Przekład / tekst współczesny
[S. 2]
Panie
Nie mogłam odpowiedzieć poprzednią pocztą na list, jaki zechciał Pan do mnie napisać, ponieważ doręczono mi go dopiero po odejściu poczty. Proszę Pana, by był Pan przekonany, że nikt nie może brać bardziej szczerego udziału niż ja w szczęśliwym rozwiązaniu mojej siostry, o którą
[S. 4]
niezmiernie się niepokoiłam, dopóki nie dowiedziałam się o jej przybyciu do Lwowa, z powodu stanu, w jakim się znajdowała. Jestem Panu nieskończenie wdzięczna za współczucie, jakie zechciał Pan okazać wobec wszystkich nieszczęść naszej rodziny, oraz za wszystko, co uprzejmego raczył Pan do mnie o nich napisać. Powiedziałam o tym memu mężowi i jego ojcu, którzy bardzo pokornie Panu dziękują i proszą o zachowanie tych samych uczuć. Mam nadzieję, Panie, że powinowactwo,
[S. 3]
które jest między nami, przyczyni się do ich podtrzymania, zwłaszcza że znając Pana jako człowieka tak prawego, jakim Pan jest, nie wątpię w ból, jaki Pan odczuwa, widząc wszystko, co czyni się przeciwko naszemu domowi, i sposób, w jaki zeń postąpiono. Kończę pisać o sprawie, która jedynie odnawia moje zmartwienia, i poprzestanę w tej chwili na zapewnieniu Pana, że nikt nie może być z większą szczerością niż ja,
Panie,
Pana najpokorniejszą
i najposłuszniejszą siostrą
oraz sługą
M. Sapieha
w Warszawie, 2 marca 1701
[S. 5]
Błagam Pana, by zechciał Pan mieć dobroć przesłać mi mały pakiet, który ma Pan dla mnie od królowej, tą samą drogą, którą doręczy Pan przesyłkę pani kanclerzyny.
[S. 6, adres:]
Do Jego Ekscelencji
Pana Wojewody
Ruskiego
we Lwowie
Oryginalne brzmienie — transkrypcja
[S. 2]
Monsieur
Je ne pu faire responce le derniere ordinaire
a la lettre que vous m'aués fait l'honneur
de m'escrire parsquelle ne me fust rendue
qu'apres que la poste fust partie, je
vous prie monsieur d'estre persuadée
que l'on ne peut prendre plus de
part que j'ay fait a l'heureuse acou-
chement de ma soeur, de laquelle
[S. 4]
j'ay esté extremement inquiete jusque
que je l'ay sceu arrivée a Leopol a cause
de l'estat ou elle estoit, je vous suis
infiniment obligée monsieur de la
part que vous voulés bien prendre
a tout les malheur de nostre famille
et de tout ce que vous me mandés
d'obligent pour eux je l'ay dit a mon
mary et a monsieur son pere lesquelles
vous en remercie tres humblement et vous
demende la continuation de ces mesme
sentiment, j'espere monsieur que l'aliance
[S. 3]
qui est entre nous contribuera a les conserver
outre que vous connoissent aussi juste que vous
este je ne doute point de la peine que vous
aués a voir tout ce qu'on fait contre nostre
maison et la maniere dont l'on en a use, je
finis sur vne matiere qui ne fait que renouueller
mes chagrins, et me contenteray presentement
de vous assurer que l'on ne peut estre avec
plus de verité que je suis
Monsieur
Vostre tres humble
et tres obeisente soeur
&te servante
M Sapieha
a Varsovie ce 2 mars 1701
[S. 5]
je vous suplie monsieur d'avoir la
bonté de m'envoyer le petit paquet
que vous aués de la reyne pour
moy par la mesme voye que vous
ferés tenir celuy de madame la chanceliere
[S. 6, adres:]
A Son Excellence
Monsieur le Palatin
de Rusie
a Leopol
Uwagi do odczytu
Prawidłowa kolejność tekstu w bifolium to: s. 2 -> s. 4 (oznaczona u góry ołówkiem '2') -> s. 3 (z formułą pożegnalną, podpisem i datą) -> s. 5 (dopisane postscriptum na czwartej stronie arkusza); s. 6 to osobna adresówka (koperta z cyfrą '3'). Inwentarz mylnie odczytuje inicjał 'M' jako imię 'Marianna'; w rzeczywistości autorką podpisującą się jako 'soeur' (szwagierka) jest Maria Krystyna z de Béthune'ów Sapieżyna (żona Aleksandra Pawła Sapiehy), rodzona siostra Joanny Marii de Béthune Jabłonowskiej (żony adresata, wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego), o której szczęśliwym porodzie we Lwowie pisze w liście. Wzmiankowany 'monsieur son pere' to teść autorki, hetman wielki litewski Kazimierz Jan Sapieha (list nawiązuje do nieszczęść domu Sapiehów po bitwie pod Olkienikami z 1700 r.).
