Źródła CyfroweProjekt digitalizacji archiwów przy pomocy sztucznej inteligencji

132/1/30 · 30-02

Zygmunt III zaleca ugodę Bernatowiczów z Zachariaszem Iwaszkowiczem

Król chce zapobiec przedłużaniu sporu kontraktowego między Awedykiem i Janem Bernatowiczami a Zachariaszem Iwaszkowiczem, Ormianami lwowskimi. Zaleca władzom Lwowa wybranie spośród siebie godnych zaufania osób, które doprowadzą do trwałej ugody. Zastrzega, że nie może to naruszać wykonania królewskich wyroków.

Opracowanie z pomocą AI. pełna transkrypcja i modernizacja treści listu oraz adresu; dolna adnotacja marginalna częściowo poza kadrem Odczyty należy sprawdzać z oryginałem.

Przekład / tekst współczesny

Zygmunt III, z łaski Bożej król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki i inflancki, a także dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Sławetni, wierni nam i mili! Nie chcemy, aby dalej przeciągała się sprawa dotycząca określonych umów, tocząca się między sławetnymi Awedykiem i Janem Bernatowiczami a Zachariaszem Iwaszkowiczem, Ormianami lwowskimi, ani aby z tego powodu doszli do całkowitej ruiny. Ponieważ obie strony nie mogą tak szybko wzajemnie zaspokoić swoich zobowiązań — Iwaszkowicz poręczeniem, a Bernatowiczowie zapłatą — uznaliśmy za właściwe powierzyć wam tę sprawę i wezwać was, abyście wyznaczyli spośród siebie odpowiednią, według waszego uznania, liczbę ludzi rozważnych i rozsądnych. Niech wezmą na siebie całą tę sprawę i doprowadzą do ustalenia pewnej i skutecznej ugody. Nie może to jednak utrudniać wykonania naszych wyroków. Życzymy wam wszelkiego dobra. Dano w Krakowie 19 lipca 1605 roku, w osiemnastym roku naszego panowania w Polsce i dwunastym w Szwecji. Zygmunt, król. [Adres:] Sławetnym burmistrzowi i radzie naszego miasta Lwowa, wiernym nam i miłym. [Dawna adnotacja na odwrocie:] 1605. W sprawie Bernatowiczów. [Późniejsza adnotacja:] Zygmunt III. Kraków, 19 lipca 1605. [Częściowo ucięta adnotacja u dołu strony:] […] na rzecz Bernatowiczów.

Oryginalne brzmienie — transkrypcja

Zygmunt III z łaski Bożey krol polski, W[ielkie] X[iążę] Litewskie, Ruskie, Pruskie, Mazowieckie, Żmudzkie, Inflantskie y Szwedzki, Gotski, Wandalski dziedziczny Krol. Sławni wiernie nam mili. Nie chcąc, aby w dalsze zaciągi sprawa między sławnymi Awedikiem y Janem Bernatowicami y Zacharyaszem Iwaszkowicem, Ormiany Lwowskimi, względem pewnych contractow wchodziła, więc aby do ostatniego zniszczenia przez nie nie przychodzili, y ponieważ z obu stron Iwaszkowicz zaręczeniem a Bernatowiczowie zapłatą tak prędko dogodzić sobie nie mogą, dla tego zdało się nam to zlecić Wier[nościom] Wasz[ym] y upomnieć, abyście z pośrzodka siebie ludzi takich bacznych, rozsądnych, ile się Wier[nościom] Wasz[ym] zdać będzie, wysadzili, ktorzyby tę sprawę cale na się wziąwszy w niey zgodę iaką pewną y skuteczną uczynili postanowieniem. Co iednak executiy decretow naszych szkodzić nie ma. Życzemy zatym Wier[nościom] Wasz[ym] wszego dobrego. Dan w Krakowie dnia XIX Miesiąca Lipca Roku Pańskiego MDCV. Panowania Krolestw naszych Polskiego XVIII, Szwedzkiego XII roku. Sigismundus Rex. [Adres na odwrocie, s. 3:] Sławnym Burmistrzowi y Radzie Miasta naszego Lwowa, wier[nie] na[m] miłym. [Dawna adnotacja na odwrocie:] 1605. In causa Bernatowiczow. [Późniejsza adnotacja:] Zygmunt III. Kraków 19/7 1605. [U dołu s. 2 fragment dodatkowej adnotacji, częściowo poza kadrem:] […] za Bernatowicami.

Uwagi do odczytu

Podstawą jest oryginał s. 2 oraz adres s. 3, a późniejszy odpis s. 4 wykorzystano do pomocniczej kontroli. Jednostka zawiera jeden list z późniejszym odpisem. Datownik wyraźnie wskazuje Lipca; nie odczytano go jako marca. Awedik/Awedyk i Jan mają wspólne nazwisko Bernatowicz, co potwierdza dalsze użycie liczby mnogiej „Bernatowiczowie”; adresatem nie są jednak kupcy, lecz burmistrz i rada. „Zaręczenie” oddano jako poręczenie; dokument nie określa jego dokładnej formy, wartości ani terminu. Nie dopowiedziano przedmiotu kontraktów, wysokości długu ani wyników sporu. Zdanie o wykonaniu dekretów zachowano bez zmiany kierunku: zamierzone postępowanie ugodowe nie ma utrudniać egzekucji wcześniejszych królewskich rozstrzygnięć. „Ostatnie zniszczenie” oznacza w kontekście groźbę całkowitej ruiny stron, a nie informację, że już do niej doszło. Skróty tytulatury i formuł grzecznościowych rozwinięto; interpunkcję uporządkowano. Dolna dodatkowa adnotacja s. 2 jest częściowo ucięta w dostępnym skanie, co zaznaczono; zasadnicza treść listu i adres są kompletne. Pominięto wyłącznie numery i inne nietekstowe oznaczenia archiwalne.

Lokalizacja w skanie: 132/1/30, PDF s. 2: list; s. 3: adres i pieczęć na odwrocie; s. 4: późniejszy odpis tego samego listu, nie osobny dokument.
Zgłoś błąd transkrypcji

Podaj fragment i proponowaną poprawkę. Zgłoszenie dotyczy tego pisma.

Skan oryginału

132/1/30 · początek podglądu: strona PDF 2

Jeśli podgląd się nie wyświetla lub jest za mały na telefonie, otwórz PDF bezpośrednio.