Katalog źródeł

Książę opolski i pan ziemi ruskiej Władysław Opolczyk nadaje oraz potwierdza miastu Lwowu sto łanów frankońskich wraz z lasami, łąkami i rzeką Pełtwią, wyznaczając ich granice. Mieszczanie i osadnicy otrzymują dziesięcioletnią wolniznę od wszelkich czynszów i zwyczajowych opłat, po upływie której zobowiązani będą do uiszczania rocznych świadczeń.

Starosta ruski Gniewosz z Dalewic poświadcza ugodę między Przedborem a Stanisławem, synem zmarłego Lemborza, dotyczącą praw do wsi Wosznica w dystrykcie lwowskim. Na mocy porozumienia Przedbór zrzeka się pretensji do części majątku na rzecz Stanisława i jego następców.

Piotr z Charbinowic, starosta halicki, poświadcza, że Agnieszka, wdowa po mieszczaninie halickim Pawle Siekierce, przekazała arcybiskupowi halickiemu Jakubowi i jego następcom wieś Mały Bolszów z wszelkimi pożytkami. Dobra te zostały na stałe wcielone do uposażenia arcybiskupstwa halickiego.

Król Zygmunt II August potwierdza na prośbę kapituły metropolitalnej lwowskiej dokument Jana z Tarnowa z 1396 roku rozstrzygający spór o dobra w Jamnem i nad rzeką Godowicą na korzyść kościoła św. Jana Chrzciciela na przedmieściu lwowskim oraz wsi Godowica przeciwko Dymitrowi Wieczerzy.

Hetman Hieronim Lubomirski wstawia się u władz miasta Lwowa za swoim poddanym Hrebinką Fajfrem. Prosi o zezwolenie na dalsze prowadzenie przez niego szynku przynajmniej do czasu zapowiedzianej komisji i hetmańskiego przyjazdu do Lwowa.

Hetman Hieronim Lubomirski wyraża oburzenie z powodu zignorowania przez magistrat lwowski jego wcześniejszych próśb o wstrzymanie kroków sądowych wobec jego sługi Szymona Hrebenki. Ostrzega władze miasta, że w razie odrzucenia tej ostatniej prośby użyje swoich wpływów do obrony podwładnego i odwzajemnienia okazanej niechęci.