Katalog źródeł

Brinck pisze o bliskim marszu ku Gdańskowi i chęci wyjazdu króla. Przytacza pogłoski o przybyciu królowej, księcia brandenburskiego i cara, zaznaczając, że trudno o pewne wiadomości.

Wapowski opisuje spór o asygnację obciążającą przemyską synagogę oraz zatrzymanie Żydów pod zarzutem kradzieży koni. Prosi wojewodę o ochronę i przedstawia własną ocenę postępowania sądowego.

Wapowski przypomina obietnicę otrzymania chorągwi i prosi wojewodę o interwencję u kasztelana krakowskiego w sprawie wakansu po Truszkiewiczu [?], kasztelanicu chełmskim.

Wapowski dziękuje wojewodzie za stale okazywaną życzliwość i zapewnia o gotowości swojej rodziny do odwdzięczenia się usługami.

Wapowski poleca syna, starostę brzemidzkiego [?], do objęcia porucznikostwa w swojej chorągwi oraz Więckowskiego [?] do chorąstwa. Zapowiada ponowny zaciąg i należyte uporządkowanie oddziału.

Wapowski prosi o ukształtowanie deklaracji województwa z uwzględnieniem stanowiska kardynała i Sapiehów. Szczegóły ma przekazać jego syn, podczaszy.

Wapowski komentuje wyjaśnienia dotyczące rozdania chorągwi i ponawia starania o poparcie. Dziękuje za nowiny oraz prosi o dalsze wiadomości dla siebie i miejscowych panów braci.

Gurowski prosi Jabłonowskiego o ochronę swych dzierżaw przed kwaterowaniem wojska, powołując się na deklarację hetmana. Wymienia kilka dóbr i zapowiada starania w sprawie asygnaty.

Gurowski dziękuje za wyjednane zwolnienie swych dzierżaw z kwaterowania wojska. Zapowiada dalsze starania w sprawie asygnaty i prosi o ochronę brata oraz możliwość wykazania jego niewinności.

Gurowski prosi o pomoc w uzyskaniu pieniędzy i protekcję przed komisją wojskową. Zapowiada przedstawienie dokumentów mających wykazać jego niewinność wobec stawianych mu zarzutów.

Gurowski prosi o poparcie w sprawie związku wojskowego i przekazuje pełnomocnictwo bratu Wojciechowi. Opisuje gospodarowanie w Mszanie oraz próby wydobywania srebra w Olkuszu; deklaruje chęć udziału w nadchodzącej kampanii.

Davia ocenia, że pokój z Turkami nie pojedna skłóconych stron, a Włochy mogą ucierpieć bardziej niż Polska. Wyraża chęć obserwowania spraw z wielkiego oddalenia i wskazuje Prusy jako pozostałe źródło obaw.

Davia nie jest pewien wyjazdu na Ruś wobec wątpliwości co do podróży króla. Wzywa do przebudzenia dawnej waleczności, relacjonuje zgodę stron i potrzebę pieniędzy na wymarsz ponad 30 tysięcy żołnierzy.

Kazimierz Dłużewski zwraca się do Jana Jabłonowskiego, wojewody ruskiego, w sprawie planowanego wyboru podkomorzego chełmskiego. Prosi, by nie zwoływać sejmiku, wskazując na nieodpowiednią kandydaturę chorążego chełmskiego oraz wolność szlachty w wyborze. List sporządzono w Lublinie 1 czerwca; rok 1698 podaje opis inwentarzowy.

Wiadomości rodzinne i majątkowe, nie w pełni czytelna wzmianka o regimentach oraz obawa przed brakiem zgody po wydaniu uniwersałów. Zapowiedź przybycia po świętach.