Katalog źródeł

Huison relacjonuje ustalenia z Saskiewiczem i dalsze obietnice spłat. Wspomina poufny zamiar przejęcia mennicy, związany z propozycją dostarczenia srebra; szczegóły osób i kwot pozostają niepewne.

Saskiewicz odmawia zapłaty przed Trybunałem i chce zwrócić pasy. Huison organizuje przekazanie pieniędzy do Gdańska, omawia ceny towarów i starania o odpowiedzi marszałka, podskarbiego oraz kwatermistrza.

Huison negocjuje przyjęcie towarów i spłatę należności przez warszawskich dłużników. Opisuje wadliwe tkaniny, odmowy oraz obietnice zapłaty; pozostaje w mieście, by zebrać pieniądze przed podróżą.

Huison zdaje sprawę z odzyskiwania należności i weksla do Gdańska. Informuje o spłacie jednego dłużnika oraz o przewlekaniu zamknięcia sejmu z powodu sprawy własnego interesu.

Huison nadal czeka na pieniądze, negocjuje z Saskiewiczem przyjęcie pasów i prosi Forbesa o bezpośredni monit. Omawia płatności Cuminga, przekaz do Gdańska oraz obietnicę zapłaty od kwatermistrza.

Thomas Cuming dopytuje Arthura Forbesa o uregulowanie weksla kapitana Barclaya, prosząc o odpowiedź skierowaną na adres w Lublinie. Zwraca się także z prośbą o wyegzekwowanie od Sobaka pozostałej kwoty długu w wysokości 1020 florenów.

Thomas Cuming dopytuje Arthura Forbesa o zamówione bele wrocławskiego płótna pakowego oraz usprawiedliwia opóźnienie w zwrocie pieniędzy przedłużającą się sprzedażą towarów. Prosi również o przekazanie listu panu Maitlandowi i pobranie od niego 1000 florenów na poczet swojego rachunku.

Thomas Cuming przesyła Arthurowi Forbesowi korespondencję z kapitanem Alexandrem Barclayem z prośbą o przekazanie mu odpowiedzi. Zwraca się także o pomoc pewnej wdowie w wyegzekwowaniu od kapitana należnej jej zapłaty.

Thomas Cuming tłumaczy Arthurowi Forbesowi konieczność nagłego wyjazdu do Warszawy oraz problemy z podziałem i sprzedażą transportu węgierskiego wina spowodowane niestabilną sytuacją w kraju. Przeprasza za opóźnienie w zwrocie należności, prosząc o cierpliwość i obiecując pełną rekompensatę, gdy tylko sytuacja ulegnie poprawie.

Thomas Cuming informuje Arthura Forbessa o przekazaniu jego słudze stu florenów na opłacenie ośmiu wozów. Przeprasza za trudności i prosi o cierpliwość, tłumacząc się zastojem handlowym i brakiem zysków ze sprzedaży wina.