Katalog źródeł

Arcybiskup lwowski Bernard Wilczek zatwierdza nadanie kanonii i prebendy kaznodziejskiej mistrzowi Stanisławowi z Krakowa oraz włącza do jej uposażenia 300 florenów z zapisu mieszczanina Piotra Stryczka. Akt szczegółowo reguluje obowiązki kaznodziejskie, warunki egzaminowania i rezydencji oraz zakazuje zamiany tego beneficjum na inne.

Arcybiskup lwowski Bernard Wilczek poświadcza ugodę między lwowską kapitułą katedralną a prepozytem Stanisławem Wilczkiem dotyczącą przyznania mu dożywotnio pierwszego miejsca w kościele, kapitule i przy stole jako kanonikowi. Porozumienie zastrzega prawa przyszłych następców na prepozyturze lwowskiej do dochodzenia swoich uprawnień.

Hetman Jan Klemens Branicki odpowiada na skargi władz Lwowa, oddalając zarzuty wobec komendanta garnizonu dotyczące incydentów z Ormianami i kadetem Radziejowskim. Nakazuje powołanie komisji śledczej oraz apeluje do magistratu o bardziej ugodowe i przyjazne traktowanie żołnierzy.

Arcybiskup lwowski Bernard Wilczek potwierdza i transumuje dokument sądu ziemskiego lwowskiego dotyczący sprzedaży przez wojewodę podolskiego Marcina Kamienieckiego i jego żonę Jadwigę rocznego czynszu z ceł i rybołówstwa w Załoźcach i Olesku. Arcybiskup przeznacza i funduje ten dochód na utrzymanie wiecznej lampy przed Najświętszym Sakramentem w katedrze lwowskiej, msze św. oraz uposażenie służby kościelnej.

Anna Dolska prosi brata o wstawiennictwo u protektora panny Leśnikowskiej na rzecz swego sługi, który zabiega o jej rękę. Zapewnia o dobrych przymiotach kandydata i deklaruje gotowość natychmiastowego zorganizowania wesela po uzyskaniu zgody opiekuna.

Józef Komorowski apeluje do władz Lwowa o opublikowanie miejskiej taryfy myta w celu zażegnania sporów między arendarzami, informując o wydaniu takiego dokumentu w Krzywczycach. Prosi również o nakazanie spłaty 200 florenów długu należnego jego arendarzowi.

Stanisław Kuszelewicz informuje Mateusza Hajdera o toku miejskich spraw sądowych prowadzonych w Warszawie oraz o uzyskanych obietnicach królewskich. Tłumaczy się także z opóźnień w korespondencji, powołując się na żałobę po zmarłej żonie, natłok obowiązków i ostrożność w delikatnych kwestiach.