Podziękowanie Kajetana Młodeckiego dla magistratu Lwowa za poparcie na prepozyturę

[S. 2] Wielce Szlachetni i Znakomici Panowie, Panowie i Patroni Najczcigodniejsi! Trudno nie przyznać, że stało się to dzięki szczególnej łasce i dobroci Waszych Wielmożności, moich Panów i Dobrodziejów, iż zazdrosna nadzieja wielu ubiegających się o godność prepozytury tutejszego kościoła metropolitalnego ustąpiła jednemu – a że mojej osobie, to z tym większym podziwem. Któż by się spodziewał tak wylewnej życzliwości Prześwietnego Magistratu? I żebym ja, po raz pierwszy prezentując się na tym miejscu, to jest w izbie radzieckiej, śmiał zaraz stanąć tam, gdzie chyba tylko dzięki długiemu ciągowi zasług, nieustannej praktyce [S. 3] i głębszemu obyciu w szacunku dla Waszych Wielmożności Panów Dobrodziejów ledwie godziło się zasiąść zdolnościom weterana. Wiem dobrze, że godność ta, należna zdatniejszym osobom, pełna jest niezliczonej zawiści, śliska w stawianiu kroków, trudna w sprawowaniu, a pamięć o niej [pozostaje] dla potomności z jej dzieł, przez co w przypadku zaniedbania podlega nieskończonemu sądowi u Boga i ludzi. Dosyć byłoby dla mnie szczęścia nie tyle sprawować urząd, ile być uznanym przez innych za godnego niego, gdyby nie dodawała mi otuchy ta refleksja, [S. 4] że cokolwiek się dzieje, dzieje się z woli Boga; że ja w swoim czasie niczym innym nie będę, jak tylko wiernym szafarzem mego urzędu dla wypełniania świątobliwych dyspozycji Waszych Wielmożności Panów Dobrodziejów; i że zacne zgromadzenie zechce dla własnego honoru pielęgnować w mojej osobie ów zaszczyt głosów wybranych spośród tysięcy. Przyjmując tedy z uniżonym podziękowaniem głosy łaskawe dla mojej osoby na tę prałaturę w przypadku wakatu, upraszam o dobroczynne ich wpisanie do ksiąg radzieckich, [S. 5] z wyznaniem wiecznej wdzięczności i uszanowania. Waszych Wielce Szlachetnych i Znakomitych Mościów najuniżeńszy sługa Kajetan z Młodecyna Młodecki, kanonik archikatedry lwowskiej, infułat [...], własnoręcznie. Dan we Lwowie, dnia 17 maja 1758 roku.

[S. 2] Prænobiles & Spectabiles Domini, D[omi]ni. & Patroni Observandissimi. Trudno nie przyznać, że to szczegulney łaski y dobroci WW. WW[mośći]om Panów y Dobrodziejów moich stetit favore, iż multorum o Præposituralną Metro- polii tuteyszey Kościoła Godność, spes invidio- sa Procorum, uni cessit: a że Osobie moiey tym z większym podziwieniem. Ktożby się spodziewał, tam effusam Przeswiet- nego Magistratu benevolentiam? a żebym pier- wszy raz na tym mieyscu, to iest in Stuba Con- sulari prezentuiącysię, tam śmiał zaraz sta- nąć, gdzie chyba longo meritorum, continuæ praxis [S. 3] y głębszey w respektach WW. Ww[mośći]mm Panów Dobrodziejów znaiomości usu, Veterana ledwo zasiadka go- dziło się capacitati. Wiem dobrze, że ta godność zdatnieyszym na- leżąca subjectom, nie zliczkoney pełna inwidiy, ślizka w kroku, trudna w exekucyi; a pamią- tka ex suis operibus Potomności, zkąd in casu Omissionis, nieskończoney u Boga y Ludzi podlega censurze. Dosyć by mi było szczęścia, non tam fungi Magistratu, quam Eo dignum ab Alijs ju- dicari: gdyby mnie ta nie animowała re- [S. 4] -flexya; że quid quid fit: DEI nutu fit. Żeto Ja swego czasu nic innego nie będę, tylko na Zbieranie Swię- tobliwych WW. WW[mośći]m[o]m Panow Dobrodziejow dyspozycyi Fidelis Oficij mei Administer: Że takiż Calculi Gloriam Selectorum ex mil- libus Zacne Zgromadzenie, pro Honore pro- prio w Osobie moiey piastować zechce, Gdy tedy obeymuię z Uniżonym podzięko- waniem, łaskawe na Osobę moię, in Casu Vacantiæ, tey Prełatury Vota, o dobroczyn- ną annotacyą onych! in Actis Consulari- bus [S. 5] bus upraszam, z Wyznaniem æviternæ gratitudinis et Venerationis; Prænobilium et Spectabilium Dominat[ionum] Vestrarum Servus Obsequentissimus Cajetanus de Młodecin Młodecki Can[onicus] Archi Cath[edralis] Leop[oliensis] Infulatus Co[...] mpp Datt: Leopoli die! 17. Maii 1758. Anno.