Odzyskanie sreber kościoła żółkiewskiego zabranych podczas oblężenia Lwowa

Jan III, z łaski Bożej król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, podolski, podlaski, smoleński, siewierski, inflancki i czernihowski. Wielmożny i urodzeni, serdecznie nam mili i wierni! Zgodnie z intencją nowej konstytucji sejmowej powołaliśmy was wcześniej do komisji w sprawie naszego miasta Lwowa, dotyczącej wyrównania udziałów w okupie oraz innych spraw wynikłych podczas oblężenia tureckiego. Wiązała się z nią również szczególna krzywda naszego kościoła żółkiewskiego: niektórzy mieszczanie lwowscy podczas tego oblężenia zabrali przemocą jego srebro z depozytu w lwowskim kościele katedralnym. Nasza kancelaria nie wymieniła jednak tego w udzielonym wam zleceniu. Chcąc ochronić własność poświęconą Bogu, której naruszenie wymaga szybkiego ukarania i wykonania sprawiedliwości, oraz pragnąc przede wszystkim zwrócić srebro obrabowanemu kościołowi, powołaliśmy drugą komisję. Wyznaczyliśmy do niej wielebnych Jana Grabowieckiego, kanclerza lwowskiego, oraz Andrzeja Świecickiego [?], kustosza kamienieckiego, naszych sekretarzy, a także Franciszka Gałeckiego [?], starostę bydgoskiego, i Jana Cetnera, starostę lwowskiego. Mają oni, nie wchodząc w zakres dochodzenia waszej pierwszej komisji, odzyskać wyłącznie wspomniane srebro dla kościoła żółkiewskiego, a osoby, które bezprawnie nim handlowały, osądzić i ukarać stosownie do przewinienia. Komisarze ci, wykonując nasze polecenie, nakazali już swoim dekretem złożenie srebra w grodzie lwowskim. Usilnie zatem żądamy, abyście porozumieli się z nimi i wspólnie dopomogli im w przeprowadzeniu wyznaczonej czynności. Pomimo nieobecności wielu spośród was i członków drugiej komisji zasiądźcie teraz we Lwowie, aby zakończyć tę sprawę dotyczącą samego srebra. Zgodnie ze wspomnianym dekretem odbierzcie bez żadnej zwłoki srebro w takiej samej postaci, wartości i wadze, w jakich zostało złożone w depozycie i zabrane, oraz według spisu przedstawionego przez kościół żółkiewski. Odeślijcie je natychmiast do nas, ewentualnie pieniądze stanowiące jego sprawiedliwy ekwiwalent. Jeżeli zaś ujawnią się nadużycia w handlu tym srebrem i jego sprzedaży, należycie ukarzcie winnych. Nakażcie niezwłoczne wykonanie orzeczenia wobec ich osób i majątków i sami przeprowadźcie je od razu wraz ze starostą lwowskim. Uczyńcie to dla naszej łaski i z obowiązku strzeżenia sprawiedliwości. Dano w Żółkwi 12 września 1676 roku, w trzecim roku naszego panowania. Jan, król. [Adres:] Wielmożnemu wojewodzie ruskiemu i urodzonym podkomorzemu lwowskiemu oraz pozostałym naszym komisarzom wyznaczonym do Lwowa, serdecznie nam miłym i wiernym.

Jan Trzeci z Bożey Łaski Krol Polski, wielkie Xiążę Litewskie, Ruskie, Pruskie, Mazowieckie, Żmudzkie, Kiiowskie, Wołyńskie, Podolskie, Podlaskie, Smoleńskie, Siewierskie, Inflantskie, Czerniechowskie. Wielmożny y Urodzeni, uprzeymie y wiernie Nam mili. Wydaliśmy byli na Uprzeym[ość] y Wierności WW ex mente Constitutionis Novellae Commissią w sprawie Miasta Naszego Lwowa względem coequatiey w Okupie y inszych intervenientiach podczas obsidiey Tureckiey zachodzących, w ktorą sprawę iż też wchodziła osobliwa krzywda Kościoła Naszego Żółkiewskiego o wzięcie gwałtowne z depositu Kościoła Cathedralnego Lwowskiego, pod też obsidią, srebra przez niektorych mieszczan Lwowskich, a tego Cancellaria Nasza Uprz[eymości] y Wierności WW w tey tam Commissiey nie wyraziła. Przeto my, consulendo indemnitati sacratae rei, ktora celerem vindictam et executionem exigit, chcąc aby spoliatae Ecclesiae ante omnia to srebro restituatur, wydaliśmy znowu Commissią powtorną na Wielebnych Jana Grabowieckiego, Kanclerza Lwowskiego, y Andrzeia Świecickiego [odczyt nazwiska roboczy], Kustosza Kamienieckiego, Sekretarzow, y Franciszka Gałęckiego [Gałeckiego?], Bydgoskiego, y Jana Cetnera, Lwowskiego, Starostow Naszych, aby nie wdawaiąc się w disquisitią pierwszey Uprzeym[ości] y Wierności WW Commissiey, samo tylko srebro pomienione do Kościoła Żółkiewskiego vindicowali y tych, ktorzy nim abusive handlowali, pro qualitate delicti osądzili y skarali. Więc że pomienioni Commissarze Nasi, exequendo zlecenie Nasze, w sprawie tey iuż decretem swoim repositią srebra w Grodzie Lwowskim nakazali, dla tegoż pilnie żądamy, [s. 3] abyście Uprzeym[ość] y Wierności WW, znioszy się z temiż pomienionemi Commissarzami Naszemi, spolnie terminu tego onym dopomagali, et non obstante absentia plurium Uprz[eymości] y Wierności WW y pomienionych Commissarzow powtornych Naszych, na dokończenie tey sprawy o samo tylko srebro teraz we Lwowie zasiedli. Srebro pomienione według decretu mianowanego in eadem forma, valore et pondere, iako było deponowane y zabrane, y według Regestru od Kościoła Żółkiewskiego podanego, sine quavis dilatione odebrali y do Nas in instanti (lubo pieniądze ex iusto za nie) odesłali; abusus zaś, in quantum się iakie znaydą, w handlowaniu y przedawaniu tego srebra, winnych słusznie skarali y nieodwłoczną executią z osob y Dobr ich nakazali, y sami onę zaraz z Urodzonym Starostą Lwowskim uczynili. Co dla Łaski Naszey y powinności sprawiedliwości strzegąc, Uprzeym[ość] y Wierności WW uczynicie. Dan w Żółkwi dnia XII Miesiąca Września Roku Pańskiego MDCLXXVI, Panowania Naszego Roku III. Jan Krol. [Adres, s. 4:] Wielmożnemu y Urodzonym Woiewodzie Ruskiemu y Podkomorzemu Lwowskiemu y inszym Commissarzom Naszym do Lwowa naznaczonym, Uprzeym[ie] y wier[nie] Nam miłym.