Станіслав Касперинус дякує Анджею Яноцькому за правову допомогу і обговорює справи Львова

[Польською; переклад очікується] Mój wielce łaskawy panie Janocki [?]! Polecam się pilnie Waszej Miłości, mojemu dawnemu panu i przyjacielowi, ze starymi i zwykłymi służbami, z pozdrowieniem i gotowością do usług. Po zmarłym panu [nazwisko nieodczytane] nowy syndyk, pan Jakub Solia [?], członek naszego kolegium, doktor obojga praw, udaje się do Was. Niech będzie to szczęśliwe i pomyślne dla niego, dla nas i dla naszej ojczyzny. Ufamy, że nie opuścisz nas w naszych żądaniach w tej sprawie. Syndyk pokaże szczegółową instrukcję, którą mu daliśmy, skierowaną zwłaszcza do Waszej Miłości. Polecamy sprawę również panu Grądkowskiemu, pisarzowi. Wczoraj też do niego pisałem za pośrednictwem lub z poparciem niektórych przyjaciół, w sprawie przyspieszenia. Szczególnie dziękuję Ci za to, że w odpowiedzi na mój ostatni list przesłałeś plik dokumentów wraz z dowodami prawnymi, które po zmarłym syndyku zostały u Ciebie. Powiadomiłeś mnie jednak, że plik ten będzie tam potrzebny w sprawie przeciwko rzeźnikom. Wobec tego, za radą i namową swoich dobrodziejów, ojców jezuitów, odsyła go teraz do Ciebie przez syndyka, bez otwierania pliku. Zawiera się to w jego memoriale. Jest o tym pismo od niej do Waszej Miłości, załączone do tego nowego listu. Proszę, abyś ze względu na tę nieszczęśliwą wdowę miał tę sprawę w swoim staraniu. Ona będzie zobowiązana zawsze prosić Boga za Ciebie, aby zsyłał Ci wszelką pomyślność i błogosławił. Pisałem także do pana Grądkowskiego, polecając mu nasze kosztowne sprawy cechowe. W sprawie apelacji. Prosi o odroczenie. Syndyk wyjaśni Ci to w załącznikach. Proszę, miej też pilne baczenie na tę sprawę, aby zadbano o dobro naszego miasta. Bądź przy tym łaskawy dla swego starego sługi i przyjaciela. Dan we Lwowie, pierwszego dnia sierpnia 1619 roku. Twój dawny sługa i stary, niezmienny przyjaciel, Stanislaus Kasperinus, rajca i obywatel Lwowa. [Adres:] Sławetnemu panu Andrzejowi Janockiemu [?], praktykowi prawa przy dworze Jego Królewskiej Mości, mojemu wielce łaskawemu panu i przyjacielowi. W Warszawie.

Wielce moy Łaskawy Panie Janocki [?]. Służby me stare i zwykłe oddaię pilnie do łaski W. mci Pana i Przyiaciela mego dawnego, cum S. P. et officior[um] meorum promptitudine etc. Po nieboszczyku moim p. [nazwisko nieodczytane] nowy teraz p. Sindyk nawiedza tam w m[oś]ciwym [wyraz niepewny] nieboszczyka p. Jakuba Solia [?] collegii nostri Juris U[triusque] Doctor, quod illi et nobis ac Patriæ nostræ felix faustumq[ue] sit. Masz tam W. m. przez swe pisanie y gratificatią zwykłą votum à nostro Collegio, nec etiam singulari st[...; skrót niepewny] [skrót niepewny] promotorem et sponsorem. Że nas in postulatis nostris ea causa habend[...; końcówka niepewna] nie opuścisz W. m. y iako on pokaże specialem nostram instructionem mianowicie do W. m. Także i do Je M. P. Grądkowskiego Pisarza [królewskiego; skróty źródłowe niepewne], do ktorego wczora też ia pisał z niektorymi przyiaci[e]lemi przyczynami iuxta de expedi[...; skrót niepewny]. Decretuj appellationum czego iuż wprawdzie [formuła nieodczytana] za ktorym iuż y drugie rzeczy nastąpiły. A W. m. osobliwie dziękuię żeś W. m. odpisuiąc na moy poślednieyszy list przysłać raczył fascik[uł] z munimentami za nieboszczyka Sindika przy W. m. zostawionemi. Lecz żeś mię W. m. opatrzył iż przyda tam trzeba tey Sprawy [wyraz niepewny] przeciwko Laniom [wyraz niepewny]. Tedy X. Antoniewa Johartka [?] za radą i perswasią Dobrodźieyow swych Oycow Jezuitow, nie otwieraiąc tego fascikuła iuż go teraz przez P. Sindika do rąk W. m. odsyła, co w iego memoriału. O czym masz W. m. od niey w tym ta nowym liście zawarte pisanie. Proszę tedy abyś à miserabili vidua raczył tey to Sprawy na swoim staraniu mieć. A ona P. Boga za W. m. prosić zawsze będzie powinna. Aby W. m. P. Bog na wszystkich pomyślność zsyłać i błogosławić raczył. Pisałem też do Je M. P. Grądkowskiego zalecuiąc Je M. kosztowne nasze Cechowe. Z stron też tak iż appellatia [wyraz niepewny] od Dwora [fragment niepewny] Ormian[...; końcówka/nazwisko nieodczytane] kamienieckim, iż go do swego [nieodczytane] Starosty [skrót niepewny] ktorego sie w Kamieńcu wyuczył przyiąć niegdyś Towarzysze [fragment niepewny] przyiąć niechcieli. Daiąc to Je M. znać, iż gdyby inter c[...; skrót niepewny] nos[...; skrót niepewny] arbitris na Seymie przyszłym ma być, prosić ad Rutam [?] quæ ex deliberationibus Commensuratis by differatur, iako to W. m. P. Sindik pokaże annexis. A y na tę Sprawę miey W. m. oko pilnie, proszę, ut Civitati nostræ consulatur. A z tym racz W. m. na starego swego sługę y przyiaciela łaskaw. Datt[um] Leopoli prima die Augusti A[nn]o 1619. W. m. sługa dawny y stary nieodmienny przyiaciel. Stanislaus Kasperinus, Consul et Civis Leop[oliensis]. [Adres, PDF s. 3:] Sławetnemu Panu Andrzieiowi Janockiemu [?] Praktykowi Prawnemu przy Dworze Króla Je Mci, Panu i Przyiacielowi memu wielce łaskawemu oddać. W Warszawie. [Pieczęć i parafa. Dopisek archiwalny: ex fasc. 548 a.a.]