Rozgraniczenie dóbr Zboiska i Grzybowice od gruntów Lwowa

Zygmunt III, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki i inflancki oraz dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Urodzony, wierny nam i miły! Toczą się spory między Twoimi dobrami Zboiska i Grzybowice a dobrami naszego miasta Lwowa. W tej sprawie zapadł już wyrok trybunalski, który skierował ją do rozpatrzenia na miejscu. Żądamy zatem, abyś, gdy zostaniesz zawiadomiony o postępowaniu, przyczynił się do zakończenia sporu. Dopilnuj przy tym, aby granice dóbr naszego miasta wraz z przyległymi gruntami zostały należycie wytyczone, bez uszczerbku dla tych dóbr. Uczyń to ze względu na sprawiedliwość i swój obowiązek. Życzymy Ci dobrego zdrowia od Pana Boga. Dano w Warszawie w marcu 1623 roku [dzień pozostawiono pusty], w trzydziestym szóstym roku naszego panowania w Polsce i dwudziestym dziewiątym w Szwecji. Zygmunt, król. Adres: Do wielmożnego Stanisława Żorawińskiego, kasztelana bełskiego, starosty włodzimierskiego, wiernego nam i miłego.

Zygmunt III z Bożej łaski król Polski, wielkie książę litewskie, ruskie, pruskie, mazowieckie, żmudzkie, inflanckie i szwedzki, gotski, wandalski dziedziczny król. Urodzony wiernie nam miły. Zachodzą pewne differentie i różnice między dobrami Wierności Twej Zboiskiem i Grzybowicami a dobrami miasta naszego Lwowa, w której sprawie już też decret trybunalski zaszedł, który na miejsce tę sprawę odesłał. Przeto żądamy Wierności Twej, abyś Wierność Twa, gdy do tej sprawy obwieszczony będziesz, do uspokojenia się onej przyłożył, w to jednak wglądając, aby dobra miasta naszego dostatecznie z gruntami ich przyległymi bez szkody ograniczone były. Co uczynisz dla samej słuszności i powinności swej, któremu za tym zdrowia dobrego od Pana Boga życzem. Dan w Warszawie dnia [niewypełnione] miesiąca marca Roku Pańskiego MDCXXIII, panowania naszego polskiego XXXVI, szwedzkiego XXIX. Sigismundus Rex. [Adres, uzupełniony z odpisu:] Wielmożnemu Stanisławowi Żorawińskiemu, kasztelanowi bełskiemu, staroście włodzimierskiemu, wiernie nam miłemu.