Katalog źródeł

Marcin Anczewski usprawiedliwia swoją nieobecność we Lwowie koniecznością pozostania przy królu podczas kampanii ukraińskiej. Przekazuje rajcom dyspozycje dotyczące miejskich rozliczeń finansowych, uregulowania opłat kancelaryjnych oraz swojego zastępstwa w sprawowaniu urzędu burmistrza.

Kanclerz wielki koronny Mikołaj Prażmowski ponawia prośbę do władz Lwowa o nieczynienie przeszkód panu Potockiemu w odbiorze czterech tysięcy złotych ze skarbu koronnego. Zapewnia o swojej życzliwości dla miasta oraz dodaje, że polecił sprawę podskarbiemu koronnemu celem wypłaty należności na najbliższej komisji.

Kanclerz wielki koronny Mikołaj Prażmowski informuje władze Lwowa o planowanym, rychłym przyjeździe króla i poleca poczynienie wszelkich przygotowań na tę wizytę. Zwraca się także z prośbą o przychylność dla spraw prywatnych załatwianych w jego imieniu przez metrykanta Kuszewicza.

Ksiądz Mikołaj Prażmowski, biskup łucki i kanclerz wielki koronny, wstawia się u władz Lwowa za obywatelem zamojskim Piotrem Symsonem, mającym sprawę w tamtejszym urzędzie. Prosi o przychylne potraktowanie jego wniosków, zapewniając rajców o swojej stałej życzliwości.

Biskup Mikołaj Prażmowski interweniuje u władz Lwowa w obronie wdowy po panu Bandinellim, wzywanej do zapłaty zaległych podatków. Apeluje o skompensowanie jej rzekomych zaległości z miejskim długiem zaciągniętym u jej zmarłego męża lub o odroczenie egzekucji do czasu uregulowania należności ze skarbu publicznego.

Biskup Mikołaj Prażmowski zawiadamia władze Lwowa o wstrzymaniu przez pana Bellego procesu o depozyt ratuszowy przejęty na okup miasta. Apeluje do rajców o podjęcie rzetelnych kroków w celu polubownego zaspokojenia roszczeń wierzyciela.

Kanclerz Mikołaj Prażmowski odpowiada na pismo władz Lwowa dotyczące postulatów wysuwanych przez wojskowych ze Związku Święconego, wyjaśniając, że rozstrzygnięcie sprawy leży wyłącznie w gestii króla. Uspokaja zarazem rajców, wyrażając przekonanie, że żołnierze nie dopuszczą się aktów przemocy ani działań na szkodę Rzeczypospolitej.

Kanclerz wielki koronny Mikołaj Prażmowski wzywa władze i pospólstwo Lwowa do pilnego uchwalenia podatków na spłatę miejskich długów oraz zaległych wyderkafów wobec duchowieństwa i szpitali. W razie oporu społeczności upoważnia magistrat do samodzielnego nałożenia i ściągnięcia opłat, nakazując jednocześnie zachowanie wewnętrznej zgody w mieście.

Biskup łucki i kanclerz wielki koronny Mikołaj Prażmowski ostro gani władze miejskie Lwowa za brak reakcji na krwawy napad na dzielnicę żydowską. Nakazuje uwięzienie sprawców, umożliwienie pochówku ofiarom i ochronę ocalałych, przestrzegając przed rozlaniem się fali przemocy na chrześcijan.

Kanclerz Mikołaj Prażmowski nakazuje staroście Janowi Wolffowi sprawiedliwe rozłożenie ciężarów aprowizacji garnizonu lwowskiego na wszystkich mieszkańców bez względu na wyznanie i jurysdykcję. Zwraca uwagę na konieczność wydawania racji według faktycznej liczby żołnierzy oraz pilnowania dyscypliny wojskowej, aby zapobiec uciskowi ubogich.