Katalog źródeł

Autor relacjonuje przebieg misji polskiego posła w Stambule, audiencję u muftiego oraz starania o oswobodzenie polskich jeńców. Opisuje także ruchy dostojników we Lwowie, schwytanie pod Kamieńcem głośnego oszusta podającego się za duńskiego królewicza oraz zniszczenia po gwałtownej burzy w Przemyślu.

Mikołaj Kossakowski, cześnik ziemi lwowskiej, zaprasza władze miasta Lwowa do wzięcia udziału w ceremonii swojego ślubu z córką zmarłego podskarbiego nadwornego koronnego Potockiego, zaplanowanego na 18 czerwca 1684 roku we Lwowie. Wyraża przy tym wdzięczność opiekunom panny za zgodę oraz zapewnia rajców o swojej pamięci i szacunku.

Pałuski relacjonuje proces z Deboliną i zajęcie 6000 na Poromowie. Informuje o jej małżeństwie z Dydyńskim i sprawie połowy Łopiennika. Pozdrawia żonę hrabiego, której nie zna. List z 16 VI 1782.

E. Willyamoz z żalem odrzuca zaproszenie księcia Józefa Poniatowskiego i hrabiego Zabiełły na wieczorne spotkanie w towarzystwie dam Czartoryskiej i Potockiej z powodu przeziębienia i kaszlu. Dziękuje za pamięć i prosi o wzniesienie w jego imieniu toastu za zdrowie obecnych dam.

Anna Potocka zwraca się do rajców lwowskich z prośbą o łagodniejsze potraktowanie uwięzionych małżonków Białkowskich oraz o zwolnienie ich za poręczeniem. Informuje przy tym o zrzeczeniu się własnych roszczeń wobec uwięzionych, wskazując, że właściwy sprawca poniósł już karę.

Anna Potocka zawiadamia wojewodę wołyńskiego Jana Jabłonowskiego, że nie ma za złe szyfrowi zabrania jego rzeczy na swoje statki. Dodaje, że chcąc wyświadczyć mu przysługę, nakazała przetransportować ten ładunek własnymi końmi bezpośrednio do Lwowa.

Kseni Eleonora Potocka prosi prezydenta Lwowa Karola Szmelinga o ochronę Stefana Laskowskiego przed sądowymi pretensjami stolnika liwskiego Rosnowskiego dotyczącymi nabytej od klasztoru kamienicy. Podkreśla, że Laskowski nabył nieruchomość w pełni legalnie i spłacił wszelkie należności, w związku z czym nie powinien podlegać żadnym wyrokom.

Teofila Potocka donosi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o swoim nieszczęściu wywołanym chorobą męża oraz osamotnieniu w majątku. Błaga adresata o wyperswadowanie we Lwowie wysłania do Halicza osoby mogącej udzielić im ratunku, zapewniając dla niej bezpieczną eskortę.

Teresa Potocka zapewnia wojewodę wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o swojej pamięci oraz dawnej życzliwości, przekazując jednocześnie prośbę męża. Przesyła także ukłony dla adresata oraz jego małżonki.

Konstancja Potocka informuje wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, że z powodu nieobecności adresata we Lwowie przekazała swoją sprawę za pośrednictwem syna. Zwraca się z uniżoną prośbą o przychylność oraz przesyła pozdrowienia dla wojewodziny i rodziny.

Konstancja Potocka zapowiada przyjazd męża, który ma osobiście zrelacjonować trudną sytuację, oraz ubolewa nad spadłymi na rodzinę nieszczęściami. Zachęca do zachowania wzajemnej jedności w rodzie w obliczu Bożego dopustu i przesyła pozdrowienia dla wojewodziny.

Pelagia Potocka zwraca się do rektora lwowskiego kolegium jezuitów o wypłacenie Józefowi Kumanowskiemu należności za furaż dla wojsk rosyjskich ze wsi Podciemne i Rakowiec. Wyjaśnia, że upoważniła Kumanowskiego do pobrania opłat od dłużników i uregulowania zobowiązań pod swoją nieobecność.

R. C. Potocka prosi magistrat lwowski o udzielenie pisarzowi miejskiemu Ziętkiewiczowi zgody na krótkotrwały wyjazd ze Lwowa w okresie wielkanocnym w celu załatwienia jej pilnych spraw. Wyjaśnia, że urzędnik ze względu na pełnione obowiązki odmówił opuszczenia miasta bez oficjalnego pozwolenia władz.

Jagnieszka Chmielowa prosi Annę Zimnicką o odesłanie wozu oraz zapasów i rzeczy osobistych pozostawionych w pośpiechu we Lwowie, a także o zakupienie kitajki i oliwy dla zakonnic. Porusza również kwestię przesłania wina dla pani doktorowej oraz bieżących rozliczeń i sprawunków.

Ludwika z Cetnerów Potocka interweniuje u prezydenta Lwowa Jana Eliaszewicza w sprawie mieszczanina Kocha, uprowadzonego przez kozaków do Mariampola, wzywając władze miejskie do podjęcia kroków prawnych przed Komisją Skarbową. Autorka krytykuje bezczynność magistratu, ostrzega przed zagrożeniem bezpieczeństwa wszystkich lwowian i zapowiada powiadomienie króla o opieszałości władz miasta.