Prośba o przywrócenie dawnej życzliwości

Wielce Dostojny i Przewielebny Panie, najczcigodniejszy Panie i Patronie! Nie wiem, jakim sposobem rzeczy dobre stały się złymi. Życzliwość, którą okazywał mi Pan od początku znajomości, tak się odmieniła! Przyzywam Boga i świadome gwiazdy na świadków, że stało się to nie z mojej przyczyny, ponieważ zaliczałem tę więź do moich szczęśliwych losów [fraza o zobowiązaniu niepewna]. Łatwo się domyślam, że nieprzyjazny człowiek zasiał niezgodę. Ja zaś odpieram tu zawiść [odczyt czasownika niepewny] i proszę o dawną łaskę i przywiązanie: abyś był tym, kim byłeś. Terespol, 5 lipca 1704. Pańskiego ukochanego Dobrodzieja życzliwy brat i uniżony sługa, P. Wojakowski. Adres: Dostojnemu i Przewielebnemu Stanisławowi Wierzkowskiemu, dziekanowi lwowskiego kościoła metropolitalnego, najczcigodniejszemu Panu, Bratu i Patronowi.

Perillustris et Reverendissime Domine, Domine et Patrone Observandissime. Nescio quo pacto quae bona sunt mala facta sunt. Od pierwszey znaiomości Łaski WM Pana mnie świadczone, że odmienne! Deum precor et conscia sidera testes, że nie z moiey przyczyny, bo inter genera fortun miałem że sobie obligacyą [?]. Łacno się domyślam, że inimicus homo seminavit, a ia tu invidiam convinc[o?] do dawnych Łask WM Pana y affektow prosząc ut sis qui fuisti. W Terespolu d.5 Julij 1704. WM Pana Kochanego Dobrodzieia Uprzeymym Bratem y Uniżonym Sługą P. Woiakowski. [S.3 adres:] Perillustri et Reverendissimo Domino Domino Stanislao Wierzkowski Ecclesiae Metropolitanae Leopoliensis Decano Domino Fratri et Patrono Observandissimo.