List Władysława Przyjemskiego do Jana Stanisława Jabłonowskiego w sprawie sejmiku i komisji

[S. 2] Jaśnie Wielmożny Mości Panie Wojewodo Wołyński, Mój wielce Miłościwy Panie i Bracie Życzliwy. List Waszej Mości Mojego Miłościwego Pana odebrałem na sejmiku i nasłuchiwałem przez cały czas, czy kto wniesie tę sprawę, w której z pewnością poczytałbym sobie za szczęście dać publicznie deklarację mego niezmiennego afektu ku Waszej Mości Mojemu Panu. Nawet Bóg wie, że pod koniec sejmiku nie przyszło mi to na pamięć, a był on po odjeździe Ichmościów [S. 3] Panów Kolegów trudny, jak to zwykle bywa – niespokojny aż do końca. Choć zaś tutejsza odległość [...] nie pozwoliła pielęgnować mego afektu ku Waszej Mości Mojemu Panu, trwa on jednak niezmiennie. Jeśli Bóg da, na przyszłej komisji mogłaby się zmieścić sprawa Waszej Mości Mojego Pana, tylko potrzebny będzie list do całej komisji. A teraz zostaję W Środzie, 22 kwietnia 1697 Waszej Mości Mojego Miłościwego Pana uprzejmie życzliwym bratem i sługą, Władysław Przyjemski, wojewoda kaliski [własnoręcznie]

[S. 2] Iasnie Wielmozny M[ości] Panie Wojewodo Wo[łyński] Moy wielce M[ościwy] Panie y Bracie Życzli[wy]. List W[aszej] M[ości] M[ojego] M[iłościwego] Pana odebrałem na seymiku y słuchałem przes cały czas aby był kto tę materią wniósł w ktorą pewnie bym był miał sobie za sczęsliwość publi- ce sam nieodmiennego dac ku W[aszej] M[ości] M[ojemu] Panu affektu declarationem. Nawet Bog zna że mi na pamięć na końcu seymiku nie przyszło, ktory był po odiezdzie JchM[ościów] [S. 3] Jm[ci] Panow Kollegow trudny, iak to zwyczay nie in motu finis. Lubo zas distran-[tia?] hic loci nie pozwoliła cultivare dalszy affekt moy ku W[aszej] M[ości] M[ojemu] Panu constans iednak viget na przyszły da Bog komissiy mogłby się zmiescic interes W[aszej] M[ości] M[ojego] Pana tylko do całey komissiy listu trzeba będzie a teraz zostawam W Środzie 22 April[is] 1697 W[aszej] M[ości] M[ojego] M[iłościwego] Pana uporzeymie zyczliwym Bratem y posługaczem W Przyiemski W K[alis]ki [mpp.]