Лист Яна Білобржеського до магістрату Львова у справі судової процедури

[Польською; переклад очікується] [S. 2] Znakomitemu i Prześwietnemu Senatowi, Panom Przyjaciołom Szanownym. Zaznali Waszmoście zawsze mej cnoty względem siebie i tego wszystkiego, co dotyczyło pożytku, ozdoby i bezpieczeństwa Miasta, ponieważ [...] przy dworze [...] zawsze wrota Moich Miłościwych Panów stały otworem, jak i ten dalszy postęp jest gotowy na ich posługę. A że i nas, Moi Miłościwi Panowie, nie opacznie zrozumieliście, i okazji do [...] przeciwko sobie [...] nie zostawiam; i nie wstydzę się mojej woli zaniechać. Jakkolwiek jednak chętnie uczyniłbym zadość potrzebie przyjaciół moich, Miłościwych Panów, co do owej prolongaty, [...] czy wypada, abym Jego Królewską Mość i Dobrodzieja mego o to molestował, zwłaszcza że nadszedł już drugi termin (pierwszy z pewnością był zawity). Niczego bowiem przed Waszmościami nie taję, że sądu lwowskiego, albo raczej dozorów nie ma, a powinnością Waszmościów było już na pierwszy termin stawić się do Warszawy z gotowymi dowodami [...]. Nie wydaje mi się tedy słuszne, aby Jego Królewską Mość molestować o prolongatę, abyście Waszmoście, mając niemało czasu na przygotowanie dowodów, nie popadli w pogardliwe mniemanie [...] i w konsekwencji na inny czas sprawy nie odroczyli. Lecz owszem, należy, abyście Waszmoście stanęli na termin i nakazali go pilnować, starając się ze wszech miar, aby we Lwowie zeznania pokrzywdzonych zostały przyjęte pod przysięgą; a w razie braku obu złożyli swoje przy generale [woźnym], z protestacją, że z powodu nieobecności urzędu lwowskiego nie mogły się tam odbyć. Wskutek czego, jeśli do Jego Królewskiej Mości dotrze jakiś brak, znowu dla przeprowadzenia śledztwa odeśle do grodu, [S. 3] i już z tego samego powodu się oddalają [...], lecz i inaczej [...] zwłaszcza zawistnych mógłby to interpretować, imputować i wytykać. Bądźcie o mnie szczerze przekonani, że przy każdej okazji gotów jestem Waszmościom posłużyć; nie tylko w tej sprawie, gdzie krzyk, płacz i krwawy ucisk ubogich ludzi każdego do litości pobudzić musi. Relacja pozwu i protestacja została była przy mnie, lecz udając się [...] z Jego Królewską Mością, odesłałem ją do pana Zimorowica [...], z oznajmieniem, że gdy ten mój list dojdzie, będzie pytać [...]. Oddaję się zatem ze służbami moimi łasce przyjaciół. W Brolach, dnia 11 kwietnia 1631. Ich Mości Moich Miłościwych Panów życzliwy poddany i sługa powolny, Jan Białobrzeski [S. 4, adres:] Znakomitemu i Prześwietnemu Senatowi Miasta Królewskiego Lwowa, Panom Przyjaciołom Szanownym [...].

[S. 2] Spectabili amplissimoq[ue] Senatui D[omi]nis amicis observan[dis]. Doznaliscie i[ch] m[ości] zawsze chnoty mey przeciwko sobie y atym cokolwiek iens concerne- bat Civitatis commodum, ornamentum et securitatem: poniewasz tę tysiącz oney lat przy dworze seemoviyes [?] zawsze w[rota?] m[oich] M[iło]ś[ciwych] P[anów] patebant ak y ten sob: seqvens progressas na posługę o[ne]y est gotowy. A ze y nas moi M[iło]ści[wi] P[anowie] nie na złey interpretavini, y occasie do ostraszenia oney przeciwko sobie bydnosa pouasene[?] melce ani oburazurym zostawam: y nie wstydze sie ze wn meum velle zasłuie antyquowac. Ale iednak lubo potrzebie amicow moich M[iło]ści[wych] P[anów] chętnie ym and ostey prolergatuy [prolongaty?] dosyc vczynił; wszarszema vssadzki[?] and to wskawane yezeli to conducit, abym J[ego] K[rólewskiej] M[oś]ci y Dobrodzieia mego o to miał solicitować zwłascza ze wtory to iuz termin (iuz pirwszy zaviste z woysku peremptorius) nastąpił. Bo to i[m]m[ościom] nic nie potaię, ze sądu Lwowskiego albo raczey Dozorow nie masz; ysz powinnosć i[ch] m[oś]c[i] była y na termin pirwszy do Warszawi z gotowemi probatione stawać: ktox zesczi i[ch] m[ość] mieli nie ensze rest J[ego] K[rólewskiej] M[oś]ci vocamen[?]. Nie tyłko tedy iuz zda mi się to zeby J[ego] K[rólewską] M[ość] o prolongatią molestować, zebyscie i[ch] m[ość] maiąc tak czas niemały do prygotowania się dowody, w spardną [wzgardną] existimatią do me: go nie wpadli, y subseqventer na inszy czas onego nie porazili: ale owszem by: dź abyscie i[ch] m[ość] na termin zestali, y onego attentować rozkazali, omneinde się staraiąc zeby w Lowdzie depozicye ich krzywdzonych przyjęte sub iuramento były; a in defectu obu wsadzili swoię przy Jenerale, cum protestat[i]one ze ob absentia Vrzedu Lwodzkiego tam sie odprawować nie mogły: zaczym yzeli sie J[ego] K[rólewskiej] M[oś]ci mancament iaki ostey mende docierdał znsow pro inquisitione d[o] [kustosz:] G[ro]du [S. 3] Grodu odesle, y iuż tego samego sie absentuy[ą], a mi end iakiey o szatantuey [?] (ale y inaczey ksenięzy zwłascza zaviszonych mogłby to interpretować, imputować przytyk[ać]. O mnie szczere and bydź persuasi ze oszkodzy occaziey gotowem i[m]m[ościom] posłużyć; nie tylko w tey gdzie kazdego, okrzyk, płacz y vcisk krwawy vbogich ludzi ad commiserati- onem pobudzić musi. Relatia pozwu y protestatia została była przy mnie, ale idący w Warie z J[ego] K[rólewską] M[oś]c[ią] starawszy, odesłałem ią do P. Zimarckiego, P. Doctu z oznaiem[?] iź mieli ten moy list doidzie, pytać ym będzie; bo czas kisure oma idzieci; szego wyciskał do amicow. Oddawam się zatym z słuzbami memi łasce amicow. W Brolach d[ia] 11 Aprilis 1631. I[ch] M[oś]ci M[oich] M[iło]ściwych P[anów] życzliwy s[u]b[iekt] y sług[a] powolny Jan Białobrzeski [S. 4, adres:] Spectabili amplissimoq[ue] Senatui Civitatis Regia[e] Leopolie[n]sis D[omi]n[i]s amicis observan[dis] [?]