Przekład / tekst współczesny
[S. 2]
Jaśnie Wielmożny Mości Dobrodzieju.
Ja
Żegnając Waszą Miłość Mojego Pana i Dobrodzieja, zapomniałem o jedną jeszcze rzecz Waszą Miłość Mojego Pana i Dobrodzieja prosić, więc teraz uprzejmie Waszą Miłość Mojego Pana i Dobrodzieja proszę, abym mógł przy swoim boku trzymać jednego pokojowego, który jeszcze za życia Nieboszczyka mi służył i dotychczas służy, chociaż Jegomość Dobrodziej mu płacić nie będzie, byle tylko miał wikt. Proszę tedy Waszą Miłość Dobrodzieja o tę łaskę, boć po staremu
[S. 3]
bez niego się nie obejdę, bo nie będzie miał kto sukniami i innymi drobiazgami zarządzać. Teraz łasce Waszej Mości Mojego Dobrodzieja na zawsze polecony zostaję.
Proszę o łaskawą odpowiedź i decyzję Waszej Miłości Dobrodzieja.
Waszej Miłości Mojego Pana i Dobrodzieja
z serca kochającym bratem i najniższym sługą
Józef Sierakowski
Ja Waszą Miłość Mojego Pana Dobrodzieja za nogi obłapiam. Pokłon czynię Jejmości Pani Wojewodzinej Dobrodziejce, a wstawiam się za tym pokojowym do Waszej Miłości Mojego Pana, żebyś to ze swej łaski zechciał uczynić, gdyż nie tylko sam jest stateczny [...], ale i Jegomość nieboszczyk bardzo go miłował; w niczym nie wątpię w łaskę [...] że
[S. 4]
Jejmość Dobrodziejce nisko się kłaniam Waszmościom Państwu obojgu i żegnam, żałując tego, że sama tego nieporęcznie [...]
to zechcesz [...]
[S. 5]
[Adres:]
Jaśnie Wielmożnemu Jegomości Panu Wojewodzie Ruskiemu, Dobrodziejowi Memu oddać należy.
Oryginalne brzmienie — transkrypcja
[S. 2]
#
1
Jasnie Wielmozny M[o]sci Dobrodzieiu.
Ego
Żegnaiąc W[aszą] M[iłość] M[ego] Pana y Dobrodzieia zapomniał[em]
o iednę jeszcze rzecz W[aszą] M[iłość] M[ego] Pana y Dobro-
dzieia prosic, więc teraz uprzeymie W[aszą] M[iłość]
M[ego] Pana y Dobrodzieia proszę, abym mogł
przy boku moim pokoiowego iednego
chowac, ktory jeszcze za żywota Nie-
boszczykowskiego mnie służył y do
tych czas służy, choc Jegomosc Do-
brodziey mu płacic nie będzie, byle
ieno wikt miał. Proszę tedy Waszey
Dobrodzieia o tę łaskę, boć po staremu
f. 34
[S. 3]
temi się nie obędę, bo nie będzie miał kto
sukniami y inszemi drobiazgami zawiadowac.
Teraz w łaskę W[aszej] M[ości] M[ego] Dobrodzieia na
zawsze zaleciony zostaię.
Prosze o łaskę Dobrodzieia
responsu Waszey Dobro[dziejowi?]
dekret.
W[aszej] M[iłoś]ci M[ego] Pana y Dobrodzieia
Z serca kochaiącym Bratem
y naynizszym sługą
Jozef Sierakowski
[Dopisek inną ręką, prawdopodobnie kobiecą:]
Ja W[aszą] M[iłość] M[ego] Pana Dobrodzieia za nogi obłapiam
Pokłon czynię Jeymosci Pani Woiewo-
dzinej Dobrodzice a przyczyniam się
zatym pokoiowem do W[aszej] M[iłoś]ci M[ego] Pana,
zebyś to z łaski swoiey chciał uczy-
nić, gdyz nietylko ze sam iest sta-
teczny w łaskach [dobri?], ale ze Jegomosc
nieboszczyk kochał sie w nim bardzo,
nic niewątpię po łasce NM[Pana?] ze
[S. 4]
2
Jmose Dobrodzika nisko kłaniam
W[aszym] M[ościom] Panu oboygu y zegnam załuiąc
tego ze sama tego nienorucznie [nieporęcznie?]
[...]
[Na dole:]
to zechcesz wy[...]tczic
[S. 5, adres:]
3
#
Jasnie Wielmoznemu Jego
mosci Panu Woiewodzie
Ruskiemu Dobrodziejowi
Memu oddac nalezy
Uwagi do odczytu
Brak daty dziennej i rocznej w tekście listu; data 1704 przyjęta za inwentarzem archiwalnym. List Józefa Sierakowskiego (starosty żytomierskiego) do wojewody ruskiego (Jana Stanisława Jabłonowskiego) z prośbą o zgodę na zatrzymanie pokojowego służącego (w inwentarzu błędnie określonego jako kamerdyner). Pod listem i na kolejnej karcie znajduje się dopisek inną ręką (kobiecy, prawdopodobnie żony nadawcy), zawierający wstawiennictwo za tymże pokojowym oraz ukłony dla wojewodziny ruskiej.
