Katalog źródeł

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza ogół dawnych praw, swobód i przywilejów nadanych miastu Kamionka Strumiłowa przez swoich poprzedników. Potwierdza również dawne rozgraniczenie miejskich gruntów z sąsiednimi wsiami Horpin i Monasterz na podstawie wpisu z Metryki Koronnej.

Grzegorz Jan Piotrowski zwraca się do burmistrza i rady miasta Lwowa o objęcie protekcją gruntu i chałupy na Bogdanówce. Informuje, że mimo wcześniejszej niepełnej sprzedaży nieruchomości kobiecie, prawo do niej rości sobie rodzina, która po zaspokojeniu kupującej powinna odzyskać posiadłość.

Papież Klemens XIII nadaje odpusty zupełne i cząstkowe członkom Bractwa Najświętszej Maryi Panny Łaskawej przy kościele metropolitalnym we Lwowie za wstąpienie do konfraterni, w godzinę śmierci, w wyznaczone święta oraz za pełnienie określonych dzieł pobożnych i miłosiernych. Odpusty te mogą być również ofiarowane za dusze w czyśćcu na sposób wstawiennictwa.

Arcybiskup metropolita lwowski Wacław Hieronim Sierakowski eryguje w katedrze lwowskiej Bractwo Najświętszej Maryi Panny Łaskawej, ustanawiając każdorazowego wiceprepozyta katedralnego jego prymatorem. Ponadto wyznacza dni świąteczne z odpustami oraz nakazuje uroczyste obchodzenie święta patronalnego.

Rektor Uniwersytetu Krakowskiego Bazyli Płaszczewski informuje władze Lwowa o wyznaczeniu Antoniego Torczyńskiego na dyrektora tamtejszej kolonii akademickiej. Wyjaśnia, że posłanie kandydata opóźniło się z powodu panującej we Lwowie zarazy, a także dziękuje za stałą życzliwość rajców wobec krakowskiej uczelni.

Papież Klemens XIII nadaje na okres dziesięciu lat przywilej odpustu za dusze zmarłych członków Bractwa Najświętszej Maryi Panny Łaskawej przy ołtarzu bractwa w katedrze lwowskiej. Arcybiskup Wacław Sierakowski zatwierdza papieskie brewe i wyznacza sobotę jako stały dzień odprawiania mszy uprzywilejowanych.

Szymon Płoński, susceptant grodzki trembowelski, poświadcza odbiór i wpisanie do akt grodzkich konstytucji konfederacji generalnej warszawskiej nadesłanej przez prezydenta Lwowa Jana Pawła Gordona. Dokument został wydany posłańcowi Andrzejowi Kurenkowskiemu.

Dokument króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zatwierdza odłączenie zegarmistrzów lwowskich od cechu ślusarzy oraz nadaje im status odrębnego cechu. Transumowany statut miejski reguluje w siedemnastu artykułach kwestie terminowania uczniów, wędrówki czeladników, wykonywania majstersztyków, opłat brackich oraz zwalczania partaczy.

Syndyk Antoni Podhajecki donosi o przybyciu do Warszawy, przekazaniu dokumentów mecenasowi Hosiewiczowi oraz audiencji u kanclerza wielkiego koronnego w toczących się procesach Lwowa. Skarży się również na samotne prowadzenie licznych spraw i prosi o wsparcie finansowe z powodu stołecznej drożyzny.

Antoni Podhajecki informuje adresata, że z powodu przeciągających się spraw miejskich musi przedłużyć swój pobyt w Warszawie. Zwraca się o wydanie pozwu komendantowi oraz nadesłanie dodatkowych dokumentów dotyczących miejskich sum skarbowych, zaznaczając, że szczegóły przedstawił w liście do pisarza Kupińskiego.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o postępach spraw w Komisji Skarbowej oraz o dekrecie Komisji Wojskowej dotyczącym kwaterunku żołnierzy na terenie miasta. Przedstawia także rozliczenie kosztów swojego pobytu w Warszawie i prosi o zwiększenie funduszy na dalsze wydatki.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o swych zabiegach w Komisji Skarbowej w Warszawie dotyczących skarg na oficjalistów oraz sprawy tamtejszych rzeźników. Przedstawia treść wydanego wyroku regulującego pobór opłat od uboju bydła i zapowiada swój rychły powrót do miasta.

Antoni Podhajecki relacjonuje przebieg obrad przed Komisją Skarbową w Warszawie w sprawach lwowskich myt oraz skargi na kupców zagranicznych popieranych przez urzędników skarbowych. Informuje o przedłożeniu przywilejów, rozmowach ugodowych z panem Skirmuntem i zamiarze rychłego opuszczenia stolicy.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o przedłożeniu królowi memoriału i zyskaniu monarszej protekcji dla miasta, dziękując jednocześnie za przysłane do Warszawy pieniądze. Wyraża także nadzieję na szybkie rozpatrzenie miejskich spraw przed Komisją Wojskową.

Syndyk lwowski Antoni Podhajecki przedstawia władzom Lwowa szczegółowe rozliczenie wydatków poniesionych podczas podróży urzędowej do Warszawy, obejmujących koszty kancelaryjne, opłaty sądowe, transport oraz diety. Zestawia pobrane fundusze miejskie z poczynionymi nakładami, wykazując niewielką pozostałą kwotę.

Król Stanisław August Poniatowski potwierdza przywilej Zygmunta III Wazy z 1602 roku, aprobujący statut nadany lwowskiemu cechowi mularzy i kamieniarzy przez radę miejską w 1582 roku wraz z artykułami regulującymi organizację czeladników i przyjmowanie rzemieślników.

Rektor kolonii akademickiej we Lwowie dziękuje władzom miejskim za dotychczasową opiekę nad szkołą i prosi o sfinansowanie remontu izby na pierwszym piętrze. Wskazuje, że z powodu ciasnoty brakuje miejsca do nauki, a nowa sala pozwoli na właściwe kształcenie synów lwowskich mieszczan.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza prawa, przywileje i ordynacje cechu piekarzy miasta Lwowa na prośbę starszych cechowych. Dokument transumuje wcześniejszy przywilej konfirmacyjny Jana III Sobieskiego z 1690 roku wraz z zawartymi w nim aktami dawniejszych królów i dekretami miejskimi.

Prymas Gabriel Podoski dziękuje prezydentowi i magistratowi Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności oraz deklaruje życzliwość i gotowość do wspierania dobra publicznego oraz pomyślności miasta.

Prymas Gabriel Jan Podoski dziękuje burmistrzowi i rajcom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności dla władz oraz mieszkańców miasta i deklaruje gotowość do wspierania ich spraw.

Papież Klemens XIV udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego w święta Poczęcia i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz odpustów cząstkowych w inne święta maryjne wiernym nawiedzającym kościół parafialny św. Mikołaja w Łopatynie. Dokument zastrzega nieważność łaski w przypadku pobrania jakichkolwiek opłat za jej wydanie lub ogłoszenie.

Oficjał generalny lwowski Kryspin Cieszkowski zatwierdza list apostolski nadający odpusty kościołowi parafialnemu w Łopatynie w święta maryjne i zezwala na jego publiczne ogłoszenie.

Mikołaj Podoski wyraża zadowolenie ze sprawnego zarządzania majątkiem, polecając pożyczenie nadwyżek zboża uboższym chłopom oraz chronienie ich przed krzywdami. Przypomina także o konieczności pilnego i starannego przygotowania wozów, wołów oraz prowiantu na potrzeby obozu wojskowego.

Papież Pius VI udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół parafialny pw. Świętej Trójcy w Podhajcach w święto patronalne oraz w niedziele pod zwykłymi warunkami. Zastrzega przy tym bezpłatność wydania brewe pod rygorem utraty jego mocy prawnej.

Stanisław Podczaski donosi Janowi Jabłonowskiemu o nocnym napadzie żołnierzy wołoskich na zamek w Ostrogu i ciężkim zranieniu pana Szmoniewskiego. Zdaje również sprawę z bieżącego zarządu majątkiem, wyznaczenia racji żywnościowych i żołdu oraz szkód wyrządzonych przez ludzi starosty sądeckiego.

Stanisław Podczaski donosi wojewodzie Janowi Jabłonowskiemu o uśmierzeniu nadużyć żołnierskich, zawarciu korzystnej umowy arendarskiej oraz potrzebie zmiany zarządcy dóbr białocerkiewskich. Informuje również o rozlokowaniu dragonii, przesyłce futer, pożarze wsi i kwestii transportu zakupionego żyta.

Dokument stanowi wypis z Metryki Stanów Królestw Galicji i Lodomerii potwierdzający legitymację szlachecką braci Szymona, Teodora, Romana i Grzegorza Tuczapskich. Zaświadczenie zostało sporządzone i poświadczone we Lwowie w 1784 roku.

G. Połetyłowa wstawia się u prezydenta Lwowa za swoim lokajem Bazylim, prosząc o nakazanie tutejszemu piekarzowi niezwłocznej spłaty zaległej należności.

Cesarz rzymski Józef II podnosi dotychczasowe lwowskie zakłady naukowe do rangi pełnego uniwersytetu z czterema wydziałami oraz gimnazjum, zrównując go w prawach z pozostałymi wszechnicami monarchii. Dokument precyzuje również podległość uczelni władzom krajowym oraz zatwierdza urzędowe herby i pieczęcie uniwersytetu i poszczególnych fakultetów.

Cesarz Franciszek I przekształca lwowskie liceum w pełnoprawny uniwersytet pod nazwą Universitas Francisca, regulując ustrój uczelni, skład senatu akademickiego oraz uprawnienia wydziałów do nadawania doktoratów. Dokument zawiera również drobiazgowy opis heraldyczny i ikonograficzny nowo ustanowionych pieczęci uniwersytetu oraz poszczególnych wydziałów.

Opat de Polignac tłumaczy wojewodzie wołyńskiemu rzadszy kontakt swoją chorobą po śmierci króla Jana III Sobieskiego, deklaruje wolę szybkiego powrotu do obowiązków oraz przesyła uszanowanie wojewodzinie.

Opat de Polignac donosi wojewodzie wołyńskiemu o nadejściu istotnych wiadomości dotyczących wydarzeń w Żółkwi oraz o pomyślnych, choć dyskretnych wieściach z Francji. Zapowiada przekazanie dalszych szczegółów przy kolejnej okazji i przesyła pozdrowienia dla rodziny adresata.

Opat de Polignac donosi wojewodzie wołyńskiemu o poprawie swojego zdrowia oraz o pomyślnym dla niego przebiegu sejmików, które nie zmusiły go do wyjazdu z Warszawy. Informuje również o zawarciu pokoju w Sabaudii, pozbawiającego państwa koalicji możliwości dywersji.

Opat de Polignac odsyła wojewodę wołyńskiego do równoległego listu skierowanego do hetmana wielkiego koronnego i apeluje o współdziałanie przy elekcji nowego monarchy. Deklaruje przy tym głębokie przywiązanie do Rzeczypospolitej oraz troskę o jej wewnętrzny spokój i międzynarodowe znaczenie.

Opat de Polignac komentuje w liście sprawę konfederacji wojskowej oraz zabiegi elektora Bawarii o koronę polską, przestrzegając przed wrogimi intrygami. Zapewnia adresata o swojej lojalności, dementuje pogłoski o potajemnych kontaktach z buntownikami i apeluje o wzajemne zaufanie.

Cesarz rzymski Józef II zezwala miastu Lwowowi na organizowanie corocznego czterotygodniowego jarmarku rozpoczynającego się w pierwszy poniedziałek po Trzech Królach. Równocześnie nakazuje władzom chronić ten przywilej i surowo zabrania miastu pobierania jakichkolwiek opłat od uczestników jarmarku.

Maria Ponińska prosi prezydenta Lwowa Józefa Venino o przedstawienie magistratowi sprawy udostępnienia woskobojni na czas zbliżających się kontraktów. Zapewnia przy tym, że natychmiast wyprowadzi stamtąd konie i pozostawi porządek, gdy tylko miasto przystąpi do rozbiórki obiektu.

Rektor i władze Uniwersytetu Lwowskiego zaświadczają, że Florian Minasiewicz, katecheta szkół klasztoru ormiańskiego i cenzor ksiąg, spełnił wszelkie wymagania akademickie i obronił tezy teologiczne, nadając mu tytuł doktora teologii wraz ze związanymi z nim przywilejami.

Władysław Poniński, podkoniuszy koronny, wzywa władze Lwowa do uregulowania zaległych należności zaciągniętych w czasie obecności wojsk szwedzkich pod miastem. Zwraca uwagę, że ciężar spłaty miejskiego długu nie może spoczywać wyłącznie na sędzim ormiańskim Juśku Bajkadowiczu, który wystawił osobiste poręczenie.

Władysław Poniński informuje władze Lwowa o wyjednaniu u króla szwedzkiego zwolnienia miasta z nałożonych kontrybucji i zapowiada przybycie królewskiego dworzanina. Zachęca magistrat do wdzięczności i przychylnego potraktowania przedstawionych postulatów.

Cesarz Franciszek II zezwala na organizowanie dwóch dorocznych jarmarków we wsi Malechów, stanowiącej własność lwowskiego Szpitala Świętego Ducha. Dochody z opłat targowych i placowych zostają przeznaczone na wsparcie tego szpitala oraz opiekę nad ubogimi i chorymi.

Książę Józef Poniatowski prosi hrabiego de Brigido o wydanie paszportu oraz dyspozycji dla galicyjskich komór celnych na przewóz piętnastu zakupionych w Galicji koni do Warszawy w celu ujeżdżenia, a następnie do armii cesarskiej.

Papież Pius VI udziela odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół metropolitalny we Lwowie w ósmą niedzielę po Bożym Ciele oraz w dniu wskazanym przez ordynariusza. Arcybiskup Kajetan Kicki promulgował dokument papieski, wyznaczając ów dodatkowy termin odpustu na uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła.

Książę Józef Poniatowski informuje poborcę o nakazie odnalezienia i zwrócenia Żydowi Schaulowi Hechtowi bezprawnie zabranych koni oraz o ukaraniu sprawców. Zapewnia również o chęci odebrania mienia pozostawionego przez dezerterów i dbałości o utrzymanie dobrosąsiedzkiej zgody na granicy.

Podpułkownik B. Kamieniecki, z rozkazu księcia Józefa Poniatowskiego, żąda od cesarsko-królewskiej komory celnej w Matczu wydania konia po dezerterze oraz wypłaca odszkodowanie Żydowi z Hrubieszowa za utracone konie. Wnosi również, aby w podobnych przypadkach poszkodowani okazywali urzędowe zaświadczenia o stratach.

E. Willyamoz z żalem odrzuca zaproszenie księcia Józefa Poniatowskiego i hrabiego Zabiełły na wieczorne spotkanie w towarzystwie dam Czartoryskiej i Potockiej z powodu przeziębienia i kaszlu. Dziękuje za pamięć i prosi o wzniesienie w jego imieniu toastu za zdrowie obecnych dam.

Kupiec Carl Lorenz Wewer z Baborowa zaświadcza, że Johann Nikolaus Bosewitz ukończył u niego pięcioletnią naukę w handlu towarami korzennymi, i uwalnia go z lat nauki. Wystawca poświadcza pilność, wierność oraz dyskrecję wyuczonego czeladnika.

Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom Lwowa za odstąpienie placu przy jego pałacu oraz deklaruje zbadanie i zaspokojenie miejskich pretensji finansowych w kwocie dwóch tysięcy złotych.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia wyrazy życzliwości, zapewniając o swojej gotowości do przysług i życząc adresatom pomyślności.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności dla całego magistratu i wszystkich mieszkańców miasta, deklarując swą życzliwość.