S. 3, adres:] I[e]m[n]ci M[oś]ci Panu y Przy- iacielowi Iego M[o]sci P[anu] Woycie- chowi Zymnickiemu Pisarzowi Ra- dzieckiemu Lwowskiemu