List Augusta Fryderyka Moszyńskiego wyjaśniający kwestię werbunku ludzi we Lwowie

[S. 2] Panie [...] Dowiedziawszy się, że rozeszła się wieść, jakoby pruscy oficerowie pod obcą barwą werbowali ludzi we Lwowie, nie chciałem dłużej zostawiać Wielmożnego Pana w tym przypuszczeniu, lecz przez ten list zapewnić, że to są moi właśni ludzie, którzy zostali przeze mnie w tym celu wysłani, aby przyprowadzali mi ludzi, których potrzebuję do mojej służby i którzy dobrowolnie chcą mi służyć. Proszę zatem Wielmożnego Pana, abyś nie był im przeszkodą, a wręcz w razie potrzeby zechciał wspierać ich swoją radą. Życzliwość Wielmożnego Pana przy tej okazji uznam za dowód Jego przychylności ku mnie, za którą zawsze okażę się wdzięczny, pozostając z wszelkim szacunkiem Wielmożnego Mojego Mościwego Pana w Załoźcach, dnia 15 lutego 1747 szczerze życzliwy sługa A. Moszyński [S. 3] Aby zaś pod moim imieniem nie doszło do jakiegoś nadużycia, powiadamiam Wielmożnego Pana, że jest dwóch moich ludzi: jednemu na imię Betzold, a drugiemu Vogt. Pan komendant ich zna, podobnie jak lwowscy kupcy o nazwiskach Rof i Jonson, którzy mogą dać o nich świadectwo; żadnych innych we Lwowie nie mam. [S. 4] [...] [S. 5] [...]

[S. 2] Monsieur [kilka nieczytelnych, silnie zatartych linijek tekstu] Dowiedziawszy się ze się wiesc rozniosła iakoby Pruscy officyerowie pod Barwą ludzi werbowali we Lwowie, niechciałem dłuzey WM[ości] Pana w tey suppozycyi zostawić, ale przez ten List aseku- rować ze to moi własni ludzie Są, ktorzy odemnie na to wysłani Są, aby mi Ludzi ktorych do moiey usługi potrzebuię y ktorzy dobrowolnie mi słuzyc chcą, przyprowadza- li; proszę zatym WM[ości] Pana, abysz im, nie był przeszkodą, owszem in casu potrzeby, ich chciał Swoią radą assistowac, uznam WM[ości] Pana łac- ność w tey okazyi za dowod Affektu iego ku mnie za ktory zawsze Się wdzięcznym pokazę zostaiąc z wszelką consideratią WM[ości] M[ego] M[ościwego] Pana w Załoscach d[nia] 15 Feb[ruarii] 1747 Szczero zyczliwy sługa A Moszynski [S. 3] zeby zas pod moim imieniem iaki abusus się nie trafił avizuię WMPana ze dwoch moich Ludzi iest, iednemu imie Betzold a drugi Vogt, pan Komendant ich zna, iako y Kupcy Lwowscy imieniem Rof et Jonson, ktorzy im Swiadectwo mogą dac, zadnych inszych we Lwowie nie mam; [S. 4] [czysta – paginacja ołówkiem: 2] [S. 5] [czysta – u dołu dopisek dawny:] No 3800