Katalog źródeł

Po łacińskiej formule adresatywnej nadawca odnosi się do sprawy i jej dalszego załatwienia; czytelne są wzmianki o panu pisarzu oraz o gotowości/oczekiwaniu na wiadomość. Uszkodzenia i trudne pismo nie pozwalają odtworzyć, czego dokładnie dotyczyła sprawa. Brak datownika.

Nadawca pisze o sprawie rozpatrywanej podczas jego nieobecności. Wspomina referendarza, który otrzymał deklarację dotyczącą miasta Warszawy; dalsze szczegóły i skutki deklaracji pozostają częściowo nieczytelne.

Nadawca opisuje sprawę związaną z Żydami lwowskimi i czynnościami podjętymi przez adresatów; pojawia się też wzmianka o wyrządzonej krzywdzie lub szkodzie. Pismo jest trudne, dlatego dokładny przebieg zdarzeń i żądane rozstrzygnięcie pozostają niepewne. Datownik wskazuje Warszawę, 8 marca 1629 r.

Nadawca nawiązuje do wcześniejszej korespondencji i omawia sprawę kierowaną do dalszego rozpoznania; w tekście pojawiają się wzmianki o liście oraz o dalszych czynnościach. Pismo jest trudne i tylko częściowo czytelne, więc szczegółowego przedmiotu sprawy nie da się ustalić.

Zadzik informuje magistrat Lwowa o deklaracji królewskiej dotyczącej miasta Warszawy, otrzymanej przez referendarza podczas nieobecności nadawcy. Wskazuje, że kwestia ta może sprawić adresatom trudność; końcowy sens dalszego wywodu jest częściowo niepewny. List datowany w Warszawie 22 września 1634 r.

Sekretarz królewski Jakub Zadzik zawiadamia władze Lwowa o powrocie syndyka załatwiającego sprawy miejskie w Warszawie. Zapewnia o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do pomocy zarówno jemu, jak i przybyłemu pisarzowi miejskiemu.

Nadawca odwołuje się do mandatu i omawia sprawę związaną z jego wykonaniem oraz działaniami lub rozstrzygnięciem w sprawie dóbr. Tekst jest częściowo czytelny; dokładnego przedmiotu i żądanej decyzji nie można pewnie ustalić.

Jan Massari informuje przebywającego w Warszawie Marcina Rozwajera o sprawach majątkowych po zmarłym Kampianie. Prosi go także o interwencję u kanclerza koronnego w celu odroczenia wyroku w sporze o zapłatę za sukno na pogrzeb Prokopa Sieniawskiego.

Mikołaj Ostroróg krytykuje władze Lwowa za złożenie zuchwałych protestacji przeciwko sejmikowi, poborom podatkowym i sądowi kapturowemu, co wywołało oburzenie szlachty. Radzi rajcom, by dążyli do załagodzenia sporu, porozumieli się z sędziami kapturowymi i skorzystali z pośrednictwa kanclerza koronnego.