Katalog źródeł

Anna Leszczyńska przesyła bratu serdeczne życzenia oraz donosi o sytuacji wojennej i odwołaniu wyjazdu do Warszawy z powodu zbliżania się wojsk szwedzkich. Porusza także kwestię planów matrymonialnych starosty warszawskiego i oczekiwania na wieści o mężu.

Anna Leszczyńska przesyła bratu życzenia pomyślności oraz prosi o zachowanie życzliwości dla Marysieńki. Wyraża też smutek z powodu przedłużającej się rozłąki i niepewności co do jego pobytu w Warszawie.

Anna Leszczyńska pisze do brata, uskarżając się na złe samopoczucie, brak pomyślnych wiadomości oraz trudności z planowanym wyjazdem na wieś. Wyraża nadzieję na spotkanie przy okazji zbliżającego się sejmu i zapewnia o swoim niezmiennym oddaniu.

Anna Leszczyńska przesyła bratankowi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu serdeczne życzenia, ubolewając nad ustawicznymi zgryzotami, trudną dolą ich domu oraz niemożnością bezpośredniej rozmowy. Zwraca się o poufne przekazanie wiadomości przez pisarza kaliskiego i zapowiada relację wysłanego sługi o jej codziennych troskach.

Anna Jabłonowska pisze do brata, wojewody wołyńskiego Jana Jabłonowskiego, o niepokojach wywołanych działaniami Szwedów i swoich rozważaniach dotyczących podróży do Częstochowy. Wspomina o dworskich zatargach wokół pieczęci marszałkowskiej oraz poleca opiece adresata pana Bartoszewskiego.

Anna Katarzyna Leszczyńska ubolewa, że tak późno dowiedziała się o obecności brata w Krakowie, i dopytuje o czas trwania jego pobytu. Wyraża pragnienie rychłego spotkania się z nim w Krakowie lub w Warszawie przed nadchodzącą koronacją.

Anna Katarzyna Leszczyńska niepokoi się brakiem wieści od ojca i brata w obliczu zbliżającej się konwokacji oraz krążących plotek politycznych. Wspomina również o pretensjach ciotki w sprawie dłużnej i deklaruje chęć rychłego przyjazdu do Lwowa.

Prymas Wacław Leszczyński wzywa władze Lwowa do porozumienia się z podstarościm i pilnego, bezpiecznego odesłania uwięzionego Chmielnickiego do Warszawy. Podkreśla przy tym swój prymasowski obowiązek dbania o spokój publiczny pod nieobecność króla w centrum kraju.

Kanclerz wielki koronny Jan Leszczyński wzywa magistrat Lwowa do wyegzekwowania od mieszczanina Wiśniowskiego długu i poniesionych kosztów na rzecz Hieronima Szeremety z ekonomii samborskiej, zgodnie z wyrokiem sądu dekanalnego sprzed trzech lat. Na adresówce widnieje urzędowa adnotacja o załatwieniu sprawy i spłaceniu wierzyciela.

Aleksander Feliks Lipski zawiadamia wojewodę wołyńskiego Jana Jabłonowskiego o śmierci swojej żony (zmarłej 7 maja) i zaprasza go wraz z małżonką na ceremonię pogrzebową w kościele w Studziannie wyznaczoną na 9 lipca.

Jan Lisowski pisze w pośpiechu do pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego, prosząc go gorąco, by podróżując przez Lublin do Warszawy nie omijał jego domu i zapowiedział wcześniej swój przyjazd. Przesyła także ukłony małżonce Zimnickiego oraz zapewnia o swoim dobrym zdrowiu.

Prymas Maciej Łubieński, reagując na skargę rajców lwowskich, apeluje do sędziów kapturowych powiatu lwowskiego o zaniechanie nakładania wysokich kar na mieszczan lwowskich. Podkreśla, że w obliczu trwającego powstania Chmielnickiego Lwów jest kluczowym schronieniem dla szlachty, a dalszy ucisk miast ściągnie na Rzeczpospolitą kolejny gniew Boży.

Jerzy Dominik Lubomirski prosi Jana Stanisława Jabłonowskiego o wstawiennictwo w sprawie zwolnienia jego dóbr ze świadczeń publicznych i subwencji. Odnosi się również do bieżących kwestii prawno-majątkowych, w tym protestacji oraz sprawy starosty.

Marszałek wielki koronny Stanisław Lubomirski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania i zapewnia o swojej stałej życzliwości dla miasta. Składa adresatom wzajemne życzenia zdrowia oraz wszelkiej pomyślności w nowym roku.

Marszałek wielki koronny Stanisław Lubomirski dziękuje magistratowi lwowskiemu za nadesłane powinszowania z okazji minionych świąt wielkanocnych. Odwzajemniając pamięć, przesyła władzom miejskim życzenia pomyślności i pomyślnego rozwoju.

Marszałek wielki koronny Stanisław Lubomirski dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji nadchodzącego Nowego Roku. W odpowiedzi przesyła rajcom lwowskim wzajemne życzenia pomyślności i realizacji zamierzeń.

Marszałek wielki koronny Stanisław Lubomirski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi przesyła magistratowi i mieszkańcom wzajemne życzenia pomyślności oraz nieustającego szczęścia.

Teodor Lubomirski przeprasza kasztelana krakowskiego za brak osobistego pożegnania przed wyjazdem z Warszawy i przesyła wyrazy szacunku przez posłańca. Zwraca się z uniżoną prośbą o dalszą łaskę oraz roztoczenie protekcji nad nim i jego chorągwią, deklarując gotowość do pełnienia usług.

Franciszek Lupis informuje wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o staraniach w Paryżu zmierzających do odbioru obrazów od malarza de Troy. Wyjaśnia, że z powodu przedłużających się prac artysty oraz świeżości płócien nie mógł ich osobiście zabrać, lecz spodziewa się ich nadesłania z późniejszym transportem.

Jan Lamprecht potwierdza Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu przekazanie korespondencji królewicza Jakuba Sobieskiego oraz wysłanie listów kasztelana krakowskiego do Rzymu. Wyjaśnia także powody wcześniejszego opóźnienia w korespondencji, spowodowane odejściem poczty lwowskiej.

Jan Lamprecht powiadamia wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o wysłaniu jego listu do Oławy i obiecuje rychłe przekazanie odpowiedzi. Informuje również o odłożeniu narady u kardynała Michała Radziejowskiego oraz odesłaniu po szczegółowe nowiny do starosty czerkaskiego.

Hetman Stanisław Lanckoroński zapowiada swój przyjazd do Lwowa w celu narady nad pilną budową miejskich umocnień obronnych. Nakazuje rajcom przygotowanie materiałów, odszukanie zatwierdzonych przez króla planów oraz zatrudnienie inżyniera Delaqua.

Stanisław Małachowski tłumaczy przebieg negocjacji w Karłowicach oraz przyczyny, przez które opieszałość posłów weneckich i tureckich uniemożliwiła wcześniejsze uchronienie Pokucia przed tatarskim spustoszeniem. Odnosi się także do kłopotliwego postępku swego brata, dziękując adresatowi za powściągliwość i cierpliwość w tej kwestii.

Stanisław Małachowski relacjonuje trudności w rokowaniach pokojowych z Turcją, zabiegi wokół powstrzymania czambułów tatarskich oraz spory związane z traktatem. Porusza także kwestie rodzinno-majątkowe dotyczące starosty sądeckiego i wspomina o żałobie po nagłej śmierci starosty oszmiańskiego.

Kazimierz Markowski zdaje relację ze stanu zdrowia kulejącego konia oraz informuje o kłopotach z konowałem z powodu wyjazdu króla. Opisuje także koszty własnego leczenia po chorobie i usilnie prosi o przysłanie dodatkowych pieniędzy na pokrycie długów.

Stanisław Karol Masalski prosi Marcina Anczewskiego o wstawiennictwo u władz Lwowa w sprawie wypłaty obiecanych 300 złotych, których posłowie lwowscy nie przekazali mu w Warszawie. Wyjaśnia, że przez brak tych funduszy nie zdołał uregulować własnych zobowiązań, i zapowiada przysłanie posłańca po odbiór należności.

Jan Massari informuje przebywającego w Warszawie Marcina Rozwajera o sprawach majątkowych po zmarłym Kampianie. Prosi go także o interwencję u kanclerza koronnego w celu odroczenia wyroku w sporze o zapłatę za sukno na pogrzeb Prokopa Sieniawskiego.

Wojewoda bełski Marek Matczyński wstawia się u władz Lwowa za sługą królewskim Tomaszem Gordonem, prosząc o mianowanie go na urząd ławnika. Zwraca się o uczynienie jednorazowego wyjątku i przyjęcie kandydata z pominięciem wymaganego zasiadania w kolegium czterdziestu mężów.

Wojewoda ruski Marek Matczyński interweniuje u władz Lwowa w imieniu Żyda Samuela, który poskarżył się królowi na opieszałość magistratu w egzekwowaniu wyroku w sprawie niespłaconego długu. Wzywa radnych do bezstronnego wymierzenia sprawiedliwości i odebrania od pozwanych przewidzianej wyrokiem przysięgi.

Wojewoda ruski Marek Matczyński informuje magistrat lwowski o niemożności pozyskania środków ze skarbu publicznego na potrzeby miasta z powodu wyczerpania funduszy Rzeczypospolitej. Zaleca mieszczanom lwowskim, aby polegali na własnych siłach i sami zatroszczyli się o obronę oraz bezpieczeństwo Lwowa.

Wojewoda ruski Marek Matczyński odpowiada na skargi władz Lwowa po pożarze przedmieść, odnosząc się do napaści pana Łowickiego na żołnierzy oraz podejrzanej działalności Tatarów wykupujących jeńców. Zapowiada także interwencję administratora starostwa żółkiewskiego w sprawie nadużyć osób podlegających jurysdykcji królewskiej.

Stanisław Mietelski informuje władze Lwowa o wypłaceniu lwowskiemu syndykowi kwoty 30 czerwonych złotych na publiczne potrzeby miasta. Zwraca się z prośbą o bezprocentowy zwrot tej sumy Franciszkowi Solskiemu po okazaniu stosownego rewersu.

Samuel przypomina wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o ustnej zgodzie na kilkutygodniowy pobyt w jego pałacu w Warszawie. Prosi o wystawienie pisemnego polecenia dla zarządcy rezydencji, aby ten udostępnił mu odpowiednie pomieszczenie.

Krzysztof Minasowicz informuje Artura Forbesa o przesłaniu przez bratanka należnego tysiąca złotych oraz długu Dawida Krauzego na jarmark w Toruniu. Przeprasza za niedotrzymanie terminu spłaty w Gdańsku z powodu braku bezpiecznej okazji i dziękuje za cierpliwość.

Maciej Mirowski zwraca się do wojewody Jana Stanisława Jabłonowskiego z błaganiem o wsparcie finansowe oraz wypłatę zaległych należności za wieloletnią służbę i wydatki na ogrodnika. Informuje także o problemach z panem Tetilim oraz wstawia się za nieopłacanym od dawna pracownikiem obsługującym karety.

Starosta lwowski Jan Mniszek informuje rajców lwowskich, że rozpatrzenie ich skarg na burgrabiego odkłada do czasu swego powrotu z Warszawy. Zapewnia jednocześnie magistrat o poparciu dla miejskiego kandydata na tłumacza oraz o poszanowaniu tradycyjnych praw miasta w tym zakresie.

Józef Wandalin Mniszech prosi władze Lwowa o powierzenie wakującego probostwa miejskiego sufraganowi lwowskiemu ks. Jełowickiemu. Zapewnia przy tym o swojej wdzięczności i gotowości do wyświadczenia magistratowi przysługi w przyszłości.

Jakub Ignacy Modrzewski przesyła prezydentowi Lwowa akta sądowe dotyczące sprawy o opuszczenie Bramki oraz zarządzonej wizji lokalnej, instruując o konieczności sporządzenia i oblatowania kopii oraz odesłania oryginałów do Warszawy. Zwraca się także o wypłacenie regentowi należności w wysokości 24 czerwonych złotych za dokonane wpisy.

François Mollo przesyła królewiczowi Konstantemu Sobieskiemu wyrazy głębokiego żalu i współczucia z powodu śmierci króla Jana III. Zapewnia o swej niezmiennej wierności wobec rodu Sobieskich, przesyła relację opublikowaną w załączonej gazecie i prosi o dalszą protekcję.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje burmistrzowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji minionych Świąt. Przesyła wzajemne życzenia pomyślności dla Lwowa oraz dobrego zdrowia i długich lat życia dla adresatów.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje burmistrzowi, radnym oraz całemu magistratowi Lwowa za pamięć i życzliwe słowa. W odpowiedzi składa władzom miejskim serdeczne życzenia zdrowia, Bożych łask i wszelkiej pomyślności na nadchodzący Nowy Rok.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje władzom miejskim Lwowa za nadesłane powinszowania i odwzajemnia życzenia noworoczne. Życzy rajcom, miastu oraz całej Ojczyźnie pomyślności, Bożych darów i dobrego zdrowia.

Referendarz koronny Jan Andrzej Morsztyn informuje władze Lwowa o wyznaczeniu przez królową daty jego ślubu z Katarzyną Gordon na 27 kwietnia 1659 roku. Prosi o przysłanie miejskiego delegata na uroczystość weselną, deklarując swoją stałą przychylność i gotowość do wyświadczania miastu przysług.

Stanisław Morsztyn donosi o nędzy oficerów i żołnierzy regimentu stacjonującego w Okopach Świętej Trójcy oraz o braku odpowiedzi monarchy na wcześniejszą suplikę. Zwraca się do Jana Stanisława Jabłonowskiego z gorącą prośbą o pożyczenie tysiąca złotych na ich ratowanie, zobowiązując się do punktualnego zwrotu długu w Warszawie.

Wojciech Miaskowski przesyła rajcom lwowskim sumę 1043 czerwonych złotych i drobne monety należące do podkanclerzego koronnego z prośbą o wystawienie kwitu. Zwraca się o pilne przekazanie tych pieniędzy wraz z korespondencją do rąk ks. Trzebińskiego w Warszawie.

Michał Nagrodzki donosi władzom Lwowa o zgłoszeniu do Kancelarii Dekretowej komisarzy miejskich w procesie z panią Brzuchowską. Do korespondencji dołącza listę komisarzy powołanych przez stronę przeciwną.

Michał Nagrodzki donosi władzom Lwowa o postępach w przygotowywaniu wypisu dekretu komisarskiego w sporze z panią Brzuchowską, uwzględniającego regenta Brzozowskiego. Deklaruje dalszą gotowość do pomocy oraz przesyła rajcom życzenia pomyślności i jednomyślności.

Michał Nagrodzki informuje prezydenta Lwowa o odebraniu wezwania na sądy asesorskie, wstrzymując jednak swój wyjazd do czasu konsultacji i nadejścia wieści z dworu kanclerza. Donosi o chorobie pisarza dekretowego oraz prosi o warunkowe przesłanie asygnaty na koszty podróży.

Michał Nagrodzki informuje magistrat lwowski o bieżących sprawach sądowych, w tym o banicji Moratowiczów oraz opłaceniu kontumacji. Donosi również o trwaniu sądów asesorskich podczas obecności króla w Warszawie i ponagla miejskich deputatów do przybycia.

Adam Naramowski prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o protekcję oraz wstawiennictwo u hetmana w toczącej się sprawie przeciwko chorągwi husarskiej. Zwraca się w szczególności o to, aby osądzenie sporu nie było odraczane do obozu wojskowego i koła generalnego.